കിംശുകപ്പൂവിനെപ്പോലെയുള്ള പതിനാറായിരം കുതിരകൾ കംസന് സ്വന്തമായിരുന്നു. യുവയോദ്ധാക്കളെ ഉള്ക്കൊള്ളുന്ന മറ്റൊരു വലിയ സേനയും അവനുണ്ടായിരുന്നു, ധൈര്യശാലിയായ യുദ്ധിഷ്ഠിരാ. അതിലെ സൈന്യങ്ങള് അത്യുത്തമമായ കുതിരപ്പായ്ക്കാരുമായി, ഏതു ശക്തിയാലും ജയിക്കാനാവാത്തവരായിരുന്നു. ഈ പതിനാറായിരം കുതിരപ്പടയെ കംസയുടെ സഹോദരന്മാര് നയിച്ചു. കംസയെ എല്ലാ ദിക്കിലും സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് സുനാമയായിരുന്നു. അവന്റെ സംഘം മിശ്രക എന്നുപേര്, അറുപതിനായിരം പേരുണ്ടായിരുന്നു. കംസന്റെ ക്രോധത്തിന്റെ വേഗത്തോടുകൂടി, വൈവസ്വതന്റെ ഇച്ഛയ്ക്കനുസരിച്ച്, മദ്യപാനത്തില് മയങ്ങിയ ആനകളും ശക്തരായ നേതാക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആയുധങ്ങളുടെ വലകളും, ഉഗ്രമായ അലയടികളും നിറഞ്ഞ, വലിയൊരു നദിപോലെയായിരുന്നു ആ സേന. ഗദയും ഇരുമ്പ് ദണ്ടവും കൈവശം വച്ചിട്ടുള്ള യോദ്ധാക്കള് വിവിധ രീതിയില് കാവചം ധരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ചക്രങ്ങളുടെയും ആനകളുടെയും വലിയ ചുഴലികള് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; വിവിധ തരത്തിലുള്ള രക്തത്തില് മങ്ങിപ്പോയ മണ്ണ്, അലങ്കരിച്ച വില്ലുകളുടെ തിരമാലകള്, രഥങ്ങളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ തടാകങ്ങള് പോലുമുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോള് യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, കംസനെ സംഹരിച്ച നാരായണന് ഒഴികെ, അങ്ങനെയൊരു ഭയാനകമായ യുദ്ധനദിയില് ആരാണ് കടന്നുപോകാന് കഴിവുള്ളത്? ഇന്ദ്രന്റെ രഥത്തില് കയറി, മഹാബലശാലിയായ കൃഷ്ണന് ബോജപുത്രന്റെ ആ സൈന്യങ്ങളെ ശക്തമായ കാറ്റ് വലിച്ചടിച്ചുപോലെ ചിതറിച്ചു. അവന് കംസനെയും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും ബന്ധുക്കളെയും സഭയില് ഇരിക്കുന്നപ്പോള് തന്നെ സംഹരിച്ചു. പിന്നെ അവന് ആദരാഞ്ജലികള് അർപ്പിച്ച് ദേവകിയെ അവളുടെ സഹചാരികളോടൊപ്പം കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു. കൃഷ്ണന് യശോദയെയും രോഹിണിയെയും വീണ്ടും വീണ്ടും ആദരവോടെ വണങ്ങി. ജനാര്ദനന് രാജാവായ ഉഗ്രസേനനെ അഭിഷേകിച്ചു. യാദവരുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ ആദരിച്ച കൃഷ്ണൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ഇളയഭ്രാതാവായ അവൻ, സർസ്വതീതീരത്ത് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരോടും കൂടെ വന്നിരുന്ന ജരാസന്ധനെയും ജയിച്ചു. അതിനുശേഷം, യാദവരുടെ ആനന്ദമായ കൃഷ്ണന് ശൂരസേനപുരി വിട്ട് ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയി. പടിഞ്ഞാറ് തെക്കേ ദിക്കിൽ നിന്ന് അവന് ഉചിതമായ വാഹനങ്ങളും രത്നങ്ങളും ലഭിച്ചു. അതിനിടയിൽ, ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും അവിടെ തടസ്സങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെങ്കിലും, മഹാശക്തശാലിയായ കൃഷ്ണൻ ആ മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങിയ അസുരന്മാരെ സംഹരിച്ചു. അവിടെ, നൈരൃതനായ നരക എന്ന അസുരൻ വലിയൊരു തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചു; യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, അവൻ ആദിതിയുടെ കുണ്ദലങ്ങൾക്കായി അവളെ അപമാനിച്ചു. അത്ര ഭയാനകമായ പ്രവൃത്തി മുമ്പ് ഒരുമിച്ചു വന്നിട്ടുള്ള അസുരന്മാരിൽ ആരും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഭൂമിദേവി തന്നെയാണ് നരകനെ പ്രസവിച്ചത്; അവന്റെ നഗരം പ്രാഗ്ജ്യോതിഷമായിരുന്നു. നാലു ഉഗ്രനായ രക്ഷകരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ദൈവീയവാഹനത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ അവരും ഭയാനകമായ റാക്ഷസന്മാരുമൊത്ത്, ദേവഗണങ്ങളെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു നിന്നു. അവിടെ ഹയഗ്രീവൻ, നികുംബൻ, ഭയാനകനായ പഞ്ചജനൻ, ആയിരക്കണക്കിന് പുത്രന്മാരുള്ള വലിയ അസുരൻ മുര എന്നിങ്ങനെ ശക്തന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവരെ സംഹരിക്കാൻ തന്നെ, ചക്രം, ഗദ, ഖഡ്ഗം എന്നിവ കൈവശമുള്ള വസുദേവനായ ജനാര്ദനൻ, ദേവകിയിൽ നിന്ന് വൃഷ്ണികളിൽ ജനിച്ചു. ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഈ മഹാപുരുഷന്റെ വാസസ്ഥലം ദ്വാരകയാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാം. ദ്വാരകാ, ഇന്ദ്രലോകത്തേക്കാളും മനോഹരമായ നഗരമാണ്; യുദ്ധിഷ്ഠിരാ, നീ അതു നേരിൽ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ആ ദൈവീയനഗരത്തിലുള്ള വൃഷ്ണികളുടെ സഭാമന്ദപം സുധർമ്മ എന്നാണറിയപ്പെടുന്നത്; അതിന്റെ അകലം, വീതി എന്നിവ അത്യന്തം വിശാലമാണ്. അവിടെ, രാമനും കൃഷ്ണനും മുന്നിൽ നിന്ന് വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും ലോകത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി ഇരുന്നു. അങ്ങനെയിരിപ്പിനിടയിൽ, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ, ദൈവഗന്ധമുള്ള കാറ്റുകൾ വീശി, പുഷ്പവൃഷ്ടിയും നടന്നു. അതിനുശേഷം, ആയിരം സൂര്യന്മാരുടെ പ്രകാശംപോലെയുള്ള അത്ഭുതകരമായ ഒരു തേജസ്സു അവിടെയെത്തി; ഒരു വെള്ളയാനയുടെ മേൽ ഇരുന്ന്. അപ്പോൾ, ദേവസമൂഹങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഇന്ദ്രൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; രാമനും കൃഷ്ണനും രാജാവും, വൃഷ്ണി-അന്ധകവംശജരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവന്മാർ ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ് നമസ്കരിച്ചു; ഇന്ദ്രൻ ആനയിൽനിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി, ജനാര്ദനനെ അങ്കലാപ്പിച്ചു. ബാലഭദ്രനെയും അഹുകപുത്രനായ രാജാവിനെയും, വാസുദേവനെയും ഉദ്ധവനെയും വിവേകശാലിയായ വികദ്രുവിനെയും ഇന്ദ്രൻ അങ്കലാപ്പിച്ചു. പ്രദ്യുമ്നൻ, സാമ്ബൻ, നിശഠൻ, അനിരുദ്ധൻ, സാത്യകി, ഗദ, ശാരണ, അക്രൂര, ഭാനു, ഝല്ലിക, വിദ്യുരഥ എന്നിവരെയും ഇന്ദ്രൻ അങ്കലാപ്പിച്ചു. അതുപോലെ തന്നെ, ഉഗ്രകുലത്തിൽ പ്രസിദ്ധരായ ചാരുദേഷ്ണനും മറ്റ് ദാശാർഹ ശ്രേഷ്ഠന്മാരെയും ഇന്ദ്രൻ ആദരവോടെ കണ്ടു. അങ്ങനെ വൃഷ്ണി-അന്ധകമന്ത്രിമാരെ കണ്ടു, embraced ചെയ്തശേഷം, പ്രജാപതിയായ ഭഗവാൻ ഇന്ദ്രൻ അവിടെ വന്ദനം സ്വീകരിച്ചു. പിന്നെ, ആദിതിയുടെ ആജ്ഞയനുസരിച്ച്, ഇന്ദ്രൻ ജനാര്ദനനോട് കുണ്ദലങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഭൂമിപുത്രനായ നരകനെ സംഹരിക്കുകയും കുണ്ദലങ്ങൾ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യും.” ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഗോവിന്ദൻ രാമനോടും പ്രദ്യുമ്നനോടും അനിരുദ്ധനോടും സാമ്ബനോടും, അതുല്യശക്തിയുള്ളവരോടും സംസാരിച്ചു. പിന്നെ, മഹിമയുള്ള വാസുദേവൻ ശംഖം, ചക്രം, ഗദ, ഖഡ്ഗം എന്നിവയുമായി ഗരുഡന്റെ മേൽ കയറി. ഹൃഷീകേശൻ ദേവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. അവനെ പിന്തുടർന്ന് ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും സന്തോഷത്തോടെ, വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിച്ച് യാത്രയായി. പിന്നീട്, നരകന്റെ ഭയാനകമായ സേനയെയും അസുരന്മാരെയും സംഹരിച്ചു. അവൻ മുരയുടെ ആറ് ആയിരം വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കയറുകൾ കണ്ടു; തന്റെ ആയുധം കൊണ്ട് അവയെല്ലാം വെട്ടി, മുരയെയും അവന്റെ പുത്രന്മാരെയും സംഹരിച്ചു. മലനിരകളെ കടന്ന്, നിശുംബനെയും അവൻ അടി കൊണ്ട് വീഴ്ത്തി.