ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കളെയും വീണ്ടും കീഴടക്കി, ഭീമനായ അജമീഢൻ ഭൂമിയെ തിരിച്ചുപിടിച്ചു. അതിനുശേഷം, അജമീഢൻ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകിയ വലിയ യാഗങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു. സമ്വരനിൽ നിന്ന്, സൂര്യയുടെ മകൾ തപതി, കുരുവിനെ പ്രസവിച്ചു. ആയിരം ജനങ്ങൾ കുരുവിനെ നീതിമാനായ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, കുരുവിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടു കുരുവർ വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നേടുകയും ചെയ്തു. കുരുവിന്റെ പേരിൽ കുരുജംഗല ദേശം പ്രശസ്തമായി. കുരുവിന്റെ തപസ്സ് കൊണ്ട്, ആ മഹാതപസ്വി കുരുക്ഷേത്രത്തെ പുണ്യഭൂമിയായി മാറ്റി; അശ്വവത്, ചൈത്രരഥമുനി എന്നിവിടങ്ങളെയും അദ്ദേഹം പുണ്യസ്ഥലങ്ങളായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. കുരുവിന്റെ പ്രശസ്തമായ മകനായ ജനമേജയയും മറ്റ് മക്കളെയും ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ആ മഹാനായ സ്ത്രീ കുരുവിന് അഞ്ച് മക്കളെ പ്രസവിച്ചു—അവിക്ഷിത, പരിക്ഷിത, ശക്തശാലിയായ ശബലാശ്വ, ആദിരാജ, വിരാജ, മഹാബലിയായ ശാൽമലി. ഉച്ചൈശ്രവ, ഭംഗകാര, ജിതാരി എന്നിവ എട്ടാമത്തെ മക്കളായി അറിയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ വംശത്തിൽ ജനമേജയയും മറ്റ് ഏഴു പേരും, മറ്റു മഹാരഥന്മാരും, അവരുടെ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടും പ്രശസ്തരായി. പരിക്ഷിതിന്റെ എല്ലാ മക്കളും ധർമ്മത്തിലും ധനത്തിലും നിപുണരായിരുന്നു—കക്ഷസേന, ഉഗ്രസേന, ശക്തശാലിയായ ചിത്രസേന. ഇന്ദ്രസേന, സുശേന, ഭീമസേന—ജനമേജയയുടെ ഈ മക്കൾ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരും ശക്തരും ആയിരുന്നു. ധൃതരാഷ്ട്രൻ മുതിർന്നവൻ; പാണ്ഡു, ബാഹ്ലിക, ശക്തിശാലിയായ നിഷധ, ജംബുനാദ. കുണ്ടോദര, പതതി, വസതി എട്ടാമതായാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്; എല്ലാവരും ധർമ്മത്തിലും ലാഭത്തിലും പ്രാവണ്യവും, എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ അർപ്പിതരും ആയിരുന്നു. അതിനുശേഷം, ധൃതരാഷ്ട്രൻ രാജാവായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ കുന്ദിക, ഹസ്തി, വിതർക, ക്രഥ, കുന്ദിന. ഹവിശ്രവസ്, ഇന്ദ്രഭ, അജേയനായ ഭൂമന്യു—ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ഈ മൂന്നു മക്കളും ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരായി. പ്രതിപ, ധർമനേത്ര, സുനേത്ര—ഇവരിൽ പ്രതിപ ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനായി മാറി. പ്രതിപയ്ക്ക് മൂന്ന് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു: ദേവാപി, ശാന്തനു, ബാഹ്ലിക. ദേവാപി ധർമ്മത്തിന്റെ നന്മ തേടി വംശത്തിൽ നിന്ന് മാറി; ശാന്തനു രാജ്യം നേടി, ബാഹ്ലിക മഹാരഥനായി. ഇവരാണ് ഭാരതന്റെ വംശജർ—ദൈവികരും മഹാരഥന്മാരും. മറ്റ് നിരവധി ഉത്തമ രാജാക്കന്മാർ, ബ്രഹ്മനു തുല്യരായവരും, ഈ വംശത്തിൽ ജനിച്ചു. ഇലയുടെ വംശത്തിൽ ഈ ദൈവിക, മഹാബലമുള്ള യോദ്ധാക്കൾ വംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ജനമേജയൻ വ്രതങ്ങൾ എടുത്ത് ഗംഗയുടെ തീരത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് അശ്വമേധയാഗങ്ങളും നൂറുകണക്കിന് വാജപേയ യാഗങ്ങളും നടത്തി. വീണ്ടും അദ്ദേഹം വലിയ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ഇച്ഛിച്ച എല്ലാ ദാനങ്ങളും നൽകി; അഗ്നിഷ്ടോമ, അതിരാത്ര, ഉക്ത, സോമ യാഗങ്ങൾ ധാരാളം ചെയ്തു. വാജപേയ, സത്ര യാഗങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് നിർവഹിച്ചു, ശകുന്തലയുടെ മകനായ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമ്പത്ത് കൊണ്ട് തൃപ്തരാക്കി. വീണ്ടും, പ്രശസ്തനായ ഭാരതൻ കൺവയ്ക്ക് ജംബുനാദ സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച ആയിരം താമരപ്പൂക്കൾ നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാഗസ്ഥം നൂറു മുഴം വളപ്പും ആയിരം മുഴം ഉയരവും, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു; അവയെ ഇന്ദ്രനും ദേവതകളും കൂടി ഉയർത്തി. എല്ലാ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, പ്രകാശമുള്ള, മനോഹരമായ യാഗസ്ഥലങ്ങൾ; സ്വർണ്ണം, ആനകൾ, കുതിരകൾ, കാള, ഒട്ടകങ്ങൾ, കാളകളും പശുക്കളും ദാനം ചെയ്തു. അദ്ദേഹം ദാസി, ദാസൻ, സമ്പത്ത്, ധാന്യങ്ങൾ, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള പശുക്കളും അവരുടെ കിടാക്കളും, ആയിരം യാഗസ്ഥലങ്ങളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഭൂമി, കൺവയ്ക്ക് സമ്പത്തോടെ നൽകുകയും ചെയ്തു. ധാരാളം ബ്രഹ്മനു തുല്യരായവർക്കും സമ്പത്ത് നൽകി, നിരവധി യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ഗ്രാമങ്ങളും കോടികൾക്കണക്കിന് ഉത്തമ വീടുകളും അന്നപ്പോൾ ദാനം ചെയ്തു. ഭാരതനിൽ നിന്ന് 'ഭാരതി' എന്ന പ്രശസ്തി ഉദിച്ചുവന്നു; അദ്ദേഹമാണ് ഈ ഭാരതവംശം സ്ഥാപിച്ചത്. ഭാരതവംശത്തിൽ ദൈവതുല്യമായ മഹാരഥന്മാർ ജനിച്ചു. അവരുടെ ഇടയിൽ, ക്ഷത്രിയരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം, ബ്രഹ്മനു തുല്യരായവരും; അവരുടെ പേരുകൾ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല. അവരിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവരെ ഞാൻ പറയാം, ഭാരത; വലിയ ഭാഗ്യശാലികൾ, ദൈവികരായ, സത്യം, നീതി എന്നിവയിൽ അർപ്പിതരായവ. ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ ഉജ്വലമായ വംശത്തിൽ, മഹാഭിഷ എന്ന രാജാവ് ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായി ജനിച്ചു; വാക്കിലും സത്യത്തിൽ ഉറച്ചവൻ. ആയിരം അശ്വമേധയാഗവും നൂറു രാജസൂയയാഗവും നടത്തി, ദേവാധിദേവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, സ്വർഗം നേടി. ഒരു ദിവസം, ദേവതകൾ ബ്രഹ്മയെ ആരാധിച്ചു; രാജർഷിമാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, മഹാഭിഷ രാജാവും അവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഗംഗ, നദികളിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൾ, ബ്രഹ്മന്റെ സമീപത്തേക്ക് എത്തി; കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം നീക്കി, ചന്ദ്രപ്രഭയാൽ പ്രകാശിച്ചു. അന്നപ്പോൾ, ദേവതകൾ മുഖം തിരിച്ചു; എന്നാൽ മഹാഭിഷ രാജാവ്, മടിയില്ലാതെ, ഗംഗയെ നോക്കി. ബ്രഹ്മൻ അതിൽ പ്രസന്നനല്ലാതെ, മഹാഭിഷനോട് പറഞ്ഞു: "നീ മനുഷ്യരിൽ വീണ്ടും ജനിക്കും; അതിനുശേഷം മാത്രമേ ലോകങ്ങൾ നേടൂ." "നിന്റെ മനസ്സ് ഗംഗയാൽ ആകർഷിതമായതുകൊണ്ട്, അവൾ മനുഷ്യലോകത്തിൽ നിന്നെ ദുഃഖത്തിലാക്കും." "നിനക്ക് കോപം ഉയർന്നാൽ, ശാപത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ നീ മോചിതനാകും." മഹാഭിഷനെ, തീപോലെ പ്രകാശമുള്ളവനായി, ധൈര്യത്തിൽ നിന്ന് വീണവനായി കണ്ട ഗംഗ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛനായ പ്രതിപയെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചു. അവളത് മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച്, നദികളിൽ ഏറ്റവും നല്ലവളായ ഗംഗ, രാജാവിന്റെ സമീപത്തേക്ക് എത്തി; എന്നാൽ, അവളുടെ രൂപം തകർന്ന, ദുഃഖത്തിൽ പീഡിതയായിരുന്നു. പാതയിൽ പോകുമ്പോൾ, സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കുന്ന വാസുക്കൾ, ദേവതകളെ അങ്ങനെയുളള നിലയിൽ കണ്ടു; അവരെ അങ്ങനെയുളളതായി കണ്ട ഗംഗ, നദികളിൽ ഏറ്റവും നല്ലവളായ ഗംഗ, അവരെ ചോദ്യം ചെയ്തു.