തതസ്തൌ നരശാര്ദൂലൌ ബാഹുശസ്ത്രൌ സമീയതുഃ। വീരൌ പരമസംഹൃഷ്ടാവന്യോന്യജയകാങ്ക്ഷിണൌ
അപ്പോൾ ആ രണ്ട് പുരുഷസിംഹന്മാർ, കൈകളുടെ ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, പരസ്പരം ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, അത്യന്തം ഉല്ലാസത്തോടെ ഒരുമിച്ച് മുന്നോട്ട് വന്നു.
കരഗ്രഹണപൂര്വം തു കൃത്വാ പാദാഭിവന്ദനമ്। കക്ഷൈഃ കക്ഷാം വിധുന്വാനാവാസ്ഫോടം തത്ര ചക്രതുഃ
അവരിൽ ഒരുമിച്ച് കൈകോർത്ത്, ആദ്യം പരസ്പരം കാലിൽ നമസ്കരിച്ചു, പിന്നെ കക്ഷിയിൽ കക്ഷി ചേർത്ത്, ശക്തമായി പരസ്പരം അടിച്ചു.
സ്കന്ധേ ദോര്ഭ്യാം സമാഹത്യ നിഹത്യ ച മുഹുര്മുഹുഃ। അങ്ഗമങ്ഗൈഃ സമാശ്ലിഷ്യ പുനരാസ്ഫാലനം ച ചക്രതുഃ
കൈകളാൽ ഒരുമിച്ച് തോളിൽ പിടിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അടിച്ചു, അവരവരുടെ അംഗങ്ങൾ ചേർത്ത് പിടിച്ചു, വീണ്ടും ശക്തമായ അടികൾ തുടർന്നു.
ചിത്രഹസ്താദികം കൃത്വാ സസ്ഫുലിങ്ഗേന ചാശനിമ്।। ഗലഗണ്ഡാഭിഘാതേന സസ്ഫുലിങ്ഗേന ചാശനിമ്
കൈകളിൽ അതിസൂക്ഷ്മമായ ചലനങ്ങൾ കാട്ടി, മിന്നൽപോലുള്ള സ്പുളിങ്ങുകളോടെ ശക്തമായ അടികൾ നൽകി, കണവും കഴുത്തും അടിച്ചപ്പോൾ മിന്നൽപോലെ ചിതറുന്ന തീപ്പൊരി കാണാമായിരുന്നു.
ബാഹുപാശാദികം കൃത്വാ പാദാഹതശിരാവുഭൌ। ഉരോഹസ്തം തതശ്ചക്രേ പൂര്ണകുമ്ഭൌ പ്രയുജ്യ തൌ
കൈകളാൽ പാശം പോലുള്ള പിടികൾ കാട്ടി, ഇരുവരും പരസ്പരം കാലാൽ തലയിൽ അടിച്ചു; പിന്നെ 'പൂർണ്ണകുംഭം' എന്ന പിടി ഉപയോഗിച്ച് നെഞ്ച് നെഞ്ച് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
കരസമ്പീഡനം കൃത്വാ ഗര്ജന്തൌ വാരണാവിവ। നര്ദന്തൌ മേഘസങ്കാശൌ ബാഹുപ്രഹരണാവുഭൌ
കൈകൾ കയറ്റിപ്പിടിച്ച്, ആനകൾ പോലെ ഗർജിച്ചു, മേഘങ്ങൾ പോലെ മുഴക്കി, ഇരുവരും കൈകൾ ആയുധമാക്കി പരസ്പരം ആക്രമിച്ചു.
തലേനാഹന്യമാനൌ തു അന്യോന്യം കൃതവീക്ഷണൌ। സിംഹാവിവ സുസംങ്ക്രുദ്ധാവാകൃഷ്യാകൃഷ്യ യുധ്യതാമ്
തലത്തോടു തലയും കണ്ണുകളാൽ കനിഞ്ഞു നോക്കി, ഒരുമിച്ച് ചുണ്ടുകൊണ്ടു പിടിച്ചു, സിംഹങ്ങൾ പോലെ കോപത്തോടെ വലിച്ചു വലിച്ചു യുദ്ധം ചെയ്തു.
അങ്ഗേനാങ്ഗം സമാപീഡ്യ ബാഹുഭ്യാമുഭയോരപി। ആവൃത്യ ബാഹുഭിശ്ചാപി ഉദരം ച പ്രചക്രതുഃ
കൈകളാൽ അങ്കങ്ങൾ ചേർത്ത്, ഇരുവരും പരസ്പരം വയറിനും അരയ്ക്കും ചുറ്റി പിടിച്ചു.
ഉഭൌ കട്യാം സുപാര്ശ്വേ തു തക്ഷവന്തൌ ച ശിക്ഷിതൌ। അധോ ഹസ്തം സ്വകണ്ഠേ തൂദരസ്യോരസി ചാക്ഷിപത്
ഇരുവരും നന്നായി പരിശീലനം നേടിയവരും നൈപുണ്യമുള്ളവരുമായിരുന്നു; അവർ പരസ്പരം അരയിലും വശങ്ങളിലും അടിച്ചു, കഴുത്തിൽ നിന്ന് കൈകൾ എടുത്ത് വയറിലും നെഞ്ചിലും എറിഞ്ഞു.
സര്വാതിക്രാന്തമര്യാദം പൃഷ്ഠഭങ്ഗം ച ചക്രതുഃ। സമ്പൂര്ണമൂര്ച്ഛാം ബാഹുഭ്യാം പൂര്ണകുമ്ഭം പ്രചക്രതുഃ
അവരിൽ ഇരുവരും എല്ലാ പരിധികളും അതിക്രമിച്ച്, പിൻഭാഗം തകർക്കുന്ന പിടികൾ കാട്ടി, കൈകളാൽ 'പൂർണ്ണകുംഭം' പിടി കയറ്റി, ഇരുവരും ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നവരെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
തൃണപീഡം യഥാകാമം പൂര്ണയോഗം സമുഷ്ടികമ്। ഏവമാദീനി യുദ്ധാനി പ്രകുര്വന്തൌ പരസ്പരമ്
അവർ 'പുല്ല് പീഡനം', 'പൂർണ്ണയോഗം', 'മുഷ്ടിപിടി' തുടങ്ങിയ കായികയുദ്ധങ്ങൾ പരസ്പരം കാട്ടി, ഇങ്ങനെ പലതരം പിടികളും പരീക്ഷിച്ചു.
തയോര്യുദ്ധം തതോ ദ്രഷ്ടും സമേതാഃ പുരവാസിനാഃ। ബ്രാഹ്മണാ വണിജശ്ചൈവ ക്ഷത്രിയാശ്ച സഹസ്രശഃ
അവരുടെ യുദ്ധം കാണാൻ നഗരവാസികൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ, വ്യാപാരികൾ, ആയിരക്കണക്കിന് ക്ഷത്രിയന്മാർ ഒത്തുചേർന്നു.
ശൂദ്രാശ്ച നരശാര്ദൂല സ്ത്രിയോ വൃദ്ധാശ്ച സര്വശഃ। നിരന്തരമഭൂത്തത്ര ജനൌഘൈരഭിസംവൃതമ്
ശൂദ്രന്മാർ, പുരുഷസിംഹന്മാർ, സ്ത്രീകൾ, മൂപ്പന്മാർ—എല്ലാവരും അവിടെ ഒത്തുചേർന്നു; ആ സ്ഥലം ജനക്കൂട്ടത്താൽ നിറഞ്ഞു.
തയോരഥ ഭുജാഘാതാന്നിഗ്രഹപ്രഗ്രഹാത്തഥാ। ആസീത്സുഭീമസമ്പാതോ വജ്രപര്വതയോരിവ
അവരുടെ കൈയടികളും പിടികളും പ്രതിപിടികളും ചേർന്ന്, വജ്രവും പർവ്വതവും കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതുപോലുള്ള ഭയാനകമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി.
ഉഭൌ പരമസംഹൃഷ്ടൌ ബലേന ബലിനാം വരൌ। അന്യോന്യസ്യാന്തരം പ്രേപ്സൂ പരസ്പരജയൈഷിണൌ
ഇരുവരും അത്യന്തം ഉല്ലാസത്തോടെ, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായി, പരസ്പരത്തിൽ ദുർബലത കണ്ടെത്താൻ നോക്കി, ജയിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ മുന്നേറി.
ശിരോഭിരിവ തൌ മേഷൌ വൃക്ഷൈരിവ നിശാചരൌ। പദൈരിവ ശുഭാവശ്വൌ തുണ്ഡാഭ്യാം തിത്തിരീ ഇവ
അവർ തലകൊണ്ടു ഇടിക്കുന്ന ആടുകളേപ്പോലും, മരത്തിൽ കയറിയുള്ള നിശാചരന്മാരേപ്പോലും, കാളകളുടെ കാൽകൊണ്ടുള്ള അടിപോലും, കുരുവികളുടെ ചുണ്ടുകൊണ്ടുള്ള കൊത്തുപോലുമായിരുന്നു.
തദ്ഭീമമുത്സാര്യ ജനം യുദ്ധമാസീദുപപ്ലവേ। ബലിനോഃ സംയുഗേ രാജന്വൃത്രവാസവയോരിവ
അപ്പോൾ ഭീമൻ ജനക്കൂട്ടം മാറ്റി, യുദ്ധം അത്യന്തം കലഹമായി; രാജാവേ, ആ ശക്തന്മാരുടെ പോരാട്ടം വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ളതുപോലായിരുന്നു.
പ്രകര്ഷണാകര്ഷണാഭ്യാമനുകര്ഷവികര്ഷണൈഃ। ആചകര്ഷതുരന്യോന്യം ജാനുഭിശ്ചാവജഘ്നതുഃ
വലിച്ചിടലും വലിച്ചിഴയ്ക്കലും മറുപടി വലിച്ചലും കുത്തിവളച്ചലും കൊണ്ട്, അവർ പരസ്പരം വലിച്ചു കൊണ്ടു, മുട്ടുകൊണ്ട് അടിച്ചു.
തതഃ ശബ്ദേന മഹതാ ഭര്ത്സയന്തൌ പരസ്പരമ്। പാഷാണസങ്ഘാതനിഭൈഃ പ്രഹാരൈരഭിജഘ്നതുഃ
അപ്പോൾ, വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ഇരുവരും പരസ്പരം കുറ്റം പറഞ്ഞ്, പാറകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള കനത്ത അടികൾ തമ്മിൽ കൈമാറി.
തതോ ഭീമം ജരാസന്ധോ ജഘാനോരസി മുഷ്ടിനാ। ഭീമോഷി തം ജരാസന്ധം വക്ഷസ്യഭിജഘാന ഹ
അതിനുശേഷം ജരാസന്ധൻ ഭീമന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഷ്ടിയോടെ അടിച്ചു; അതിന് മറുപടിയായി ഭീമനും ജരാസന്ധന്റെ നെഞ്ചിൽ അടിച്ചു.
വ്യൂഢോരസ്കൌ ദീര്ഘഭുജൌ നിയുദ്ധകുശലാവുഭൌ। ബാഹുഭിഃ സമസജ്ജോതാമായസൈഃ പരിഘൈരിവ
വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും നീണ്ട കൈകളും ഉണ്ടായിരുന്ന ഇരുവരും കുരുക്കളിൽ നിപുണരായിരുന്നു; ഇരുവരുടെയും കൈകൾ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങൾപോലെ കൂട്ടിയിടിച്ചു.
കാര്തികസ്യ തു മാസസ്യ പ്രവൃത്തം പ്രഥമേഽഹനി। തദാ തദ്യുദ്ധമഭവദ്ദിനാനി ദശ പഞ്ച ച। അനാഹാരം ദിവാരാത്രമവിശ്രാന്തമവര്തത
കാർത്തിക മാസത്തിലെ ആദ്യദിവസം ആ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു; പതിനഞ്ച് ദിവസം, ഭക്ഷണമില്ലാതെ, പകലും രാത്രിയും, വിശ്രമമില്ലാതെ തുടർന്നു.
തദ്വൃത്തം തു ത്രയോദശ്യാം സമവേതം മഹാത്മനോഃ। ചതുര്ദശ്യാം നിശായാം തു നിവൃത്തോ മാഗധഃ ക്ലമാത്
പതിന്മൂന്നാം ദിവസം ആ മഹാത്മാക്കളായ ഇരുവരുടെയും പോരാട്ടം തുടരുകയായിരുന്നു; പതിനാലാം രാത്രിയിൽ മാഗധരാജാവ് ക്ഷീണിച്ച് നിർത്തി.
തം രാജാനം തഥാ ക്ലാന്തം ദൃഷ്ട്വാ രാജഞ്ജനാര്ദനഃ। ഉവാച ഭീമകര്മാണം ഭീമം സമ്ബോധയന്നിവ
അങ്ങനെ രാജാവിനെ അത്രയും ക്ഷീണിച്ച നിലയിൽ കണ്ടപ്പോൾ, ജനാർദ്ദനൻ മഹാശക്തനായ ഭീമനെ ഉണർത്താൻപോലെ സംസാരിച്ചു.
ക്ലാന്തഃ ശത്രുര്ഹി കൌന്തേയ ശക്യഃ പീഡയിതും രണേ। പീഡ്യമാനോ ഹി കാര്ത്സ്ന്യേന ജഹ്യാജ്ജീവിതമാത്മനഃ
കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, ശത്രു ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ കീഴടക്കാൻ കഴിയും; പൂർണ്ണമായി പീഡിപ്പിക്കുമ്പോൾ ജീവൻ പോലും ഉപേക്ഷിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറാകും.
തസ്മാത്തേഽദ്യൈവ കൌന്തേയ പീഡനീയോ ജനാധിപഃ। സമമേതേന യുധ്യസ്വ ബാഹുഭ്യാം ഭരതര്ഷഭ
അതിനാൽ, കുന്തീകുമാരാ, ഇന്നുതന്നെ രാജാവിനെ ശക്തമായി പീഡിപ്പിക്കണം; ഭാരതവംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ അവനോട് പോരാടണം.
ഏവമുക്തഃസ കൃഷ്ണേന പാണ്ഡവഃ പരവീരഹാ। ജരാസന്ദസ്യ തദ്രന്ധ്രം ജ്ഞാത്വാ ചക്രേ മതിം വധേ
കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, പാണ്ഡവൻ, ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ജരാസന്ധന്റെ ദുർബലത കാണിച്ച് അവനെ കൊല്ലാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
തതസ്തമജിതം ജേതും ജരാസന്ദം വൃകോദരഃ। സംരമ്ഭാദ്ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠോ ജഗ്രാഹ കുരുനന്ദനഃ
അതിനുശേഷം, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വൃക്കോദരൻ, ജയിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ജയിക്കാനാവാത്ത ജരാസന്ധനെ ക്രോധത്തോടെ പിടിച്ചു, കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമായവനേ.
ഭീമസേനസ്തതഃ കൃഷ്ണമുവാച യദുനന്ദനമ്। ബുദ്ധിമാസ്ഥായ വിപുലാം ജരാസന്ധവധോപ്സയാ
അതിനുശേഷം ഭീമസേനൻ, ജരാസന്ധനെ സംഹരിക്കാൻ വിശാലമായ തന്ത്രം ആലോചിച്ച്, യദുകുലത്തിൽ സന്തോഷമായ കൃഷ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
നായം പാപോ മയാ കൃഷ്ണ യുക്തഃ സ്യാദനുരോധിതുമ്। പ്രായേണ യദുശാര്ദൂല ബാന്ധവക്ഷയകൃത്തവ
കൃഷ്ണാ, ഈ ദുഷ്ടൻ എനിക്ക് ദയ കാണിക്കാൻ യോജ്യനല്ല; യദുകുലത്തിലെ സിംഹമേ, സ്വജനങ്ങളെ തന്നെ നശിപ്പിച്ചവനാണ് ഇദ്ദേഹം.