മനുവിന് നിരവധി പുത്രന്മാര് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ പേരുകള് കാരുഷ, ശര്യാതി, ഇലില എന്നെല്ലാം വിളിക്കപ്പെടുന്നു. ഒമ്പതാമനായ പൃഷധ്രന് ക്ഷത്രിയധര്മങ്ങളില് അഗാധമായ ഭക്തിയുള്ളവനായിരുന്നു. നാഭാഗനും അരിഷ്ടനും മനുവിന്റെ പത്താമത്തെ പുത്രന്മാരായി അറിയപ്പെടുന്നു. ആകെ മനുവിന് അമ്പതു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു; ഭൂമിയില് മറ്റു പുത്രന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്, പരസ്പര വൈരം മൂലം ഈ പുത്രന്മാര് എല്ലാം നശിച്ചുപോയി എന്ന് പുരാണങ്ങള് പറയുന്നു. പിന്നീട് ഇലയില് നിന്ന് ഒരു വിജ്ഞാനി ജനിച്ചു—പുരൂരവസ്. അവളുടെ മാതാവും പിതാവും ഒരാളായിരുന്നു, അതായത് ഇല തന്നെ പുരൂരവസിന്റെ മാതാവും പിതാവുമാണ്. പുരൂരവസ് സമുദ്രത്തിലെ പതിമൂന്നു ദ്വീപുകളും കീഴടക്കി. മനുഷ്യനായി ജനിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, മഹാതേജസ്സും പ്രശസ്തിയും നേടിയ പുരൂരവസ്, അന്യജാതികളാല് ചുറ്റപ്പെട്ട്, തന്റെ ശക്തിയില് അമർദ്ദിതനായി ബ്രാഹ്മണന്മാരോടു ശത്രുതയിലേർപ്പെട്ടു. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ രത്നങ്ങള് അവൻ അവരെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും പിടിച്ചെടുത്തു. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ നിന്ന് സനത്കുമാരൻ അവനോടു വന്നു. അവൻ അനുദർശ യാഗം നിർവഹിച്ചു, എന്നാൽ അതു സ്വീകരിച്ചില്ല. അതിനാൽ, കോപിതരായ മഹർഷിമാര് അവനെ ഉടനെ ശപിച്ചു; അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി. ലോഭവും അധികാരമദവും മൂലം രാജാവ് ബുദ്ധിമുട്ടി. വിരാടനും ഉർവശിയുമൊത്ത് ഗന്ധർവലോകത്തില് അവൻ താമസിച്ചു. അവൻ യഥാവിധി അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ നടത്തി. ചൈലയിൽ നിന്ന് ആരു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു—അയു, ധിമാൻ, അമാവസു, ദൃഢായു, വനായു, ശതായു. ഇവർ ഉർവശിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്. സ്വർഭാനുവിന്റെ മകളിൽ നിന്ന് നഹുഷ, വൃദ്ധശർമ്മ, രാജി, ഗയ, അനേനസ എന്നിങ്ങനെയും പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അയുവിന്റെ പുത്രന്മാരിൽ നഹുഷൻ വിജ്ഞാനിയും ധീരനും ആയിരുന്നു. നഹുഷൻ, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, ധർമ്മപാലനത്തോടെ വിശാലമായ രാജ്യം ഭരിച്ചു. പിതൃകൾ, ദേവതകൾ, ഋഷിമാർ, ബ്രാഹ്മണർ, ഗന്ധർവർ, സർപ്പങ്ങൾ, രാക്ഷസർ എന്നിവരെ അവൻ സംരക്ഷിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ക്ഷത്രിയന്മാരെയും ജനങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ച്, കള്ളന്മാരെ സംഹരിച്ചു, മഹർഷിമാർക്ക് ഭയമില്ലാത്ത ജീവിതം ഒരുക്കി. നഹുഷൻ, തന്റെ ശക്തിയിൽ അമര്ദ്ദിതനായി, ദേവന്മാരെ കീഴടക്കി, അവരെ പശുക്കളെപ്പോലെ തനിക്കു ചുമക്കാൻ നിർബന്ധിച്ചു. അങ്ങനെ അവൻ ഇന്ദ്രനായി. പക്ഷേ, തന്റെ ശക്തിയും തപസ്സും ധൈര്യവും മൂലം അഭിമാനത്തിലായപ്പോൾ, ശപിക്കപ്പെട്ട് ഉടനെ ഒരു പാമ്പായി മാറി. അവനു യതി, യയാതി, സംയാതി, അയാതി, മയാതി, ധ്രുവ എന്നിങ്ങനെ ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ഈ ആറുപേരും സദാ സത്യവാദികളായിരുന്നു. യതി യോഗം സ്വീകരിച്ച് ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ചു. യയാതി, നഹുഷന്റെ പുത്രൻ, സത്യധീരനായ രാജാവായി ഭൂമിയെ ഭരിക്കുകയും അനേകം മഹായാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. അഹങ്കാരമില്ലാതെ, ആചര്യവും ഭക്തിയും കൊണ്ട് പിതൃകൾക്കും ദേവന്മാർക്കും ശുദ്ധിയോടെ ആരാധന നടത്തി. ജയിക്കാനാവാത്ത യയാതി തന്റെ പ്രജകളെ എല്ലാം സംരക്ഷിച്ചു. യയാതിയുടെ പുത്രന്മാർ, ധനുര്വിദ്യയിലും സകലഗുണങ്ങളിലും സമ്പന്നരായിരുന്നു. ഇവർ ദേവയാനിയിലും ശർമിഷ്ഠയിലും നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. ദേവയാനിയിൽ നിന്ന് യദു, തുര്വസു; ശർമിഷ്ഠയിൽ നിന്ന് ദൃഹ്യു, അനു, പുരു എന്നിങ്ങനെയാണ് ജനനം. രാജാവ് യയാതി, നീതിപാലനത്തോടെ വർഷങ്ങളോളം രാജ്യഭരണം നടത്തി. എന്നാൽ, കാലക്രമേണ, സൗന്ദര്യത്തെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഭയാനകമായ വൃദ്ധാവസ്ഥ അവനെ ബാധിച്ചു. വൃദ്ധാവസ്ഥയാൽ ദുഃഖിതനായ രാജാവ് തന്റെ പുത്രന്മാരായ യദു, പുരു, തുര്വസു, ദൃഹ്യു, അനു എന്നിവരോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ ഇപ്പോഴും യുവാവായിരിക്കെ, യുവതികളോടൊപ്പം ഇഹലോകസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മക്കളേ, നിങ്ങൾ എനിക്കു ഇതിന് സഹായിക്കണം." അപ്പോൾ ദേവയാനിയുടെ മൂത്ത പുത്രൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ യുവാവായ ശരീരത്തിൽ നിന്നെന്ത് ഉപകാരമാണ് നിനക്കും ഞങ്ങൾക്കും?" യയാതി മറുപടി പറഞ്ഞു: "എന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ നീ സ്വീകരിക്കണം; നീയുള്ള യുവത്വം എനിക്ക് തരിക. അപ്പോൾ ഞാൻ ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ ആസ്വദിക്കും." "നാന്ദർഘ്യമായ യാഗങ്ങൾ നടത്തുകയും, ഉശനസ് മഹർഷിയുടെ ശാപം മൂലവും എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചു; അതിനാൽ മക്കളേ, ഞാൻ വിഷമത്തിലാണ്." "നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഈ വൃദ്ധാവസ്ഥ ഏറ്റെടുക്കട്ടെ; ഞാൻ പുതിയ യുവത്വം കൈവരിച്ച് ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റട്ടെ." എന്നാൽ, ആരും വൃദ്ധാവസ്ഥ സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. അപ്പോൾ, ഏറ്റവും ഇളയവനും സത്യവാനുമായ പുരു പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിങ്ങൾ പുതിയ യുവത്വം കൈവരിച്ച് ആസ്വദിക്കട്ടെ; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ വൃദ്ധാവസ്ഥ ഏറ്റെടുത്തു, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം രാജ്യത്തിൽ തുടരാം." അങ്ങനെ, രാജർഷി യയാതി തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ ആ സമയത്ത് മഹാത്മാവായ പുത്രന് പുരുവിന് കൈമാറി. രാജാവ് പുരുവിന്റെ യുവത്വം ഏറ്റെടുത്തു, ആനന്ദത്തോടെ യുവാവായി. പുരു യയാതിയുടെ വൃദ്ധാവസ്ഥയോടെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആയിരം വർഷം യയാതി ജയിക്കാനാവാത്തവനായി രാജ്യം ഭരിച്ചു. wives-നോടൊപ്പം ദീർഘകാലം ആസ്വദിച്ച ശേഷം, ചൈത്രരഥ വനത്തിൽ വിഷ്വാചിയോടൊപ്പം വീണ്ടും ആനന്ദിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, ആ മഹാപുരുഷന് ആഗ്രഹങ്ങളിൽ തൃപ്തി ലഭിച്ചില്ല. മനസ്സിൽ ഇതു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, രാജാവ് ഒരു ശ്ലോകം ചൊല്ലി: "ആഗ്രഹങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചാലും അങ്ങേയറ്റം തൃപ്തിയുണ്ടാകില്ല; clarified butter-നെപ്പോലെ അഗ്നി എപ്പോഴും കൂടുതൽ തിളക്കമെടുക്കുന്നു. ഭൂമിയിൽ ഉള്ള അരി, യവം, സ്വർണം, പശു, സ്ത്രീകൾ എല്ലാം ഒരാൾക്കു മതിയാവില്ല; അതിനാൽ, തൃപ്തി നേടാൻ ശ്രമിക്കണം." "യാതൊരു ജീവിയെയും കർമ്മത്തിലും മനസ്സിലും വാക്കിലും പീഡിപ്പിക്കാതിരിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കും." "ആളു ഭയപ്പെടാതെയും, മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്താതെയും, ആഗ്രഹം ഇല്ലാതെയും ദ്വേഷം ഇല്ലാതെയും ജീവിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മം ലഭിക്കും." ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ അക്ഷുദ്രതയെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ച മഹാരാജാവ്, മനസ്സു സമാധാനപ്പെടുത്തി, തന്റെ വൃദ്ധാവസ്ഥ മകനിൽ നിന്ന് തിരിച്ചെടുത്തു. ആയിരം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ജയിക്കാനാവാത്ത യയാതി, യുവത്വം മകനായ പുരുവിന് തിരികെ നൽകി, അവനെ രാജാവായി നിയമിച്ചു. ഇനിയും ആഗ്രഹങ്ങൾ തീരാതിരുന്നിട്ടും, യയാതി തന്റെ മകനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.