തതോ വിവിശതുര്ധാത്ര്യൌ പുനരന്തഃ പുരം തദാ। കഥയാമാസതുരുഭേ ദേവീഭ്യാം തു പൃഥക്പൃഥക്
ശേഷം, ആ രണ്ടു ദായമാർ വീണ്ടും അകത്തുള്ള രാജപ്രാസാദത്തിലേക്ക് ചെന്നു, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ ഓരോ രാജ്ഞിയോടും വേറേ പറഞ്ഞുതന്നു.
തേ ചതുഷ്പഥനിക്ഷിപ്തേ ജരാ നാമാഥ രാക്ഷസീ। ജഗ്രാഹ മനുജവ്യാഘ്ര മാംസശോണിതഭോജനാ
അപ്പോൾ, മനുഷ്യസിംഹനായ രാജാവേ, ജരാ എന്ന പേരുള്ള ഒരു രാക്ഷസി, മാംസം രക്തം എന്നിവ ഭക്ഷിക്കുന്നവൾ, ആ നാലുവഴിച്ചെത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങളെ പിടിച്ചു.
കര്തുകാമാ സുഖവഹേ ശകലേ സാ തു രാക്ഷസീ। സംയോജയാമാസ തദാ വിധാനബലചോദിതാ
സൗഭാഗ്യത്തിനായി ആ രാക്ഷസി, വിധിയുടെ പ്രേരണയാൽ, ആ രണ്ട് ഭാഗങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് ചേർത്തു.
തേ സമാനീതമാത്രേ തു ശകലേ പുരുഷര്ഷഭ। ഏകമൂര്തിധരോ വീരഃ കുമാരഃ സമപദ്യത
അവയെ ചേർത്തയുടൻ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, ഒരു വീരനായ ബാലൻ ഏകശരീരമായി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
തതഃ സാ രാക്ഷസീ രാജന്വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനാ। ന ശശാക സമുദ്വോദും വജ്രസാരമയം ശിശുമ്
അപ്പോൾ, രാജാവേ, അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുകൾ വലുതാക്കിയ ആ രാക്ഷസി, വജ്രംപോലെ കഠിനമായ ആ ബാലനെ ഉയർത്താൻ കഴിയാതെ പോയി.
ബാലസ്താമ്രതലം മുഷ്ടിം കൃത്വാ ചാസ്യേ നിധായ സഃ। പ്രാക്രോശദതിസംരബ്ധഃ സതോയ ഇവ തോയദഃ
ആ ബാലൻ താമ്രവർണ്ണമുള്ള കൈയാൽ മുഷ്ടി ഉണ്ടാക്കി വായിൽ വെച്ച്, വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘം പോലെ ഉഗ്രമായി കരയാൻ തുടങ്ങി.
തേന ശബ്ദേന സമ്ഭ്രാന്തഃ സഹസാഽന്തഃ പുരേ ജനഃ। നിര്ജഗാമ നരവ്യാഘ്ര രാജ്ഞാ സഹ പരന്തപ
അവിടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, നഗരത്തിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ട് രാജാവിനോടൊപ്പം പെട്ടെന്ന് പുറത്തേക്കോടി.
തേ ചാബലേ പരിമ്ലാനേ പയഃ പൂര്ണപയോധരേ। നിരാശേ പുത്രലാഭായ സഹസൈവാബ്യഗച്ഛതാമ്
ആ രണ്ടു സ്ത്രീകളും ക്ഷീണിച്ച് നിരാശരായി, പാൽ നിറഞ്ഞ മുലകളോടെ, മകനുണ്ടാകുമെന്ന പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ട്, അതിവേഗം അവിടേക്ക് എത്തി.
തേ ച ദൃഷ്ട്വാ തഥാഭൂതേ രാജാനം ചേഷ്ടസംതതിമ്। തം ച ബാലം സുബലിനം ചിന്തയാമാസ രാക്ഷസീ
അവർ രാജാവിനെയും അവന്റെ സന്തതിയും ദുഃഖത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതും ആ ശക്തനായ ബാലനെയും കണ്ടപ്പോൾ, ആ രാക്ഷസി ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാര്ഹാമി വിഷയേ രാജ്ഞോ വസന്തീ പുത്രഗൃദ്ധിനഃ। ബാലം പുത്രമിമം ഹന്തും ധാര്മികസ്യ മഹാത്മനഃ
ധാർമ്മികനും മഹാത്മാവുമായ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് താമസിക്കുന്ന ഞാൻ, മകനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹമുള്ള രാജാവിന്റെ ഈ മകനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിക്കേണ്ടതല്ല.
സാ തം ബാലമുപാദായ മേഘലേഖേന ഭാസ്കരമ്। കൃത്വാ ച മാനുഷം രൂപമുവാച വസുധാധിപമ്
അവൾ ആ ബാലനെ എടുത്ത്, സൂര്യന്റെ മുന്നിൽ മേഘരേഖപോലെ മനുഷ്യരൂപം ധരിച്ചു, ഭൂമിയുടെ അധിപനോടു പറഞ്ഞു.
ബൃഹദ്രഥ സുതസ്തേഽയം മയാ ദത്തഃ പ്രഗൃഹ്യതാമ്। തവ പത്നീദ്വയേ ജാതോ ദ്വിജാതിവരശാസനാത്। ധാത്രീജനപരിത്യക്തോ മയാഽയം പരിരക്ഷിതഃ
ഇവൻ ബ്രഹദ്രഥന്റെ മകനാണ്, ഞാൻ ഇപ്പൊഴിതാ നിനക്കു നൽകുന്നു. നിന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരിൽ ജനിച്ചവൻ, ദ്വിജന്മാരുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ധാത്രിമാർ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ സംരക്ഷിച്ചു.
തതസ്തേ ഭരതശ്രേഷ്ഠ കാശിരാജസുതേ ശുഭേ। തം ബാലമഭിപദ്യാശു പ്രസ്രവൈരഭ്യഷിഞ്ജതാമ്
അതിനുശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, കാശിരാജാവിന്റെ ആ രണ്ടു പുത്രിമാർ അതിവേഗം ബാലനെ എടുത്ത്, ഒഴുകുന്ന ജലത്തിൽ അവനെ അഭിഷേകം ചെയ്തു.
തതഃ സ രാജാ സംഹൃഷ്ടഃ സര്വം തദുപലഭ്യ ച। അപൃച്ഛദ്ധേമഗര്ഭാഭാം രാക്ഷസീം താമരാക്ഷസീമ്
അതിനുശേഷം രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, പൊന്നുപോലെയുള്ള ദേഹവും താമ്രവർണ്ണം കണ്ണുകളും ഉള്ള രാക്ഷസിയെ ചോദിച്ചു.
കാത്വം കമലഗര്ഭാഭേ മമ പുത്രപ്രദായിനീ। കാമം മാ ബ്രൂഹി കല്യാണി ദേവതാ പ്രതിഭാസി മേ
നീ ആരാണ്, കമലപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളേ, എന്റെ മകനെ നൽകിയത്? സത്യം പറയു, ഭദ്രയേ, ദേവതയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു.
ജരാ നാമാസ്മി ഭദ്രം തേ രാക്ഷസീ കാമരൂപിണീ। തവ വേശ്മനി രാജേന്ദ്ര പൂജിതാ ന്യവസം സുഖമ്
ഞാനാണ് ജരാ എന്ന പേരിലുള്ള, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കുന്ന രാക്ഷസി. രാജാധിരാജാ, നിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആദരപൂർവ്വം ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചിരുന്നു.
ഗൃഹേ ഗൃഹേ മനുഷ്യാണാം നിത്യം തിഷ്ഠാമി രാക്ഷസീ। ഗൃഹദേവീതി നാമ്നാ വൈ പുരാ സൃഷ്ടാ സ്വയംമ്ഭുവാ
മനുഷ്യരുടെ ഓരോ വീട്ടിലും ഞാൻ എപ്പോഴും രാക്ഷസിയായി വസിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് സ്വയംഭുവായ ദൈവം എന്നെ 'ഗൃഹദേവി' എന്ന പേരിൽ സൃഷ്ടിച്ചു.
ദാനവാനാം വിനാശായ സ്ഥാപിതാ ദിവ്യരൂപിണീ। യോ മാം ഭക്ത്യാ ലിഖേത്കുഡ്യേ സപുത്രാം യൌവനാന്വിതാമ്
ദാനവരെ നശിപ്പിക്കാൻ ദിവ്യരൂപത്തിൽ സ്ഥാപിതയായ ഞാൻ, ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ, മകനോടൊപ്പം, യൗവനത്തിൽ, എന്നെ മതിലിൽ വരയ്ക്കുകയാണെങ്കിൽ—
ഗൃഹേ തസ്യ ഭവേദ്വൃദ്ധിരന്യഥാ ക്ഷയമാപ്നുയാത്। ത്വദ്ഗൃഹേ തിഷ്ഠമാനാഽഹം പൂജിതാഽഹം സദാ വിഭോ
അവന്റെ വീട്ടിൽ സമൃദ്ധി ഉണ്ടാകും; അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷയം സംഭവിക്കും. മഹാരാജാവേ, നിന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ആദരപൂർവ്വം വസിച്ചിരുന്നു.
ലിഖിതാ ചൈവ കുഡ്യേഷു പുത്രൈര്ബഹുഭിരാവൃതാ। ഗന്ധപുഷ്പൈസ്തഥാ ധൂപൈര്ഭക്ഷ്യഭോജ്യൈഃ സുപൂജിതാ
മതിലുകളിൽ ഞാൻ പല മക്കളോടും കൂടെ വരച്ചിരിക്കുന്നു; സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, ഭക്ഷ്യപാനീയങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് എനിക്ക് നല്ലപോലെ പൂജ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
സാഽഹം പ്രത്യുപകാരാര്ഥം ചിന്തയന്ത്യനിശം നൃപ। തവേമേ പുത്രശകലേ ദൃഷ്ടവത്യസ്മി ധാര്മികാ
അതുകൊണ്ട് രാജാവേ, നിന്റെ ഉപകാരം തിരിച്ചടയ്ക്കണമെന്ന് എപ്പോഴും ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ധാർമ്മികയായ ഞാൻ, നിന്റെ മകന്റെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ കണ്ടു.
സംശ്ലിഷിതേ മയാ ദൈവാത്കുമാരഃ സമപദ്യത। തവ ഭാഗ്യാന്മഹാരാജ ഹേതുമാത്രമഹം ത്വിഹ
ദൈവകൃപയാൽ ഞാൻ അവയെ ചേർത്തപ്പോൾ, ബാലൻ പൂർണ്ണനായി. മഹാരാജാവേ, കാരണം ഞാൻ മാത്രമാണ്; ഭാഗ്യം നിന്റെതാണു.
മേരും വാ ഖാദിതും ശക്താ കിം പുനസ്തവ ബാലകമ്। ഗൃഹസമ്പൂജനാത്തുഷ്ട്യാ മയാ പ്രത്യര്പിതസ്തവ
മേരു പർവ്വതത്തെയും ഞാൻ തിന്നാൻ കഴിയും—നിന്റെ മകനെന്ത്? പക്ഷേ, നിന്റെ വീട്ടിലെ പൂജയിൽ സന്തോഷം കൊണ്ടു ഞാൻ അവനെ തിരികെ നൽകി.
ഏവമുക്ത്വാ തു സാ രാജംസ്തത്രൈവാന്തരധീയത। സ സങ്ഗൃഹ്യ കുമാരം തം പ്രവിവേശ ഗൃഹം നൃപഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, അവൾ അവിടുതന്നെ അപ്രത്യക്ഷയായി; രാജാവോ ആ ബാലനെ എടുത്ത് വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തസ്യ ബാലസ്യ യത്കൃത്യം തച്ചകാര നൃപസ്തദാ। ആജ്ഞാപയച്ച രാക്ഷസ്യാ മഗധേഷു മഹോത്സവമ്
അപ്പോള് രാജാവ് ആ കുഞ്ഞിന് വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും നിര്വഹിച്ചു. കൂടാതെ മഗധദേശത്ത് വലിയ ഉത്സവം നടത്താന് രാക്ഷസിയെ കല്പിച്ചു.
തസ്യ നാമാകരോച്ചൈവ പിതാമഹസമഃ പിതാ। ജരയാ സന്ധിതോ യസ്മാജ്ജരാസന്ധോ ഭവത്വയമ്
പിതാവ്, തന്റെ പിതാമഹനോടു സമമായവന്, അവന് പേര് നല്കി: 'വയസ്സിന്റെ കാരണത്താല് ഒന്നിച്ചു ചേര്ന്നതുകൊണ്ടു ഈ കുട്ടിക്ക് ജരാസന്ധന് എന്ന പേരായിരിക്കട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞു.
സോഽവര്ധത മഹാതേജാ മാഗധാധിപതേഃ സുതഃ। പ്രമാണബലസമ്പന്നോ ഹുതാഹുതിരിവാനലഃ
മഗധരാജാവിന്റെ ആ പുത്രന് മഹത്തായ തേജസ്സോടെ വളര്ന്നു. അവന് ശരീരവലിയും ശക്തിയും നിറഞ്ഞവനായി, ഹോമദഹനത്തില് അഗ്നി വളരുന്നതുപോലെ.
ഏവം സ വവൃധേ രാജന്കുമാരഃ പുഷ്കരേക്ഷണഃ। ലേന മഹതാ ചാപി യൌവനസ്ഥോ ബഭൂവ ഹ'।। മാതാപിത്രോര്നന്ദകരഃ ശുക്ലപക്ഷേ യഥാ ശശീ
ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, കമലനയനനായ രാജകുമാരന് വളര്ന്നു. യൗവനം പൂര്ണ്ണമായി പ്രാപിച്ചപ്പോള് അവന് മാതാപിതാക്കള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കുന്നവനായി, വെളിച്ചപക്ഷത്തിലെ വളരുന്ന ചന്ദ്രനെപ്പോലെ.
കസ്യചിത്ത്വഥ കാലസ്യ പുനരേവ മഹാതപാഃ। മഗധേഷുപജക്രാമ ഭഗവാംശ്ചണ്ഡകൌശികഃ
അവിടെ, കുറച്ച് കാലം കഴിഞ്ഞ് മഹാതപസ്വിയായ ചണ്ഡകൗശികന് വീണ്ടും മഗധദേശത്ത് എത്തി.
തസ്യാഽഽഗമനസംഹൃഷ്ടഃ സാമാത്യഃ സപുരഃ സരഃ। സഭാര്യഃ സഹ പുത്രേണ നിര്ജഗാമ ബൃഹദ്രഥഃ
അവന്റെ വരവില് സന്തോഷംകൊണ്ടു മന്ത്രിമാരോടും നഗരവാസികളോടും കൂടെ ഭാര്യയും മകനും ചേര്ന്ന് ബൃഹദ്രഥന് പുറത്ത് ചെന്നു.