ആദായ ച ന ശക്നോമി പുത്രാംസ്തരിതുമാത്മനാ। ന ച ത്യക്തുമഹം ശക്താ ഹൃദയം ദൂയതീവ മേ
എന്റെ മക്കളെ എടുത്തു രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല; അവരെ ഉപേക്ഷിക്കാനും എനിക്ക് മനസ്സില്ല—എന്റെ ഹൃദയം പിളരുന്നു.
കം തു ജഹ്യാമഹം പുത്രം കമാദായ വ്രജാമ്യഹമ്। കിംനു മേ സ്യാത്കൃതം കൃത്വാ മന്യധ്വം പുത്രകാഃ കഥമ്
എന്ത് മകനെയാണ് ഞാൻ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത്, ആരെയാണ് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകേണ്ടത്? അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എന്താണ് പ്രയോജനം? പറയൂ മക്കളേ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?
ചിന്തയാനാ വിമോക്ഷം വോ നാധിഗച്ഛാമി കിംചന। ഛാദയിഷ്യാമി വോ ഗാത്രൈഃ കരിഷ്യേ മരണം സഹ
നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗം ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടും ഒന്നും കാണുന്നില്ല; എന്റെ ശരീരത്താൽ നിങ്ങളെ മറച്ചു, ഞാൻ നിങ്ങളോടൊപ്പം മരിക്കും.
ജരിതാരൌ കുലം ഹ്യേതജ്ജ്യേഷ്ഠത്വേന പ്രതിഷ്ഠിതമ്। സാരിസൃക്കഃ പ്രജായേത പിതൄണാം കുലവര്ധനഃ
ജരിതാരുകളുടെ വംശം മുതിർന്നവരായി അറിയപ്പെടുന്നു; സാരിസൃക്കൻ പിതാക്കന്മാരുടെ വംശം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ജനിച്ചവനാണ്.
സ്തമ്ബമിത്രസ്തപഃ കുര്യാദ്ദ്രോണോ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ। ഇത്യേവമുക്ത്വാ പ്രയയൌ പിതാ വോ നിര്ഘൃണഃ പുരാ
സ്തംബമിത്രൻ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെടണം; ദ്രോൺ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനാണ്. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, നിങ്ങളുടെ അച്ഛൻ, ദയയില്ലാതെ, അന്നു പോയി.
കമുപാദായ ശക്യേയം ഗന്തും കഷ്ടാഽഽപദുത്തമാ। കിം നു കൃത്വാ കൃതം കാര്യം ഭവേദിതി ച വിഹ്വലാ। നാപശ്യത്സ്വധിയാ മോക്ഷം സ്വസുതാനാം തദാനലാത്
ഒരു മകനെ എടുത്തു ഞാൻ ഈ വലിയ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു; പക്ഷേ, അങ്ങനെ ചെയ്താൽ എന്റെ കടമ നിറവേറ്റുമോ? വിഷമത്തിൽ ആ അമ്മ, അഗ്നിയിൽ നിന്ന് മക്കളെ രക്ഷിക്കാൻ ഒരു മാർഗവും കണ്ടില്ല.
ഏവം ബ്രുവാണാം ശാര്ങ്ഗാസ്തേ പ്രത്യൂചുരഥ മാതരമ്। സ്നേഹമുത്സൃജ്യ മാതസ്ത്വം പത യത്ര ന ഹവ്യവാട്
അവളിങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ശാരംഗന്മാർ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, സ്നേഹം വിട്ടു, തീ എത്താത്തിടത്തേക്ക് നീ പോവണം.'
അസ്മാസ്വിഹ വിനഷ്ടേഷു ഭവിതാരഃ സുതാസ്തവ। ത്വയി മാതര്വിനഷ്ടായാം ന നഃ സ്യാത്കുലസന്തതിഃ
നമ്മളിവിടെ നശിച്ചാലും, അമ്മയ്ക്കു പിന്നെയും മക്കളുണ്ടാകും; പക്ഷേ, അമ്മയെ നഷ്ടമായാൽ നമ്മുടെ കുടുംബം തുടരുമെന്നില്ല.
അന്വവേക്ഷ്യൈതദുഭയം ക്ഷേമം സ്യാദ്യത്കുലസ്യ നഃ। തദ്വൈ കര്തും പരഃ കാലോ മാതരേഷ ഭവേത്തവ
ഇരുവശവും ആലോചിച്ചാൽ, അമ്മ നീ രക്ഷപ്പെടുന്നത് തന്നെയാണ് കുടുംബത്തിനുള്ള ഭദ്രത. അതിനാൽ, ഇപ്പോൾ നീ അങ്ങനെ ചെയ്യണം.
മാ ത്വം സര്വവിനാശായ സ്നേഹം കാര്ഷീഃ സുതേഷു നഃ। ന ഹീദം കര്മ മോഘം സ്യാല്ലോകകാമസ്യ നഃ പിതുഃ
നമ്മെക്കുറിച്ചുള്ള സ്നേഹത്തിൽ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കരുത്, അമ്മേ. ലോകത്തിനുള്ള ഉപകാരത്തിനായി അച്ഛൻ ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി വെറുതെയാകരുത്.
ഇദമാഖോര്ബിലം ഭൂമൌ വൃക്ഷസ്യാസ്യ സമീപതഃ। തദാവിശധ്വം ത്വരിതാ വഹ്നേരത്ര ന വോ ഭയമ്
ഈ വൃക്ഷത്തിനരികിൽ നിലത്തൊരു എലി കുഴിയുണ്ട്; അതിൽ വേഗത്തിൽ കയറി ചെല്ലൂ, അവിടെ തീയുടെ ഭയം ഇല്ല.
തതോഽഹം പാംസുനാ ഛിദ്രമപിധാസ്യാമി പുത്രകാഃ। ഏവം പ്രതികൃതം മന്യേ ജ്വലതഃ കൃഷ്ണവര്ത്മനഃ
പിന്നീട് ഞാൻ മക്കളേ, ആ കുഴിയുടെ വാതിൽ മണ്ണുകൊണ്ട് മൂടും. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, കത്തുന്ന തീയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ രക്ഷപ്പെടും എന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
തത ഏഷ്യാമ്യതീതേഽഗ്നൌ വിഹന്തും പാംസുശംചയമ്। രോചതാമേഷ വോ വാദോ മോക്ഷാര്ഥം ച ഹുതാശനാത്
തീ കടന്നുപോയശേഷം ഞാൻ വന്ന് ആ മണ്ണ് നീക്കം ചെയ്യും. നിങ്ങള്ക്ക് ഈ തീരുമാനം സമ്മതമാകട്ടെ; തീയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനാണ് ഇതെല്ലാം.
അബര്ഹാന്മാംസഭൂതാന്നഃ ക്രവ്യാദാഖുര്വിനാശയേത്। പശ്യമാനാ ഭയമിദം പ്രവേഷ്ടും നാത്ര ശക്നുമഃ
പക്ഷേ, അകത്തുള്ള എലി ഞങ്ങളെ തിന്ന് നശിപ്പിച്ചേക്കാം; ഈ ഭയം കണ്ടപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറാൻ കഴിയുന്നില്ല.
കഥമഗ്നിര്ന നോ ധക്ഷ്യേത്കഥമാഖുര്ന നാശയേത്। കഥം ന സ്യാത്പിതാ മോഘഃ കഥം മാതാ ധ്രിയേത നഃ
തീ നമ്മെ എങ്ങനെ കത്തിക്കളയില്ല? എലി എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കില്ല? അച്ഛൻ എങ്ങനെ നിരാശനാകില്ല? അമ്മ എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടും?
ബില ആഖോര്വിനാശഃ സ്യാദഗ്നേരാകാശചാരിണാമ്। അന്വവേക്ഷ്യൈതദുഭയം ശ്രേയാന്ദാഹോ ന ഭക്ഷണമ്
കുഴിയിലേക്കു കയറിയാൽ എലി നശിപ്പിക്കും; പുറത്തിരിപ്പോൾ ആകാശത്തിലൂടെ വരുന്ന തീ കത്തിക്കും. ഇരുവശവും ആലോചിച്ചാൽ, കത്തുന്നത് തിന്നുപോകുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്.
ഗര്ഹിതം മരണം നഃ സ്യാദാഖുനാ ഭക്ഷിതേ ബിലേ। ശിഷ്ടാദിഷ്ടഃ പരിത്യാഗഃ ശരീരസ്യ ഹുതാശനാത്
കുഴിക്കുള്ളിൽ എലി തിന്ന് കൊല്ലുന്നത് നമുക്ക് അപമാനകരമായ മരണമാണ്; എന്നാൽ, തീയിൽ ശരീരം വിട്ടുനൽകുന്നത് ജ്ഞാനികൾ ശുപാർശ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
അഗ്നിദാഹേ തു നിയതം ബ്രഹ്മലോകേ ധ്രുവാ ഗതിഃ
തീയിൽ മരിച്ചാൽ, നിർബന്ധമായും ബ്രഹ്മലോകം എന്ന ശാശ്വതലോകം ലഭിക്കും.
അസ്മാദ്ബിലാന്നിഷ്പതിതമാഖും ശ്യേനോ ജഹാര തമ്। ക്ഷുദ്രം പദ്ഭ്യാം ഗൃഹീത്വാ ച യാതോ നാത്ര ഭയം ഹി വഃ
ആ കുഴിയിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്ന എലിയെ ഒരു കഴുകൻ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി; അതിന്റെ നഖങ്ങളിൽ പിടിച്ചു പറന്നു പോയി — ഇനി നിങ്ങൾക്കു ഭയം ഇല്ല.
ന ഹൃതം തം വയം വിദ്മഃ ശ്യേനേനാഖും കഥംചന। അന്യേഽപി ഭിതാരോഽത്ര തേഭ്യോഽപി ഭമേവ നഃ
കഴുകൻ എലിയെ എങ്ങനെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയെന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; ഇവിടെ മറ്റുള്ളവരും ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ നമ്മെ അവരിൽ നിന്ന് ഇനി ഭയമില്ല.
സംശയോ വഹ്നിരാഗച്ഛേദ്ദൃഷ്ടം വായോര്നിവര്തനമ്। മൃത്യുര്നോ ബിലവാസിഭ്യോ ബിലേ സ്യാന്നാത്ര സംശയഃ
തീ വന്നാൽ സംശയമുണ്ട്; പക്ഷേ, കാറ്റ് തിരിഞ്ഞുപോയത് കണ്ടു. കുഴിയിൽ കഴിയുന്നവർക്ക് മരണം ഉറപ്പാണ് — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
നിഃസംശയാത്സംശയിതോ മൃത്യുര്മാതര്വിശിഷ്യതേ। ചര ഖേ ത്വം യഥാന്യായം പുത്രാനാപ്സ്യസി ശോഭനാന്
മരണം ഉറപ്പായാൽ സംശയം ഇല്ലാതാകും, അമ്മേ; നീ ശരിയായ വഴി തിരഞ്ഞു പോവൂ, നല്ല മക്കൾ നിനക്ക് കിട്ടും.
അഹം വേഗേന തം യാന്തമദ്രാക്ഷം പതതാം വരമ്। ബിലാദാഖും സമാദായ ശ്യേനം പുത്രാ മഹാബലമ്
വേഗത്തിൽ പറക്കുന്ന കഴുകൻ, മക്കളേ, കുഴിയിൽ നിന്നുള്ള എലിയെ പിടിച്ച് പറന്നുപോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
തം പതന്തം മഹാവേഗാ ത്വരിതാ പൃഷ്ഠതോഽന്വഗാമ്। ആശിഷോഽസ്യ പ്രയുഞ്ജാനാ ഹരതോ മൂഷികം ബിലാത്
അത് വേഗത്തിൽ പറക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ പിറകെ ഓടി, ആ എലിയെ കുഴിയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകുന്ന കഴുകന് അനുഗ്രഹങ്ങൾ ആശംസിച്ചു.
യോ നോ ദ്വേഷ്ടാരമാദായ ശ്യേനരാജ പ്രധാവസി। ഭവ ത്വം ദിവമാസ്ഥായ നിരമിത്രോ ഹിരണ്മയഃ
നമ്മുടെ ശത്രുവിനെ പിടിച്ച് പറക്കുന്ന ശ്യേനരാജാവേ, നീ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന് പോവുക. ഇനി നിന്നെ എതിര്ക്കാൻ ആരുമില്ല, സ്വർണ്ണംപോലുള്ളവനേ.
സ യദാ ഭക്ഷിതസ്തേന ശ്യേനേനാഖുഃ പതത്രിണാ। തദാഹം തമനുജ്ഞാപ്യ പ്രത്യുപായാം പുനര്ഗൃഹമ്
ശ്യേനപ്പക്ഷി ആ എലിയെ തിന്നു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഞാൻ അവനെ അനുമതി നൽകി, പിന്നെ വീണ്ടും എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
പ്രവിശധ്വം ബിലം പുത്രാ വിശ്രബ്ധാ നാസ്തി വോ ഭയമ്। ശ്യേനേന മമ പശ്യന്ത്യാ ഹൃത ആഖുര്മഹാത്മനാ
മക്കളേ, ഭയമില്ലാതെ നിങ്ങൾ കുഴിയിലേക്ക് കയറിപ്പോകൂ. വലിയ മനസ്സുള്ള ശ്യേനൻ എലിയെ കൊണ്ടുപോയത് ഞാൻ കണ്ടു.
ന വിദ്മഹേ ഹൃതം മാതഃ ശ്യേനൈനാഖും കഥംചന। അവിജ്ഞായ ന ശക്യാമഃ പ്രവേഷ്ടം വിവരം ഭുവഃ
അമ്മേ, ശ്യേനൻ എലിയെ കൊണ്ടുപോയതാണോ എന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല; അതറിയാതെ ഭൂമിയിലെ കുഴിയിലേക്ക് കയറാൻ ഞങ്ങൾക്കാവില്ല.
അഹം തമഭിജാനാമി ഹൃതം ശ്യേനേന മൂഷികമ്। നാസ്തി വോഽത്ര ഭയം പുത്രാഃ ക്രിയതാം വചനം മമ
ശ്യേനൻ എലിയെ കൊണ്ടുപോയത് ഞാൻ അറിയുന്നു; ഇവിടെ നിങ്ങൾക്ക് ഭയമൊന്നുമില്ല, മക്കളേ. എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ.
ന ത്വം മിഥ്യോപചാരേണ മോക്ഷയേഥാ ഭയാദ്ധി നഃ। സമാകുലേഷു ജ്ഞാനേഷു ന ബുദ്ധികൃതമേവ തത്
നീ പൊയ്മൊഴികൾ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കില്ല; അറിവ് മങ്ങുമ്പോൾ, അതിന് ബുദ്ധിയുടെ പങ്കില്ല.