അശാന്തമായ മനസ്സോടെ ആ ദാനവന് ജാതവേദസ് എന്ന അഗ്നിയെ സമീപിച്ചു. "സത്യം പറയൂ, കാരണം ഞാന് അവളെ ഈ ആശ്രമത്തില് നിന്ന് കൊണ്ടുപോകാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ ഹൃദയം കോപത്തില് കത്തുകയാണ്," എന്നു പറഞ്ഞു. "ഭൃഗു എന്റെ മുന് ഭാര്യയെ, സുന്ദരമായ Pulomaയുടെ മകളെ, എന്റെ സമ്മതം കൂടാതെ എടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്, ഇന്ന് തന്നെ ഞാന് അവളെ ഈ ആശ്രമത്തില് നിന്ന് കൊണ്ടുപോകും," എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകള്. ആ ദാനവന് അഗ്നിയെ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദ്യം ചെയ്തു, ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയാണോ Pulomaയുടെ മകള് എന്ന സംശയത്തില് കിടന്നു. "അഗ്നേ, നീ എല്ലാ ജീവികളിലും വസിക്കുന്നവനാണ്; പാപത്തിന്റെയും പുണ്യത്തിന്റെയും സാക്ഷിയാണ്; സത്യം പറയൂ, ജ്ഞാനിയായവനേ," എന്നു ദാനവന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. "Pulomaയുടെ മകളെ ഭൃഗു കപടമായ രീതിയില് എടുത്തുവെന്ന് സത്യമാണെങ്കില് നീ സത്യം പറയണം," എന്നും പറഞ്ഞു. "നിന്റെ വായില് നിന്ന് അവള് ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന് അറിയാമെങ്കില് ഞാന് അവളെ ആശ്രമത്തില് നിന്ന് കൊണ്ടുപോകും. ജാതവേദസ്, നിന്റെ മനസ്സിന് അനുയോജ്യമായ ഒരു സത്യവാക്യം പറയൂ," എന്നു ദാനവന് അഭ്യര്ത്ഥിച്ചു. ദാനവന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ടു, ഏഴ് ജ്വാലകളുള്ള അഗ്നി വിഷമത്തിലായി. "ഞാന് സത്യം പറഞ്ഞാല് ബ്രഹ്മജ്ഞാനിയായ ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ചേക്കും," അഗ്നി ചിന്തിച്ചു. "കള്ളം പറഞ്ഞാല് നരകത്തില് വീഴും." ഇങ്ങനെ ഇരട്ട ഭയത്തില് അഗ്നി ശാന്തമായി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "അവള് ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയാണ്." "ദാനവപുത്രാ, നീ മുമ്പ് Pulomaയുടെ മകളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായി. പക്ഷേ, നിയമപ്രകാരം, യഥാസമയമന്ത്രങ്ങള് ഉപയോഗിച്ച് നീ അവളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായിരുന്നോ?" അഗ്നി ചോദിച്ചു. Pulomaയുടെ പ്രശസ്തമായ മകളെ അവളുടെ പിതാവ് ഭൃഗുവിന് നല്കി; അവളുടെ പിതാവ്, മഹത്വമുള്ളവന്, നല്ലൊരു വരന് കിട്ടുമെന്ന ആഗ്രഹത്തില് അവളെ നിനക്ക് നല്കിയില്ല. പിന്നീട്, വേദങ്ങളില് നിര്ദേശിച്ച ചടങ്ങുകള് അനുസരിച്ച്, ഭൃഗു അവളെ തന്റെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; അഗ്നി സാക്ഷിയായി. "ഇതാണ് എന്റെ അറിവില് സത്യം; കള്ളം പറയാന് എനിക്ക് കഴിയില്ല, ഈ ലോകത്ത് സത്യം എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു," അഗ്നി പറഞ്ഞു. അഗ്നിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ടതോടെ ആ രാക്ഷസന് Pulomaയുടെ മകളെ ഉപേക്ഷിച്ചു; അവന് ബ്രാഹ്മണരൂപം സ്വീകരിച്ചു, ചിന്തയുടെയും കാറ്റിന്റെയും വേഗത്തില് നീങ്ങി. ഭൃഗുവിന്റെ മഹത്വമുള്ള ഭാര്യയുടെ ഗര്ഭത്തില് വസിച്ചിരുന്ന ഭ്രൂണന്, കോപത്തില് അമ്മയുടെ ഗര്ഭത്തില് നിന്ന് പുറത്തുവീണു; അതിനാല് അവന് "ച്യവന" എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടു. സൂര്യന് പോലെ പ്രകാശമുള്ള ച്യവനനെ അമ്മയുടെ ഗര്ഭത്തില് നിന്ന് പുറത്ത് വീണതും, രാക്ഷസന് Puloma ച്യവനനെ കണ്ടതും, Puloma ദു:ഖത്തില് മുങ്ങി, തന്റെ മകനായ ച്യവനനെ എടുത്തു, ആശ്രമത്തില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു. ഭൃഗുവിന്റെ പാപരഹിതമായ ഭാര്യയുടെ കണ്ണുകളില് കണ്ണീര് നിറഞ്ഞതും, അവള് കരയുന്നതും, ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാ ദൈവം അവളെ കണ്ടു. ബ്രഹ്മാ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; അവളുടെ കണ്ണീര് തുള്ളികളില് നിന്ന് വലിയൊരു നദി ഉത്ഭവിച്ചു. ഭൃഗുവിന്റെ ഭാര്യയുടെ വഴിയെ പിന്തുടർന്ന് ആ നദി ഒഴുകി; അവളുടെ വഴിയെ കാണുമ്പോള് ആ നദി സ്ഥാപിതമായി. ലോകങ്ങളുടെ പിതാവായ ബ്രഹ്മാ ആ നദിക്ക് "വധൂസരാ" എന്ന പേരും നല്കി; അവളുടെ ഒഴുക്ക് ച്യവനന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ ഭൃഗുവിന്റെ ശക്തനായ പുത്രന് ച്യവനന് ജനിച്ചു; അവിടെ ഭൃഗു തന്റെ ഭാര്യയെ, ച്യവനനെയും, കണ്ടു. ഭൃഗു ദുഃഖത്തിലും കോപത്തിലും ഭാര്യയെ ചോദ്യം ചെയ്തു: "നിനെയും പിടിച്ച് കൊണ്ടുപോകാന് ആ രാക്ഷസന് ആരാണ് വെളിപ്പെടുത്തിയത്? ആ രാക്ഷസന് നീ എന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു, സുന്ദരമായ ചിരിയുള്ളവളേ." "സത്യം പറയണം; ഇന്ന് എന്റെ കോപത്തില് അവനെ ശപിക്കുക ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ആരാണ് എന്റെ ശാപത്തെ ഭയപ്പെടാത്തത്? ഈ പാപം ആരുടേതാണ്?" "ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, അഗ്നിയാണ് ആ രാക്ഷസന് എന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയത്; അപ്പോള് ആ രാക്ഷസന് എന്നെ കരയുന്ന കിളിയുടെ പോലെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോയി," Puloma പറഞ്ഞു. "നിന്റെ മകന്റെ പ്രകാശത്തില് നിന്ന് ഞാന് മോചിതയായി; ആ രാക്ഷസന് ചിതയില് തീപിടിച്ചു, എന്നെ വിട്ടു, വീണുപോയി." Pulomaയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ഭൃഗു ക്രൂരമായ കോപത്തില് അഗ്നിയെ ശപിച്ചു: "നീ എല്ലാം ദഹിക്കുന്നവനായി മാറട്ടെ!" ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം ലഭിച്ചതോടെ അഗ്നി, കോപത്തില് പറഞ്ഞു: "ബ്രഹ്മണേ, നീ എനിക്ക് എന്ത് അന്യായം ചെയ്തുവെന്ന് അറിയുന്നില്ലേ?" "ഞാന് സത്യം പറഞ്ഞതും, ധര്മത്തില് നിലകൊണ്ടതും, ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോള് സത്യം ഉത്തരം നല്കിയതും; എനിക്ക് എന്താണ് പാപം?" "ഒരു സാക്ഷി സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും കള്ളം പറയുകയാണെങ്കില് അയാള് ഏഴു തലമുറകളുടെ പിതാക്കന്മാരെയും പുത്രന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. സത്യം അറിഞ്ഞിട്ടും നീതി നിലനിര്ത്തുവാനുള്ള സത്യം പറയാതെ ഇരിക്കുമ്പോഴും അതേ പാപം വരുന്നു; ഇതില് സംശയമില്ല." "ഞാനും നിന്നെ ശപിക്കുവാന് കഴിവുള്ളവനാണ്; പക്ഷേ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഞാന് ആദരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഞാന് പറയട്ടെ—നീ കേള്ക്കൂ." "യോഗശക്തിയിലൂടെ ഞാന് അനേകം രൂപങ്ങളില് നിലകൊള്ളുന്നു; അഗ്നിഹോത്രം, യാഗങ്ങള്, ചടങ്ങുകള്, കര്മ്മങ്ങള്—എല്ലായിടത്തും ഞാന് വസിക്കുന്നു." "വേദങ്ങളില് നിര്ദേശിച്ച രീതിയനുസരിച്ച്, എനിക്ക് അര്പ്പിക്കുന്ന ഹോമം, ദേവതകളും പിതാക്കളും അതില് തൃപ്തരാവുന്നു." "ജലങ്ങള് ദേവതകളുടെയും പിതാക്കളുടെയും ആധാരങ്ങളാണ്; ദര്ശയാഗവും പൂർണമാസയാഗവും ദേവതകള്ക്കും പിതാക്കള്ക്കും ഒരുമിച്ച് നടത്തുന്നു." "ഇങ്ങനെ, ദേവതകളും പിതാക്കളും, ഒരുമിച്ചും വേറെയും, വിശുദ്ധ സമയങ്ങളില് കാണപ്പെടുന്നു." "എനിക്ക് അര്പ്പിക്കുന്ന ഹോമം ദേവതകളും പിതാക്കളും ആസ്വദിക്കുന്നു; ഞാന് ഇരുവരുടെയും വായായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു." "അമാവാസ്യയില് പിതാക്കള്ക്കും, പൗർണമാസത്തില് ദേവതകള്ക്കും, എന്റെ വായിലൂടെ ഹോമം അര്പ്പിക്കുന്നു, അവര് അര്പ്പണങ്ങള് സ്വീകരിക്കുന്നു." "എന്തുകൊണ്ട് ഞാന് എല്ലാം ദഹിക്കുന്നവനായി മാറണം?" "ദ്വിജന്മാരുടെ അഗ്നിഹോത്രവും യാഗങ്ങളിലും, 'ഓം', 'വഷത്', 'സ്വാഹ', 'സ്വധ' എന്നിവ ഇല്ലാതെ, അഗ്നിയില്ലാതെ, എല്ലാ ജീവികളും വലിയ ദു:ഖത്തില് ആയിരുന്നു." "അപ്പോള് മഹര്ഷികള് വിഷമത്തില് ദേവതകളെ സമീപിച്ചു, ഈ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു..." ഇങ്ങനെ ഈ കഥയുടെ ഘടനയിലും സത്യത്തിന്റെ മഹത്വത്തിലും അഗ്നിയുടെ ധര്മബോധത്തിലും, ആ ദാനവന്റെ ആഗ്രഹത്തിലും, Pulomaയുടെ ദു:ഖത്തിലും, ച്യവനന്റെ ജനനത്തിലും, ശാപത്തിലും, അഗ്നിയുടെ വാദത്തിലും കഥ മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.