തദാഹൃത്യ ച താം ചക്രേ സോഽസുരോഽപ്രതിമാം സഭാമ്। വിശ്രുതാം ത്രിഷു ലോകേഷു ദിവ്യാം മണിമയീം ശുഭാമ്
അത് കൊണ്ടുവന്ന്, ആ അസുരൻ, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ, ദിവ്യവും രത്നങ്ങൾകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ചും ശോഭയുള്ളതുമായ അപൂർവമായ ഒരു സഭ നിർമ്മിച്ചു.
ഗദാം ച ഭീമസേനായ പ്രവരാം പ്രദദൌ തദാ। ദേവദത്തം ചാര്ജുനായ ശങ്ഖപ്രവരമുത്തമമ്
അപ്പോൾ അവൻ ഭീമസേനനു ഉത്തമമായ ഗദയും, അർജുനനു ദേവദത്തം എന്ന ഉത്തമശംഖും നൽകി.
യസ്യ ശങ്ഖസ്യ നാദേന ഭൂതാനി പ്രചകമ്പിരേ। `സ കാലം കഞ്ചിദാശ്വസ്യ വിശ്വകര്മാ വിചിന്ത്യ ച
ആ ശംഖത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് സകലഭൂതങ്ങളും വിറച്ചു; കുറേ കാലം ആലോചിച്ച ശേഷം, അതു വിശ്വകർമ്മാവിന് നന്നാക്കാൻ നൽകി.
സഭാം പ്രചക്രമേ കര്തും പാണ്ഡവാനാം മഹാത്മനാമ്। അഭിപ്രായേണ പാര്ഥാനാം കൃഷ്ണസ്യ ച മഹാത്മനഃ
പൃഥയുടെ പുത്രന്മാരുടെയും മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെയും ആഗ്രഹപ്രകാരം, പാണ്ഡവന്മാർക്കായി മഹാസഭ നിർമ്മിക്കാൻ അദ്ദേഹം തുടങ്ങി.
സര്വര്തുഗുണസമ്പന്നാം ദിവ്യരൂപാമലങ്കൃതാമ്। തര്പയിത്വാ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാന്പായസേന സഹസ്രശഃ। സഭാ ച സാ മഹാരാജ ശാതകുമ്ഭമയദ്രുമാ
സകല ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നമായ, ദിവ്യരൂപവും അലങ്കാരവും ഉള്ള ആ സഭയിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് ശ്രേഷ്ഠബ്രാഹ്മണന്മാരെ പായസം നൽകി തൃപ്തിപ്പെടുത്തി; മഹാരാജാവേ, ആ സഭയിൽ പൊന്നിൻ മരങ്ങൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
ദശകിഷ്കുസഹസ്രാണി സമന്താദായതാഭവത്। യഥാ വഹ്നേര്യഥാര്കസ്യ സോമസ്യ ച യഥാ സഭാ
അത് പത്ത് ആയിരം വില്ലിന്റെ നീളത്തിൽ ചുറ്റും വ്യാപിച്ചു, അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും ചന്ദ്രന്റെയും സഭപോലെ വിശാലമായിരുന്നു.
ഭ്രാജമാനാ തഥാഽത്യര്ഥം ദധാര പരമം വപുഃ। അഭിഘ്നതീവ പ്രഭയാ പ്രഭാമര്കസ്യ ഭാസ്വരാമ്
അത് അത്യന്തം പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങി, അതിന്റെ മഹത്തായ ഭാവം സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലെ എല്ലാവരെയും ആകർഷിച്ചു.
പ്രബഭൌ ജ്വലമാനേവ ദിവ്യാ ദിവ്യേന വര്ചസാ। നവമേഘപ്രതീകാശാ ദിവമാകൃത്യ വിഷ്ഠിതാ। ആയതാ വിപുലാ രമ്യാ വിപാപ്മാ വിഗതക്ലമാ
അത് ദിവ്യപ്രഭയോടെ അഗ്നിപോലെ ജ്വലിച്ചു; പുതുമേഘംപോലെ ആകാശം തൊട്ട്, വിശാലവും മനോഹരവും, കുഴപ്പമില്ലാത്തതും ക്ഷീണമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു.
ഉത്തമദ്രവ്യസമ്പന്നാ രത്നപ്രാകാരതോരണാ। ബഹുചിത്രാ ബഹുധനാ സുകൃതാ വിശ്വകര്മണാ
ഉത്തമവസ്തുക്കളാൽ സമ്പന്നമായ, രത്നങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള മതിലും ഗോപുരവും, അനേകം അലങ്കാരങ്ങളും ധനസമ്പത്തും നിറഞ്ഞ, വിശ്വകർമ്മാവിന്റെ കൈപ്പണിയായ ശോഭയുള്ള ഒരു സഭയായിരുന്നു.
ന ദാശാര്ഹീ സുധര്മാ വാ ബ്രഹ്മണോ വാഥ താദൃശീ। സഭാ രൂപേണ സമ്പന്നാ യാം ചക്രേ മതിമാന്മയഃ
ദാശാർഹന്റെ സുധർമ്മയോ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സഭയോ പോലും, മയൻ നിർമ്മിച്ച ആ സഭപോലെ രൂപത്തിൽ സമ്പന്നമായിരുന്നില്ല.
താം സ്മ തത്ര മയേനോക്താ രക്ഷന്തി ച വഹന്തി ച। സഭാമഷ്ടൌ സഹസ്രാണി കിങ്കരാ നാമ രാക്ഷസാഃ
അവിടെ, മയൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, എട്ടായിരം രാക്ഷസന്മാർ ആ സഭയെ കാവലും സേവനവും ചെയ്യുന്നു.
അന്തരിക്ഷചരാ ഘോരാ മഹാകായാ മഹാബലാഃ। രക്താക്ഷാഃ പിങ്ഗലാക്ഷാശ്ച ശുക്തികര്ണാഃ പ്രഹാരിണഃ
ആ രാക്ഷസന്മാർ ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, ഭയങ്കരരായും, വലിയ ശരീരവും ശക്തിയും ഉള്ളവരും, ചുവപ്പും കപ്പയും നിറമുള്ള കണ്ണുകളും, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവികളും, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരുമാണ്.
തസ്യാം സഭായാം നലിനീം ചകാരാപ്രതിമാം മയഃ। വൈദൂര്യപത്രവിതതാം മണിനാലമയാമ്ബുജാമ്
അവിടെയുള്ള സഭാമന്ദപത്തില് മായന് ഒരു അപൂര്വ്വമായ താമരക്കുളം ഉണ്ടാക്കി. അതിന്റെ ഇലകള് വൈഡൂര്യക്കല്ലില് നിന്നുമാണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്, താമരത്തണ്ട്, പൂക്കള് എല്ലാം രത്നങ്ങളില് നിന്നുമാണ്.
പദ്മസൌഗന്ധികവതീം നാനാദ്വിജഗണായുതാമ്। പുഷ്പിതൈഃ പങ്കജൈശ്ചിത്രാം കൂര്മൈര്മത്സ്യൈശ്ച കാഞ്ചനൈഃ। ചിത്രസ്ഫടികസോപാനാം നിഷ്പങ്കസലിലാം ശുഭാമ്
അത് താമരയും നീലക്കളരും പോലെയുള്ള സുഗന്ധം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. പലവിധ പക്ഷികള് അവിടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു. പൂത്തിരിക്കുന്ന താമരകളും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ആമകളും മീനുകളും അതിനെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. മനോഹരമായ സ്ഫടികക്കല്ല് പടിക്കലുകളും സുതാരമായ വെള്ളവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മന്ദാനിലസമുദ്ധൂതാം മുക്താബിന്ദുഭിരാചിതാമ്। മഹാമണിശിലാപട്ടബദ്ധപര്യന്തവേദികാമ്
മന്ദമായ കാറ്റ് ആ കുളത്തിലെ വെള്ളം ഇളക്കി, മുത്തിന്റെ തുള്ളികള് ചിതറിപ്പിടിച്ചു. വലിയ രത്നക്കല്ല് ചതുരങ്ങള് അതിന്റെ അതിരുകളെ അലങ്കരിച്ചു.
മണിരത്നചിതാം താം തു കേചിദഭ്യേത്യ പാര്ഥിവാഃ। ദൃഷ്ട്വാപി നാഭ്യജാനന്ത തേഽജ്ഞാനാത്പ്രപതന്ത്യുത
അത്തരം രത്നങ്ങളാല് അലങ്കരിച്ച കുളം ചില രാജാക്കന്മാര് സമീപിച്ചപ്പോള്, അതു കൃത്രിമമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാതെ അവര് അവിടേക്ക് വീണുപോയി.
താം സഭാമഭിതോ നിത്യം പുഷ്പവന്തോ മഹാദ്രുമാഃ। ആസന്നാനാവിധാ ലോലാഃ ശീതച്ഛായാ മനോരമാഃ
ആ സഭയുടെ ചുറ്റും എപ്പോഴും പൂക്കളുമായി വലിയ മരങ്ങള് പലതും നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അവയുടെ തണലും കാറ്റിലും മനോഹാരിതയും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
കാനനാനി സുഗന്ധീനി പുഷ്കരിണ്യശ്ച സര്വശഃ। ഹംസകാരണ്ഡവോപേതാശ്ചക്രവാകോപശോഭിതാഃ
സുഗന്ധമുള്ള കാടുകളും താമരക്കുളങ്ങളും എല്ലായിടത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹംസകളും കാരണ്ടവകളും ചക്രവാകപ്പക്ഷികളും അവയെ അലങ്കരിച്ചു.
ജലജാനാം ച പദ്മാനാം സ്ഥലജാനാം ച സര്വശഃ। മാരുതോ ഗന്ധമാദായ പാണ്ഡവാന്സ്മ നിഷേവതേ
ജലത്തിൽ വളരുന്ന താമരകളും നിലത്ത് വളരുന്നവയും എല്ലാം ചേര്ന്ന സുഗന്ധം കാറ്റ് കൊണ്ടുപോയി, പാണ്ഡവന്മാരെ സേവിച്ചു.
ഈദൃശീം താം സഭാം കൃത്വാ മാസൈഃ പരിചതുര്ദശൈഃ। നിഷ്ഠിതാം ധര്മരാജായ മയോ രാജന്ന്യവേദയത്
ഇങ്ങനെ ഒരു സഭാമന്ദപം പതിനാലു മാസത്തിനകം പണിതു തീര്ത്ത ശേഷം, മായന് അതിന്റെ പൂര്ത്തീകരണം ധര്മ്മരാജന് യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് അറിയിച്ചു.
താം തു കൃത്വാ സഭാം ശ്രേഷ്ഠാം മയശ്ചാര്ജുനമബ്രവീത്। ഭൂതാനാം ച മഹാവീര്യോ ധ്വജാഗ്രേ കിങ്കരോ ഗണഃ
അങ്ങനെ അത്യുത്തമമായ സഭ പണിത ശേഷം, മായന് ശക്തനായ അര്ജുനനോട് കൊടിക്കലിന്റെ മുകളില് പതാകയും അതിന്റെ കൂട്ടരും കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
തവ വിഷ്ഫാരഘോഷേണ മേഘവന്നിനദിഷ്യതി। അയം ഹി സൂര്യസങ്കാശോ ജ്വലനസ്യ രഥോ മഹാന്।। 2
നിന്റെ വില്ലിന്റെ ശബ്ദം ആകാശം മുഴുവന് മുഴങ്ങും; ഇതാ, സൂര്യനുപോലെയുള്ള ജ്വാലയുള്ള രഥം ഇവിടെ ഉണ്ട്.
ഇമേ ച ദിവിജാഃ ശ്വേതാ വീര്യവന്തോ ഹയോത്തമാഃ। മായാമയഃ കൃതോ ഹ്യേഷ ധ്വജോ വാനരലക്ഷണഃ
ഇവിടെ ദൈവികവും വെള്ളയുമാണ് ഈ ശക്തമായ ഉത്തമ കുതിരകള്. മായാവശേഷം ഉണ്ടാക്കിയ ഈ വാനരചിഹ്നമുള്ള പതാകയും ഇവിടെയുണ്ട്.
അസജ്ജമാനോ വൃക്ഷേഷു ധൂമകേതുരിവോച്ഛ്രിതഃ। ബഹുവര്ണം ഹി ലക്ഷ്യേത ധ്വജം വാനരലക്ഷണമ്
അത് മരങ്ങളില് കുടുങ്ങാതെ, പുകപോലെയുള്ള പതാകപോലെ ഉയരുന്നു. വാനരചിഹ്നമുള്ള പതാക പല നിറങ്ങളിലും കാണാം.
ധ്വജോത്കടം ഹ്യനവമം യുദ്ധേ ദ്രക്ഷ്യസി വിഷ്ഠിതമ്। ഏവ വീരഃ സവ്യസാചിന്ധ്വജസ്യാന്തേ ഭവിഷ്യതി
പോരാട്ടത്തില് ഈ പതാക ഉയര്ന്നും തുല്യവിരുദ്ധനില്ലാതെയും നിലകൊള്ളുന്നത് നീ കാണും. വീരനായ ഇടത്തുകൈ അര്ജുനന് പതാകയുടെ അറ്റത്തായിരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാഽഽലിങ്ഗ്യ വീഭത്സും വിസൃഷ്ടഃ പ്രയയൌ മയഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അര്ജുനനെ അണങ്ങിക്കൊണ്ട്, മായന് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
തതഃ പ്രവേശനം തസ്യാം ചക്രേ രാജാ യുധിഷ്ഠിരഃ। അയുതം ഭോജയിത്വാ തു ബ്രാഹ്മണാനാം നരാധിപഃ
അതിനുശേഷം, ആ സഭയില് രാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരന് പ്രവേശനോത്സവം നടത്തി. പത്തായിരം ബ്രാഹ്മണന്മാരെ അത്താഴം വിളമ്പി,
സാജ്യേന പായസേനൈവ മധുനാ മിശ്രിതേന ച। ഭക്ഷ്യൈര്മൂലൈഃ ഫലൈശ്ചൈവ മാംസൈര്വാരാഹഹാരിണൈഃ। കൃസരേണാഥ ജീവന്ത്യാ ഹവിഷ്യേണ ച സര്വശഃ
നെയ്യും പായസം തേനും ചേര്ത്തു, കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും, പന്നിയുടെയും മാന് ഇറച്ചിയും, കൃഷാരവും ജീവന്തിയും ഹവിഷ്യാന്നവും എല്ലാം,
മാംസപ്രകാരൈര്വിവിധൈഃ ഖാദ്യൈശ്ചാപി തഥാ നൃപ। ചോഷ്യൈശ്ച വിവിധൈ രാജന്പേയൈശ്ച ബഹുവിസ്തരൈഃ
വിവിധതരം ഇറച്ചിവ്യഞ്ജനങ്ങളും, പലതരം കഴിക്കാവുന്നതും കുടിക്കാവുന്നതും ധാരാളമായി,
അഹതൈശ്ചൈവ വാസോഭിര്മാല്യൈരുച്ചാവചൈരപി। തര്പയാമാസ വിപ്രേന്ദ്രാന്നാനാദിഗ്ഭ്യഃ സമാഗതാന്
നല്ലതും സാധാരണയുമായ വസ്ത്രങ്ങളും, പൂമാലകളും നല്കി, എല്ലാ ദിക്കുകളില് നിന്നുമെത്തിയ ബ്രാഹ്മണപ്രഭുക്കളെ സംതൃപ്തരാക്കി.