ആദിത്യലോകത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, യക്ഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, പിശാചുകൾ, ഗുഹ്യകങ്ങൾ, പിതൃങ്ങൾ എന്നിവരുടെ സൃഷ്ടിയോടെ, ജ്ഞാനവും മഹത്വവും നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മര്ഷി sage-മാർ ജനിച്ചു. അവർ ലോകത്തിന്റെ ആകാശം, ഭൂമി, കാറ്റ്, ഇടക്കാലം, ദിശകൾ എന്നിവയെ സൃഷ്ടിച്ചു. വർഷങ്ങൾ, കാലങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, പകുതികൾ, ദിവസങ്ങളുടെയും രാത്രി-ദിവസങ്ങളുടെയും ക്രമത്തിൽ, സൃഷ്ടിയുടെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായി. ഈ സൃഷ്ടികൾ, കാലത്തിന്റെ അവസാനം വന്നപ്പോൾ, ഇല്ലാതാവും. കാലത്തിന്റെ ചക്രം, ആരംഭവും അവസാനവും ഇല്ലാതെ, സൃഷ്ടികളെ ഒരിക്കലും നിർത്താതെ, ലോകത്ത് ചലിക്കുന്നതാണെന്ന് പറയാനാവും. 33,000, 3,300, 33 gods-കളുടെ സൃഷ്ടി, ഈ കണക്കിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ പുത്രനായ ബ്രഹദ്‌ഭാനു, പ്രകാശത്തിന്റെ കണ്ണും ആത്മയും ആയ, സവിതൃ, ഋചിക, അർക, ഭാനു, രവിയെന്ന പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. വിപസ്വതിന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും അറിയപ്പെടുന്നു, അതിൽ മനു ഏറ്റവും ചെറുതാണ്; ദേവഭൃതൻ എന്ന പുത്രൻ, സുഭ്രാത് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സുഭ്രാജിന് ദശജ്യോതി, ശതജ്യോതി, സഹസ്രജ്യോതി എന്ന മൂന്നു പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദശജ്യോതി, മഹാനായ ആത്മാവ്, പതിനായിരം പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു; ശതജ്യോതിയുടെ പുത്രന്മാർ അതിൽ പതിനിരട്ടി കൂടുതൽ ആയിരുന്നു. സഹസ്രജ്യോതിയുടെ പുത്രന്മാർ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ ആയിരുന്നു; ഇവരിൽ നിന്നാണ് കുരു, യദു, ഭാരത എന്നീ വംശങ്ങൾ ഉദിച്ചുവന്നത്. യയാതി, ഇക്ഷ്വാക്കു, മറ്റ് രാജകുമാരന്മാരിൽ നിന്നുമുള്ള നിരവധി വംശങ്ങൾ, വിശാലവും വൈവിധ്യമാർന്നവയും ആയ സൃഷ്ടികൾക്ക് കാരണമായിരുന്നു. ജീവികളുടെ എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളും, മൂന്നു ത്രില്ല, വേദങ്ങൾ, ജ്ഞാനത്തോടുകൂടിയ യോഗ, ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയെല്ലാം, ഈ മഹർഷി കണ്ടിരുന്നു. ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവിധ ഗ്രന്ഥങ്ങളും, ലോകത്ത് നയിക്കുന്ന നിയമങ്ങളും, ഈ മഹർഷി കണ്ടു. ഭാരത വംശത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയവും, അതിന്റെ വ്യാപനം, ചരിത്രവും വിശദീകരണങ്ങൾ, വിവിധ ആചാരങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ കഥയെല്ലാം, ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ വ്യക്തമാക്കിയ ശേഷം, ചുരുക്കത്തിൽ, ചരിത്രം പറയപ്പെടും, പിന്നീട് വിശദമായി. മഹർഷി, ഈ മഹത്തായ ജ്ഞാനം വികസിപ്പിച്ചതോടൊപ്പം, അതിനെ ചുരുക്കിയതും; ലോകത്തിലെ ജ്ഞാനികൾ, ചുരുക്കവും വിശദവിവരണവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ചിലർ മനുവിൽ നിന്നാണ് ഭാരതം തുടങ്ങുന്നത്, മറ്റുള്ളവർ ആസ്തികയിൽ നിന്നു, മറ്റുള്ളവർ ഉപരിച്ചരയിൽ നിന്നുമാണ് തുടങ്ങി. ജ്ഞാനികൾ, വിവിധ ജ്ഞാനസംഗ്രഹങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ചിലർ വിശദീകരണത്തിൽ നിപുണരാണ്, മറ്റുള്ളവർ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ നിപുണരാണ്. കഠിനാധ്വാനവും ബ്രഹ്മചാര്യവും കൊണ്ട്, വ്യാസൻ ഈ പുരാതന ചരിത്രം രചിച്ചു, ശാശ്വത വേദം വിഭജിച്ച ശേഷം. പരാശരന്റെ പുത്രനായ ജ്ഞാനവാനായ വ്യാസൻ, തന്റെ അമ്മയുടെ അഭ്യർത്ഥനയും, ഗാംഗേയന്റെ അഭ്യർത്ഥനയും അനുസരിച്ച്, വികിത്രവീര്യയുടെ മണ്ണിൽ, കൃഷ്ണ ദ്വൈപായനൻ, ശക്തനായ, മൂന്നു കൌരവന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രൻ, പാണ്ഡുവും, വിദ്യുരും ജനിപ്പിച്ച ശേഷം, ഈ ജ്ഞാനി വീണ്ടും തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവർ ജനിച്ചപ്പോൾ, വളർന്ന്, അവരുടെ പരമാവധി നിലയിൽ എത്തുമ്പോൾ, മഹർഷി ഈ ലോകത്തിന് ഭാരതം പറഞ്ഞു. ജനമേജയൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം, അദ്ദേഹം തന്റെ ശിഷ്യനായ വൈശംപായനൻ്റെ അടുത്ത് instruct ചെയ്തു. അദ്ദേഹം വൈശംപായനനെ, സമാഹാരത്തിൽ ഇരുന്നിരുന്നപ്പോൾ, യജ്ഞത്തിന്റെ ഇടവേളകളിൽ, ഭാരതം പ്രസംഗിക്കാൻ നിർദേശിച്ചു. വ്യാസൻ കുരുവിന്റെ lineage, ഗന്ധാരിയുടെ ധർമ്മം, വിദ്യുരിന്റെ ജ്ഞാനം, കുണ്ടിയുടെ സ്ഥിരത എന്നിവയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പറഞ്ഞു. വാസുദേവന്റെ മഹത്വം, പാണ്ഡവന്മാരുടെ സത്യം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ദുഷ്ടത എന്നിവയെ ഈ ദിവ്യ മഹർഷി വിശദീകരിച്ചു. ഈ ഭാരതം, അതിന്റെ അനുബന്ധ കഥകളോടൊപ്പം, സുവർണ്ണമായ ഒരു നാടകമെന്ന നിലയിൽ അറിയപ്പെടണം—നല്ല സ്വഭാവങ്ങളുടെ ഒരു ലക്ഷം ശ്ലോകങ്ങൾ. അദ്ദേഹം 24,000 ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഭാരതസംഹിതയെ രചിച്ചു; അനുബന്ധ കഥകളില്ലാതെ, ജ്ഞാനികൾ അതിനെ ഭാരതം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതിന്റെ ശേഷം, മഹർഷി 50-ൽ അധികം അധ്യായങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു കൂടുതൽ ചുരുക്കം തയ്യാറാക്കി, എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളുടെ സംഭവങ്ങൾ recount ചെയ്യുന്ന ഒരു സൂചികാ അധ്യായം. ഈ അതുല്യമായ കഥ സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം, ദേവൻ ദ്വൈപായനൻ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് ഇത് എങ്ങനെ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് ആലോചിച്ചു. മഹർഷി ദ്വൈപായനന്റെ ചിന്തകൾ അറിയുന്ന ബ്രഹ്മ, ലോകങ്ങളുടെ ഗുരുവായ, അവിടെ എത്തി. മഹർഷിയുടെ ആനന്ദത്തിനും ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും വേണ്ടി, അവനെ കാണുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം അത്ഭുതപ്പെട്ടു, കൈകൾ ചേർത്ത് നമസ്കാരം ചെയ്തു. എല്ലാ മഹർഷികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ, അദ്ദേഹം ഒരു ആസനം ക്രമീകരിച്ചു. ആ മഹത്തായ സ്വർണ്ണ ആസനത്തിൽ അദ്ദേഹം ഇരുന്ന്, ആ ആസനത്തിന് സമീപം വാസുവിന്റെ പുത്രൻ തന്റെ സ്ഥാനം എടുക്കുന്നു. അപ്പോൾ, ബ്രഹ്മയുടെ അനുമതിയോടെ, പരമേശ്വരൻ, കൃഷ്ണൻ, സന്തുഷ്ടനും പുഞ്ചിരിയോടെ, ആ ആസനത്തിന് സമീപം ഇരുന്നു. ''ഞാൻ ഈ ആദരിക്കപ്പെട്ട കാവ്യം രചിച്ചുവെന്ന്, ബ്രഹ്മാ, നീ എനിക്ക് അറിയിക്കണം''—എന്ന് മഹാനായ കൃഷ്ണൻ ബ്രഹ്മയെ സംസാരിക്കുന്നു. ''വേദത്തിന്റെ രഹസ്യം, ഞാൻ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, വേദങ്ങളുടെ limbs-ഉം ഉപനിഷത്തുകൾ-ഉം ഉൾപ്പെടെ, വിശദമായ ക്രമീകരണം.'' ഈ കഥകൾ, മഹർഷിയുടെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം, സൃഷ്ടിയുടെ ആഴത്തിൽ നമുക്ക് കൈമാറുന്നു.