ജമദഗ്നിയുടെ പുത്രനായ രാമൻപോലെ, ക്ഷത്രിയ വംശത്തെ നശിപ്പിക്കാനായി ഉറച്ച് നിൽക്കുന്നവനാണ് ദ്രോണമെന്നു എല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ക്ഷത്രിയരുടെ ശക്തിയും ബ്രാഹ്മണരുടെ ശക്തിയും ഒന്നിച്ച് ചേർന്നപ്പോൾ, പ്രശസ്തനായ ഭാരദ്വാജൻ സാക്ഷാൽ പരിപൂർണനായവനായി ഞാൻ കണക്കാക്കുന്നു. അമ്പുകളും കുന്തങ്ങളുമോ മറ്റു ആയുധങ്ങളോ അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ല; ബ്രാഹ്മണ ശക്തിയുടെ മഹത്വം മന്ത്രോച്ചാരത്തോടെ അർപ്പിതമായ ഹോമത്തിൻറെ തപസ്സുപോലെയാണ്. ഭൂമിയിൽ മറ്റാരാലും അതിന്റെ ഭയാനകമായ ആയുധശക്തിയെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയില്ല; ശത്രുക്കളെ നേരിടുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണ ശക്തി ക്ഷത്രിയശക്തിക്ക് മുൻപിൽ നിൽക്കുന്നു, അതിനാൽ അവൻ വിജയിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണവും ക്ഷത്രിയനും ഒന്നിച്ചാൽ ബ്രാഹ്മണ ശക്തിയാണ് വിജയിക്കുന്നത്; ക്ഷത്രിയ ശക്തിയാൽ ഞാൻ തളർന്നുപോയതുകൊണ്ടാണ് ബ്രാഹ്മണ ശക്തിയെ തേടിയതെന്നും ദ്രുപദൻ പറഞ്ഞു. ദ്രോണമെക്കാൾ ഉന്നതനും ബ്രാഹ്മണവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനുമായ നിങ്ങളെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള, ദ്രോണന്റെ അവസാനമായി മാറുന്ന ഒരു പുത്രനെ ഞാൻ ലഭിക്കുമെന്നു ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ദ്രോണനെ സംഹരിക്കാൻ ധൈര്യശാലിയായ ഒരു പുത്രൻ ഇന്നുതന്നെ എനിക്കു ജനിക്കട്ടെ; യാജാ, നീ ആ കര്മ്മം നിർവഹിക്കൂ, അതിന് പ്രതിഫലമായി ഞാൻ അനേകം പശുക്കൾ അർപ്പിക്കും. "അങ്ങനെയാകട്ടെ," എന്നു പറഞ്ഞ് യാജാ യാഗത്തിനായി ഒരുക്കം തുടങ്ങി; ഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തിനായി, മനസ്സില്ലാതിരുന്നെങ്കിലും, ഉപയാജനെ സഹായത്തിനായി വിളിച്ചു. മഹാരാജാവായ ദ്രുപദനോടു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഭയപ്പെടേണ്ട, എന്റെ കര്മ്മത്തിലൂടെ ഞാൻ നിനക്കു പുത്രനെ നൽകും." ഇങ്ങനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത്, വേദപണ്ഡിതൻ ആ കര്മ്മം ആരംഭിച്ചു. മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണൻ, യഥാവിധി ആ യാഗം നിർവഹിച്ചു; യാജാ ദ്രോണന്റെ സംഹാരത്തിനായി ആ യാഗം ആരംഭിച്ചു. ഗുരുവിന്റെ കാര്യത്തിനായി യാഗത്തിന്റെ സമീപം യാജാ ആചാരം ആരംഭിച്ചു; അതിനുശേഷം മഹാതപസ്വിയായ ഉപയാജൻ രാജാവിനെ സഹായിച്ചു. പുത്രനെ നേടുന്നതിനായി വൈതാന യാഗം നിർവഹിച്ചു; മഹാശക്തിയും മഹാവീര്യവും മഹാബലവും ഉള്ള പുത്രനാണ് ഇവിടെ ആഗ്രഹിച്ചത്; രാജാവേ, എങ്ങനെയുള്ള പുത്രനാണ് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്, അങ്ങനെയുള്ളവനാണ് ജനിക്കുക. ഭാരദ്വാജനെ സംഹരിക്കാൻ ഒരു പുത്രനെ പിറവിപ്പിക്കാനായി രാജാവ് ദ്രുപദൻ ആ യാഗം നിർവഹിച്ചു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രാഹ്മണൻ, നിർദേശപ്രകാരം ഹോമം നടത്തി; അവന്റെ ഭാര്യയുടെ പേര് കൗസവി, അവളും പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ചു. യഥാസമയം, സൗത്രാമണി യാഗം നിർവഹിച്ചു അവന്റെ ഭാര്യ സമീപിച്ചു; യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ പുരോഹിതൻ രാജ്ഞിയെ വിളിച്ചു. "രാജ്ഞി പൃഷതി, വരിക, നിനക്കായി ഇരട്ടകുഞ്ഞുങ്ങൾ കാത്തിരിക്കുന്നു: ഒരു ആണ്കുട്ടിയും ഒരു പെൺകുട്ടിയും, രാജവംശത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ." അതിന് രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: "എന്റെ മുഖം അണിയിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും ഞാൻ മംഗളഗന്ധം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ പ്രസവത്തിനായി നിന്റെ ഭാര്യയല്ല. പുരോഹിതാ, ദയവായി നിന്നു പോകൂ." "യാജാ നിർവഹിച്ച ഹോമം, ഉപയാജ മന്ത്രത്താൽ ശുദ്ധികരിച്ച ഈ ഹോമം എങ്ങനെ പരാജയപ്പെടും? പൃഷതി, നീ പോകണമോ നില്ക്കണമോ, നിന്റെ ഇഷ്ടം." യാജാ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഹോമം തീയിൽ അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം, ദൈവത്തോട് സാമ്യമായ ഒരു ആണ്കുട്ടി അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു. അവൻ ജ്വലിച്ച രൂപം, ഭയാനകമായ രൂപം, കിരീടവും കാവചവും ധരിച്ച, ഖഡ്ഗവും അമ്പും ധരിച്ച, വില്ലുമായി ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ടു നിന്നു. അവൻ ഭംഗിയായ രഥത്തിൽ കയറി പുറപ്പെട്ടു; ആ ആണ്കുട്ടി ജനിച്ച ഉടനെ, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദിശയില്ലാത്ത ശബ്ദം ഉയർന്നു. "ഇവൻ ഭാരദ്വാജന്റെ ശിഷ്യനും മരണവുമാണ്; രാജപുത്രൻ, ഭയത്തെ നീക്കുന്നവൻ, പാഞ്ചാലർക്കു മഹത്വം നൽകുന്നവൻ." "ഇവൻ രാജാവിന്റെ ദുഃഖം നീക്കാൻ, ദ്രോണനെ സംഹരിക്കാൻ ജനിച്ചവനാണ്," എന്ന് ആ ദിവ്യമായ, അദൃശ്യമായ ശബ്ദം പ്രഖ്യാപിച്ചു. പാഞ്ചാലർ സന്തോഷത്തിൽ ഉല്ലാസത്തോടെ "ശഭാഷ്, ശഭാഷ്!" എന്ന് വിളിച്ചു; പിന്നെ, മന്ത്രശുദ്ധിയോടെ രണ്ടാമത്തെ ഹോമം പുരോഹിതൻ നിർവഹിച്ചപ്പോൾ— ഭാരതകുലത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, പൃഷതി നിരസിച്ചിട്ടും പുരോഹിതൻ കര്മ്മം നിർവഹിച്ചപ്പോൾ, യാഗവേദിയുടെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു കന്യകയും ഉദിച്ചു. പുനഃ, ഭാഗ്യശാലിയായ പാഞ്ചാലി കന്യക യാഗശാലയുടെ നടുവിൽ നിന്ന് ഉദിച്ചു, മനോഹരിയായ പെൺകുട്ടി, യാഗവേദിയിൽ ജനിച്ചവൾ. കരിമഞ്ഞള നിറം, താമരയിലപോലെയുള്ള കണ്ണുകൾ, നീലകറുപ്പായ ചുരുളൻ മുടി, മനുഷ്യരൂപം, മഹാലക്ഷ്മിയെപ്പോലെയുള്ള തേജസ്സാണ് അവളിൽ. ചുവപ്പും തെളിഞ്ഞവും ആയ നഖങ്ങൾ, മനോഹരമായ ക眉കൾ, സുന്ദരമായ പിണ്ഡമുള്ള വക്ഷസ്സ്, നീല താമരപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധം ദൂരത്തോളം പരത്തുന്നു. അവൾക്ക് ഭൂമിയിൽ സമം ഇല്ലാത്ത സൗന്ദര്യവും മഹത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഈ മനോഹര നിറമുള്ള കന്യകയെ ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും യക്ഷന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു. അപ്പോൾ, ദിശയില്ലാത്ത ശബ്ദം വീണ്ടും പ്രസംഗിച്ചു: "സകല സ്ത്രീകളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ ഈ കന്യക, കൃഷ്ണവർണ്ണം, ക്ഷത്രിയവംശത്തെ സംഹരിക്കും." "ഇവൾ ദേവന്മാരുടെ കാര്യത്തിനായി യുക്തസമയത്ത് പ്രവർത്തിക്കും; ഇവളെ കാരണം ക്ഷത്രിയരിൽ മഹാഭയം ഉണ്ടാകും." ഇത് കേട്ട പാഞ്ചാലർ സിംഹക്കുലംപോലെ ഗർജ്ജിച്ചു; അവരുടെ സന്തോഷം ഭൂമി സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു. അങ്ങനെ മഹാരാജാവായ ദ്രുപദന് ഇരട്ടകുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിച്ചു: ഒരു ആണ്കുട്ടിയും ഒരു പെൺകുട്ടിയും, ഇരുവരും അത്യന്തം സുന്ദരരും ശ്രേഷ്ഠരുമായി. പരമസൗന്ദര്യവും ഉന്നതവേഷവും ഉള്ള ആ കുഞ്ഞുങ്ങളെ കണ്ടപ്പോൾ, പൃഷതി യാജയോടു സമീപിച്ചു, അവളും മാതാവാവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. "മറ്റൊരു സ്ത്രീ ഇവരുടെ മാതാവായി ആരും അറിയപ്പെടരുത്," അവൾ പറഞ്ഞു. രാജാവിനെ പ്രസന്നമാക്കാൻ യാജാ സമ്മതിച്ചു: "അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ." ഹൃദയം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ ബ്രാഹ്മണർ അവർക്കു പേരുകൾ നല്കി; ധൈര്യവും ജയിക്കാനാവാത്തതും മഹത്വവും ഉന്നതജന്മവും ആ പേരുകളിൽ പ്രതിഫലിച്ചു. "ദ്രുപദന്റെ ഈ പുത്രന് ദൃശ്ടദ്യുമ്നൻ എന്നു പേരാകട്ടെ," അവർ പറഞ്ഞു. പെൺകുട്ടിക്ക് കൃഷ്ണ എന്ന പേരാണ്, അവൾക്ക് കറുത്ത നിറം ആയതിനാൽ. ഇങ്ങനെ, ദ്രുപദന്റെ മഹായാഗത്തിൽ ഇരട്ടകുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിച്ചു. ദൃശ്ടദ്യുമ്നൻ പിന്നീട് വേദപാഠത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ശക്തനായ ഭാരദ്വാജൻ, പാഞ്ചാല രാജകുമാരനായ ദൃശ്ടദ്യുമ്നനെ തന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, ആയുധവിദ്യയിൽ പരിശീലനം നൽകി.