യുധിഷ്ഠിരൻ, ധർമ്മപുത്രനായ മഹാപ്രഭാവശാലിയായ പാണ്ഡവൻ, അന്നേ ദിവസം വീണ്ടും ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളെ ദാനമായി നൽകി. ആ മഹാദാനത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ, ഭാരതവംശജാ, ദിവ്യമായ ഒരു ഉത്സവദിനം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ആകാശത്തുനിന്നു ഒരു മഹാനാദം മുഴങ്ങി. ദൈവങ്ങളെ വിവിധ ദിവ്യവാദ്യങ്ങളും സുഗന്ധികളും ഉപയോഗിച്ച് ആദരിക്കുകയും, അവരെ ഭക്തിയോടെ പൂജിക്കുകയും ചെയ്തു. കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ യുധിഷ്ഠിരൻ, ഈ ദേവപൂജയൊക്കെയും ഭരതവംശജരായ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഒരുക്കി. അവിടെ, കുശലനായ കുരുനായകൻ ആയ യുധിഷ്ഠിരനെ ചുറ്റി, കുസ്തിപിടിത്തക്കാരും നർത്തകരും താളവാദകരും ഗായകരും ചാരന്മാരും ഒത്തു ചേർന്നു. സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ആ മഹാപൂജ നിർവഹിച്ച ശേഷം, പാണ്ഡവൻ ആ ഭംഗിയാർന്ന സഭാമന്ദപത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നതുപോലെ ആനന്ദിച്ചു. ആ സഭയിൽ, പാണ്ഡവർ കൂടെ മഹർഷികളും വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള രാജാക്കളും ഇരുന്നിരുന്നു. അസിതൻ, ദേവലൻ, സത്യൻ, സർപിർമാലി, മഹാശിര, അർവ, വസു, സുമിത്ര, മൈത്രേയൻ, ശുണകൻ, ബലി എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബക, ദൽഭ്യ, സ്ഥൂലശിര, കൃഷ്ണ-ദ്വൈപായനൻ, ശുകൻ, സുമന്തു, ജൈമിനി, പൈല, വ്യാസശിഷ്യന്മാർ, ഞങ്ങളുമൊക്കെ അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. ടിറ്റിരി, യജ്ഞവൽക്ക്യൻ, അവന്റെ പുത്രൻ, രോമഹർഷണൻ, അപ്സുഹോമ്യൻ, ധൗമ്യൻ, അനിമ, മാണ്ഡവ്യൻ, കൗശികൻ എന്നിവരും അവിടെ സാന്നിധ്യം വഹിച്ചു. ദമ, ഉഷ്ണിപ, ത്രൈബലി, പർണദ, ഘടജനുക, മൗഞ്ജയന, വായുഭക്ഷ, പരാശര, സാരിക എന്നിവരും, ബലിവക, സിനിവക, സപ്തപാല, കൃതശ്രമ, ജടുകർണ, ശിഖവാൻ, ആലമ്പ, പരിജാതിക എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മഹാഭാഗ്യശാലിയായ പാർവത, മഹാതപസ്വിയായ മാർക്കണ്ടേയൻ, പവിത്രപാണി, സാവർണി, ഭാലുകി, ഗാലവൻ എന്നിവരും അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. ജംഗബന്ധു, റൈഭ്യ, ക്രുദ്ധനായ ഭൃഗു, ഹരിബഭ്രു, കൗണ്ഡിൻയ, ശാശ്വതനായ ബഭ്രുമാലി എന്നിവരും, കക്ഷിവാൻ, ഔഷിജ, നചികേതസ്, ഗൗതമ, പൈംഗി, വരാഹ, ശുണക, മഹാതപസ്വിയായ ശാന്ഡില്യൻ എന്നിവരും അവിടെ സാന്നിധ്യം വഹിച്ചു. കുക്കുര, വേണുജംഗ, കലാപ, കഥ എന്നിവരും, ധർമ്മത്തിൽ വിദഗ്ധരും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹത്തിൽ പാടവമുള്ളവരുമായ മഹർഷിമാരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ഇവരും, വേദങ്ങളിലെയും ഉപവേദങ്ങളിലെയും പ്രാവീണ്യമുള്ള അനേകം മഹർഷിമാരും, മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ ആ സഭയിൽ സേവിച്ചു. ധർമ്മം അറിയുന്നവരും, ശുദ്ധമായ ആചരണമുള്ളവരുമായ ഈ മഹർഷിമാർ, ശ്രേഷ്ഠനായ ധീരന്മാരായ യോദ്ധാക്കളുമൊക്കെ, ധർമ്മരാജാവിനെ ശുഭമായ കഥകൾ പറഞ്ഞ് സേവിച്ചു. പ്രശസ്തനും മഹാത്മാവുമായ, ധർമ്മപരനായ, കീര്ത്തി വർദ്ധിക്കുന്ന മുന്ജകേതു, സങ്ക്രാമജിത്, ദുർമുഖ, മഹാബലശാലിയായ ഉഗ്രസേന എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭൂമിയുടെ അധിപതിയായ കക്ഷസേന, അജേയനായ ക്ഷേമക, കംബോജരാജാവ്, കമഥ, മഹാബലശാലിയായ കംപന എന്നിവരും അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു. അവൻ ശക്തിയും ധൈര്യവും ആയുധവിദ്യയിലും പ്രാവീണ്യവും ഉള്ള യവനന്മാരെ, വജ്രധാരിയായ ദേവൻ കാലകേയാസുരന്മാരെ തകർത്തതുപോലെ, പടപൊളിച്ചയാളാണ്. ജടാസുരൻ, മദ്രകരാജാവ്, കുന്തി, പുലിന്ദ, കീരാതരാജാവ്, അങ്ങ, വങ്ങ, പുണ്ഡ്ര, പാണ്ഡ്യ, ഉദ്ര, ആന്ധ്രരാജാവ് എന്നിവരും അങ്ങും വങ്ങും സുമിത്രയും ബലശാലിയായ ശൈബ്യനും കീരാതരാജാവും സുമനയും യവനാധിപനും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചാണൂരൻ, ദേവരാതൻ, ഭോജൻ, ഭീമരഥൻ, കലിംഗരാജാവ് ശ്രുതായുധൻ, മഗധാധിപൻ ജയസേനൻ, സുകർമ, ചേകിതാന, പുരു, കേതുമാൻ, വസുദാന, വിദേഹരാജാവ്, കൃതക്ഷണൻ, സുധർമ്മ, അനിരുദ്ധ, ബലശാലിയായ ശ്രുതായു, അനൂപരാജാവ്, ദുര്ധർപ്പ, ക്രമജിത്, സുദർശനൻ, ശിശുപാല, സഹസുത, കരൂപാധിപൻ, ദൈവസ്വരൂപമുള്ള വൃഷ്ണിപ്രഭുക്കന്മാർ, ആഹുക, വിപൃതു, ഗദ, സാരണ, അക്രൂര, കൃതവർമ, ശിനിപ്പുത്രൻ സത്യക, ഭീഷ്മക, ആകൃതി, ധീരനായ ദ്യുമത്സേന, കേകയരാജാക്കന്മാർ, യജ്ഞസേന, സോമകി, കേതുമാൻ, വസുമാൻ, ബലശാലിയായ കൃതാസ്ത്ര, മറ്റു പ്രശസ്തക്ഷത്രിയന്മാർ—ഈ എല്ലാവരും, അർജുനനെ ആശ്രയിച്ചിരുന്ന മറ്റു ശക്തരായ രാജകുമാരന്മാരോടൊപ്പം, കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനെ ആ സഭയിൽ സേവിച്ചു. രുരുമൃഗത്വക് ധരിച്ചവർ അവിടെ ധനുര്വിദ്യ അഭ്യസിച്ചു; രാജാവേ, അവിടെ വൃഷ്ണിപുത്രന്മാരും പരിശീലനം നേടി. രൗക്മിണേയൻ, സാമ്ബൻ, യുയുദ്ധാനൻ സത്യകി, സുധർമ്മ, അനിരുദ്ധ, ശൈവ്യൻ—മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ ഇവരും, അനേകം രാജാക്കന്മാരും, ധനഞ്ജയന്റെ സ്നേഹിതനായ തുംബുരുവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിത്രസേനനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരുമുള്പ്പെടെ ഇരുപത്തിയേഴു പേർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്പ്സരസ്സുകൾ, മഹാത്മാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ സേവിച്ചു. ഗാനം, വാദ്യം, താളം, ലയം, താളമിത്യം എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള കിന്നരന്മാർ അവിടെ സംഗീതപ്രകടനം നടത്തി. തുംബുരുവിന്റെ പ്രേരണയിൽ, ഗന്ധർവർ അവരുടെ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഭക്തിയോടെ ദിവ്യഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചു. അവർ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും ആനന്ദിപ്പിച്ചു; സത്യവ്രതരും സത്യമനുഷ്ഠിക്കുന്നവരുമായവർ ആ സഭയിൽ ഇരുന്നിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവതകൾ ബ്രഹ്മാവിനെ ആദരിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെയുണ്ടായവർ യുധിഷ്ഠിരനെ ആദരിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായ മഹർഷിയുടെ അനുമതിയും ആദരവും നേടി, രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരൻ യഥാക്രമം മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഭവാന്മാരുടെ ഉപദേശപ്രകാരം, ഞാൻ ഈ ധർമ്മനിയമം എത്രമാത്രം കഴിയുന്നുവോ അത്രയും ന്യായപ്രകാരം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. പുരാതനരാജാക്കന്മാർ ചെയ്തതെല്ലാം സംശയമില്ലാതെ, ഞാൻ നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നതും ന്യായാനുസൃതവും യോഗ്യവുമാണ്.