നിധിപ്രവരമുഖ്യൌ ച ശങ്ഖപദ്മൌ ധനേശ്വരൌ। സര്വാന്നിധീന്പ്രഗൃഹ്യാഥ ഉപാസ്താം വൈ ധനേശ്വരമ്
ശംഖവും പദ്മവും എന്ന പ്രധാന നിധികൾ, എല്ലാ നിധികളും കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ധനപതിയെ സേവിക്കുന്നു.
സാ സഭാ താദൃശീ രമ്യാ മയാ ദൃഷ്ടാന്തരിക്ഷഗാ। പിതാമഹസഭാം രാജന്കീര്തയിഷ്യേ നിബോധ താമ്
അങ്ങനെയുള്ള മനോഹരമായ ആ സഭ, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതായും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. രാജാവേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ പിതാമഹന്റെ സഭയെ വിവരിക്കാം, ദയവായി ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പിതാമഹസഭാം താത കഥ്യമാനാം നിബോധ മേ। ശക്യതേ യാ ന നിര്ദേഷ്ടുമേവംരൂപേതി ഭാരത
പിതാവേ, പിതാമഹന്റെ സഭയെ ഞാൻ വിവരിക്കുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കണം. അതിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം പറയാൻ കഴിയില്ല, ഭാരത.
പുരാ ദേവയുഗേ രാജന്നാദിത്യോ ഭഗവാന്ദിവഃ। ആഗച്ഛന്മാനുഷം ലോകം ദിദൃക്ഷുര്വിഗതക്ലമഃ
ദേവയുഗത്തിൽ, രാജാവേ, ആദിത്യൻ എന്ന ഭാഗ്യവാൻ, ദിവത്തിൽ നിന്ന് മനുഷ്യലോകം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ക്ഷീണം ഇല്ലാതെ വന്നു.
ചരന്മാനുഷരൂപേണ സഭാം ദൃഷ്ട്വാ സ്വയമ്ഭുവഃ। സ താമകഥയന്മഹ്യം ദൃഷ്ട്വാ തത്ത്വേന പാണ്ഡവ
മനുഷ്യരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, സ്വയംഭുവിന്റെ സഭയെ കണ്ടു; അതിന്റെ യഥാർത്ഥം കണ്ട ശേഷം, പാണ്ഡവാ, അതിനെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറഞ്ഞു.
അപ്രമേയാം സഭാം ദിവ്യാം മാനസീം ഭരതര്ഷഭ। അനിര്ദേശ്യാം പ്രഭാവേണ സര്വഭൂതമനോരമാമ്
അപ്രമേയമായ, ദിവ്യമായ, മനസ്സിൽ ഉദിച്ച, അതുല്യമായ മഹത്വമുള്ള, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ആനന്ദം പകരുന്ന സഭയായിരുന്നു അത്, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
ശ്രുത്വാ ഗുണാനഹം തസ്യാഃ സഭായാഃ പാണ്ഡവര്ഷഭ। ദര്ശനേപ്സുസ്തഥാ രാജന്നാദിത്യമിദമബ്രുവമ്
ആ സഭയുടെ ഗുണങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠ, അതിനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞാൻ ആദിത്യനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭഗവന്ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമി പിതാമഹസഭാം ശുഭാമ്। യേന വാ തപസാ ശക്യാ കര്മണാ വാഽപി ഗോപതേ
ഭാഗ്യവാനേ, പിതാമഹന്റെ ആ ശുഭമായ സഭ കാണാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. തപസ്സായാലോ, പ്രവർത്തിയാലോ, എങ്ങനെയായാലും, ദയവായി വഴികാട്ടണം.
ഔഷധൈര്യാ തഥാ യുക്തൈരുത്തമാ പാപനാശിനീ। തന്മമാചക്ഷ്വ ഭഗവന്പശ്യേയം താം സഭാം യഥാ
ഔഷധങ്ങൾ കൊണ്ടോ, യോജിച്ച മറ്റുവിധങ്ങളാലോ, പാപം നീക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ മാർഗ്ഗം പറഞ്ഞുതരൂ, ഭാഗ്യവാനേ, ഞാൻ ആ സഭ കാണാൻ കഴിയേണ്ടതുണ്ട്.
സ തന്മമ വചഃ ശ്രുത്വാ സഹസ്രാംശുര്ദിവാകരഃ। പ്രോവാച ഭാരതശ്രേഷ്ഠ വ്രതം വര്ഷസഹസ്രകമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ആയിരം കിരണങ്ങളുള്ള സൂര്യൻ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ, പറഞ്ഞു: 'ആയിരം വർഷം വ്രതം പാലിക്കണം'.
ബ്രഹ്മവ്രതമുപാസ്സ്വ ത്വം പ്രയതേനാന്തരാത്മനാ। തതോഽഹം ഹിമവത്പൃഷ്ഠേ സമാരബ്ദോ മഹാവ്രതമ്
നീ അകത്തുനിന്ന് ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ബ്രഹ്മവ്രതം ആചരിക്കണം. അതിനുശേഷം ഞാൻ ഹിമവാന്റെ കുന്നുകളിൽ വലിയ വ്രതം ആരംഭിച്ചു.
തതഃ സ ഭഗവാന്സൂര്യോ മാമുപാദായ വീര്യവാന്। ആഗച്ഛത്താം സഭാം ബ്രാഹ്മീം വിപാപ്മാ വിഗതക്ലമഃ ?
അപ്പോൾ ആ മഹത്വമുള്ള സൂര്യൻ എന്നെ എടുത്തു ബ്രഹ്മയുടെ സഭയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ പാപവും ക്ഷീണവും ഇല്ലായിരുന്നു.
ഏവംരൂപേതി സാ ശക്യാ ന നിര്ദേഷ്ടും നരാധിപ। ക്ഷണേന ഹി ബിഭര്ത്യന്യദനിര്ദേശ്യം വപുസ്തഥാ
അവളുടെ രൂപം അങ്ങനെ അത്ഭുതകരമായതാണ്, രാജാവേ, അതിനെ വാക്കുകളിൽ വിവരിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവൾ മറ്റൊരു വിവരണരഹിതമായ രൂപം സ്വീകരിക്കും.
ന വേദ പരിമാണം വാ സംസ്ഥാനം ചാപി ഭാരത। ന ച രൂപം മയാ താദൃക് ദൃഷ്ടപൂര്വം കദാചന
അവളുടെ അളവോ രൂപമോ ആരും അറിയില്ല, ഭാരതാ; ഞാൻ മുമ്പ് ഒരിക്കലും അങ്ങനെയുള്ള രൂപം കണ്ടിട്ടില്ല.
സുസുഖാ സാ സദാ രാജന്ന ശീതാ ന ച ഘര്മദാ। ന ക്ഷുത്പിപാസേ ന ഗ്ലാനിം പ്രാപ്യതാം പ്രാപ്തുവന്ത്യുത
അവൾ എപ്പോഴും ആനന്ദകരിയാണു, രാജാവേ; അവിടെ തണുപ്പോ ചൂടോ ഇല്ല. അവിടെ വിശപ്പോ ദാഹമോ ക്ഷീണമോ അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല.
നാനാരൂപൈരിവ കൃതാ മണിഭിഃ സാ സുഭാസ്വരൈഃ। സ്തമ്ഭൈര്ന ച ധൃതാ സാ തു ശാശ്വതീ ന ച സാ ക്ഷരാ
അവൾ പലവിധ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെയാണ്, പ്രകാശമുള്ള രത്നങ്ങൾപോലെ. അവളെ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന തൂണുകളൊന്നുമില്ല; അവൾ ശാശ്വതവും ക്ഷയമില്ലാത്തതുമാണ്.
ദിവ്യൈര്നാനാവിധൈര്ഭാവൈര്ഭാസദ്ഭിരമിതപ്രഭൈഃ
ദിവ്യമായ അനേകം രൂപങ്ങളാൽ, അതിരില്ലാത്ത പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.
അതി ചന്ദ്രം ച സൂര്യം ച ശിഖിനം ച സ്വയമ്പ്രഭാ। ദീപ്യതേ നാകപൃഷ്ഠസ്ഥാ ഭര്ത്സയന്വീവ ഭാസ്കരമ്
ചന്ദ്രനെയും സൂര്യനെയും അഗ്നിയെയുംക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രകാശം അവൾക്കുണ്ട്; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മുകളിൽ വെളിച്ചം പകർന്നു, സൂര്യനെ പോലും നിന്ദിക്കുന്നതുപോലെ അവൾ തിളങ്ങുന്നു.
തസ്യാം സ ഭഗവാനാസ്തേ വിദധദ്ദേവമായയാ। സ്വയമേകോഽനിശം രാജന്സര്വലോകപിതാമഹഃ
അവിടെ ആ മഹാനായ ഭഗവാൻ ദൈവമായ മായയാൽ പ്രവർത്തിച്ചു, സ്വയം ഒറ്റയ്ക്കായി എല്ലായ്പ്പോഴും ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായി നിലകൊള്ളുന്നു, രാജാവേ.
ഉപതിഷ്ഠന്തി ചാപ്യേനം പ്രജാനാം പതയഃ പ്രഭുമ്। ദക്ഷഃ പ്രചേതാഃ പുലഹോ മരീചിഃ കശ്യപഃ പ്രഭുഃ
അവിടേക്ക് സകല സൃഷ്ടികളുടെ അധിപന്മാർ അവനെ ആരാധിക്കാൻ എത്തുന്നു; ദക്ഷൻ, പ്രചേതസ്, പുലഹൻ, മരീചി, ശക്തനായ കശ്യപൻ.
ഭൃഗുരത്രിര്വസിഷ്ഠശ്ച ഗൌതമോഽഥ തഥാങ്ഗിരാഃ। പുലസ്ത്യശ്ച കതുശ്ചൈവ പ്രഹ്ലാദഃ കര്ദമസ്തഥാ
ഭൃഗു, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, ഗൗതമൻ, അങ്ങിരസും, പുലസ്ത്യൻ, ക്രതു, പ്രഹ്ലാദൻ, കാർദമൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ട്.
അഥര്വാങ്ഗിരസശ്ചൈവ വാലഖില്യാ സരീചിപാഃ। മനോഽന്തരിക്ഷം വിദ്യാശ്ച വായുസ്തേജോ ജലം മഹീ
അഥർവൻ, അങ്ങിരസും, വാലഖില്യന്മാർ, സരിചിപന്മാർ, മനസ്സ്, ആകാശം, ജ്ഞാനം, വായു, തേജസ്, ജലം, ഭൂമി ഇവിടെയുണ്ട്.
ശബ്ദസ്പര്ശൌ തഥാ രൂപം രസോ ഗന്ധശ്ച ഭാരത। പ്രകൃതിശ്ച വികാരശ്ച യച്ചാന്യത്കാരണം ഭുവഃ
ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം, ഭാരതാ; പ്രകൃതിയും അവളുടെ മാറ്റങ്ങളും, ലോകത്തിന് കാരണമാകുന്ന മറ്റെല്ലാം അവിടെയുണ്ട്.
അഗസ്ത്യശ്ച മഹാതേജാ മാര്കണ്ഡേയശ്ച വീര്യവാന്। ജമദഗ്നിര്ഭരദ്വാജഃ സംവര്തശ്ച്യവനസ്തഥാ
അഗസ്ത്യൻ, മഹത്തായ തേജസ്സുള്ളവൻ, മാർകണ്ടേയൻ, ശക്തിയുള്ളവൻ, ജമദഗ്നി, ഭാരദ്വാജൻ, സംവർത്തൻ, ച്യവനൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ട്.
ദുര്വാസാശ്ച മഹാഭാഗ ഋഷ്ണശൃങ്ഗശ്ച ധാര്മികഃ। സനത്കുമാരോ ഭഗവാന്യോഗാചാര്യോ മഹാതപാഃ
ദുര്വാസൻ, മഹാഭാഗ്യശാലി, ഋശ്യശൃംഗൻ, ധാർമികൻ, ഭഗവാൻ സനത്കുമാരൻ, യോഗാചാര്യൻ, മഹാതപസ്വി ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.
അസിതോ ദേവലശ്ചൈവ ജൈഗീഷവ്യശ്ച തത്ത്വവിത്। ഋഷഭോ ജിതശത്രുശ്ച മഹാവീര്യസ്തഥാ മണിഃ
അസിതൻ, ദേവളൻ, ജൈഗീഷവ്യൻ, സത്യത്തെ അറിയുന്നവൻ, ഋഷഭൻ, ജിതശത്രു, മഹാവീര്യശാലി, മണി ഇവരും അവിടെ ഉണ്ട്.
ആയുര്വേദസ്തഥാഽഷ്ടാങ്ഗോ ദേഹവാംസ്തത്ര ഭാരത। ചന്ദ്രമാഃ സഹ നക്ഷത്രൈരാദിത്യശ്ച ഗഭസ്തിമാന്
ആയുർവേദം, എട്ടു ഭാഗങ്ങളോടുകൂടിയതും അവിടെയുണ്ട്, ഭാരതാ; ചന്ദ്രൻ നക്ഷത്രങ്ങളോടുകൂടി, പ്രകാശമുള്ള ആദിത്യനും അവിടെ ഉണ്ട്.
വായവഃ ക്രതവശ്ചൈവ സങ്കല്പഃ പ്രാണ ഏവ ച। മൂര്തിമന്തോ മഹാത്മാനോ മഹാവ്രതപരായണാഃ
വായു, യാഗങ്ങൾ, മനസ്സിന്റെ നിർണ്ണയം, ജീവൻ ഇവയും അവിടെയുണ്ട്; അവയെല്ലാം രൂപംകൊണ്ടുള്ളവരും മഹാത്മാക്കളും വലിയ വ്രതങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നവരുമാണ്.
ഏതേ ചാന്യേ ച ബഹവോ ബ്രഹ്മാണം സമുപസ്ഥിതാഃ। അര്ഥോ ധര്മശ്ച കാമശ്ച ഹര്ഷോ ദ്വേഷസ്തപോ ദമഃ
ഇവരും മറ്റും അനേകം പേരും ബ്രഹ്മാവിന്റെ സന്നിധിയില് എത്തിയിരിക്കുന്നു: സമ്പത്ത്, ധര്മ്മം, ആഗ്രഹം, സന്തോഷം, വെറുപ്പ്, തപസ്സു, ആത്മനിയന്ത്രണം എന്നിങ്ങനെ.
ആയാന്തി തസ്യാം സഹിതാ ഗന്ധര്വാപ്സരസാം ഗണാഃ। വിംശതിഃ സപ്ത ചൈവാന്യേ ലോകപാലാശ്ച സര്വശഃ
അവിടെ തന്നെ ഗന്ധര്വന്മാരുടെയും അപ്സരസ്മാരുടെയും കൂട്ടങ്ങള്, ഇരുപത്തിയേഴു പേരും ലോകപാലകര് മുഴുവന് കൂടി എത്തുന്നു.