ವ್ಯತ್ಯಯಿತ್ವಾ ತು ತಲ್ಲಿಙ್ಗಂ ಯತಿವೇಷಂ ಧನಞ್ಜಯಃ। ಆಮುಚ್ಯ ಕವಚಂ ವೀರಃ ಸಮುಚ್ಛ್ರಿತಮಹದ್ಧನುಃ
ಅನಂತರ ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಯತಿವೇಷವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದವನು ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಆರುರೋಹ ರಥಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಶುಕ್ಲವಾಸಾ ಧನಞ್ಜಯಃ। ಮಹೇನ್ದ್ರದತ್ತಂ ಮುಕುಟಂ ತಥೈವಾಭರಣಾನಿ ಚ
ಧನಂಜಯನು ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಮಹೇಂದ್ರನು ಕೊಟ್ಟ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಹಾಗೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಕ್ಕೆ ಏರಿದನು.
ಅಲಙ್ಕೃತ್ಯ ತು ಕೌನ್ತೇಯಃ ಪ್ರಯಾತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ। ತತಃ ಕನ್ಯಾಪುರೇ ಘೋಷಸ್ತುಮುಲಃ ಸಮಪದ್ಯತ
ಕೌಂತೇಯನು ಸ್ವಯಂ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟನು; ಆಗ ಕನ್ಯಾಪುರದಲ್ಲಿ ಭಾರವಾದ ಗದ್ದಲವು ಎದ್ದಿತು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನವವರಂ ಪಾರ್ಥಂ ಬಾಣಖಡ್ಗಧನುರ್ಧರಮ್। ಅಭೀಶುಹಸ್ತಾಂ ಸುಶ್ರೋಣೀಮರ್ಜುನೇನ ರಥೇ ಸ್ಥಿತಾಮ್
ಬಾಣ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ ಪಾರ್ಥನು, ಹೊಸ ವರನಾಗಿ, ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನ ಸುಭದ್ರೆಯು ಅಗ್ಗ ಹಿಡಿದು, ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಊಚುಃ ಕನ್ಯಾಸ್ತದಾ ಯಾನ್ತೀಂ ವಾಸುದೇವಸಹೋದರಾಮ್। ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಾ ತ್ವಂ ಸುಭದ್ರೇ ಭದ್ರಭಾಷಿಣಿ
ಆಗ ಆ ಕನ್ಯೆಯರು ಹೊರಡುವ ವಾಸುದೇವನ ಸಹೋದರಿ ಸುಭದ್ರೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಸುಭದ್ರೆ, ಶುಭವಾದ ಮಾತಾಡುವವಳೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವೆ.'
ವಾಸುದೇವಪ್ರಿಯಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಭರ್ತಾರಂ ವೀರಮರ್ಜುನಮ್। ಸರ್ವಸೀಮನ್ತಿನೀನಾಂ ತ್ವಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಂ ಕೃಷ್ಣಸಹೋದರೀಮ್
'ವಾಸುದೇವನ ಪ್ರಿಯವಾದ ವೀರ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದಿರುವ ನೀನು, ಎಲ್ಲಾ ಸೀಮಂತಿನಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿರುವ ಕೃಷ್ಣನ ಸಹೋದರಿ.'
ಮನ್ಯಾಮಹೇ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸುಭದ್ರೇ ಭದ್ರಭಾಷಿಣಿ। ಯಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಮನುಷ್ಯಾಣಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಭರ್ತಾ ತವಾರ್ಜುನಃ
'ಸುಭದ್ರೆ, ಶುಭವಾದ ಮಾತಾಡುವವಳೇ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿನಿ ಎಂದು ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅರ್ಜುನನು, ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ನಿನ್ನ ಪತಿ.'
ಉಪಪನ್ನಸ್ತ್ವಯಾ ವೀರಃ ಸರ್ವಲೋಕಮಹಾರಥಃ। ಹೇ ಪ್ರಯಾಹಿ ಗೃಹಾನ್ಭದ್ರೇ ಸುಹೃದ್ಭಿಃ ಸಂಗಮೋಽಸ್ತು ತೇ
'ನೀನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಮಹಾರಥಿಯಾದ ವೀರನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ; ಹೋಗು ಸುಭದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಒಗ್ಗೂಡಲಿ.'
ಏವಮುಕ್ತಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಭಿಃ ಸಖೀಭಿಃ ಪ್ರತಿನನ್ದಿತಾ। ಭದ್ರಾ ಭದ್ರಜವೋಪೇತಾನಶ್ವಾನ್ಪುನರಚೋದಯತ್
ಹೀಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸಖಿಯರು ಅಭಿನಂದಿಸಿದಾಗ, ಭದ್ರಾ ಶುಭವಾದ ವೇಗದಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಚುಚ್ಚಿದಳು.
ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಚಾಮರಹಸ್ತಾ ಸಾ ಸಖೀ ತಸ್ಯಾಙ್ಗನಾಽಭವತ್। ತತಃ ಕನ್ಯಾಪುರದ್ವಾರಾತ್ಸಘೋಷಾದಭಿನಿಃಸೃತಮ್
ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸಖಿ ಚಾಮರ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಳು; ನಂತರ ಕನ್ಯಾಪುರದ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಭಾರವಾದ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.
ದದೃಶುಸ್ತಂ ರಥಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಜನಾ ಜೀಮೂತನಿಸ್ವನಮ್। ಸುಭದ್ರಾಸಙ್ಗೃಹೀತಸ್ಯ ರಥಸ್ಯ ಮಹತಃ ಸ್ವನಮ್
ಜನರು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು, ಸುಭದ್ರೆಯು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಆ ದೊಡ್ಡ ರಥದ ಗರ್ಜನೆ, ಮೇಘಗಳ ಗದ್ದಲದಂತೆ ಕೇಳಿದರು.
ಮೇಘಸ್ವನಮಿವಾಕಾಶೇ ಶುಶ್ರುವುಃ ಪುರವಾಸಿನಃ। ಸುಭದ್ರಯಾ ತು ಸಂಪನ್ನೇ ತಿಷ್ಠನ್ರಥವರೇಽರ್ಜುನಃ
ನಗರದವರು ಆ ರಥದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿನ ಮೇಘಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿದರು; ಅರ್ಜುನನು ಸುಭದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಪ್ರಬಭೌ ಚ ತಯೋಪೇತಃ ಕೈಲಾಸ ಇವ ಗಙ್ಗಯಾ। ಪಾರ್ಥಃ ಸುಭದ್ರಾಸಹಿತೋ ವಿರರಾಜ ಮಹಾರಥಃ
ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥನು ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತ ಗಂಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನು ಸುಭದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.
ವಿರಾಜತೇ ಯಥಾ ಶಕ್ರೋ ರಾಜಞ್ಶಚ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಃ। ಸುಭದ್ರಾಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪಾರ್ಥೇನ ಹ್ರಿಯಮಾಣಾಂ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್
ರಾಜನೇ, ಶಚಿಯೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ, ಪಾರ್ಥನು ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
ಚಕ್ರುಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದಾನಾಸಾದ್ಯ ಬಹವೋ ಜನಾಃ। ದಾಶಾರ್ಹಾಣಾಂ ಕುಲಸ್ಯ ಶ್ರೀಃ ಸುಭದ್ರಾ ಮದ್ರಭಾಷಿಣೀ
ಅನೇಕ ಜನರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಗದ್ದಲದ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದರು; ದಾಶಾರ್ಹರ ವಂಶದ ಕೀರ್ತಿಯಾದ ಸುಭದ್ರೆ, ಮದ್ರ ದೇಶದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಅಭಿಕಾಮಾ ಸಕಾಮೇನ ಪಾರ್ಥೇನ ಸಹ ಗಚ್ಛತಿ। ಅಥಾಪರೇ ತು ಸಂಕ್ರುದ್ಧಾ ಗೃಹ್ಣೀತ ಘ್ನತ ಮಾಚಿರಮ್
ಅವಳನ್ನು ಬಯಸಿದ ಪಾರ್ಥನು, ಅವಳ ಸಹಮತದಿಂದ ಅವಳ ಜೊತೆ ಹೊರಟನು; ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೋಪಗೊಂಡು, 'ಹಿಡಿಯಿರಿ! ಹೊಡೆಯಿರಿ! ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
ಇತಿ ಸಂವಾರ್ಯ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ವವರ್ಷುರಭಿತೋ ದಿಶಮ್। ಇತಿ ಸಂಭಾಷಮಾಣಾನಾಂ ಸ ನಾದಃ ಸುಮಹಾನಭೂತ್
ಹೀಗೆ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷೆ ಮಾಡಿದರು; ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸ ತೇನ ಜನಘೋಷೇಣ ವೀರೋ ಗಜ ಇವಾರ್ದಿತಃ। ವವರ್ಷ ಶರವರ್ಷಾಣಿ ನ ತು ಕಂಚನ ರೋಷಯತ್
ಆ ವೀರನು, ಜನರ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾದ ಗಜದಂತೆ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರೂ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಕೋಪ ತೋರಲಿಲ್ಲ.
ಮುಮೋಚ ನಿಶಿತಾನ್ಬಾಣಾನ್ದೀಪ್ಯಮಾನಾನ್ಸ್ವತೇಜಸಾ। ಪ್ರಾಸಾದವರಸಙ್ಘೇಷು ಹರ್ಮ್ಯೇಷು ಭವನೇಷು ಚ
ಅವನ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳಪುಗೊಂಡ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು, ಕೋಟೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಮೇಲೆ, ಭವನಗಳ ಮೇಲೆ, ಅರಮನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕ್ಷೋಭಯಿತ್ವಾ ಪುರಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಗರುತ್ಮಾನಿವ ಸಾಗರಮ್। ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ರೈವಕತದ್ವಾರಂ ನಿರ್ಯಯೌ ಭರತರ್ಷಭಃ
ಅವನಿಂದ ಆ ಮಹಾನಗರವು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತೊಡೆಯುವ ಗರುಡನಂತೆ ಕಂಪಿತವಾಯಿತು; ನಂತರ ರೈವತದ್ವಾರದ ಕಡೆ ನೋಡಿದ ಪಾಂಡವ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊರಟನು.
ಶಾಸನಾತ್ಪುರುಷೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಬಲೇನ ಮಹತಾ ಬಲೀ। ಗಿರೌ ರೈವತಕೇ ನಿತ್ಯಂ ಬಭೂವ ವಿಪೃಥುಶ್ರವಾಃ
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಮಹಾ ಸೇನೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ, ವಿಪೃಥುಶ್ರವಾಃ ಯಾವಾಗಲೂ ರೈವತ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.
ಪ್ರವಾಸೇ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ತಸ್ಮಿನ್ಹಲಧರೋಪಮಃ। ಸಂಬಭೂವ ತದಾ ಗೋಪ್ತಾ ಪುರಸ್ಯ ಪುರವರ್ಧನಃ
ವಾಸುದೇವನು ಪ್ರವಾಸದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಹಲಧರನಂತೆ ಅವನು ಆ ನಗರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಬೆಳೆಯಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪಾಣ್ಡವನಿರ್ಯಾಣಂ ನಿರ್ಯಯೌ ವಿಪೃಥುಶ್ರವಾಃ। ನಿಶಮ್ಯ ಪುರನಿರ್ಘೋಷಂ ಸ್ವಮನೀಕಮಚೋದಯತ್
ಪಾಂಡವನ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ವಿಪೃಥುಶ್ರವಾಃ ಹೊರಟನು; ನಗರದ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಕೇಳಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದನು.
ಸೋಽಭಿಪತ್ಯ ತದಾಧ್ವಾನಂ ದದರ್ಶ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್। ನಿಃಸೃತಂ ದ್ವಾರಕಾದ್ವಾರಾದಂಶುಮನ್ತಮಿವಾಮ್ಬಿರಾತ್
ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ, ಅವನು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು, ದ್ವಾರಕಾದ್ವಾರದಿಂದ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಂಡನು.
ಸವಿದ್ಯುತಮಿವಾಮ್ಭೋದಂ ಪ್ರೇಕ್ಷತಾಂ ತಂ ಧನುರ್ಧರಮ್। ಪಾರ್ಥಮಾನರ್ತಯೋಧಾನಾಂ ವಿಸ್ಮಯಃ ಸಮಪದ್ಯತ
ಅವನನ್ನು, ಮಿಂಚು ಹೊತ್ತ ಮೇಘದಂತೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಅನರ್ತ ಸೇನೆಯ ಯೋಧರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಉದೀರ್ಣರಥನಾಗಾಶ್ವಮನೀಕಮಭಿವೀಕ್ಷ್ಯ ತತ್। ಉವಾಚ ಪರಮಪ್ರೀತಾ ಸುಭದ್ರಾ ಭದ್ರಭಾಷಿಣೀ
ರಥ, ಹಸ್ತಿಯು, ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳಾಡುವ ಸುಭದ್ರೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಸಂಗ್ರಹೀತುಮಭಿಪ್ರಾಯೋ ದೀರ್ಘಕಾಲಕೃತೋ ಮಮ। ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಸಙ್ಗ್ರಾಮೇ ರಥಂ ತವ ನರರ್ಷಭ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ರಥವನ್ನು ಓಡಿಸುವಾಗ, ನಿನಗೆ ಲಗಾಮ ಹಿಡಿಯುವ ಇಚ್ಛೆ ನನಗೆ ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಇದೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಓಜಸ್ತೇಜೋದ್ಯುತಿಬಲೈರನ್ವಿತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಪಾರ್ಥ ತೇ ಸಾರಥಿತ್ವೇನ ಭವಿತಾ ಶಿಕ್ಷಿತಾಸ್ಮ್ಯಹಮ್
ಬಲ, ತೇಜಸ್ಸು, ಪ್ರಭೆ, ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಮಹಾತ್ಮನೇ ಪಾರ್ಥ, ನಿನಗೆ ಸಾರಥಿಯಾಗಲು ನಾನು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಪ್ರಿಯಾಂ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ನರರ್ಷಭಃ। ಚೋದಯಾಶ್ವಾನಸಂಸಕ್ತಾನ್ವಿಶ್ತು ವಿಪೃಥೋರ್ಬಲಮ್
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವಿರತವಾಗಿ ಓಡುವ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸು, ನಾವು ವಿಪೃಥುವಿನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸೋಣ.'
ಬಹುಭಿರ್ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ತಾವಕಾನ್ವಿಜಿಘಾಂಸತಃ। ಪಶ್ಯ ಬಾಹುಬಲಂ ಭದ್ರೇ ಶರಾನ್ವಿಕ್ಷಿಪತೋ ಮಮ
ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಅನೇಕರು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುವಾಗ ನನ್ನ ಕೈಗಳ ಬಲವನ್ನು ನೋಡು, ಸುಭದ್ರೆ.