വാലഖില്യ മുനികൾ, ദീർഘകാലം വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച് ക്ഷീണിച്ച ശരീരങ്ങളുമായി, വിശപ്പിൽ തളർന്ന അവരുടേം അങ്കങ്ങൾ അകത്തു ചേർത്തുകൊണ്ട്, ഒരു പശുവിന്റെ കാൽപ്പാടിൽ കിടക്കുന്ന ചെറിയ വെള്ളച്ചട്ടയിൽ പണിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, തന്റെ ശക്തിയിൽ മയങ്ങിയും അത്ഭുതപ്പെട്ടും പൂർണ്ണമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, പുരന്ദരൻ (ഇന്ദ്രൻ) അവരെ പരിഹസിച്ച്, അവരെ പരിചൂഷിച്ച്, അതിവേഗം അവിടം കടന്നു പോയി. ഇന്ദ്രന്റെ ഈ അവഹേളനത്തിൽ, വാലഖില്യ മുനികൾക്ക് അത്യന്തം കോപവും ക്രോധവും തോന്നി. അവർ ഒരു മഹത്തായ യജ്ഞം ആരംഭിച്ചു, അതിന്റെ ഭയത്തിൽ സ്വർഗരാജൻ ഇന്ദ്രനും അകമ്പടിയിലായിരിക്കും. അർഹമായ ക്രമത്തിൽ, ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, അവർ അഗ്നിയിലേക്ക് ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിച്ചു. അവരുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ട്: "നമ്മുടെ വ്രതഫലമായി, ഇന്ദ്രനെ ഭയപ്പെടുത്താൻ, ഇച്ഛാനുസൃതമായി ചലിക്കാനും ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള മറ്റൊരു ഇന്ദ്രൻ ജനിക്കട്ടെ." "നമ്മുടെ austerity-ന്റെ ഫലമായി, ഇന്ദ്രനേക്കാൾ നൂറിരട്ടി ശക്തിയും വീര്യവും വേഗവും ഉള്ള ഒരു ഭയങ്കരൻ ജനിക്കട്ടെ." ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ വാർത്ത അറിഞ്ഞ്, ശതക്രതു (ഇന്ദ്രൻ), നൂറു യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിയ ദേവരാജൻ, അതീവ ഭയപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം തന്റെ ആശ്രയമായ കശ്യപൻറെ അടുക്കലേക്ക് പോയി. കശ്യപൻ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ, വാലഖില്യ മുനികളുടെ യജ്ഞം പൂർത്തിയായതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു: "എന്ത് ആഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ ഈ യജ്ഞം ആരംഭിച്ചത്? സത്യമായി പറയൂ, ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." മുനികൾ പറഞ്ഞു: "ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രൻ, അഹങ്കാരത്തിൽ blinded ആയതുകൊണ്ട്, നല്ല പെരുമാറ്റം ഉപേക്ഷിച്ചു, ഞങ്ങളെ അവഹേളിച്ചു. അതിനാൽ, കശ്യപാ, ഇദ്ദേഹത്തെ തടയുന്നതിനായി ഈ യജ്ഞം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടതാണ്." "അത് ശരിയാണു," എന്ന് അവർ സത്യമായി പറഞ്ഞു. കശ്യപൻ, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപൻ, അവരെ സ്നേഹപൂർവ്വം അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ഈ ഇന്ദ്രൻ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ആജ്ഞയാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കു മേൽ നിയമിക്കപ്പെട്ടവനാണ്. നിങ്ങൾ മുനികളും ഇന്ദ്രന്റെ ഉന്നതിയ്ക്ക് തന്നെ പരിശ്രമിച്ചവരാണ്. ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കിന് വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കരുത്; നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹവും കൃത്യമായി ഫലപ്രദമാണ്." "ഈ വ്രതഫലത്തിൽ, പക്ഷികളിൽ ഒരു ഇന്ദ്രൻ ജനിക്കട്ടെ, അതീവ ശക്തിയും പ്രബലതയും ഉള്ളവൻ. ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രൻറെ അഭ്യർത്ഥന പ്രകാരം ഈ അനുഗ്രഹം നൽകൂ." കശ്യപൻറെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, വാലഖില്യ മുനികൾ, austerity-ൽ സമ്പന്നരായവർ, കശ്യപനെ ആദരിച്ചു പറഞ്ഞു: "നമ്മുടെ ഈ ശ്രമം, സൃഷ്ടികളുടെ അധിപാ, ഇന്ദ്രൻറെ ഉന്നതിയ്ക്കായാണ്; എന്നാൽ, നിങ്ങളുടെ ശ്രമം സന്താനത്തിനായാണ്. അതിനാൽ, ഈ കർമ്മം നിങ്ങളുടെ അംഗീകരത്തിൽ ഫലപ്രദമാകട്ടെ; നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കൂ." അത് തന്നെയായിരുന്നു, ആ സമയത്ത്, ദക്ഷയുടെ പുത്രി, വിനതാ എന്ന നന്മയും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവൾ, ഒരു പുത്രൻറെ ആഗ്രഹം കൊണ്ട് austerity പാലിച്ചു. പുംസവന യജ്ഞത്തിൽ കുളിച്ച്, വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ, കശ്യപൻ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ദേവി, നിന്റെ ആഗ്രഹം ഫലപ്രദമാകും; നീ മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കു മേൽ അധിപതികൾ ആയ രണ്ട് വീര്യശാലി പുത്രന്മാർക്കു ജന്മം നൽകും. വാലഖില്യ മുനികളുടെ austerity-യും എന്റെ നിർണയവും കൊണ്ട്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് പ്രശസ്ത പുത്രന്മാർ ജനിക്കും." കശ്യപൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഈ മഹത്തായ, ശുഭമായ ഗർഭം ഏറ്റവും ശ്രദ്ധയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യണം." "അവരിൽ ഒരാൾ, പക്ഷികളുടെ ഇന്ദ്രനായി, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തനായ വീരനായ്, ഇച്ഛാനുസൃതമായി രൂപങ്ങൾ എടുക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാകും." അതിനുശേഷം, കശ്യപൻ, സന്തോഷത്തോടെ, ശതക്രതുവിനെ (ഇന്ദ്രനെ) അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ ഈ രണ്ട് വീരന്മാർ നിന്റെ കൂട്ടാളികളായിരിക്കും. പൂർവം നിന്റെ ആശങ്കയില്ല; നീ മാത്രം ഇന്ദ്രനായി തുടരും." "നീ ഇനി ബ്രഹ്മൻ വചനം സംസാരിക്കുന്നവരെ അപമാനിക്കരുത്; അഹങ്കാരത്തിൽ, വജ്രം പോലെ ശക്തിയുള്ളവരുടെ വാക്കുകളെയും, എളുപ്പത്തിൽ കോപിക്കുന്നവരെയും അവഹേളിക്കരുത്." ഇങ്ങനെ കശ്യപൻ ഉപദേശിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ഭയമില്ലാതെ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. വിനതാ, തന്റെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയായി, സന്തോഷവതിയായി. അവൾക്ക് രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: അരുണനും ഗരുഡനും. അരുണൻ, ദേഹദോഷം ഉള്ളവൻ, സൂര്യന്റെ മുൻപേ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവനായിരുന്നു. ഗരുഡൻ, പക്ഷികളിൽ ഇന്ദ്രനായി അഭിഷിക്തനായി. ഭൃഗുവംശജാ, ഇപ്പോൾ ഗരുഡന്റെ മഹത്തായ കർമ്മം കേൾക്കുക. അന്നാൽ, ആ മഹാ പർവതത്തിൽ നിന്ന്, ഗരുഡൻ, പക്ഷികളുടെ രാജാവായ, അതീവ ശക്തിയും വേഗവും ഉള്ളവൻ, ദേവന്മാരുടെ അടുക്കലിൽ എത്തി. ദേവന്മാർ, അവന്റെ അതിരൂക്ഷമായ ശക്തി കണ്ടപ്പോൾ, ഭയപ്പെട്ടു; പരസ്പരം ആക്രമിച്ച്, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും പിടിച്ചു. അവിടെ, അളവില്ലാത്ത സ്വഭാവമുള്ള, വൈദ്യുതിയും അഗ്നിയും പോലെ പ്രകാശമുള്ള, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച, സോമയുടെ രക്ഷാധികാരിയായ ഒരു മഹത്തായ ജീവി ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ജീവി, പക്ഷിരാജാവ് ഗരുഡന്റെ ചിറകും കൊക്കും നഖവും കൊണ്ടുള്ള ആക്രമണത്തിൽ, യുദ്ധത്തിൽ പരിക്കേറ്റു; ഒരു കനത്ത യുദ്ധം നടന്ന ശേഷം, ഗരുഡൻ അവനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലുന്നു. അതിനുശേഷം, ഗരുഡൻ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്ന്, തന്റെ ചിറകുകളുടെ വേഗത്തിൽ വലിയ ഒരു പൊടി മേഘം ഉയർത്തി, ലോകങ്ങൾ ഇരുണ്ടാക്കി, ദേവന്മാരുടെ മേൽ പൊടി ചിതറിച്ചു. ആ പൊടിയിൽ മറഞ്ഞ ദേവന്മാർ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ വീണു; അങ്ങനെ മറഞ്ഞപ്പോൾ, അവർ അമൃതയുടെ രക്ഷാധികാരനെ കാണാൻ കഴിയില്ല. ഗരുഡൻ, സ്വർഗലോകം അലയിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ചിറകും കൊക്കും കൊണ്ട് ദേവന്മാരെ കീറി. അപ്പോൾ, ആയിരം കണ്ണുള്ള ദേവരാജൻ (ഇന്ദ്രൻ), വായുവിനോട് വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു: "ഈ പൊടിവർഷം നീയെത്തിരുമാറാക്കുക; ഇത് നിന്റെ ദൗത്യം, മരുതാ!" വായു, അതീവ ശക്തിയും വേഗവും ഉള്ളവൻ, ആ പൊടിയെ ശക്തിയായി തുരന്ന് നീക്കി; ഇരുണ്ടത്വം മാറിയപ്പോൾ, ദേവന്മാർ പക്ഷിരാജാവിനെ ആക്രമിച്ചു. ആ മഹത്തായ ഗരുഡൻ, ആകാശത്തിലെ വലിയ മേഘം പോലെ ഉരുണ്ട ശബ്ദം മുഴക്കി, ദേവസംഘം അവനെ ആക്രമിച്ചതിൽ, എല്ലാ ജീവികളും ഭയപ്പെട്ടു. ഇങ്ങനെ, വാലഖില്യ മുനികളുടെ austerity-യും, കശ്യപന്റെ നിർണയവും, വിനതയുടെ വ്രതവും, ഗരുഡന്റെ മഹത്തായ വീര്യവും ദേവലോകത്തിൽ അലയിച്ചുവെന്നതും, പക്ഷികൾക്കിടയിൽ ഗരുഡൻ ഇന്ദ്രനായി ഉയർന്നതും, ദേവന്മാരുടെ ഭയം, യുദ്ധം, അക്ഷയ വീര്യം എന്നിവയുമാണ് ഈ കഥയിൽ തെളിയുന്നത്.