രാമന് യുദ്ധിഷ്ഠിരന്, ഭീമന്, അര്ജുനന്, ധര്മപുത്രന്മാരായ ഇരുവരെയും കുറിച്ച് അറിയിച്ചു. രാമന് അവരെ ഒരൊറ്റൊറ്റരായി നിരീക്ഷിക്കുമ്പോള്, ജനാര്ദനനെ കാണുമ്പോള് അവന്റെ ഹൃദയം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. എന്നാല്, മറ്റ് യോദ്ധാക്കളും രാജകുമാരന്മാരും രാജാക്കന്മാരുടെ പുത്രന്മാരും, കൃഷ്ണയുടെ സാന്നിധ്യത്തില് മനസ്സു തളര്ന്നവരും, നോക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും യഥാര്ത്ഥത്തില് അവരെ കാണാന് കഴിയാതെ, ദന്തങ്ങള് കടിച്ചും കണ്ണുകള് ചുവന്നും നിന്നു. പൃഥയുടെ പുത്രന്മാര്, വീരത്വം നിറഞ്ഞവരും, ധര്മപുത്രന്മാരായ ഇരുവരും, ദ്രൗപദിയെ ആ സമയത്ത് കണ്ടപ്പോള് കാമന്റെ അമ്പുകള് കൊണ്ടു തൊട്ടവരായി മാറി. ആ സ്ഥലം ദേവന്മാര്, ഋഷിമാര്, ഗാന്ധര്വന്മാര്, സൂപര്ണന്മാര്, നാഗന്മാര്, അസുരന്മാര്, സിദ്ധന്മാര് എന്നിവരുടെ ആകുലതയോടെ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ദിവ്യസുഗന്ധം പരന്നും ദൈവികപൂക്കള് മഴപോലെ പെയ്തുമായിരുന്നു. ആകാശം വലിയ വാദ്യങ്ങള് മുഴക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളാല് നിറഞ്ഞു; ദുണ്ടുഭികള് ഗംഭീരമായി മുഴങ്ങി; ചതുര്ദികങ്ങളില് പറക്കുന്ന രഥങ്ങള് നിറഞ്ഞു; വംശം, വീണ, പണവ എന്നിവയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. സഭാ പരിസരത്തില്, ഇടിമുഴക്കമുള്ള മേഘങ്ങള് ചുറ്റിയതായി, രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങള് ദ്രൗപദിക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ വീരത്വം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കര്ണ, ദുര്യോധന, ശാല്വ, ശല്യ, ദ്രൗണി, നികൃതി, സുനീത, വക്ര എന്നിവരും അങ്ങിനെയായിരുന്നു. കലിംഗ, വംഗ, പാണ്ഡ്യ, പൗണ്ഡ്ര രാജാക്കന്മാര്, വിദേഹ രാജാവ്, യവനാധിപന്, മറ്റു നിരവധി രാജകുമാരന്മാരും രാജാക്കന്മാരുടെ പുത്രന്മാരും, ലോട്ടസ് കണ്മുകളുള്ള ഭരണാധിപന്മാരും അവിടെ സാന്നിദ്ധ്യവും പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആ വീരന്മാര് കിരീടങ്ങള്, മാലകള്, കങ്കണങ്ങള്, ഭുജബന്ധങ്ങള് എന്നിവ ധരിച്ചും, വീരത്വവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞവരുമായും, അര്ജുനിയമായി അവരുടെ ധൈര്യവും ശക്തിയും പ്രകടിപ്പിച്ചു. ആ വലിയ ധനുസ്, മനസ്സില് പോലും സ്ത്രിംഗിനാന് കഴിയാതെ, രാജാക്കന്മാര് അതിനെ വളയ്ക്കാന് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അതിന്റെ കുലുങ്ങലില് അവര് തളര്ന്നു. അവരുടെ ശക്തിയും കഴിവും അനുസരിച്ച് നിലത്ത് പ്രയത്നിച്ചെങ്കിലും, ക്ഷീണിച്ചവരും, കിരീടങ്ങളും മാലകളും അഴിഞ്ഞവരും, ആഹ് എന്നൊന്ന് ശ്വാസം വിട്ട് പിന്വാങ്ങി. അവരുടെ കങ്കണങ്ങളും മാലകളും സ്ലിപ്പ് ചെയ്ത് വീണു; കൃഷ്ണയെ കാരണം, രാജാക്കന്മാരുടെ കൂട്ടം നിരാശയും വേദനയും നിറഞ്ഞു. എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരും പിന്മാറിയപ്പോള്, സേദികളുടെ ശക്തമായ രാജാവ്, മരണത്തെപോലെ ഭയാനകനായവന്, എഴുന്നേറ്റു. ദമഘോഷന്റെ പുത്രന് ശിശുപാലന്, ജ്ഞാനവും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞവന്, ധനുസിനു സമീപം ചെന്നു, രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നില് നിലകൊണ്ടു. സ്ത്രിംഗിനാന് ശ്രമിക്കുമ്പോള്, സ്ത്രിംഗിന്റെ അറ്റത്തില് ബാര്ലി കണക്കിന് അകലം മാത്രം എത്തിച്ചപ്പോള്, ധനുസ് അമര്ത്തിയതോടെ ഗൗരവത്തില് മുട്ടുകുത്തി വീണു. അവന് എഴുന്നേറ്റു സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്ക് മടങ്ങി; പിന്നെ ജരാസന്ധന്, വലിയ ശക്തിയും വീരത്വവും ഉള്ളവന്, എത്തി. ജരാസന്ധന്, ശംഖംപോലുള്ള കഴുത്തും, വിശാലമായ നെഞ്ചും, മാന്ത്രിക ആനയുടെ ശക്തിയും ചുവന്ന കണ്ണുകളും, ആനയുടെ വേഗവും, അങ്ങിനെയായിരുന്നു. ധനുസിനു സമീപം എത്തിയ ജരാസന്ധന് മലപോലെ ഉറച്ചുനിന്നു; ധനുസ് സ്ത്രിംഗിനാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്, മസ്റ്റേര്ഡ് കണക്കിന് അകലം മാത്രം എത്തിച്ചു. പിന്നെ മദ്രരാജാവ് ശല്യ, വലിയ ശക്തിയുള്ളവന്, ധനുസ് സ്ത്രിംഗിനാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള് പള്സ് കണക്കിന് അകലം മാത്രം എത്തിച്ചു. ആ സമയത്ത് രാജാവ് തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ എത്തി; "ഇന്ന് ഏത് രാജാവ് ഈ മഹാനായ ധനുസ് സ്ത്രിംഗിനാന് കഴിയും?" എന്ന ചിന്തയോടെ അവന് വീണ്ടും അവിടം നിലകൊണ്ടു. പിന്നെ കൗരവനായ ദുര്യോധനന്, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവന്, വലിയ ശക്തിയുള്ളവന്, സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയില് പെട്ടെന്നു എഴുന്നേറ്റു. ദ്രൗപദിയെ കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ, ധനുസിനു സമീപം ചെന്നു; ധനുസ് എടുത്തു, ഇന്ദ്രന് തന്റെ ധനുസ് എടുത്തതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു. ധനുസ് സ്ത്രിംഗിനാന് തുടങ്ങി, സെസാമി കണക്കിന് അകലം മാത്രം എത്തിച്ചു; ശക്തമായ രാജാവ് സ്ത്രിംഗിനാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്, വിരല് ഇടയില് അടി കിട്ടി, പിൻതിരിഞ്ഞു വീണു; അങ്ങനെ രാജാവ് ലജ്ജയോടെ പിന്മാറി. പിന്നെ, രഥശാലയുടെ പുത്രന് കര്ണന്, പുരുഷരാശിയില് ശ്രേഷ്ഠന്, ധനുസിനു സമീപം ചെന്നു, അതിനെ ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു. സ്ത്രിംഗിനാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്, ഒരു മുടി കണക്കിന് അകലം മാത്രം എത്തിച്ചു; മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ കര്ണന് അങ്ങിനെയായിരുന്നു. അവനും ധനുസ് കൊണ്ട് തളര്ന്നു, എല്ലാവരും ഭയത്തില് പിടിയിലായി; കര്ണന് ധനുസ് കൊണ്ട് തളര്ന്നതോടെ, മികച്ച രാജാക്കന്മാരും, അവരുടെ കണ്ണുകള് പോലും ഉയർത്തി നോക്കാൻ കഴിയാതെ, ലോട്ടസ് മുഖം താഴ്ത്തി, ധനുസ് വലിക്കാനും ദ്രൗപദിയെ നേടാനും ആശയൊന്നും ഇല്ലാതെ നിരാശയിലായി. രാജസഭയില് സംശയവും തളര്ച്ചയും നിറഞ്ഞപ്പോള്, രാജാക്കന്മാര് പിന്മാറിയതോടെ, കുന്തിയുടെ പുത്രന് അര്ജുനന് കുതിരയുമായി, ധനുസ് വലിക്കാൻ തയ്യാറായി. അപ്പോള് ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനായ, ജ്ഞാനിയുമായ, വൃഷ്ണികളുടെ നേതാവായ കൃഷ്ണന്, പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്റെ കൈ തനിക്കു കിട്ടിയതില് സന്തോഷിച്ചു; രാമന് അവന്റെ കൈ അമര്ത്തി. മറ്റു പ്രമുഖ രാജാക്കന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും പാണ്ഡവന്മാരെ തിരിച്ചറിയില്ല; അവരുടെ രൂപം മറഞ്ഞതായിരുന്നു. ലോകത്തിലെ രണ്ട് ശ്രേഷ്ഠ യദുക്കളും, ധൗമ്യനും, ധര്മനും, സഹോദരന്മാരുമാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. രാജാക്കന്മാര് ധനുസ് വലിക്കാനുള്ള ശ്രമം നിര്ത്തിയതോടെ, അര്ജുനന്, ഉത്തമ മനസ്സുള്ളവന്, ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇടയില് നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അര്ജുനന് ഇന്ദ്രന്റെ പതാകപോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോള് ബ്രാഹ്മണന്മാര് കുരിശ്ശലയും, മൃഗചർമം ചൂണ്ടിയും, ആഹ് എന്നൊന്ന് വിളിച്ചു. ചിലര് നിരാശയിലായി, ചിലര് സന്തോഷം നിറഞ്ഞു; ചിലര്, നിപുണരും ജ്ഞാനികളും, തമ്മില് സംസാരിച്ചു: "മനുഷ്യരില് പ്രശസ്തമായ ഈ ധനുസ്, കര്ണനും ശല്യയും പോലുള്ള ശക്തിയുള്ള ക്ഷത്രിയന്മാരാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തത്; അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമ്പോള്, ആയുധശാസ്ത്രത്തില് പരിശീലനം ഇല്ലാത്ത, ദേഹത്തില് ബലഹീനമായ, യുവാവായ ഒരാളിന് ഈ ധനുസ് വലിക്കാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കും?" "ബ്രാഹ്മണന്മാര് രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നില് പരിഹാസ്യമായി മാറും, ഈ ദൗത്യം പൂര്ത്തിയാക്കാതെ ഉപേക്ഷിച്ചാല്." "അവന് അഭിമാനത്തോടോ, അഹങ്കാരത്തോടോ, ബ്രാഹ്മണിക ഉല്ലാസത്തോടോ ഈ ധനുസ് വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്, അവനെ തടയണം—അവന് മുന്നോട്ട് പോകാൻ അനുവദിക്കരുത്." "നാം പരിഹാസ്യരാവരുത്, അപ്രധാനരാവരുത്, ഭൂമിയിലെ ഭരണാധിപന്മാരുടെ വൈരാഗ്യം നമുക്ക് വരുത്തരുത്.