അയുതാനായി, പൃഥുശ്രവസിന്റെ പുത്രിയായ ഭാസയെ വിവാഹം ചെയ്തു. അവർക്കു അക്കാലത്ത് അക്രോധന എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അക്രോധൻ, കലിംഗരാജകുമാരിയായ കണ്ഡ്വിനെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ദേവാതിഥി എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ദേവാതിഥി, വൈദർഭി രാജകുമാരിയായ മര്യാദയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഋച എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഋച, അങ്കരാജാവിന്റെ പുത്രിയായ വാമദേവിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഋക്ഷ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഋക്ഷ, തക്ഷകന്റെ പുത്രിയായ ജ്വലന്തിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു അന്ത്യനാര എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അന്ത്യനാര, സരസ്വതി നദിയുടെ തീരത്ത് പന്ത്രണ്ടുവർഷം ദീർഘയാഗം നടത്തി. യാഗം അവസാനിച്ചപ്പോൾ സരസ്വതി ദേവി സ്വയം അവന്റെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷയായി അവനെ ഭർത്താവായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. സരസ്വതിയിലൂടെ അവനു ത്രസ്നു എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ത്രസ്നു, കാലിനിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഇലില എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഇലില, രഥന്തരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ദുശ്യന്തൻ അടക്കം അഞ്ചു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. ദുശ്യന്തൻ, ഭാഗീരഥിയുടെ പുത്രിയായ ലക്ഷിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ജനമേജയ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അതേ ദുശ്യന്തൻ, വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രിയായ ശകുന്തളയെയും വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഭാരതൻ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവിടെ, “അമ്മയാണ് കൂശം, അച്ഛനാണ് വിതയിടുന്നവൻ; ആരിൽ നിന്നാണ് പുത്രൻ ജനിക്കുന്നത്, അവനാണ് യഥാർത്ഥ അച്ഛൻ. ദുശ്യന്തപുത്രാ, നീ നിന്റെ പുത്രനെ അംഗീകരിക്കണം; ശകുന്തള സത്യം പറയുന്നു,” എന്നും “അച്ഛൻ ആണ് വിതയിടുന്നവൻ, രാജാവേ, യമലോകത്തിൽ നിന്നു പുത്രനെ ഉയർത്തുന്നവൻ; നീ ഗർഭത്തെ പോഷിപ്പിച്ചവനാണ്. ശകുന്തള സത്യം പറയുന്നു,” എന്നും ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് അവനെ ഭാരതൻ എന്ന് വിളിച്ചത്. ഭാരതൻ, സർവസേനന്റെ പുത്രിയായ കാശേയിയായ സുനന്ദയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഭൂമന്യു എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഭൂമന്യു, ദശാർഹ വംശത്തിൽ പെട്ട സുവർണയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു സുഹോത്ര എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. സുഹോത്ര, ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ പെട്ട ജയന്തിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഹസ്തി എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഹസ്തി, ത്രിഗർത വംശത്തിലെ യശോദയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു വികുഞ്ചന എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. വികുഞ്ചൻ, ദശാർഹ വംശത്തിലെ സുചാരയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു അജമീഢ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. കൈകേയി, നാഗ, ഗന്ധാരി, വിമല, ഋക്ഷ എന്നിവരിൽനിന്ന് അജമീഢയ്ക്ക് നൂറിരുപത്തിനാല് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. അവരിൽ പലരും രാജവംശങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. അജമീഢയുടെയും ഋക്ഷയുടെയും സന്തതിയായാണ് സംവരണൻ ജനിച്ചത്. സംവരണൻ, വൈവസ്വതന്റെ പുത്രിയായ തപതിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു കുറു എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. കുറു, ദശാർഹ വംശത്തിലെ ശുഭാംഗിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു വിദൂരഥ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. വിദൂരഥൻ, മഗധ വംശത്തിലെ സംപ്രിയയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു അനശ്വാൻ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അനശ്വാൻ, മഗധ വംശത്തിലെ അമൃതയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു പരിക്ഷിത് എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. പരിക്ഷിത്, ബാഹുകയുടെ പുത്രിയായ സുചേഷയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ഭീമസേന എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഭീമസേനൻ, കൈകേയ വംശത്തിലെ സുകുമാരിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു പരിശ്രവ എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അവനാണ് പ്രതീപൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രതീപൻ, ശൈബ്യ വംശത്തിലെ സുനന്ദിയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു മൂന്നു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ദേവാപി, ശന്തനു, ബാഹ്ലിക. ദേവാപി ബാല്യത്തിൽ തന്നെ വനത്തിലേക്ക് പോയി; ശന്തനു രാജാവായി. ശന്തനു സ്പർശിച്ച ഏതു പഴയ വസ്തുവും പുതുമയും സുഖവും അനുഭവപ്പെടുകയും, അവൻ വീണ്ടും യുവാവാവുകയും ചെയ്തുവെന്ന് ഒരു ശ്ലോകമുണ്ട്. അതാണ് ശന്തനുവെന്ന പേരിന് കാരണം. ശന്തനു, ഭാഗീരഥിയുടെ പുത്രിയായ ഗംഗയെ വിവാഹം ചെയ്തു; അവർക്കു ദേവവ്രത എന്നൊരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവനാണ് ഭീഷ്മൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഭീഷ്മൻ, അച്ഛനു സന്തോഷം നൽകുവാൻ, ജനങ്ങൾ കലി എന്നു വിളിക്കുന്ന സത്യവതിയെ അമ്മയായി കൊണ്ടുവന്നു. സത്യവതിയിൽ, മുമ്പ് പരാശരമുനിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ദ്വൈപായനനെന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; ശന്തനുവിൽ നിന്ന് അവൾക്ക് രണ്ടുപുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ചിത്രാംഗദൻ, വിചിത്രവീര്യൻ. ചിത്രാംഗദൻ രാജാവായപ്പോൾ ഒരു ഗാന്ധർവനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു; അതിനുശേഷം വിചിത്രവീര്യൻ രാജാവായി. വിചിത്രവീര്യൻ, കാശിരാജാവിന്റെ രണ്ടു പുത്രിമാരായ അംബികയും അംബാലികയും വിവാഹം ചെയ്തു; എന്നാൽ അവൻ സന്തതിയില്ലാതെ മരിച്ചു. ശാന്തനുവിന്റെ വംശം നിലനിൽക്കാതെ പോകുമോ എന്ന ആശങ്കയിൽ സത്യവതി ദ്വൈപായനനെ ഓർത്തു. ദ്വൈപായനൻ അവളുടെ മുമ്പിൽ പ്രത്യക്ഷമായി, “എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ” എന്ന് ചോദിച്ചു. സത്യവതി പറഞ്ഞു: “നിന്റെ സഹോദരൻ സന്തതിയില്ലാതെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോയി; അവന്റെ خاطرത്തിൽ സന്തതി ഉണ്ടാക്കണം.” ദ്വൈപായനൻ സമ്മതിച്ചു; അവിടെ, അവൻ ധൃതരാഷ്ട്രൻ, പാണ്ഡു, വിദ്യുര് എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചു. ധൃതരാഷ്ട്രനു ഗാന്ധാരിയുടെ വഴി, ദ്വൈപായനന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നൂറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരിൽ ദുര്യോധനൻ, ദുശാസനൻ, വികർണൻ, ചിത്രസേനൻ എന്നിവരാണ് പ്രധാനവർ. പാണ്ഡുവിന് രണ്ട് മഹാനായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായി: കുന്തിയും മദരിയും. ഒരു വേട്ടയാടൽ സമയത്ത്, പാണ്ഡു, കുരിശരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ഒരു ഋഷിയെ അമ്പുകൊണ്ട് കുത്തി. അമ്പ് തൊട്ടപ്പോൾ ആ ഋഷി പാണ്ഡുവിനോട് സംസാരിച്ചു. അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശ്ലോകം ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ മഹാഭാരത വംശാവലി ദിവ്യമായ രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.