സൗമദത്തി തന്റെ അഭിപ്രായം വ്യക്തമാക്കി: “നമ്മുടെ രാജ്യം തിരിച്ചു പോവാം, എന്റെ വാക്കുകൾ നിങ്ങള്ക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ. എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ചെയ്യട്ടെ, നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ. ഞാൻ കരുതുന്നു, ഇത് രാജാക്കന്മാർക്കുള്ള ധാർമ്മികവും സുരക്ഷിതവുമായ മാർഗമാണ്.” സൗമദത്തിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വികർതനപുത്രൻ കര്ണൻ, ശക്തനും, എല്ലാ പ്രവർത്തികൾക്കും യുക്തമായ സമയങ്ങൾ അറിയുന്നവനും, അപ്രസക്തമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. “ഇവിടെ പറഞ്ഞത് നയവും അർത്ഥവും ഉള്ളതാണ്; ഞാൻ ഇതിൽ തെറ്റു കാണുന്നില്ല. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ. യാതൊരു പ്രവർത്തിയിലും മനസ്സ് വിഭജിക്കരുത്; മനസ്സ് രണ്ടായി വിഭജിച്ചാൽ, യാതൊരു പ്രവർത്തിയും വിജയിക്കില്ല. Siege, assault, അല്ലെങ്കിൽ desgaste വഴി ഈ നഗരത്തെ പിടികൂടാനാവില്ല; വെറും ആരവം മതിയല്ല. ഞാൻ ആലോചിച്ചപ്പോൾ, ഇപ്പോൾ ആക്രമണം ശക്തമാക്കേണ്ട സമയമാണ്; വൃഷ്ണികൾ, യുദ്ധം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ, നമ്മുടെ പിൻവശം പിടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും, നിങ്ങളുടെ കൈകളുടെ ശക്തിയിൽ വിശ്വാസമുള്ളവർ, rampart തകർക്കണം; battering rams കൊണ്ട് moat നിറയ്ക്കണം. വെള്ളം ഒഴിയിക്കണം, നിലം അറ്റുപോലും സമതലമാക്കണം; വലിയ moat പുല്ലും മരവും കൊണ്ട് നിറയ്ക്കണം. രാജകീയ വഴികളിൽ പ്രഖ്യാപിക്കണം: ശത്രുവിനെ കൊന്നാൽ—ആന, കുതിര, പാദസേന—വേറെ അവാർഡുകളും ബഹുമാനവും ലഭിക്കും. ആനയ്ക്കു പത്ത് ആയിരം; കുതിരക്കും പാദസേനയ്ക്കും അഞ്ചായിരം; രഥത്തിന് ആനയ്ക്കുള്ളതിന്റെ ഇരട്ടിയ്ക്ക് രാജാക്കന്മാർ ധനം നൽകും. ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയവർ, കുട്ടികൾ, വൃദ്ധർ, യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സില്ലാത്തവർ—ഭയക്കാർ പിന്നിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. ആരും വിളിയില്ലാതെ പുറത്ത് പോകരുത്, അല്ലെങ്കിൽ പ്രവേശനം നൽകരുത്; നിങ്ങളുടെ ബഹുമതി സംരക്ഷിക്കൂ—നല്ല ഭാഗ്യം! നാം ശത്രുവിനെ ജയിക്കും. കാറ്റ് എപ്പോഴും നമ്മോടൊപ്പം ഉണ്ട്; മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും അനുകൂലമാണ്; തീകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു, നമ്മുടെ ആയുധങ്ങളും armor-ഉം തിളങ്ങുന്നു.” കര്ണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്കുള്ള നല്ലതിനെ തേടിയിരുന്ന കര്ണനെ കേട്ട്, രാജാക്കന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ ഊറിപ്പെടുത്തി പുറപ്പെട്ടു. അവരുടെ മനസ്സ് sensory pleasures-ൽ ആകമില്ല, യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുവിനെ അടിച്ചുതകർക്കുന്നതിലും യുദ്ധത്തിൽ മാത്രമാണ്. അവരുടെ മുന്നിൽ കര്ണൻ, സിന്ധു നദിയിലെ വലിയ തരംഗം പോലെ; ദുശ്ശാസനൻ വലിയ മീനായി, ദുര്യോധനൻ വലിയ ഷാർക്ക് പോലെ. ഭീമൻ, ആ ഭയാനകമായ roar-ഉം ഉള്ള രാജകീയ സമുദ്രം, നഗരത്തിന്റെ ഇടത് വശത്ത് നിന്ന് വേഗത്തിൽ ചാർജ് ചെയ്തു. ആ അജയമായ സേനയെ, ആയുധങ്ങളും armor-ഉം കൊണ്ടുള്ള തീപോലെ തിളങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ദ്രുപദപുത്രന്മാർ ഭയത്തോടെയും ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു. ആ ശക്തശാലികൾ, ഉത്തമ രഥങ്ങളുമായി, thunderclouds-ന്റെ roar പോലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ, നഗരത്തിന്റെ വാതിലുകൾ വഴി പുറത്ത് വന്നപ്പോൾ, ശത്രുവിനെ ഭയപ്പെടുത്തിച്ചു. ദ്രിഷ്ടദ്യുമ്നൻ, ശിഖണ്ഡി, സുമിത്ര, ചിത്രകേതു, സുകേതു, ധ്വജകേതു—ദ്രുപദന്റെ പുത്രന്മാർ, ശക്തിയും വിജയത്തിൽ ആകാംക്ഷയും നിറഞ്ഞവർ; ദ്രുപദൻ തന്നെ, വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ, വെള്ള turbann-ഉം ബാനറായുള്ളവൻ. വെള്ള കത്തിയും, കുടയും, വെള്ള ബാനറുള്ള വണ്ടിയും, ആ രാജാക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവൻ, തന്റെ പുത്രന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, തിളങ്ങി. പൂർണചന്ദ്രൻ താരങ്ങൾക്കിടയിൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ, ബാനറുകൾ waving ചെയ്യുമ്പോൾ, അവന്റെ നീക്കം നിശ്ചയവും നേരായതും ആയിരുന്നു. ദ്രുപദസേന, കുരുസേനയിലേക്ക് ചാർജ് ചെയ്തു; ഇരുപക്ഷങ്ങളിലും വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു. രണ്ട് സേനകളും നദികളുടെ പ്രവാഹം പോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; ranks, scattered chariots, elephants, horses എന്നിവ കൊണ്ടു എല്ലായിടത്തും അകൃത്യമായിരിന്നു. scattered lights പോലെ, എല്ലാ ദിശയിലും തിളങ്ങി; വലിയ ശബ്ദം, മേളം, ശംഖം എന്നിവയുടെ ഉച്ചത്തിൽ tumultuous clamor തുടങ്ങി. മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവർ, ക്രുദ്ധിയിൽ നിറഞ്ഞ്, ഉത്തമ കുതിരകളാൽ യോജിച്ച, മേഘങ്ങൾ പോലുള്ള thunder-ഉം ഉണ്ട്, രഥങ്ങളിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു. ഭാരതവംശത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ചവർ, തിളങ്ങുന്ന ബാനറുകൾ കൈവശം, അവയെ പ്രക്ഷിപ്തം ചെയ്തു; പാണ്ഡു പുത്രന്മാർ രഥങ്ങളിൽ, വില്ലുകൾ വലിച്ചു നിൽക്കുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാർ ഭയത്തോടെയും മനസ്സിൽ ഭയവും ഉണർത്തി. എന്നാൽ പാണ്ഡു പുത്രന്മാർ മുന്നോട്ട് വന്നപ്പോൾ, ദ്രുപദസേനയിൽ വിജയത്തിന്റെ സന്തോഷവും ആനന്ദവും നിറഞ്ഞു. ദ്രുപദസേനയിൽ വലിയ ഉല്ലാസവും സന്തോഷവും വിജയത്തിലെ പ്രതീക്ഷയും ഉയർന്നു; ഏറെക്കാലം, സേനകൾ തമ്മിൽ ശക്തമായ engagement ഉണ്ടായി. അതിനുശേഷം, മരണത്തെ ലക്ഷ്യമായി, അവർ ജോഡികളായി പോരാടാൻ തുടങ്ങി; ആ യുദ്ധത്തിൽ, സുമിത്രയും പ്രിയദർശനനും കൊല്ലപ്പെട്ടു. ജയദ്രഥനും കര്ണനും, സവ്യാസാചി അർജുനന്റെ കാഴ്ചയിൽ, സുമിത്രയും പ്രിയദർശനനും കൊന്നു; അവരെ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, അർജുനൻ—അർജുനൻ, സുദാമ, വൃഷസേനയുടെ സഹോദരനും ജയദ്രഥന്റെ പുത്രനുമായവനെ, അവന്റെ പിതാവിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ, വധിച്ചു. കര്ണന്റെ പുത്രൻ, വലിയ ധനുര്വിദ്യയുള്ളവൻ, അർജുനൻ രഥത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തി; അവരുടെ രണ്ടു ധീര പുത്രന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനെ കണ്ടപ്പോൾ— ആ രണ്ടു സിംഹസദൃശമായ ശക്തിയുള്ള രാജാക്കന്മാർ അതിനെ സഹിക്കാനായില്ല, മഹാ ആനകൾക്ക് അടിയേറ്റാൽ സഹിക്കാത്തതുപോലെ; അവർ അർജുനന്റെ രഥത്തിലേക്ക് ഭയമില്ലാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അവർ കവചം ധരിച്ച്, പരസ്പരം ശപ്തങ്ങൾ ഉന്നയിച്ച്, അടുത്തുവന്നു; ആ മഹാ യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ പോരായ്മ ഉണ്ടായി. വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രൻ, വൃത്രനും ശംബരനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധം പോലെ, ആ രണ്ടു പുരുഷസിംഹങ്ങൾ അർജുനന്റെ മൂന്ന് കുതിരകളെ വധിച്ചു. അപ്പോൾ, കുരുസേനയിൽ വലിയ ശബ്ദം ഉയർന്നു; കുതിരകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, ധീരനായ ഭീമസേനൻ— ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട്, പുതിയ കുതിരകൾ രഥത്തിൽ ചേർത്തു; രഥം ഇങ്ങനെ ഒരുക്കിയതിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദുര്യോധനനും അവന്റെ അനുയായികളും—സൗബലനും സൗമദത്തിയും, ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവർ—പുറത്തു വന്നു; ആ അഞ്ച് ധീര യോദ്ധാക്കളോടൊപ്പം, ശക്തശാലിയായ ഭീമസേനൻ...