ದಿವ್ಯೇಷು ಸರ್ವಕಾಮೇಷು ಸಮಾನೀತೇಷು ತಾವುಭೌ। ವರಾಸನೇಷು ಸಂಹೃಷ್ಟೌ ಸಹ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ನಿಷೀದತುಃ
ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸುಖಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರು.
ತತೋ ವಾದಿತ್ರನೃತ್ತಾಭ್ಯಾಮುಪಾತಿಷ್ಠನ್ತ ತೌ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಗೀತೈಶ್ಚ ಸ್ತುತಿಸಂಯುಕ್ತೈಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಸಮುಪಜಗ್ಮಿರೇ
ಆ ಬಳಿಕ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯದಿಂದ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು; ಹಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರು.
ತತಸ್ತಿಲೋತ್ತಮಾ ತತ್ರ ವನೇ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಚಿನ್ವತೀ। ವೇಷಂ ಸಾ ಕ್ಷಿಪ್ತಮಾಧಾಯ ರಕ್ತೇನೈಕೇನ ವಾಸಸಾ
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಿಲೋತ್ತಮಾ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಒಂದು ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ನದೀತೀರೇಷು ಜಾತಾನ್ಸಾ ಕರ್ಣಿಕಾರಾನ್ಪ್ರಚಿನ್ವತೀ। ಶನೈರ್ಜಗಾಮ ತಂ ದೇಶಂ ಯತ್ರಾಸ್ತಾಂ ತೌ ಮಹಾಸುರೌ
ನದಿಯ ದಂಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಆಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಮಹಾಸುರರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳದತ್ತ ಹೋದಳು.
ತೌ ತು ಪೀತ್ವಾ ವರಂ ಪಾನಂ ಮದರಕ್ತಾನ್ತಲೋಚನೌ। ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತಾಂ ವರಾರೋಹಾಂ ವ್ಯಥಿತೌ ಸಂಬಭೂವತುಃ
ಅವರು ಉತ್ತಮ ಮದ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು; ಆ ಸುಂದರ ರೂಪವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಸ್ವಸ್ಥರಾದರು.
ತಾವುತ್ಥಾಯಾಸನಂ ಹಿತ್ವಾ ಜಗ್ಮತುರ್ಯತ್ರ ಸಾ ಸ್ಥಿತಾ। ಉಭೌ ಚ ಕಾಮಸಂಮತ್ತಾವುಭೌ ಪ್ರಾರ್ಥಯತಶ್ಚ ತಾಮ್
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕಾಮಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರೂ ಅವಳನ್ನು ಬಯಸಿದರು.
ದಕ್ಷಿಣೇ ತಾಂ ಕರೇ ಸುಭ್ರೂಂ ಸುನ್ದೋ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣಿನಾ। ಉಪಸುನ್ದೋಪಿ ಜಗ್ರಾಹ ವಾಮೇ ಪಾಣೌ ತಿಲೋತ್ತಮಾಮ್
ಸುಂದನು ಅವಳ ಬಲಗೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು, ಉಪಸುಂದನು ತಿಲೋತ್ತಮೆಯ ಎಡಗೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ವರಪ್ರದಾನಮತ್ತೌ ತಾವೌರಸೇನ ಬಲೇನ ಚ। ಧನರತ್ನಮದಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸುರಾಪಾನಮದೇನ ಚ
ವರಪ್ರದಾನದಿಂದ, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಧನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಗರ್ವದಿಂದ, ಹಾಗೂ ಮದ್ಯದ ಮತ್ತಿನಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತಾಗಿದ್ದರು.
ಸರ್ವೈರೇತೈರ್ಮದೈರ್ಮತ್ತಾವನ್ಯೋನ್ಯಂ ಭ್ರುಕುಟೀಕೃತೌ। ಮದಕಾಮಸಮಾವಿಷ್ಟೌ ಪರಸ್ಪರಮಥೋಚತುಃ
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಮದಗಳಿಂದ ಮತ್ತಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಕೆರಳಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಮದ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಮಭಾವನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಮಮ ಭಾರ್ಯಾ ತವ ಗುರುರಿತಿ ಸುನ್ದೋಽಭ್ಯಭಾಷತ। ಮಮ ಭಾರ್ಯಾ ತವ ವಧೂರುಪಸುನ್ದೋಽಭ್ಯಭಾಷತ
ಸುಂದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ನಿನ್ನಿಗೆ ಹಿರಿಯಳು'; ಉಪಸುಂದನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ನಿನ್ನ ಭಾವ嫁.'
ನೈಷಾ ತವ ಮಮೈಷೇತಿ ತತಸ್ತೌ ಮನ್ಯುರಾವಿಶತ್। ತಸ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ಸಂಮತ್ತೌ ವಿಗತಸ್ನೇಹಸೌಹೃದೌ
'ಅವಳು ನಿನ್ನವಳಲ್ಲ, ಅವಳು ನನ್ನದು!' ಎಂದು ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದರು; ಅವಳ ರೂಪದಿಂದ ಮತ್ತಾಗಿ, ಅವರ ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಯವಾಯಿತು.
ತಸ್ಯಾ ಹೇತೋರ್ಗದೇ ಭೀಮೇ ಸಂಗೃಹ್ಣೀತಾಮುಭೌ ತದಾ। ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ ಗದೇ ಭೀಮೇ ತಸ್ಯಾಂ ತೌ ಕಾಮಮೋಹಿತೌ
ಅವಳಿಗಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಭಾರವಾದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು; ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕಾಮಭಾವನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಆ ಭೀಕರ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.
ಅಹಂಪೂರ್ವಮಹಂಪೂರ್ವಮಿತ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಂ ನಿಜಘ್ನತುಃ। ತೌ ಗದಾಭಿಹತೌ ಭೀಮೌ ಪೇತತುರ್ಧರಣೀತಲೇ
'ನಾನು ಮೊದಲು! ನಾನು ಮೊದಲು!' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು; ಭೀಕರ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಇಬ್ಬರೂ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
ರುಧಿರೇಣಾವಸಿಕ್ತಾಙ್ಗೌ ದ್ವಾವಿವಾರ್ಕೌ ನಭಶ್ಚ್ಯುತೌ। ತತಸ್ತಾ ವಿದ್ರುತಾ ನಾರ್ಯಃ ಸ ಚ ದೈತ್ಯಗಣಸ್ತಥಾ
ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿದ ಅವರ ದೇಹಗಳು, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು; ನಂತರ ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಓಡಿ ಹೋದರು, ದೈತ್ಯರ ಗುಂಪೂ ಹಾಗೆಯೇ ಓಡಿತು.
ಪಾತಾಲಮಗಮತ್ಸರ್ವೋ ವಿಷಾದಭಯಕಮ್ಪಿತಃ। ತತಃ ಪಿತಾಮಹಸ್ತತ್ರ ಸಹದೇವೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿತರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಿತಾಮಹನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ಆಜಗಾಮ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪೂಜಯಂಶ್ಚ ತಿಲೋತ್ತಮಾಮ್। ವರೇಣ ಚ್ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ
ಪವಿತ್ರ ಹೃದಯದ ಪಿತಾಮಹನು ತಿಲೋತ್ತಮೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಬಂದನು.
ವರಂ ದಿತ್ಸುಃ ಸ ತತ್ರೈನಾಂ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಾಹ ಪಿತಾಮಹಃ। ಆದಿತ್ಯಚರಿತಾಁಲ್ಲೋಕಾನ್ವಿಚರಿಷ್ಯಸಿ ಭಾಮಿನಿ
ಪಿತಾಮಹನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, 'ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳೆ, ನೀನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು' ಎಂದು ವರ ನೀಡಲು ಹೇಳಿದರು.
ತೇಜಸಾ ಚ ಸುದೃಷ್ಟಾಂ ತ್ವಾಂ ನ ಕರಿಷ್ಯತಿ ಕಶ್ಚನ। ಏವಂ ತಸ್ಯೈ ವರಂ ದತ್ವಾ ಸರ್ವಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಯಾರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು. ಈ ರೀತಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಪಿತಾಮಹನು—
ಇನ್ದ್ರೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಾಧಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಗತಃ ಪ್ರಭುಃ। ಏವಂ ತೌ ಸಹಿತೌ ಭಊತ್ವಾ ಸರ್ವಾರ್ಥೇಷ್ವೇಕನಿಶ್ಚಯೌ
ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸ್ವಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಹೀಗೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಇದ್ದರು.
ತಿಲೋತ್ತಮಾರ್ಥಂ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಾವನ್ಯೋನ್ಯಮಭಿಜಘ್ನತುಃ। ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರವೀಮಿ ವಃ ಸ್ನೇಹಾತ್ಸರ್ವಾಭರತಸತ್ತಮಾಃ
ತಿಲೋತ್ತಮೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಇರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—
ಯಥಾ ವೋ ನಾತ್ರ ಭೇದಃ ಸ್ಯಾತ್ಸರ್ವೇಷಾಂ ದ್ರೌಪದೀಕೃತೇ। ತಥಾ ಕುರುತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಮಮ ಚೇತ್ಪ್ರಿಯಮಿಚ್ಛಥ
ದ್ರೌಪದಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಭಿನ್ನತೆ ಬಾರದಂತೆ ನೀವು ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಹಿತವಾಗಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿರಿ.
ಏವಮುಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ನಾರದೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ। ಸಮಯಂ ಚಕ್ರಿರೇ ರಾಜಂಸ್ತೇಽನ್ಯೋನ್ಯವಶಮಾಗತಾಃ। ಸಮಕ್ಷಂ ತಸ್ಯ ದೇವರ್ಷೇರ್ನಾರದಸ್ಯಾಮಿತೌಜಸಃ
ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಪರಸ್ಪರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದರು.
ಏಕೈಕಸ್ಯ ಗೃಹೇ ಕೃಷ್ಣಾ ವಸೇದ್ವರ್ಷಮಕಲ್ಮಷಾ' ದ್ರೌಪದ್ಯಾ ನಃ ಸಹಾಸೀನಾನನ್ಯೋನ್ಯಂ ಯೋಽಭಿದರ್ಶಯೇತ್। ಸ ನೋ ದ್ವಾದಶ ಮಾಸಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ವನೇ ವಸೇತ್
ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಕೃಷ್ಣೆ ಪವಿತ್ರಳಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಪಾಂಡವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ. ದ್ರೌಪದಿಯೊಡನೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ನೋಡಿದವನು ಹನ್ನೆರಡು ತಿಂಗಳು ವನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಇರಬೇಕು.
ಕೃತೇ ತು ಸಮಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ಪಾಣ್ಡವೈರ್ಧರ್ಮಚಾರಿಭಿಃ। ನಾರದೋಽಪ್ಯಗಮತ್ಪ್ರೀತ ಇಷ್ಟಂ ದೇಶಂ ಮಹಾಮುನಿಃ
ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಪಾಂಡವರು ಆ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಮಹಾಮುನಿ ನಾರದನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಇಚ್ಛಿತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಏವಂ ತೈಃ ಸಮಯಃ ಪೂರ್ವಂ ಕೃತೋ ನಾರದಚೋದಿತೈಃ। ನ ಚಾಭಿದ್ಯನ್ತ ತೇ ಸರ್ವೇ ತದಾನ್ಯೋನ್ಯೇನ ಭಾರತ
ನಾರದನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದಂತೆ ಅವರು ಈ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲಿಲ್ಲ, ಭಾರತ.
ಅಭ್ಯನನ್ದನ್ತ ತೇ ಸರ್ವೇ ತದಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ಏತದ್ವಿಸ್ತರಶಃ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ತೇ ನರಾಧಿಪ
ಆಗ ಪಾಂಡವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ರಾಜನೇ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಕಾಲೇ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ಸಂಪನ್ನೇ ಯಥಾವಜ್ಜನಮೇಜಯ
ಆ ಸಮಯವು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದಾಗ, ಜನಮೇಜಯ—
ಏವಂ ತೇ ಸಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ನ್ಯವಸಂಸ್ತತ್ರ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ವಶೇ ಶಸ್ತ್ರಪ್ರತಾಪೇನ ಕುರ್ವನ್ತೋಽನ್ಯಾನ್ಮಹೀಕ್ಷಿತಃ
ಹೀಗೆ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪಾಂಡವರು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಇತರ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡರು.
ತೇಷಾಂ ಮನುಜಸಿಂಹಾನಾಂ ಪಞ್ಚಾನಾಮಮಿತೌಜಸಾಮ್। ಬಭೂವ ಕೃಷ್ಣಾ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ವಶವರ್ತಿನೀ
ಅಮಿತ ಶಕ್ತಿಯ ಐದು ನರಸಿಂಹರಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಎಲ್ಲ ಪಾರ್ಥರಿಗೂ ವಿಧೇಯಳಾಗಿ ಇದ್ದಳು.
ತೇ ತಯಾ ತೈಶ್ಚ ಸಾ ವೀರೈಃ ಪತಿಭಿಃ ಸಹ ಪಞ್ಚಭಿಃ। ಬಭೂವ ಪರಮಪ್ರೀತಾ ನಾಗೈರಿವ ಸರಸ್ವತೀ
ಅವಳು ಆ ಐದು ವೀರ ಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದಳು, ಹೇಗೆ ಸರಸ್ವತಿ ನಾಗರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾಳೋ ಹಾಗೆ.