പാണ്ഡുവിന്റെ മഹത്തായ കീര്ത്തിക്കായി ദുഷ്കരമായ ഒരു കര്മം ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ഉപദേശിച്ചു. പ്രശസ്തി നേടാന് ഇന്ദ്രന് യാഗങ്ങള് ചെയ്തതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരും തീവ്രമായ തപസ്സിലൂടെ പ്രശസ്തി നേടാന് ഗുരുക്കളെ സമീപിക്കുന്നുവെന്നു പറഞ്ഞു. രാജര്താനും, തപസ്സില് സമ്പന്നരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, പ്രശസ്തിക്കായി പല ദുഷ്കര കര്മങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്, പാപരഹിതനായ പാണ്ഡുവേ, ഈ മാര്ഗ്ഗത്തിലൂടെ മാദ്രിയെ സന്താനപ്രദയാക്കി, ഉത്തമമായ കീര്ത്തി നേടുക. നീ പറഞ്ഞത് ശാസ്ത്രങ്ങള്ക്കനുസൃതമായ ധര്മമാണ്. അതുകൊണ്ട്, കുരുവംശത്തിലെ ആനന്ദം പകര്ന്നവനേ, ഞാന് മാദ്രിക്ക് അനുഗ്രഹം നല്കാം എന്നു പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പാണ്ഡു മാദ്രിയോട് പറഞ്ഞു: "നീ ഒരു ദൈവത്തെ മനസ്സില് ഏകാഗ്രതയോടെ ഓര്ക്കുക; അങ്ങനെയെങ്കില് നിനക്ക് അനുയോജ്യമായ ഒരു പുത്രന് നിശ്ചയമായും ലഭിക്കും." കര്മ്മാനുഷ്ഠാനങ്ങള് അനുസരിച്ച് ആവശ്യമായ ക്രിയകള് പൂര്ത്തിയാക്കി, രാജകുമാരി മാദ്രി സ്നാനം ചെയ്ത് തന്റെ ശയനഗൃഹത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ, ഏകാന്തതയില് ഇരുന്ന്, മാദ്രി മനസ്സില് അശ്വിനീദേവന്മാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അശ്വിനീദേവന്മാര് അവളില് പ്രത്യക്ഷനായി, അവളെക്കൊണ്ട് ഭൂമിയില് അപരിമിതമായ സൗന്ദര്യമുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാരെ, നകുലനും സഹദേവനും, ജനിപ്പിച്ചു. അപ്പോള് ആ ഇരട്ടക്കുട്ടികള്ക്കു ദിശയില് ശരീരരഹിതമായ ഒരു ദിവ്യവാണി പ്രസരിച്ചു: "ധര്മം, ഭക്തി, നല്ല ആചാരം, വിനയം എന്നിവയിലൂടെ—നിങ്ങള് ഇരുവരും വേഗതയിലും, സൗന്ദര്യത്തിലും, ഗുണങ്ങളിലും അശ്വിനീദേവന്മാരെ പോലും മുകളിലാകും; മഹത്വത്തിലും, ഭംഗിയിലും, ഐശ്വര്യത്തിലും നിങ്ങള് അതിജീവിക്കും." ശതശൃംഗത്തില് താമസിക്കുന്നവര് ഭക്തിയോടും, സദ്ഗുണങ്ങളോടും, അനുഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി അവര്ക്ക് പേരിടുകയും ചെയ്തു. കുന്തിയുടെ മൂന്നു പുത്രന്മാര്ക്ക് യുധിഷ്ഠിരന്, ഭീമസേനന്, അര്ജ്ജുനന് എന്നിങ്ങനെയാണ് പേരിട്ടത്. മാദ്രിയുടെ പുത്രന്മാരില് മുതിര്ന്നവന് നകുലന് എന്നും, ഇളയവന് സഹദേവന് എന്നും ആ സന്നിഹിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാര് സന്തോഷത്തോടെ പേരിട്ടു. ഒരേ വര്ഷം ജനിച്ചിട്ടും, പാണ്ഡുവിന്റെ ഈ അഞ്ചു പുത്രന്മാര് പ്രായത്തില് അഞ്ചു വര്ഷം വ്യത്യാസമുള്ളവരെന്നപോലെ തിളങ്ങി. ആത്മാവില് മഹാന്മാരും, വീര്യത്തിലും ശക്തിയിലും അതുല്യരുമായ ഈ പുത്രന്മാരെ പാണ്ഡു ദേവന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമാനരായി കണ്ടു. രാജാവ് അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; ശതശൃംഗത്തില് താമസിക്കുന്ന എല്ലാ മഹര്ഷിമാര്ക്കും ഈ കുട്ടികള് പ്രിയമായി. അവിടത്തെ മഹര്ഷികളുടെ ഭാര്യമാര്ക്കും ഇവര് പ്രിയപ്പെട്ടവരായി. പിന്നീടു പാണ്ഡു വീണ്ടും കുന്തിയെ, മാദ്രിക്കായി പ്രേരിപ്പിച്ചു. അപ്പോള് കുന്തി, രാജാവേ, രഹസ്യമായി പറഞ്ഞു: "ഈ മന്ത്രം ഓരോ ദേവതയ്ക്കും ഒരിക്കല് മാത്രം ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് എനിക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു; അതിനാല് ഞാന് വഞ്ചിതയാകുകയായിരുന്നു." "സ്ത്രീകളുടെ ഭാഗ്യത്തില് അപവാദം ഭയപ്പെടുന്നു; ഇരട്ടന്മാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്താല് ഇരട്ടഫലം ലഭിക്കും എന്നത് എന്റെ അജ്ഞാനമാണ്." "അതുകൊണ്ട്, ഇനി എന്നെ ഇങ്ങനെയൊരു കര്മ്മത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കരുതേ; ഇതാണ് എനിക്ക് വേണമെന്നുള്ള ഒരു വരം." അങ്ങനെ, ഈ അഞ്ചു മഹാബലശാലികള്, ദേവന്മാര് നല്കിയ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാര് ജനിച്ചു. ജന്മം കൊണ്ടുതന്നെ പ്രശസ്തികളായ, കുരുവംശത്തെ മഹത്വം വര്ദ്ധിപ്പിച്ച, മംഗളചിഹ്നങ്ങളോടുകൂടിയ, കാണുമ്പോള് ചന്ദ്രനെപ്പോലും ആനന്ദം പകരുന്നവരായിരുന്നു അവര്. സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ അഭിമാനവും, മഹത്തായ ധനുര്വിദ്യയും, സിംഹപാദചലനവുമുള്ളവരും, സിംഹക്കണ്ടത്തോടുകൂടിയവരുമായ ഈ പുത്രന്മാര് ദൈവികശക്തിയില് വളര്ന്നു. ഹിമാലയത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയായ ശതശൃംഗത്തില് വളര്ന്ന ഈ കുട്ടികളെ കാണാന് മഹര്ഷിമാര് അത്ഭുതം കൊണ്ടു നോക്കി. ജനിച്ച നിമിഷം മുതല് തന്നെ, ശതശൃംഗത്തിലെ വാസസ്ഥലത്തിലുള്ള തപസ്വികള് പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരെ സ്വന്തം മക്കളെന്നപോലെ പരിഗണിച്ചു. അപ്പോള് വൃഷ്ണികള്, വസുദേവനെ നേതൃത്വം നല്കി, പാണ്ഡു ശാപഭയത്താല് ശതശൃംഗത്തിലേക്ക് പോയ വിവരം അറിഞ്ഞു. അവിടെ മഹര്ഷിമാരോടൊപ്പം പാണ്ഡു തപസ്സുകാരനായി ജീവിച്ചു. മൂലങ്ങള്, കിഴങ്ങുകള്, പഴങ്ങള് എന്നിവ ഭക്ഷിച്ച്, തപസ്സിലും, ആത്മനിയമനത്തിലും, യോഗധ്യാനത്തിലും ആഴപ്പെട്ടവനായി അദ്ദേഹം മാറി. ഇത് കേട്ട പലരും ദുഃഖം അനുഭവിച്ചെങ്കിലും, പാണ്ഡുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താല് "അവരുടെ വിവരം എപ്പോള് കേള്ക്കുമോ?" എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ആഗ്രഹം. അങ്ങനെ വൃഷ്ണികള് ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം സംസാരിച്ചപ്പോള്, പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാര് വന്നതായി അറിഞ്ഞു, അവര് എല്ലാവരും സന്തോഷം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അവര് പരസ്പരം ആദരവോടെ വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു: "പാണ്ഡുവിന്റെ മഹാബലശാലികളായ പുത്രന്മാര്ക്ക് യാഗങ്ങള് ഒരിക്കലും കുറയരുതേ." പാണ്ഡുവിന്റെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച്, "കുടുംബപുരോഹിതനെ അയക്കുക" എന്നു പറഞ്ഞു. വസുദേവന് സമ്മതിച്ച് പുരോഹിതനെ അയച്ചു. കുമാരന്മാര്ക്കായി മയില്പാറകളാല് അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും, കുന്തിക്കും മാദ്രിക്കും സേവകരോടുകൂടിയ അനുയായികളും അയച്ചു. കൂടാതെ, പശുക്കള്, പൊന്നു, വെള്ളി എന്നിവയും അയച്ചു. ഈ എല്ലാം സമാഹരിച്ച് പുരോഹിതന് യാത്രയായി. പ്രശസ്തനായ പുരോഹിതന് കാശ്യപന് എത്തുമ്പോള്, പാണ്ഡു ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിച്ചവനായി, യഥാവിധി അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു. കുന്തിയും മാദ്രിയും സന്തോഷത്തോടെ വസുദേവനെ സ്തുതിച്ചു; പിന്നീട് പാണ്ഡു തന്റെ പുത്രന്മാര്ക്കായി എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നിര്വഹിച്ചു. കാശ്യപന് ഗര്ഭാധാന മുതല് ചൂഡാകര്മ്മം, ഉപനയനം, സംസ്കാരം എന്നിവ എല്ലാം നിര്വഹിച്ചു. ചൂഡാകര്മ്മവും ഉപനയനവും കഴിഞ്ഞ്, ഈ മഹാബലശാലികള് വേദപഠനത്തില് പ്രാവീണ്യം നേടി. ശര്യാതിയുടെ മൂത്ത പുത്രന് ശുക്രന് എന്നായിരുന്നു പേര്, അവനാണ് സമുദ്രം囲പ്പെട്ട ഭൂമിയെ ജയിച്ചത്. നൂറ്റി ഒന്ന് അശ്വമേധയാഗങ്ങള് നടത്തി, ആ മഹാത്മാവ് എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പിതൃപുരുഷന്മാരെയും ആരാധിച്ചു. ശതശൃംഗത്തില് അദ്ദേഹം തപസ്സില് ലയിച്ചു, മൂലങ്ങള്, കിഴങ്ങുകള്, പഴങ്ങള് എന്നിവ ഭക്ഷിച്ചു; തന്റെ ഉത്തമ ഉപകരണങ്ങളും ഉപദേശവുംകൊണ്ട് അവര് കൂടുതല് ബലവാന്മാരായി.