വിനതയുടെ പുത്രനായ ഗരുൾ, ആ മഹാ ശാഖയെ ഒടിച്ചു, ചിരിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി. അപ്പോൾ, വലാഖില്യ എന്ന മഹർഷിമാർ ആ ശാഖയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങി നില്ക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ആ ബ്രഹ്മർഷിമാർ അങ്ങനെ തൂങ്ങി നില്ക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ, “ഈ മഹർഷിമാർ ഇവിടെ തൂങ്ങി നില്ക്കുന്നു; ഞാൻ അവരെ ഹാനിക്കരുത്,” എന്നു ഗരുൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ, “അവരെ താഴെ വീഴുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവരെ കൊല്ലും,” എന്ന ചിന്തയോടെ, തന്റെ ശക്തമായ കൊമ്പുകൾകൊണ്ട് ആനയും ആമയും ഉറച്ചപോലെ പിടിച്ചു. അവരുടെ നാശം ഭയന്ന്, ഗരുൾ അവരെ നോക്കി,-mouth-ൽ ശാഖയെ പിടിച്ചു, അതിന്റെ അവസ്ഥ നിരീക്ഷിച്ചു. ആ അസാധാരണ ശക്തിയുള്ള പ്രവൃത്തി കണ്ട മഹർഷിമാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, ഹൃദയം വിറങ്ങി, ആ മഹാപക്ഷിയെ കുറിച്ച് പരസ്പരം സംസാരിച്ചു. ഭാരമേറിയ ചുമതല ഏറ്റെടുത്ത്, ഗരുൾ ആകാശത്തിൽ പറന്നു; സർപ്പങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്ന പക്ഷികളുടെ തലവൻ, ഗരുൾ അങ്ങനെ ഉയർന്നു. പിന്നീട്, തന്റെ ചിറകുകൾകൊണ്ട് മലകൾ വിറപ്പിച്ചു, ഗരുൾ ആനയും ആമയും കൊണ്ടു പല ദേശങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്തു. വലാഖില്യർക്ക് അനുകമ്പയോടെ, യോജ്യമായ സ്ഥലം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ, ഗരുൾ വേഗത്തിൽ ഗന്ധമാദന എന്ന മഹാ മലയിൽ എത്തി. അവിടെ, austerity-യിൽ ലയിച്ചിരുന്ന തന്റെ പിതാവായ കശ്യപനെ ഗരുൾ കണ്ടു; കശ്യപനും ദൈവിക രൂപമുള്ള ഗരുൾയെ കണ്ടു. പ്രകാശം, ശക്തി, വേഗം, മനസ്സിനെയും കാറ്റിനെയുംപോലെയുള്ള വേഗം, മലചോദനയെപോലെയും ബ്രഹ്മയുടെ ദണ്ഡത്തെപോലെയും, ഗരുൾ അതിനാൽ അവിടെ നിന്നു. ആ പകൽ, വിവരണം കഴിയാത്ത, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഭയങ്കരമായ, തീപോലെയും ക്രൂരമായ, മഹാ ശക്തിയുള്ള ഗരുൾ അവിടെ നില്ക്കുന്നു. ദേവന്മാരും, അസുരന്മാരും, റാക്ഷസന്മാരും കീഴടക്കാനാവാത്ത, മലചോദനകൾ തകർക്കുന്ന, സമുദ്രജലങ്ങൾ ഉണക്കുന്ന, ലോകങ്ങൾ ഇളക്കി മാറ്റുന്ന, യമനെപോലെയും ഭയങ്കരമായ, ഗരുൾ അവിടെ എത്തി. ഗരുൾയുടെ ലക്ഷ്യവും മനസ്സിലാക്കി, venerable കശ്യപൻ, “മകനേ, നീ അതിക്രമം ചെയ്യരുത്; ഉടൻ തന്നെ ദു:ഖം വരുത്തരുത്; കോപിച്ച വലാഖില്യർ, മരീചികൾ നിന്നെ ദഹിക്കരുത്,” എന്ന് ഉപദേശിച്ചു. പിന്നീട്, കശ്യപൻ, തന്റെ മകന്റെ ഭാവി കണക്കിലെടുത്ത്, austerity-ൽ ശുദ്ധിയുള്ള വലാഖില്യർക്ക് സമാധാനം പ്രാപിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “സകല ജീവികളുടെ ഭാവി കണക്കിലെടുത്ത്, ഗരുൾ ഒരു വലിയ പ്രവൃത്തി ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മഹർഷിമാർ, നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് അനുമതി നൽകണം,” എന്ന് കശ്യപൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. കശ്യപന്റെ വചനങ്ങൾ കേട്ട്, മഹർഷിമാർ ശാഖ വിട്ടു, ഹിമവതിൽ austerity ചെയ്യാൻ പോയി. അവർ പോയതോടെ, ഗരുൾ, ശാഖ മുഖം തടഞ്ഞു, തന്റെ പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു: “സ്വാമി, ഈ വൃക്ഷശാഖ എവിടെ വിടണം? മനുഷ്യരില്ലാത്ത സ്ഥലം ദയവായി പറയൂ.” കശ്യപൻ, പാറകൾ പുഞ്ചിരിയാൽ അടച്ച, മനസ്സിനും എത്താൻ കഴിയാത്ത, മനുഷ്യരില്ലാത്ത ഒരു മല കാഴ്ച്ചയാക്കി. ആ വലിയ മലയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ലക്ഷ്യം വെച്ച്, ആ മഹാപക്ഷി, ചിന്തയുടെ വേഗത്തിൽ, elephant, tortoise അടങ്ങിയ ശാഖയുമായി പറന്നു. ആ മഹാ ശാഖ, ആനയുടെ കുര്മയുടെ ചർമ്മം, ആരും ഉയർത്താനാവാത്തത്, ഗരുൾ അതിനെ പിടിച്ചു, effortless-ആയി പറന്നു. അപ്പോൾ, ഗരുൾ, പക്ഷികളുടെ നേതാവ്, നൂറു ആയിരം യോജന ദൂരം കുറച്ച് സമയം കൊണ്ട് യാത്ര ചെയ്തു. പിതാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ആ മലയിൽ ഒരു നിമിഷത്തിൽ എത്തി, ആകാശചാരിയായ ഗരുൾ, ശാഖയെ ഉച്ചത്തിൽ ഇടിച്ചു. ഗരുൾയുടെ ചിറകുകളിൽ നിന്നുള്ള കാറ്റ് മലയുടെ രാജാവിനെ വിറപ്പിച്ചു; വൃക്ഷങ്ങൾ ഇടിച്ചപ്പോൾ, പൂക്കൾ മഴയായി വീണു. ആ മലയുടെ ചുടികൾ ചിതറിച്ചു, രത്നങ്ങളും പൊന്നും അലങ്കരിച്ച്, മഹാ മലയെ ഭംഗിയാക്കി. ആ ശാഖ ഇടിച്ച വൃക്ഷങ്ങൾ പൊൻപൂക്കളാൽ മിന്നി, മേഘങ്ങൾ മിന്നൽ കൊണ്ട് പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ. ആ വൃക്ഷങ്ങൾ, പൊൻപൂക്കളാൽ, മലയുടെ ധാതുക്കളുമായി ചേർന്ന്, സൂര്യകിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് മിനുക്കി. പിന്നെ, മലയുടെ ഉച്ചത്തിൽ സ്ഥാനം എടുത്ത്, ഗരുൾ, elephant, tortoise ഇരുവരെയും ഭക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. tortoise-ഉം elephant-ഉം ഭക്ഷിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, അതി വേഗത്തിൽ, ടാർക്ഷ്യ എന്ന ഗരുൾ മലയുടെ ഉച്ചയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു. അപ്പോൾ, ദേവന്മാരിൽ ഭയങ്കര സൂചനകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ഇൻദ്രന്റെ പ്രിയമായ വജ്രം ഭയത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു. തീപൊല്ലി, പുക trailing-ഉം ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വീണു; അതുപോലെ വസു, രുദ്ര, ആദിത്യന്മാരിൽ. സാദ്ധ്യർ, മരുത്, മറ്റ് ദേവസംഘങ്ങൾ, ഓരോരുത്തരും ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് പരസ്പരം നേരെ ഓടിച്ചു. ദേവ-അസുര യുദ്ധത്തിൽ, കണക്കിൽ ഇല്ലാത്തതുപോലെ, കാറ്റ് ഇടിമുഴക്കത്തോടെ howl ചെയ്തു, ആയിരക്കണക്കിന് തീപൊല്ലികൾ വീണു. ആകാശം മേഘമില്ലാതിരുന്നിട്ടും, മഹാ ശബ്ദം മുഴക്കി; ദേവതകളിൽ ദേവനായ ദേവൻ രക്തമഴ പെയ്തു. ദേവന്മാരുടെ മാലകൾ ഉണങ്ങിയു, തിളക്കം മങ്ങി; ഭയങ്കരമായ മേഘങ്ങൾ രക്തമഴ പെയ്തു. പൊടി ഉയർന്ന് അവരുടെ കിരീടങ്ങളിൽ പടർന്നു; ഭയഭീതിയോടെ, disturbed-ആയ ഇൻദ്രൻ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, ഈ ഭയങ്കര സൂചനകൾ കണ്ടു, ബൃഹസ്പതിയോട് ചോദിച്ചു: “ഭാഗ്യവാനേ, ഈ ഭയങ്കര സൂചനകൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തുകൊണ്ട് വന്നതാണു? യുദ്ധത്തിൽ നമ്മെ കീഴടക്കാൻ കഴിയുന്ന ശത്രു ഞാൻ കാണുന്നില്ല.” ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: “ഇൻദ്രാ, നിന്റെ പിഴവ്, നിന്റെ അശ്രദ്ധയാൽ, മഹാത്മാക്കളായ വലാഖില്യർ austerity-ൽ ശുദ്ധിയോടെ, കശ്യപൻമഹർഷിയുടെ പുത്രൻ, ആകാശചാരിയായ വിനതയുടെ മകൻ, ശക്തിയും ആകൃതിയും മാറ്റാൻ കഴിവും ഉള്ളവൻ, സോമം പിടിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.