ഏഷ ധാരയിത സമ്യക്ചാതുര്വര്ണ്യം മഹാബലഃ। ശുഭാം ശുഭവതീം സ്ഫീതാം സര്വസസ്യധരാം ധരാമ്
മഹാശക്തിയുള്ള ഈവന് നാലു വര്ണ്ണങ്ങളെയും ശരിയായി നിലനിര്ത്തും. എല്ലാ വിളകളും നല്കുന്ന സമൃദ്ധവും ഐശ്വര്യവുമായ ഭൂമി അവന്റെ ഭരണത്തില് ഫലപ്രദമാകും.
അസ്യാജ്ഞാവശഗാഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി നരാധിപാഃ। സര്വഭൂതാത്മഭൂതസ്യ വായോരിവ ശരീരിണഃ
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അവന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാകും, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവായ കാറ്റിന് ശരീരങ്ങള് കീഴടങ്ങുന്നതുപോലെ.
ഏഷ രുദ്രം മഹാദേവം ത്രിപുരാന്തകരം ഹരമ്। സര്വലോകേഷ്വതിബലഃ സാക്ഷാദ്ദ്രക്ഷ്യതി മാഗധഃ
ഈ മാഗധൻ നേരിട്ട് രുദ്രനെയും മഹാദേവനെയും ത്രിപുരയെ നശിപ്പിച്ച ഹരനെയും, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും അതിവിശേഷ ശക്തിയുള്ളവനെയും കാണും.
ഏവം ബ്രുവന്നേവ മുനിഃ സ്വകാര്യമിവ ചിന്തയന്। വിസര്ജയാമാസ നൃപം ബൃഹദ്രഥമഥാരിഹന്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, തന്റെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട്, ആ മഹർഷി രാജാവായ ബൃഹദ്രഥനെ വിടാൻ അനുമതി നൽകി.
പ്രവിശ്യ നഗരീം ചാപി ജ്ഞാതിസമ്ബന്ധിഭിര്വൃതഃ। അഭിഷിച്യ ജരാസന്ധം മഗധാധിപതിസ്തദാ
അതിനുശേഷം, ബന്ധുക്കളും കൂട്ടുകാരും ചുറ്റിപ്പറ്റിയവനായി നഗരത്തിലേക്ക് കടന്ന മാഗധരാജാവ് ജരാസന്ധനെ അഭിഷേകം നടത്തി.
ബൃഹദ്രഥോ നരപതിഃ പരാം നിര്വൃതിമായയൌ। അഭിഷിക്തേ ജരാസന്ധേ തദാ രാജാ ബൃഹദ്രഥഃ। പത്നീദ്വയേനാനുഗതസ്തപോവനചരോഽഭവത്
ജരാസന്ധനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തപ്പോൾ, ബൃഹദ്രഥൻ പരമസന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; തന്റെ രണ്ട് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം അദ്ദേഹം വനംപ്രദേശത്ത് വാസം ചെയ്തു.
തതോ വനസ്ഥേ പിതരി മാതൃഭ്യാം സഹ ഭാരത। ജരാസന്ധഃ സ്വവീര്യേണ പാര്ഥിവാനകരോദ്വശേ
അപ്പൻ അമ്മമാരോടൊപ്പം വനത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ജരാസന്ധൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി, ഭാരത.
അഥ ദീര്ഘസ്യ കാലസ്യ തപോവനചരോ നൃപഃ। സഭാര്യഃ സ്വര്ഗമഗമത്തപസ്തപ്ത്വാ ബൃഹദ്രഥഃ
ദീർഘകാലം വനംപ്രദേശത്ത് ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വസിച്ച രാജാവ് ബൃഹദ്രഥൻ, കഠിനതപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ജരാസന്ധോഽപി നൃപതിര്യഥോക്തം കൌശികേന തത്। വരപ്രദാനമഖിലം പ്രാപ്യ രാജ്യമപാലയത്
കൗശികൻ പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാ വരങ്ങളും ലഭിച്ച ജരാസന്ധൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു.
ഹതേ ചൈവ മയാ കംസേ സഹംസഡിഭികേ തദാ। ജരാസന്ധസ്യ ദുഹിതാ രോദതേ പാര്ശ്വതഃ പിതുഃ। ജാതോ വൈ വൈരനിര്ബന്ധോ മയാസീത്തത്ര ഭാരത
ഞാൻ കംസനെയും അവന്റെ സഹോദരന്മാരെയും കൊല്ലുമ്പോൾ, ജരാസന്ധന്റെ മകൾ അച്ഛന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു; അങ്ങനെ ഞങ്ങള്ക്കിടയിൽ ശത്രുത ഉറപ്പായി, ഭാരത.
ഭ്രാമയിത്വാ ശതഗുണമേകോനം യേന ഭാരത। ഗദാ ക്ഷിപ്താ ബലവതാ മാഗധേന ഗിരിവ്രജാത്
മാഗധൻ വലിയ ശക്തിയോടെ തന്റെ ഗദയെ നൂറിരട്ടി വലിച്ചുചുറ്റി ഗിരിവ്രജയിൽ നിന്ന് എറിഞ്ഞു.
തിഷ്ഠതോ മഥുരായാം വൈ കുത്സ്നസ്യാദ്ഭുതകര്മണഃ। ഏകോനയോജനശതേ സാ പപാത ഗദാ ശുഭാ
അദ്ഭുതകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത ഞാൻ മഥുരയിൽ നിന്നു നിന്നപ്പോൾ, ആ ഉത്തമമായ ഗദ ഏകദേശം നൂറ് യോജന കുറവിൽ വീണു.
ദൃഷ്ട്വാ പൌരൈസ്തദാ സമ്യഗ്ഗദാ ചൈവ നിവേദിതാ। ഗദാവസാനം തത്ഖ്യാതം മഥുരായാഃ സമീപതഃ
അത് കണ്ട നഗരവാസികൾ ഗദയെ ശരിയായി അറിയിച്ചു; ഗദ വീണ സ്ഥലം മഥുരയ്ക്കടുത്ത് പ്രശസ്തമായി.
തസ്യാസ്താം ഹംസഡിഭികാവശസ്ത്രനിധനാവുഭൌ। മന്ത്രേ മതിമതാം ശ്രേഷ്ഠൌ നീതിശാസ്ത്രേ വിശാരദൌ
ഹംസനും ഡിഭികനും ആയുധങ്ങളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അവർ ഉത്തമബുദ്ധിയുള്ളവരും നയശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരുമായിരുന്നു.
യൌ തൌ മയാ തേ കഥിതൌ പൂര്വമേവ മഹാബലൌ। ത്രയസ്ത്രയാണാം ലോകാനാം പര്യാപ്താ ഇതി മേ മതിഃ
മുൻപ് ഞാൻ പറഞ്ഞ ആ മഹാശക്തിശാലികളായ ഇരുവരും, മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും സംരക്ഷണത്തിന് മതിയെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
ഏവമേഷ തദാ വീര ബലിഭിഃ കുകുരാന്ധകൈഃ। വൃഷ്ണിഭിശ്ച മഹാരാജ നീതിഹേതോരുപേക്ഷിതഃ
അന്നത്തെ കാലത്ത്, മഹാരാജാവേ, ഈ വീരനെ ശക്തരായ കുകുരന്മാരും അന്ധകരും വൃഷ്ണികളും നയപരമായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അവഗണിച്ചു.
പതിതൌ ഹംസഡിഭികൌ കംസശ്ച സഗണോ ഹതഃ। ജരാസന്ധസ്യ നിധനേ കാലോഽയം സമുപാഗതഃ
ഹംസനും ഡിഭികനും വീണു, കംസനും കൂട്ടരും കൊല്ലപ്പെട്ടു; ജരാസന്ധന്റെ അന്ത്യം വരാനുള്ള സമയമാണ് ഇതു.
ന ശക്യോഽസൌ രണേ ജേതും സര്വൈരപി സുരാസുരൈഃ। പ്രാണയുദ്ധേന ജേതവ്യഃ സ ഇത്യുപലഭാമഹേ
അവനെ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ചേർന്നാലും ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ജീവൻകൊടുത്തുള്ള പോരാട്ടത്തിലൂടെ മാത്രമേ അവനെ കീഴടക്കാനാവൂ എന്ന് ഞങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
മയി നീതിര്ബലം ഭീമേ രക്ഷിതാ ചാവയോര്ജയഃ। മാഗധം സാധയിഷ്യാമ ഇഷ്ടിം ത്രയ ഇവാഗ്നയഃ
എന്റെ തന്ത്രവും ഭീമന്റെ ബലവും നിന്റെ സംരക്ഷണവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങളുടെ വിജയം ഉറപ്പാണ്; നാം മൂന്ന് യാഗാഗ്നികൾ പോലെ മാഗധനെ കീഴടക്കും.
ത്രിഭിരാസാദിതോഽസ്മാഭിര്വിജനേ സ നരാധിപഃ। ന സന്ദേഹോ യഥാ യുദ്ധമേകേനാപ്യുപയാസ്യതി
നാം മൂവരും ഒറ്റയ്ക്കായി സമീപിച്ചാൽ, ആ രാജാവ് നിർഭയമായി ഒരാളുമായി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകും എന്നതിൽ സംശയമില്ല.
അവമാനാച്ച ലോഭാച്ച ബാഹുവീര്യാച്ച ദര്പിതഃ। ഭീമസേനേന യുദ്ധായ ധ്രുവമപ്യുപയാസ്യതി
അവമാനവും ലോഭവും സ്വന്തം ശക്തിയിലുളള അഭിമാനവും കൊണ്ടു, ഭീമസേനൻ നിർബന്ധമായും യുദ്ധത്തിനായി വരും.
അലം തസ്യ മഹാബാഹുര്ഭീമസേനോ മഹാബലഃ। ലോകസ്യ സമുദീര്ണസ്യ നിധനായാന്തകോ യഥാ
അവനു മാത്രം മതി, മഹാബാഹുവും മഹാശക്തനും ആയ ഭീമസേനൻ, ലോകം കലഹത്തിൽ ആകുമ്പോൾ അതിന്റെ അന്തം വരുത്തുന്ന യമനെപ്പോലെ.
യദി ഭീമബലം വേത്സി യദി തേ പ്രത്യയോ മയി। ഭീമസേനാര്ജുനൌ ശീഘ്രം ന്യാസഭൂതൌ പ്രയച്ഛ മേ
നീ ഭീമന്റെ ശക്തി അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നിലേക്കു വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ, ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും എനിക്ക് ഉടൻ ഏൽപ്പിക്കൂ.
ഏവമുക്തോ ഭഗവതാ പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരഃ। ഭീമാര്ജുനൌ സമാലോക്യ സമ്പ്രഹൃഷ്ടമുഖൌ സ്ഥിതൌ
ഇങ്ങനെ ഭഗവാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖങ്ങളോടെ നില്ക്കുന്ന ഭീമനും അർജ്ജുനനും നോക്കി, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.
അച്യുതാച്യുത മാമൈവം വ്യാഹരാമിത്രകര്ശന। പാണ്ഡവാനാം ഭവാന്നാഥോ ഭവന്തം ചാശ്രിതാ വയമ്
അച്യുതാ, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, ഇങ്ങനെ എന്നോട് പറയരുത്; പാണ്ഡവന്മാരുടെ രക്ഷകനായതും, ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ അഭയം തേടിയതുമാണ്.
യഥാ വദസി ഗോവിന്ദ സര്വം തദുപപദ്യതേ। നഹി ത്വമഗ്രതസ്തേഷാം യേഷാം ലക്ഷ്മീഃ പരാങ്മുഖീ
നീ പറയുന്നതെല്ലാം, ഗോവിന്ദാ, ശരിയാണു; ഭാഗ്യം വിട്ടുപോയവരുടെ മുന്നിൽ നീ ഒരിക്കലും ഇല്ല.
യേഷാമഭിമുഖീ ലക്ഷ്മീസ്തേഷാം കൃഷ്ണ ത്വമഗ്രതഃ'। നിഹതശ്ച ജരാസന്ധോ മോക്ഷിതാശ്ച മഹീക്ഷിതഃ। രാജസൂയശ്ച മേ ലബ്ധോ നിദേശേ ത്വ തിഷ്ഠതഃ
ഭാഗ്യം നേരെ നോക്കുന്നവർക്കു മുന്നിൽ കൃഷ്ണാ, നീ തന്നെയാണ്; ജരാസന്ധൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു, രാജാക്കന്മാർ മോചിതരായി, രാജസൂയയാഗം ഞാനടഞ്ഞു—ഇതെല്ലാം നീ എന്നോടൊപ്പം നിന്നപ്പോൾ.
ക്ഷിപ്രമേവ യഥാ ത്വേതത്കാര്യം സമുപപദ്യതേ। അപ്രമത്തോ ജഗന്നാഥ തഥാ കുരു സമുപപദ്യതേ
ലോകനാഥാ, ഈ കാര്യങ്ങൾ വൈകാതെ പൂർത്തിയാകാൻ, നീ ശ്രദ്ധയോടെ വേണ്ടതുപോലെ ചെയ്യണം.
ത്രിഭിര്ഭവദ്ഭിര്ഹി വിനാ നാഹം ജീവിതുമുത്സഹേ। ധര്മകാമാര്ഥരഹിതോ രോഗാര്ത ഇവ ദുഃഖിതഃ
നിങ്ങൾ മൂവരില്ലാതെ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല; ധർമ്മവും കാമവും അർത്ഥവും ഇല്ലാതെ, രോഗം ബാധിച്ചവൻ പോലെ ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു.
ന ശൌരിണാ വിനാ പാര്ഥോ ന ശൌരിഃ പാണ്ഡവം വിനാ। നാജേയോസ്ത്യനയോഽര്ലോകേ കൃഷ്ണയോരിതി മേ മതിഃ
ശൗര്യനില്ലാതെ പാർഥനും ഇല്ല; പാണ്ഡവനില്ലാതെ ശൗരിയും ഇല്ല; ഈ ലോകത്ത് ഈ രണ്ടു കൃഷ്ണന്മാരെയും ജയിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ല—ഇതാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.