വസിഷ്ഠനും ഔർവനും വംശജരുടെ അതുല്യ കഥയാണ് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നത്. അവൻ തന്റെ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പാഞ്ചാല രാജ്യത്തേക്ക് പോയി. പാഞ്ചാല നഗരത്തിൽ ധനഞ്ജയൻ, അർജുനൻ, ലക്ഷ്യത്തെ വെടിയാൽ ദ്രൗപദിയെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ജയിച്ചു. അപ്പോൾ ഭീമസേനനും അർജുനനും, മഹായുദ്ധത്തിൽ, ഭൂമിയിലെ കോപം നിറഞ്ഞ രാജാക്കന്മാരെ കീഴടക്കി, ശല്യയെയും കർണനെയും വേഗത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു. അവരുടെ അളവുകൂടിയ, അതിമാനുഷ വീര്യം കണ്ട രാമനും കൃഷ്ണനും, മഹാ ജ്ഞാനികൾ, ഇവർ പാണ്ഡവരാണ് എന്ന് സംശയിച്ചു. പിന്നീട് അവർ ഭാർഗവന്റെ ഭവനത്തിലെ ഹാളിലേക്ക് ചേർന്ന് പോയി; അവിടെ ദ്രൗപദി അഞ്ചു പുരുഷന്മാരുടെ പൊതുവായ ഭാര്യയാകുന്നതിനെക്കുറിച്ചും, ദ്രുപദനെക്കുറിച്ചും ചർച്ചയുണ്ടായി. അഞ്ചു ഇന്ദ്രന്മാരുടെ അത്ഭുതകഥയും, ദ്രൗപദിയുടെ ദിവ്യമായ അതിമാനുഷ വിവാഹവും ഇവിടെ പറയുന്നു. ധൃതരാഷ്ട്രൻ ക്ഷത്തയെ പാണ്ഡവന്മാരിലേക്ക് അയച്ചതും, വിദ്യുരൻ എത്തിയതും, കേശവനുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയുമാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഖാണ്ഡവപ്രസ്ഥത്തിൽ താമസവും, രാജ്യം പകുതി വിട്ടുനൽകലും, നാരദന്റെ നിർദേശപ്രകാരം ദ്രൗപദിയുടെ ഉടമ്പടിയുടെ സ്ഥാപനം എന്നിവയും വിവരിക്കുന്നു. സുന്ദയും ഉപസുന്ദയും എന്ന കഥയും, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ദ്രൗപദിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നതും പറയുന്നു. അർജുനൻ, ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ കാരണത്താൽ അകത്തുകയറി ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, ബ്രാഹ്മണന്റെ വസ്തു മോചിപ്പിച്ച്, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. ഉടമ്പടി പാലിച്ച്, അർജുനൻ കാടിലേക്ക് പോയി; പാർത്ഥന്റെ വനംവാസത്തിൽ വഴിയിൽ ഉലൂപ്പിയുമായി കൂടിക്കാഴ്ചയുണ്ടായി. തീർത്ഥയാത്രകളും ബഭ്രുവാഹനന്റെ ജനനവും വിവരിക്കുന്നു; അവിടെ അർജുനൻ അഞ്ച് മനോഹരമായ അപ്പ്സരസുകളെ മോചിപ്പിച്ചു. ശാപം മൂലം ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ मगरമച്ചയായി; പ്രവാസ തീർത്ഥത്തിൽ പാർത്ഥൻ കൃഷ്ണനെ കണ്ടു. ദ്വാരകയിൽ, സുഭദ്ര അർജുനനെ ആഗ്രഹിച്ചു, വാസുദേവന്റെ സമ്മതത്തോടു കൂടി അർജുനൻ സുഭദ്രയെ നേടി. കൃഷ്ണൻ, ദേവകിയുടെ മകൻ, സുഭദ്രയെ അപഹരിച്ചതിന് ശേഷം, സുപ്രഭാവുള്ള അഭിമന്യു സുഭദ്രയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു. ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ ജനനവും, രണ്ട് കൃഷ്ണന്മാർ യമുനയിൽ സഞ്ചരിച്ച സന്തോഷയാത്രകളും പറയുന്നു. ചക്രവും ബാണവും ലഭിച്ചതും, ഖാണ്ഡവം ദഹിപ്പിച്ചതും, മായയെ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചതും, പാമ്പിനെ മോചിപ്പിച്ചതും വിവരിക്കുന്നു. മഹർഷി മണ്ടപാലന്റെ പുത്രന്റെ ജനനം ശാർംഗിയുടെ വഴി വിവരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ആദിപർവം എന്ന ആദ്യ പുസ്തകം വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. മഹർഷി രണ്ട് നൂറ് അധ്യായങ്ങൾ എണ്ണിയിരിക്കുന്നു; ഉജ്ജ്വല വീര്യവുള്ള വ്യാസൻ ഇരുപത്തേഴു അധ്യായങ്ങൾ രചിച്ചു. മഹാത്മാവായ മഹർഷി എൺപത്തിയൊന്ന് അധിക ശ്ലോകങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ എട്ടായിരം എട്ടുനൂറ് ശ്ലോകങ്ങൾ 있다고 പ്രഖ്യാപിച്ചു. രണ്ടാം പുസ്തകം, സഭാപർവം, അനേകം സംഭവങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും വിവരിക്കുന്നു; പാണ്ഡവരുടെ സഭയും അവരുടെ ഉപചാരകരുടെ ദർശനവും. നാരദൻ, ദേവദർശിയായ സാക്ഷി, ലോകരക്ഷകരുടെ സഭയും, രാജസൂയ യാഗത്തിന്റെ ആരംഭവും, ജരാസന്ധന്റെ വധവും വിവരിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ പർവതക്കോട്ടയിൽ തടവിലാക്കിയ രാജാക്കന്മാരെ മോചിപ്പിച്ചതും, പാണ്ഡവർ ദിശകളിൽ വിജയം നേടിയത് ഇവിടെ പറയുന്നു. മഹാ യാഗത്തിൽ രാജാക്കന്മാരുടെ വരവും, സമ്മാനങ്ങൾ സമർപ്പിച്ചതും, രാജസൂയയാഗത്തിൽ ഹോമം സംബന്ധിച്ച വാദവും, ശിശുപാലന്റെ വധവും വിവരിക്കുന്നു. യാഗത്തിലെ ആ മഹത്വം കണ്ട ദുഃഖവും കോപവും നിറഞ്ഞ ദുര്യോധനനെ ഭീമൻ സഭയിലെ നിലയിൽ പരിഹസിച്ചു.