സാ തം ബാലമുപാദായ മേഘലേഖേന ഭാസ്കരമ്। കൃത്വാ ച മാനുഷം രൂപമുവാച വസുധാധിപമ്
അവൾ ആ ബാലനെ എടുത്ത്, സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ മേഘരേഖപോലെ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചു, ഭൂമിയുടെ അധിപനോടു പറഞ്ഞു.
ബൃഹദ്രഥ സുതസ്തേഽയം മയാ ദത്തഃ പ്രഗൃഹ്യതാമ്। തവ പത്നീദ്വയേ ജാതോ ദ്വിജാതിവരശാസനാത്। ധാത്രീജനപരിത്യക്തോ മയാഽയം പരിരക്ഷിതഃ
ഇവൻ ബ്രഹദ്രഥന്റെ മകനാണ്, ഞാൻ ഇപ്പൊഴിതാ നിനക്കു നൽകുന്നു. നിന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ചവൻ, ദ്വിജന്മാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ധാത്രിമാർ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ സംരക്ഷിച്ചു.
തതസ്തേ ഭരതശ്രേഷ്ഠ കാശിരാജസുതേ ശുഭേ। തം ബാലമഭിപദ്യാശു പ്രസ്രവൈരഭ്യഷിഞ്ജതാമ്
അതിനുശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, കാശിരാജാവിന്റെ ആ രണ്ടു പുത്രിമാർ അതിവേഗം ബാലനെ എടുത്ത്, ഒഴുകുന്ന ജലത്തിൽ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
തതഃ സ രാജാ സംഹൃഷ്ടഃ സര്വം തദുപലഭ്യ ച। അപൃച്ഛദ്ധേമഗര്ഭാഭാം രാക്ഷസീം താമരാക്ഷസീമ്
അതിനുശേഷം രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, പൊന്നുപോലെയുള്ള ദേഹവും താമ്രവർണ്ണം കണ്ണുകളും ഉള്ള രാക്ഷസിയെ ചോദിച്ചു.
കാത്വം കമലഗര്ഭാഭേ മമ പുത്രപ്രദായിനീ। കാമം മാ ബ്രൂഹി കല്യാണി ദേവതാ പ്രതിഭാസി മേ
നീ ആരാണ്, കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളേ, എന്റെ മകനെ നൽകിയത്? സത്യം പറയു, ഭദ്രയേ, ദേവതയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ജരാ നാമാസ്മി ഭദ്രം തേ രാക്ഷസീ കാമരൂപിണീ। തവ വേശ്മനി രാജേന്ദ്ര പൂജിതാ ന്യവസം സുഖമ്
ഞാനാണ് ജരാ എന്ന പേരിലുള്ള, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കുന്ന രാക്ഷസി. രാജാധിരാജാ, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആദരപൂർവ്വം ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചിരുന്നു.
ഗൃഹേ ഗൃഹേ മനുഷ്യാണാം നിത്യം തിഷ്ഠാമി രാക്ഷസീ। ഗൃഹദേവീതി നാമ്നാ വൈ പുരാ സൃഷ്ടാ സ്വയംമ്ഭുവാ
മനുഷ്യരുടെ ഓരോ വീട്ടിലും ഞാൻ എപ്പോഴും രാക്ഷസിയായി വസിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് സ്വയംഭുവായ ദൈവം എന്നെ 'ഗൃഹദേവി' എന്ന പേരിൽ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദാനവാനാം വിനാശായ സ്ഥാപിതാ ദിവ്യരൂപിണീ। യോ മാം ഭക്ത്യാ ലിഖേത്കുഡ്യേ സപുത്രാം യൌവനാന്വിതാമ്
ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ദിവ്യരൂപത്തിൽ സ്ഥാപിതയായ ഞാൻ, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ, മകനോടൊപ്പം, യൗവനത്തിൽ, എന്നെ മതിലിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ഗൃഹേ തസ്യ ഭവേദ്വൃദ്ധിരന്യഥാ ക്ഷയമാപ്നുയാത്। ത്വദ്ഗൃഹേ തിഷ്ഠമാനാഽഹം പൂജിതാഽഹം സദാ വിഭോ
അവന്റെ വീട്ടിൽ സമൃദ്ധി ഉണ്ടാകും; അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷയം സംഭവിക്കും. മഹാരാജാവേ, നിന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ആദരപൂർവ്വം വസിച്ചിരുന്നു.
ലിഖിതാ ചൈവ കുഡ്യേഷു പുത്രൈര്ബഹുഭിരാവൃതാ। ഗന്ധപുഷ്പൈസ്തഥാ ധൂപൈര്ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈഃ സുപൂജിതാ
മതിലുകളിൽ ഞാൻ പല മക്കളോടും കൂടെ വരച്ചിരിക്കുന്നു; സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, ഭക്ഷ്യപാനീയങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് എനിക്ക് നല്ലപോലെ പൂജ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
സാഽഹം പ്രത്യുപകാരാര്ഥം ചിന്തയന്ത്യനിശം നൃപ। തവേമേ പുത്രശകലേ ദൃഷ്ടവത്യസ്മി ധാര്മികാ
അതുകൊണ്ട് രാജാവേ, നിന്റെ ഉപകാരം തിരിച്ചടയ്ക്കണമെന്ന് എപ്പോഴും ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ധാർമ്മികയായ ഞാൻ, നിന്റെ മകന്റെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ കണ്ടു.
സംശ്ലിഷിതേ മയാ ദൈവാത്കുമാരഃ സമപദ്യത। തവ ഭാഗ്യാന്മഹാരാജ ഹേതുമാത്രമഹം ത്വിഹ
ദൈവകൃപയാൽ ഞാൻ അവയെ ചേർത്തപ്പോൾ, ബാലൻ പൂർണ്ണനായി. മഹാരാജാവേ, കാരണം ഞാൻ മാത്രമാണ്; ഭാഗ്യം നിന്റെതാണു.
മേരും വാ ഖാദിതും ശക്താ കിം പുനസ്തവ ബാലകമ്। ഗൃഹസമ്പൂജനാത്തുഷ്ട്യാ മയാ പ്രത്യര്പിതസ്തവ
മേരു പർവ്വതത്തെയും ഞാൻ തിന്നാൻ കഴിയും—നിന്റെ മകനെന്ത്? പക്ഷേ, നിന്റെ വീട്ടിലെ പൂജയിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടു ഞാൻ അവനെ തിരികെ നൽകി.
ഏവമുക്ത്വാ തു സാ രാജംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത। സ സങ്ഗൃഹ്യ കുമാരം തം പ്രവിവേശ ഗൃഹം നൃപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൾ അവിടുതന്നെ അപ്രത്യക്ഷയായി; രാജാവോ ആ ബാലനെ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യ ബാലസ്യ യത്കൃത്യം തച്ചകാര നൃപസ്തദാ। ആജ്ഞാപയച്ച രാക്ഷസ്യാ മഗധേഷു മഹോത്സവമ്
അപ്പോള് രാജാവ് ആ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും നിര്വഹിച്ചു. കൂടാതെ മഗധദേശത്ത് വലിയ ഉത്സവം നടത്താന് രാക്ഷസിയെ കല്പിച്ചു.
തസ്യ നാമാകരോച്ചൈവ പിതാമഹസമഃ പിതാ। ജരയാ സന്ധിതോ യസ്മാജ്ജരാസന്ധോ ഭവത്വയമ്
പിതാവ്, തന്റെ പിതാമഹനോടു സമമായവന്, അവന് പേര് നല്കി: 'വയസ്സിന്റെ കാരണത്താല് ഒന്നിച്ചു ചേര്ന്നതുകൊണ്ടു ഈ കുട്ടിക്ക് ജരാസന്ധന് എന്ന പേരായിരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
സോഽവര്ധത മഹാതേജാ മാഗധാധിപതേഃ സുതഃ। പ്രമാണബലസമ്പന്നോ ഹുതാഹുതിരിവാനലഃ
മഗധരാജാവിന്റെ ആ പുത്രന് മഹത്തായ തേജസ്സോടെ വളര്ന്നു. അവന് ശരീരവലിയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞവനായി, ഹോമദഹനത്തില് അഗ്നി വളരുന്നതുപോലെ.
ഏവം സ വവൃധേ രാജന്കുമാരഃ പുഷ്കരേക്ഷണഃ। ലേന മഹതാ ചാപി യൌവനസ്ഥോ ബഭൂവ ഹ'।। മാതാപിത്രോര്നന്ദകരഃ ശുക്ലപക്ഷേ യഥാ ശശീ
ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, കമലനയനനായ രാജകുമാരന് വളര്ന്നു. യൗവനം പൂര്ണ്ണമായി പ്രാപിച്ചപ്പോള് അവന് മാതാപിതാക്കള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കുന്നവനായി, വെളിച്ചപക്ഷത്തിലെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ പുനരേവ മഹാതപാഃ। മഗധേഷുപജക്രാമ ഭഗവാംശ്ചണ്ഡകൌശികഃ
അവിടെ, കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ് മഹാതപസ്വിയായ ചണ്ഡകൗശികന് വീണ്ടും മഗധദേശത്ത് എത്തി.
തസ്യാഽഽഗമനസംഹൃഷ്ടഃ സാമാത്യഃ സപുരഃ സരഃ। സഭാര്യഃ സഹ പുത്രേണ നിര്ജഗാമ ബൃഹദ്രഥഃ
അവന്റെ വരവില് സന്തോഷംകൊണ്ടു മന്ത്രിമാരോടും നഗരവാസികളോടും കൂടെ ഭാര്യയും മകനും ചേര്ന്ന് ബൃഹദ്രഥന് പുറത്ത് ചെന്നു.
പാദ്യാര്ഘ്യാചമനീയൈസ്തമര്ചയാമാസ ഭാരത। സ നൃപോ രാജ്യസഹിതം പുത്രം തസ്മൈ ന്യവേദയത്
പാദ്യവും അര്ഘ്യവും ആചമനജലം കൊണ്ടു അവനെ ആദരിച്ചു. രാജാവ് തന്റെ മകനെയും രാജ്യംകൂടി ആ മഹാത്മാവിന് സമര്പ്പിച്ചു.
പ്രതിഗൃഹ്യ ച താം പൂജാം പാര്ഥിവാദ്ഭഗവാനൃഷിഃ। ഉവാച മാഗധം രാജന്പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ
രാജാവിന്റെ ആ ആദരം സ്വീകരിച്ച ശേഷം ദൈവസ്വരൂപനായ ഋഷി, ഹൃദയം സന്തോഷത്തോടെ, മഗധരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സര്വമേതന്മയാ ജ്ഞാതം രാജന്ദിവ്യേന ചക്ഷുഷാ। പുത്രസ്തു ശൃണു രാജേന്ദ്ര യാദൃശോഽയം ഭവിഷ്യതി
രാജാവേ, ഈ എല്ലാം ഞാന് ദിവ്യദൃഷ്ടിയിലൂടെ അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രാജാധിരാജാ, നിന്റെ മകന് എങ്ങനെയാകും എന്ന് നീ കേള്ക്കൂ.
അസ്യ രൂപം ച സത്വം ച ബലമൂര്ജിതമേവ ച। ഏഷ ശ്രിയാ സമുദിതഃ പുത്രസ്തവ ന സംശയഃ
അവന്റെ രൂപവും സ്വഭാവവും ശക്തിയും വീര്യവും എല്ലാം ഉത്തമമാണ്. സംശയമില്ല, നിന്റെ ഈ മകന് സമ്പത്തുകൊണ്ടും ഐശ്വര്യത്തിലും സമ്പന്നനാണ്.
പ്രാപയിഷ്യതി തത്സര്വം വിക്രമേണ സമന്വിതഃ। അസ്യ വീര്യവതോ വീര്യം നാനുയാസ്യന്തി പാര്ഥിവാഃ
വീര്യശാലിയായ ഈ മകന് തന്റെ ധൈര്യത്താല് എല്ലാം നേടും. അവന്റെ വീര്യത്തിന് മറ്റേതു രാജാക്കന്മാരും തുല്യമാകില്ല.
പതതോ വൈനതേയസ്യ ഗതിമന്യേ യഥാ ഖഗാഃ। വിനാശമുപയാസ്യന്തി യേ ചാസ്യ പരിപന്ഥിനഃ
ഗരുഡന് പറക്കുന്ന വേഗം മറ്റു പക്ഷികള്ക്കു തുല്യമാകാത്തതുപോലെ, അവനെ എതിര്ക്കുന്നവര് നശിച്ചുപോകും.
ദേവൈരപി വിസൃഷ്ടാനി ശസ്ത്രാണ്യസ്യ മഹീപതേ। ന രുജം ജനയിഷ്യന്തി ഗിരേരിവ നദീരയാഃ
ദേവന്മാര് അയക്കുന്ന ആയുധങ്ങളും, രാജാവേ, അവനെ ഒരു മലയില് നദികള്ക്ക് യാതൊരു ദോഷവും വരുത്താത്തതുപോലെ, അവനു ദോഷം വരുത്തില്ല.
സര്വമൂര്ധാഭിഷിക്താനാമേവ മൂര്ധ്നി ജ്വലിഷ്യതി। പ്രഭാഹരോഽയം സര്വേഷാം ജ്യോതിഷാമിവ ഭാസ്കരഃ
അവന് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും മുകളില് പ്രകാശിക്കും, എല്ലാ നക്ഷത്രങ്ങള്ക്കിടയില് സൂര്യന് പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ.
ഏനമാസാദ്യ രാജാനഃ സമൃദ്ധബലവാഹനാഃ। വിനാശമുപയാസ്യന്തി ശലഭാ ഇവ പാവകമ്
വലിയ സൈന്യവും സമ്പത്തും ഉള്ള രാജാക്കന്മാരും അവനെ നേരിടുമ്പോള്, പുഴുക്കള് തീയില് വീഴുന്നതുപോലെ നശിച്ചുപോകും.
ഏഷ ശ്രിയഃ സമുദിതാഃ സര്വരാജ്ഞാം ഗ്രഹീഷ്യതി। വര്ഷാസ്വിവോദീര്ണജലാ നദീര്നദനദീപതിഃ
സമ്പത്തോടെ സമ്പന്നനായ ഈവന് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും ഐശ്വര്യം കൈവശമാക്കും, മഴക്കാലത്ത് നദീനാഥന് നദികളിലെ വെള്ളം ആകര്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.