മൃഗത്തിന്റെ ശാപം മൂലം തന്റെ യാഗങ്ങൾ തടസ്സപ്പെട്ടതായി അറിയുന്ന പാണ്ഡു, അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. അതിനുശേഷം, ഗംഗയുടെ പുത്രൻ, പാരാശരരുടെ പുത്രിയായ ദേവക രാജാവിന്റെ മകളുടെ സൗന്ദര്യവും യൗവനവും കേട്ടു. അവളെ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയും, ഭാരതകുലത്തിലെ ഒരു മഹാപുരുഷൻ അവളെ കൊണ്ടുവന്ന്, ബുദ്ധിമാനായ വിദ്യുരനു വിവാഹം ക്രമീകരിച്ചു. അതിൽ, വിദ്യുരൻ—കുരുവംശത്തിന്റെ ആനന്ദം—തന്റെ സ്വഭാവവും ഗുണങ്ങളുംപോലെയുള്ള പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ജനമേജയേ, ഗന്ധാരിക്ക് നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; കൂടാതെ, വൈശ്യസ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രയ്ക്ക് നൂറിനും മുകളിലായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. പാണ്ഡുവിന്, കുന്തിയും മദ്രിയും ചേർന്ന്, വംശം തുടരാൻ ദേവന്മാരെപ്പോലെയുള്ള അഞ്ചു ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഗന്ധാരിക്ക് എങ്ങനെ നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു? എത്ര കാലം കൊണ്ടാണ് അവർ ജനിച്ചത്? അവരുടെ ജീവിതകാലം എത്രയായിരുന്നു? ധൃതരാഷ്ട്രയ്ക്ക് വൈശ്യസ്ത്രീയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു? ഗന്ധാരി, ധൃതരാഷ്ട്രയ്ക്ക് യോജിച്ച ഭർത്താവിനെ എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? ഭക്തിയോടെ പ്രവർത്തിച്ച ഗന്ധാരിയോടു ധൃതരാഷ്ട്രൻ എങ്ങനെ പെരുമാറി? മഹാത്മാവായ പാണ്ഡു, ശാപം ലഭിച്ചിട്ടും, ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ലഭിച്ചു? ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ അഞ്ചു ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു? ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം വിശദമായി പറയണമെന്ന് ജനമേജയൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോൾ, ദ്വൈപായന മഹർഷി, ക്ഷീണിച്ചും വിശപ്പുമുണ്ടായും അവിടെ എത്തി. ഗന്ധാരി അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അതിന്റെ പ്രതിഫലമായി വ്യാസർ അവൾക്ക് ഒരു വരം നൽകി. ഗന്ധാരി, ഭർത്താവിന് തുല്യമായ നൂറു പുത്രന്മാരെ വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. തുടർന്ന്, അവൾ ആത്മദർശനമുള്ള ഒരു ഗർഭം ധരിച്ചു. ഗന്ധാരി ഗർഭധാരണം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡുവും അംബാലികയുടെ പുത്രനും, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനും, സന്തതിയ്ക്കായി വലിച്ചുപോവുന്ന ദു:ഖത്തിൽ അകപ്പെട്ടു. ഗന്ധാരി ഗർഭിണിയാകുമ്പോൾ, പാണ്ഡു, അത്യന്തം ദു:ഖിതനായി, മൃഗത്തിന്റെ ശാപം മൂലം തന്റെ എല്ലാ കര്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു, ദു:ഖം കൊണ്ട് lament ചെയ്തു. പാണ്ഡു, ഭൂമിയിലെ വിശ്വാമിത്രനെപ്പോലെയുള്ള അർപ്പണത്തിലൂടെ സിദ്ധി നേടിയവൻ, ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള മനസ്സുമായി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: “ഒരു മനുഷ്യൻ ഭൂമിയിൽ നാലു കടങ്ങൾക്കൊപ്പം ജനിക്കുന്നു, മനോഹരേ: പിതൃകൾ, ദേവതകൾ, മനുഷ്യർ, റിഷികൾ. ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ സമയത്ത് ഈ കടങ്ങൾ മുക്തമാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ലോകങ്ങൾ നേടില്ല—ലോകങ്ങളെ അറിയുന്നവർ പറയുന്നു. യാഗംകൊണ്ട് ദേവതകളെ, പഠന-തപസ്സുകൊണ്ട് റിഷികളെ, പുത്രന്മാരും പിതൃകർമ്മങ്ങളുംകൊണ്ട് പിതൃകളെ, കരുണകൊണ്ട് മനുഷ്യരെ സന്തോഷിപ്പിക്കാം. ധർമ്മംകൊണ്ട് ഞാൻ റിഷികൾ, ദേവതകൾ, മനുഷ്യർ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കടങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാണ്; പക്ഷേ, പിതൃകളുടെ കടത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മുക്തനല്ല, അതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്. ശരീരം നശിക്കുന്നപ്പോൾ പിതൃകളുടെ കടം നശിക്കുന്നു—ഇത് ഉറപ്പാണ്; എന്നാൽ മറ്റ് മൂന്നു കടങ്ങൾ നശിച്ചാൽ, ആത്മാവും നശിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവർ സന്തതിക്കായി ശ്രമിക്കുന്നു; എങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ കൃഷിയിൽ ജനിച്ചുവോ, അങ്ങനെ തന്നെ. ഇനി, എന്റെ ഈ കൃഷിയിൽ എങ്ങനെ സന്തതി ഉണ്ടാക്കാം? പുത്രനു ലഭ്യമാക്കുന്നതിന്റെ പരമപ്രാധാന്യം അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു; മികച്ചവരായോ, താഴ്ന്നവരായോ, ദുരിതത്തിൽ പുരുഷന്മാർ പുത്രനു ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സദാചാരമുള്ള പുത്രന്മാരെ, ധർമ്മഫലമുള്ള സന്തതിയെ, ധർമ്മജ്ഞനായ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സഭയിൽ യോജിച്ചവരെ, അതിനായി യാചിച്ച്, പാണ്ഡു ആലോചിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഭാര്യ കുന്തിയോടു ഒറ്റയ്ക്ക് പറഞ്ഞു: “ഈ ദുരിതത്തിൽ, സന്തതിക്കായി ശ്രമിക്കണം.” സന്തതി, ധർമ്മത്തോടൊപ്പം, ലോകങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനമാണ്; അങ്ങനെ, കുന്തിയേ, സനാതനധർമ്മം സംസാരിക്കുന്ന ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. യാഗം ചെയ്തതും, ദാനം നൽകിയതും, തപസ്സും, ശീലവും—ഇവയെല്ലാം സന്തതി ഇല്ലാത്തവനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നില്ല എന്ന് പറയുന്നു. ഇങ്ങനെ അറിയുമ്പോൾ, സ്നേഹപൂർവ്വം ചിരിക്കുന്നവളേ, സന്തതി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ശുഭലോകങ്ങൾ നേടില്ലെന്ന് കാണുന്നു, അതിനാൽ ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നു. സന്തതി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട്, ഞാൻ മരണം ആഗ്രഹിക്കുന്നു, ജീവൻ അല്ല; deer-shapam എന്ന രഹസ്യത്തെ നീ മാത്രം അറിയുന്നു, എങ്ങനെ ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിയാൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും നശിച്ചുവെന്ന്. ഈ ആറു പുത്രന്മാർ, പൃഥാ, നിയമപ്രകാരം ബന്ധുക്കളും അവകാശികളും ആണ്; കൂടാതെ, ബന്ധുവോ അവകാശിയോ അല്ലാത്ത ആറു പുത്രന്മാരും ഉണ്ട്—അവയെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. സ്വയം ജനിച്ച പുത്രൻ, നിയമിതനായത്, വാങ്ങിയത, വീണ്ടും വിവാഹം ചെയ്ത സ്ത്രീയിൽ നിന്ന്, വിവാഹമില്ലാത്ത സ്ത്രീയിൽ നിന്ന്, സ്വമേധയാ പ്രവർത്തിച്ച സ്ത്രീയിൽ നിന്ന്—ഇവയാണ്. നൽകപ്പെട്ട പുത്രൻ, വാങ്ങിയ, കൃത്രിമം, സ്വമേധയാ വന്നത്, ഒരുമിച്ച് വളർന്നത്, ബന്ധു, താഴ്ന്ന ഗർഭത്തിൽ നിന്ന്—ഇവയും അംഗീകരിക്കുന്നു. മുന്പ് അല്ലെങ്കിൽ ഉത്തമനായ പുത്രൻ ഇല്ലെങ്കിൽ, ഒരാൾ പുത്രനെ തേടാം; ദുരിതത്തിൽ, സഹോദര-in-law-ൽ നിന്ന് അല്ലെങ്കിൽ ഉത്തമപുരുഷനിൽ നിന്ന് പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മനുവായ സ്വായംഭുവയുടെ പുത്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, സ്വന്തം വിത്തിൽ നിന്നുമെങ്കിലും, സദാചാരമുള്ള, ധർമ്മഫലമുള്ള സന്തതിയെ ആളുകൾ നേടുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ ഇന്ന് നിന്നോട് അഭ്യർത്ഥിക്കും, കാരണം ഞാൻ സന്തതിയ്ക്ക് അർഹതയില്ല. ഉത്തമമായവളേ, തുല്യമായോ ഉത്തമമായോ ആളിൽ നിന്നുള്ള സന്തതിയെയാണ് ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്; കുന്തിയേ, ശാരദണ്ടായിനിയെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയുണ്ടു, കേൾക്കൂ. നിന്റെ സദാചാരമുള്ള സഹോദരി, പ്രസിദ്ധയായ ശ്രുതസേന, മഹാനായ കൈകേയൻ, ശ്രേഷ്ഠനായ ശാരദണ്ടായനൻ എന്നിവരുമായി വിവാഹം ചെയ്തു. ആ ധീരമായ ഭാര്യ, പുത്രനു ജനിക്കാനുള്ള കാര്യത്തിൽ മുതിർന്നവന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, കുന്തിയേ, നിശയിൽ ചതുരശ്രമിൽ ഭക്തിയോടെ കുളിച്ചു. ഒരു ജ്ഞാനിയും കഴിവുമുള്ള ബ്രാഹ്മണനെ തെരഞ്ഞെടുക്കുകയും, പുത്രനു വേണ്ടിയുള്ള യാഗം നടത്തുകയും, അതിന്റെ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, അവളത്വനോടൊപ്പം ജീവിച്ചു.