ആ ബ്രാഹ്മണനെ യഥാക്രമം ആദരിച്ച്, അത്യുത്തമനായ ബ്രാഹ്മണന്—ആതിഥ്യ വ്രതത്തില് നിരന്തരം പ്രണിതനായവന്—അവന് അഭയം നല്കി. പിന്നീടു പാണ്ഡവര് എല്ലാവരും കൂടെ കുഞ്ഞ്തിയും, ആ മഹാപുരുഷന്മാര് ആ ബ്രാഹ്മണനെ സേവിച്ചു; അവന് ശുഭമായ കഥകള് പറയുമ്പോള് അവരെല്ലാവരും ആസക്തരായി കേട്ടു. ആ ബ്രാഹ്മണന് വിവിധ ദേശങ്ങള്, തീര്ഥങ്ങള്, നദികള്, രാജാക്കന്മാരുടെ അത്ഭുതങ്ങളൊക്കെയും പുരാതന ദേശങ്ങളെയും കുറിച്ച് വിശദമായി വിവരിച്ചു. അവന് കഥകള് അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്, ആ മഹര്ഷി ജനമേജയന് മുമ്പില് പാഞ്ചാല ദേശത്ത് നടന്ന യജ്ഞസേനിയുടെ സ്വയംവരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതകരമായ സംഭവങ്ങള് പറഞ്ഞു. അവന് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ജനനം, ശിഖണ്ഡിയുടെ ജനനം, കൃഷ്ണയുടെ അസാധാരണമായ ജനനം, ദ്രുപദന്റെ മഹായജ്ഞം—ഇവയെല്ലാം വിശദമായി വിവരിച്ചു. ഈ അത്ഭുതകരമായ കഥകള് കേട്ട ശേഷം ആ മഹാപുരുഷന്മാര് കൂടുതല് വിശദീകരണം ചോദിച്ചു. ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന് എങ്ങനെ അഗ്നിയില് നിന്ന് ജനിച്ചു? കൃഷ്ണയുടെ അത്ഭുതജനനം യാഗവേദിയില് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? ധനുര്വിദ്യയില് പ്രാവീണ്യം നേടിയ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന് ദ്രോണനില് നിന്ന് ആയുധങ്ങള് എങ്ങനെ പഠിച്ചു? ദ്രോണന്റെ മരണത്തിന് കാരണം അവന് എങ്ങനെ ആയി? ആ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കള് തമ്മില് വൈരാഗ്യം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി? എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്?—എന്നിങ്ങനെ അവര് ചോദിച്ചു. അങ്ങനെ ആ മഹര്ഷി, ആ മഹാപുരുഷന്മാരുടെ അഭ്യര്ത്ഥന പ്രകാരം, ദ്രൗപദിയുടെ ജനനകഥയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ആ സമയത്ത് ഗംഗാദ്വാരയില് വലിയ മഴയുണ്ടായി. അവിടെ ഭാരദ്വാജന് എന്ന മഹാപണ്ഡിതനും നിരന്തരം തപസ്സില് ലീനനുമായ മഹര്ഷിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഗംഗയില് സ്നാനത്തിനായി ചെന്നപ്പോള്, ഗംഗയില് കുളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതായ ഗൃതാചി എന്ന ധര്മ്മനിഷ്ഠയായ അപ്സരസ്സിനെ കണ്ടു. അവള് നദീതീരത്ത് നില്ക്കുമ്പോള് കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം പറത്തി; അങ്ങനെ അവളെ കണ്ട മഹര്ഷിക്ക് മനസ്സില് ആഗ്രഹം ഉണർന്നു. യുവാവായിരുന്നിട്ടും ബ്രഹ്മചാരിയായിരുന്ന മഹര്ഷിയുടെ മനസ്സു അവളോടു ആകൃഷ്ടമായി. ദീര്ഘകാലത്തിന് ശേഷം അവന്റെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു; അതു മഹര്ഷി ശേഖരിച്ചു. അതില്നിന്ന് ദ്രോണന് എന്ന ബാലന് ജനിച്ചു. അവന്VEDങ്ങള് സഹിതം എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിച്ചു. ഭാരദ്വാജന് എന്ന മഹര്ഷിക്ക് പൃഷത എന്ന രാജാവെന്നൊരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് ദ്രുപദന് പൃഷതന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. പൃഷതന്റെ ആ പുത്രന് നിരന്തരം ആശ്രമത്തില് വന്ന് ദ്രോണനോടൊപ്പം കളിച്ചു, പഠിച്ചു—ക്ഷത്രിയരില് പ്രധാനനായിരുന്നിട്ടും. പൃഷതന് അന്തരിച്ചശേഷം, ദ്രുപദന് രാജാവായി. അപ്പോള് ദ്രോണന് രാമന് (പരശുരാമന്) എല്ലാവര്ക്കും ധനം വിതരണം ചെയ്യുന്നതായി കേട്ടു. രാമന് വനത്തിലേക്ക് പോയപ്പോള്, ഭാരദ്വാജന്റെ പുത്രന് അവനോട് പറഞ്ഞു: "രാമാ, ധനം ആഗ്രഹിച്ച് വന്ന ദ്രോണനെന്നെ നീ അറിയുക." അവനോട് രാമന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "ഇനി എന്റെ കയ്യില് ശരീരമാത്രം ബാക്കി. നീ ആയുധങ്ങളോ, ശരീരമോ, എന്ത് വേണമെങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കൂ." ദ്രോണന് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, അവയുടെ ഉപസംഹാരവും, ഉപയോഗവും, എല്ലാം നല്കണം." "അങ്ങനെയാകട്ടെ," എന്നു പറഞ്ഞ് ഭൃഗുപുത്രന് അവന് അതൊക്കെയും നല്കി; ദ്രോണന് അതു സ്വീകരിച്ച് സംതൃപ്തനായി. അങ്ങനെ, രാമനില് നിന്നും അത്യുത്തമമായ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം അനുമതിയോടെ ലഭിച്ച ദ്രോണന് മനുഷ്യരില് ശ്രേഷ്ഠനായി. തുടര്ന്ന്, ഭാരദ്വാജന്റെ മഹാബലശാലിയായ പുത്രന് ദ്രുപദനെ സമീപിച്ചു: "സഖാവെന്നെ നീ അറിയുക, പുരുഷവീരാ," എന്നു പറഞ്ഞു. "അജ്ഞാനിയ്ക്ക് ജ്ഞാനിയുമായി സ്നേഹം ഇല്ല; രഥികന് രഥസാരഥിയുമായി സ്നേഹിയല്ല; രാജാവിന് രാജാവല്ലാത്തവനുമായി സ്നേഹമില്ല—സമത്വമുണ്ടാവാതെ സ്നേഹം എങ്ങനെയുണ്ടാകും?" എന്ന് ദ്രോണന് മനസ്സില് തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ പാഞ്ചാലരാജാവിനെ കുറിച്ച് തീരുമാനിച്ച ദ്രോണന്, കുരുനഗരിയായ നാഗസഹ്വയയിലേക്കു പോയി. അവിടെ എത്തിയപ്പോള് ഭീഷ്മന് അവന് പൗത്രന്മാരെയും വിവിധ ധനസമ്പത്തുകളും ശിഷ്യരായി ദ്രോണന് സമര്പ്പിച്ചു. അപ്പോള് ദ്രോണന് തന്റെ ശിഷ്യന്മാരായ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരോട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ ഹൃദയത്തില് ഒരു ഗുരുദക്ഷിണയുണ്ട്; പാപരഹിതരേ, നിങ്ങള് ആയുധവിദ്യ പൂര്ണമായി പഠിച്ചശേഷം അതു നല്കണം—സത്യം പറയൂ." അര്ജുനനെ മുന്നില് വെച്ച് ശിഷ്യന്മാര് പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെയാകട്ടെ, ഗുരുവേ." പാണ്ഡവര് ആയുധവിദ്യ പൂര്ണമായി കൈവശമാക്കി, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ഉറപ്പു വരുത്തിയശേഷം, ദ്രോണന് വീണ്ടും തന്റെ ദക്ഷിണയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: "പൃഷതന്റെ പുത്രനായ ദ്രുപദന് ചത്രവതിയിലെ രാജാവാണ്; അവന്റെ രാജ്യം എനിക്ക് ദക്ഷിണയായി ഉടന് കൊണ്ടുവരണം." ദ്രോണന് വീണ്ടും ഉത്സാഹിപ്പിച്ചതിനെ തുടര്ന്ന്, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും പാണ്ഡവര് ഉള്പ്പെടെ പാഞ്ചാലന്മാരും ഭയപ്പെട്ടു. യജ്ഞസേനനെയും, കർണ്ണനെയും, ദുര്യോധനനെയും മറ്റും നേരിട്ടപ്പോള്, ആ മഹാബലശാലികള് പരാജയപ്പെട്ടു പിന്മാറി. അപ്പോള് പാണ്ഡുപുത്രന്മാര് അഞ്ചുപേരും യുദ്ധത്തില് ദ്രുപദനെ ജയിച്ച്, അവനെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ബന്ധിച്ചുകൊണ്ട് ദ്രോണന് മുന്നില് കൊണ്ടുവന്നു. അജയ്യനായ അര്ജുനന് മഹേന്ദ്രനെപ്പോലെ പാഞ്ചാലരാജാവിനെ ജയിച്ചു. ഫല്ഗുനന്റെ മഹാബലവും തേജസ്സും കണ്ടു യജ്ഞസേനയുടെ ബന്ധുക്കള് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. "ഞാന് വീണ്ടും സ്നേഹം ചോദിക്കുന്നു, മനുഷ്യനാഥാ; രാജാവല്ലാത്തവന് രാജാവിനോട് സ്നേഹിയാകരുത്," എന്നു ദ്രോണന് പറഞ്ഞു. "അതിനാല് രാജ്യം ഞങ്ങള് തമ്മില് വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു, യജ്ഞസേന—നീ ഭാഗീരഥിയുടെ തെക്കേ കരയിലും ഞാന് വടക്കേ കരയിലുമാണ്." അങ്ങനെ ഭാരദ്വാജന് പറഞ്ഞതിനെത്തുടര്ന്ന്, പാഞ്ചാലരാജാവ് ദ്രോണനെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരില് ശ്രേഷ്ഠനെയും ആയുധവിദ്യയില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവനെയും, ഉത്തരം പറഞ്ഞു: "അങ്ങനെയാകട്ടെ, മഹാപ്രജ്ഞാ; ആ സ്നേഹം എന്നും നിലനില്ക്കട്ടെ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ." അങ്ങനെ തമ്മില് സംസാരിച്ച്, അതുല്യമായ സ്നേഹം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, ശത്രുജയന്മാരായ ദ്രോണനും ദ്രുപദനും അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു.