ഭൂമിയിലെ മഹാരാജാവായ ശветകി എന്ന പ്രാചീന രാജാവിന്റെ കഥയാണ് ഈ മഹാഭാരതത്തിലെ അദ്ധ്യായത്തിൽ വിവരണം ചെയ്യുന്നത്. അഗ്നി, ഹോമങ്ങൾക്കുള്ള ആഹുതികളുടെ വഹകൻ, ഖണ്ഡവ വനം ക്രൂരമായി കത്തിച്ചതിന്റെ കാരണം ചെറിയതല്ലെന്നു ബ്രാഹ്മണൻമാർക്കു രാജാവായ പാണ്ഡവൻ പറഞ്ഞു. ആ പഴയ കഥയുടെ എല്ലാ വിശദാംശങ്ങളും, സത്യസന്ധമായും, ആധികാരികമായും, മഹർഷികൾ പ്രശംസിച്ച ആ ഖണ്ഡവവനത്തിന്റെ നാശത്തിന്റെ കഥയെക്കുറിച്ച് പാണ്ഡവൻ ആകാംക്ഷയോടെ കേൾക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ശvetകി എന്ന രാജാവ് ഹരി, ഹയ എന്നിവരോടു തുല്യമായ ശക്തിയും വീരത്വവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നതിലും, ദാനങ്ങളിൽ, ജ്ഞാനത്തിലും, ആരും തുല്യനല്ലാത്തവനായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള ഈ രാജാവ് പന്ത്രണ്ടു വർഷം ദീർഘമായ വ്രതം സ്വീകരിച്ചു. ആ യജ്ഞത്തിൽ, നിരവധി മഹർഷികൾ, വേദങ്ങൾക്കും അതിന്റെ ഉപശാഖകൾക്കും വിദഗ്ധരായ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. അവൻ മഹായജ്ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം, വിശാലമായ ദാനങ്ങൾ നൽകി, എല്ലാ ചടങ്ങുകളും നിർവഹിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ, ദിവസവും, യജ്ഞങ്ങളുടെ ആരംഭവും, ദാനങ്ങൾ നൽകുന്നതുമാത്രം ആയിരുന്നു. അതിനാൽ, അവർക്ക് ദീർഘകാലം പുകയിൽ കണ്ണുകൾ കുഴപ്പപ്പെട്ട officiating ബ്രാഹ്മണന്മാർ, കഠിനമായ യജ്ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷീണിതരായി, രാജാവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. രാജാവ് അവരെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. കണ്ണുകൾ കുഴപ്പപ്പെട്ടതുകൊണ്ട്, അവർക്ക് യജ്ഞം നടത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അവരുടെ സമ്മതത്തോടെ, രാജാവ് മറ്റ് ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം യജ്ഞം പൂർത്തിയാക്കി. എന്നാൽ, കാലക്രമത്തിൽ, എല്ലാ ঋതുക്കളിലും മഹായജ്ഞം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച രാജാവിനായി, നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വീണ്ടും ഒത്തുകൂടാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. വലിയ പ്രശസ്തിയുള്ള രാജാവ്, സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം, ആദരവോടെ, സമാധാനത്തോടെ, ദാനങ്ങൾ നൽകി, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വീണ്ടും വീണ്ടും അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അവരെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചിട്ടും, അവർ അവന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിയില്ല. അതിനാൽ, രാജാവ്, കോപത്തോടെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് സേവനത്തിൽ സ്ഥിരതയില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കണം; പക്ഷേ, sacrifices-ലേക്കുള്ള വിശ്വാസം ഇന്ന് നശിപ്പിക്കരുത്. കാരണമില്ലാതെ എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ശരിയല്ല; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അഭയത്തിൽ വന്നതുകൊണ്ട്, ദയവായി എന്നോട് അനുകൂലമായിരിക്കുക." "സമാധാനവാക്കുകൾ, ദാനങ്ങൾ, സത്യം, യോഗ്യമായ രീതിയിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ സമാധാനിപ്പിച്ച ശേഷം, എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതാണെന്ന് ഞാൻ പറയാം. അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എനിക്കു വിരോധംകൊണ്ട് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഞാൻ യജ്ഞത്തിനായി മറ്റുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അടുക്കൽ പോകും." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രാജാവ് മൗനമായിത്തീർന്നു; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് യജ്ഞം നടത്താൻ കഴിയാത്തതുകൊണ്ട്. അപ്പോൾ, officiating ബ്രാഹ്മണന്മാർ, കോപത്തോടെ, രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നിന്റെ യജ്ഞപ്രവർത്തനം അവസാനമില്ലാത്തതാണ്. അതിനാൽ, ഞങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ചടങ്ങുകളിൽ തളർന്നിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, നീ ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്." "ഭ്രമിച്ച മനസ്സോടെ, അത്യാവശ്യമായി, നീ രുദ്രന്റെ അടുക്കൽ പോകുക; അവൻ നിന്നെ സഹിക്കുമെങ്കിൽ, അവൻ തന്നെ നിന്റെ യജ്ഞം officiate ചെയ്യട്ടെ." ഈ വിമർശനവാക്കുകൾ കേട്ട ശvetകി, കോപത്തോടെ, കൈലാസമലയിലേക്ക് പോയി, കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു. വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരതയോടെ, മഹാദേവനെ ആരാധിച്ച്, ഉപവാസത്തിൽ, ദീർഘകാലം അവിടെ തുടർന്നു. ചിലപ്പോൾ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസവും, ചിലപ്പോൾ പതിനാറാം ദിവസവും, അവൻ വേരുകളും ഫലങ്ങളും മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു. കൈകൾ ഉയർത്തി, കണ്ണ് അടയ്ക്കാതെ, ഒരു തൂണുപോലെ നിലകൊണ്ട്, ആ രാജാവ് ആറു മാസം മുഴുവൻ തപസ്സ് നടത്തി. ഭാരത, അങ്ങനെ കഠിനമായ austerity നടത്തി, ശvetകി രാജാവിനെ സന്തോഷത്തോടെ, ശങ്കരൻ, മഹാദേവൻ, ദർശനമതിയാക്കി. "നിന്റെ austerity-ൽ ഞാൻ സന്തോഷംകൊണ്ടു," എന്ന് ഭഗവാൻ ശvetകിയെ സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് ആഗ്രഹമുള്ള വരം ചോദിക്കൂ." ശvetകി, മഹാദേവനെ വണങ്ങി, പറഞ്ഞു: "ഭഗവാൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും ആരാധിക്കുന്നവനായി നിങ്ങൾ എനിക്കു സന്തോഷംകൊണ്ടു എങ്കിൽ, ദേവതകളുടെ സ്വാമി, അമരന്മാരുടെ അധിപൻ, ദയവായി എന്നെ യജ്ഞം നടത്താൻ സഹായിക്കുക." മഹാദേവൻ, സന്തോഷത്തോടെ, ആദ്യം ചിരിച്ചു, പറഞ്ഞു: "നമുക്ക് യജ്ഞങ്ങൾ officiate ചെയ്യാൻ അവകാശമില്ല." "പക്ഷേ, നീ വ്രതത്തിൽ വലിയ austerity ചെയ്തതുകൊണ്ട്, യജ്ഞത്തിൽ initiation-നു ഞാൻ സഹായിക്കും." "പന്ത്രണ്ടു വർഷം, നീ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, clarified butter അഗ്നിയിൽ ഒഴിച്ച്, അഗ്നിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക. അതിനുശേഷം, നീ എന്നിൽ നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നേടും." അങ്ങനെ രുദ്രൻ പറഞ്ഞു. ശvetകി, മഹാദേവന്റെ കല്പന പ്രകാരം, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നിർവഹിച്ചു. പന്ത്രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാദേവൻ വീണ്ടും അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. രാജാവിനെ കണ്ടശേഷം, ലോകങ്ങളുടെ ഉപകാരിയായ ശങ്കരൻ, ശvetകി രാജാവിനോട്, അതീവ സന്തോഷത്തോടെ, സംസാരിച്ചു.