ಯಥೈವ ಕೃಷ್ಣೋಕ್ತವತೀ ಪುರಸ್ತಾ- ನ್ನೈಕಾನ್ಪತೀನ್ಮೇ ಭಗವಾನ್ದದಾತು। ಸ ಚಾಪ್ಯೇವಂ ವರಮಿತ್ಯಬ್ರವೀತ್ತಾಂ ದೇವೋ ಹಿ ವೇತ್ತಾ ಪರಮಂ ಯದತ್ರ
ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣೆ ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದಳು—'ಭಗವಂತನು ನನಗೆ ಅನೇಕ ಪತಿಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು' ಎಂದು. ಆದರೆ ದೇವರು 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಲ್ಲನು.
ಯದಿ ಚೈವಂ ವಿಹಿತಃ ಶಙ್ಕರೇಣ ಧರ್ಮೋಽಧರ್ಮೋ ವಾ ನಾತ್ರ ಮಮಾಪರಾಧಃ। ಗೃಹ್ಣನ್ತ್ವಿಮೇ ವಿಧಿತತ್ಪಾಣಿಮಸ್ಯಾ ಯಥೋಪಜೋಷಂ ವಿಹಿತೈಷಾಂ ಹಿ ಕೃಷ್ಣಾ
ಇದು ಶಂಕರನಿಂದ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಇದು ಧರ್ಮವೋ ಅಧರ್ಮವೋ ನನಗೆ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲಿ, ಕೃಷ್ಣೆ ಅವರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳೇ.
ನಾಯಂ ವಿಧಿರ್ಮಾನುಷಾಣಾಂ ವಿವಾಹೇ ದೇವಾ ಹ್ಯೇತೇ ದ್ರೌಪದೀ ಚಾಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ। ಪ್ರಾಕ್ಕರ್ಮಣಃ ಸುಕೃತಾತ್ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಪಞ್ಚಾನಾಂ ಭಾರ್ಯಾ ದೇವದೇವಪ್ರಸಾದಾತ್
ಇದು ಮನುಷ್ಯರ ವಿವಾಹದ ಪದ್ಧತಿ ಅಲ್ಲ; ಇವರು ದೇವತೆಗಳು, ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ. ಹಿಂದಿನ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವಳು ಐದು ಪಾಂಡವರ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ತೇಷಾಮೇವಾಯಂ ವಿಹಿತಃ ಸ್ಯಾದ್ವಿವಾಹೋ ಯಥಾ ಹ್ಯೇಷ ದ್ರೌಪದೀಪಾಣ್ಡವಾನಾಮ್। ಅನ್ಯೇಷಾಂ ನೃಣಾಂ ಯೋಷಿತಾಂ ಚ ನ ಧರ್ಮಃ ಸ್ಯಾನ್ಮಾನವೋಕ್ತೋ ನರೇನ್ದ್ರ
ಈ ವಿವಾಹವು ಅವರಿಗಷ್ಟೇ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ದ್ರೌಪದಿ ಪಾಂಡವರಿಗಷ್ಟೇ. ಇತರ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ, ರಾಜನೇ, ಇದು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವಲ್ಲ.
ತತ ಆಜಗ್ಮತುಸ್ತತ್ರ ತೌ ವ್ಯಾಸದ್ರುಪದಾವುಭೌ। ಕುನ್ತೀ ಸಪುತ್ರಾ ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಷತಃ। ತತೋ ದ್ವೈಪಾಯನಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮಥಾಗಮತ್
ಆಮೇಲೆ ವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ದ್ರುಪದ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದರು, ಅಲ್ಲಿ ಕುಂತಿಯೂ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಮತ್ತು ಪೃಶತನ ಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಠದ್ಯುಮ್ನನೂ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ದ್ವೈಪಾಯನನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
ತತೋಽಬ್ರವೀದ್ಭಗವಾನ್ಧರ್ಮರಾಜ- ಮದ್ಯೈವ ಪುಣ್ಯೇಽಹನಿ ಪಾಣ್ಡವೇಯ। ಪುಣ್ಯೇ ಪುಷ್ಯೇ ಯೋಗಮುಪೈತಿ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ ಪಾಣಿಂ ಕೃಷ್ಣಾಯಾಸ್ತ್ವಂ ಗೃಹಾಣಾದ್ಯ ಪೂರ್ವಂ
ಆಗ ಭಗವಂತನು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಶುಭದ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಪಾಂಡುವಂಶಜನೇ, ಚಂದ್ರನು ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ಸೇರಿರುವಾಗ, ನೀನು ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿ.'
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜಂ ಭೀಮಾದೀನಪ್ಯಭಾಷತ
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರು ಭೀಮನಿಗೂ ಇತರರಿಗೂ ಮಾತಾಡಿದರು.
ಕ್ರಮೇಣ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರಾಃ ಪಾಣಿಂ ಗೃಹ್ಣನ್ತು ಪಾಣಿಭಿಃ। ಏವಮೇವ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಮೇತತ್ಪುರಾಽನಘಾಃ
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನೀವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿಯಿರಿ. ನಾನು ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವರೇ.
ತತೋ ರಾಜಾ ಯಜ್ಞಸೇನಃ ಸಪುತ್ರೋ ಜನ್ಯಾರ್ಥಣುಕ್ತಂ ಬಹು ತತ್ತದಗ್ರ್ಯಮ್। 'ಸಮರ್ಥಯಾಮಾಸ ಮಹಾನುಭಾವೋ ಹೃಷ್ಟಃ ಸಪುತ್ರಃ ಸಹಬನ್ಧುವರ್ಗಃ।' ಸಮಾನಯಾಮಾಸ ಸುತಾಂ ಚ ಕೃಷ್ಣಾ- ಮಾಪ್ಲಾವ್ಯ ರತ್ನೈರ್ಬಹುಭಿರ್ವಿಭೂಷ್ಯ
ಆಮೇಲೆ ಯಜ್ಞಸೇನನ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗನೊಡನೆ, ವಿವಾಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಮಗನೂ ಬಂಧುಗಳೂ ಕೂಡ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರು. ಅವನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತು ಸರ್ವೇ ಸುಹೃದೋ ನೃಪಸ್ಯ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಸಹಿತಾ ಮನ್ತ್ರಿಣಶ್ಚ। ದ್ರಷ್ಟುಂ ವಿವಾಹಂ ಪರಮಪ್ರತೀತಾ ದ್ವಿಜಾಶ್ಚ ಪೌರಾಶ್ಚ ಯಥಾಪ್ರಧಾನಾಃ
ಆ ನಂತರ, ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳು ಕೂಡಾ, ವಿವಾಹವನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿದರು. ಮಹತ್ವದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಣದ ಪ್ರಮುಖರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಹಾಜರಾದರು.
ತತೋಽಸ್ಯ ವೇಶ್ಮಾಗ್ರ್ಯಜನೋಪಶೋಭಿತಂ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಪದ್ಮೋತ್ಪಲಭೂಷಿತಾಜಿರಮ್। ಬಲೌಘರತ್ನೌಘವಿಚಿತ್ರಮಾಬಭೌ ನಭೋ ಯಥಾ ನಿರ್ಮಲತಾರಕಾನ್ವಿತಮ್
ಆಗ, ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಅತಿಥಿಗಳು ಆಗಮಿಸಿ ಅದನ್ನು ಶೋಭೆಗೊಳಿಸಿದರು. ವಿಶಾಲವಾದ ಆ ಅಂಗಣವನ್ನು ತಾವರೆ ಮತ್ತು ಲಿಲಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯೋಧರ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಆ ಅರಮನೆ ಶುದ್ಧವಾದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಕಾಶದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತಸ್ತು ತೇ ಕೌರವರಾಜಪುತ್ರಾ ವಿಭೂಷಿತಾಃ ಕುಣ್ಡಲಿನೋ ಯುವಾನಃ। ಮಹಾರ್ಹವಸ್ತ್ರಾಮ್ಬರಚನ್ದನೋಕ್ಷಿತಾಃ ಕೃತಾಭಿಷೇಕಾಃ ಕೃತಮಙ್ಗಲಕ್ರಿಯಾಃ
ನಂತರ, ಕೌರವರ ರಾಜಪುತ್ರರು ಯುವಕರಾಗಿ, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಚಂದನವನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಪುರೋಹಿತೇನಾಗ್ನಿಸಮಾನವರ್ಚಸಾ ಸಹೈವ ಧೌಮ್ಯೇನ ಯತಾವಿಧಿ ಪ್ರಭೋ। ಕ್ರಮೇಣ ಸರ್ವೇ ವಿವಿಶುಸ್ತತಃ ಸದೋ ಮಹರ್ಷಭಾ ಗೋಷ್ಠಮಿವಾಭಿನನ್ದಿನಃ
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಧೌಮ್ಯನ ಪುರೋಹಿತನೊಂದಿಗೆ, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಭೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಮಹಾ ಎಮ್ಮೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರುವಂತೆ ಸಭೆಗೆ ಸೇರಿದರು.
ತತಃ ಸಮಾಧಾಯ ಸ ವೇದಪರಾಗೋ ಜುಹಾವ ಮನ್ತ್ರೈರ್ಜ್ವಲಿತಂ ಹುತಾಶನಮ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ಚಾಪ್ಯುಪನೀಯ ಮನ್ತ್ರವಿ- ನ್ನಿಯೋಜಯಾಮಾಸ ಸಹೈವ ಕೃಷ್ಣಯಾ
ಅನಂತರ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ ಪುರೋಹಿತನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಜ್ವಲಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮಮಾಡಿದನು. ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ವಿಧಿಯಂತೆ ಕುಳಿರಿಸಿದನು.
ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಂ ತೌ ಪ್ರಗೃಹೀತಪಾಣೀ ಸಮಾನಯಾಮಾಸ ಸ ವೇದಪರಾಗಃ। `ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಧನೈ- ರ್ಗೋಭಿಶ್ಚ ರತ್ನೈರ್ವಿವಿಧೈಶ್ಚ ಪೂರ್ವಮ್
ಆ ಪುರೋಹಿತನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
ತದಾ ಸ ರಾಜಾ ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಪುತ್ರಿಕಾ- ಪಾಣಿಂ ಪ್ರಜಗ್ರಾಹ ಹುತಾಶನಾಗ್ರತಃ। ಧೌಮ್ಯೇನ ಮನ್ತ್ರೈರ್ವಿಧಿವದ್ಭುತೇಽಗ್ನೌ ಸಹಾಗ್ನಿಕಲ್ಪೈರ್ಋಷಿಭಿಃ ಸಮೇತ್ಯ
ಆಗ, ಹೋಮಾಗ್ನಿಯ ಮುಂದೆ ರಾಜನು ದ್ರುಪದನ ಮಗಳ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು. ಧೌಮ್ಯನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ತತೋಽನ್ತರಿಕ್ಷಾತ್ಕುಸುಮಾನಿ ಪೇತು- ರ್ವವೌ ಚ ವಾಯುಃ ಸುಮನೋಜ್ಞಗನ್ಧಃ। ತತೋಽಭ್ಯನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಸಮಾಜಶೋಭಿತಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ರಾಜಪುರೋಹಿತಸ್ತದಾ
ನಂತರ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಹೂವುಗಳು ಬೀಳುತ್ತಾ, ಸುಗಂಧವಾದ ಗಾಳಿ ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿತು. ಸಭೆಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ರಾಜಪುರೋಹಿತನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಲು ಮುಂದಾದನು.
ವಿಪ್ರಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ಸುಹೃದಶ್ಚ ರಾಜ್ಞಃ ಸಮೇತ್ಯ ರಾಜಾನಮದೀನಸತ್ವಮ್। ಜಗಾದ ಭೂಯೋಽಪಿ ಮಹಾನುಭಾವೋ ವಚೋಽರ್ಥಯುಕ್ತಂ ಮನುಜೇಶ್ವರಂ ತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ರಾಜನ ಸ್ನೇಹಿತರೆಲ್ಲರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಪುರೋಹಿತನು, ರಾಜನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು.
ಗೃಹ್ಣನ್ತ್ವಥಾನ್ಯೇ ನರದೇವಕನ್ಯಾ- ಪಾಣಿಂ ಯಥಾವನ್ನರದೇವಪುತ್ರಾಃ। ತಮಭ್ಯನನ್ದದ್ದ್ರುಪದಸ್ತಥಾ ದ್ವಿಜಂ ತಥಾ ಕುರುಷ್ವೇತಿ ತಮಾದಿದೇಶ
ಈಗ ಇತರ ರಾಜಪುತ್ರರೂ ಕೂಡಾ, ಕ್ರಮವಾಗಿ, ರಾಜಕುಮಾರಿಯನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಕೈಹಿಡಿಯಲಿ ಎಂದು ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ದ್ರುಪದನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಪುರೋಹಿತಸ್ಯಾನುಮತೇನ ರಾಜ್ಞ- ಸ್ತೇ ರಾಜಪುತ್ರಾ ಮುದಿತಾ ಬಭೂವುಃ। ಕ್ರಮೇಣ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ನರಾಧಿಪಾತ್ಮಜಾ ವರಸ್ತ್ರಿಯಾಸ್ತೇ ಜಗೃಹುಃ ಕರಂ ತದಾ
ಪುರೋಹಿತ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ರಾಜಪುತ್ರರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ನಂತರ, ಇತರ ರಾಜಪುತ್ರರೂ ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಧುವಿನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಡಿದರು.
ಅಹನ್ಯಹನ್ಯುತ್ತಮರೂಪಧಾರಿಣೋ ಮಹಾರಥಾಃ ಕೌರವವಂಶವರ್ಧನಾಃ
ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ, ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು, ಕೌರವ ವಂಶವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವರು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಇದಂ ಚ ತತ್ರಾದ್ಭುತರೂಪಮುತ್ತಮಂ ಜಗಾದ ದೇವರ್ಷಿರತೀತಮಾನುಷಮ್। ಮಹಾನುಭಾವಾ ಕಿಲ ಸಾ ಸುಮಧ್ಯಮಾ ಬಭೂವ ಕನ್ಯೈವ ಗತೇ ಗತೇಽಹನಿ
ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ್ಷಿಯೊಬ್ಬರು ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಸುಂದರಿ, ಸೊಂಟಸೊಗಸಾದವಳು, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ವಿವಾಹವಾದರೂ, ಮಾನವ ಸಾಮಾನ್ಯತೆಗೆ ಮೀರಿ, ಯಾವಾಗಲೂ ಕನ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಳು.
ಪತಿಶ್ವಶುರತಾ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇ ಪತಿದೇವರತಾಽನುಜೇ। ಮಧ್ಯಮೇಷು ಚ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಾಸ್ತ್ರಿತಯಂ ತ್ರಿತಯಂ ತ್ರಿಷು
ಹಿರಿಯನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ, ಚಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುತವಾದ ಅಕ್ಕನಂತೆ, ಮಧ್ಯಮರಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲಿಯವರು ತಲಾ ಮೂವರೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ವಿಧದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಳು.
ಕೃತೇ ವಿವಾಹೇ ದ್ರುಪದೋ ಧನಂ ದದೌ ಮಹಾರಥೇಭ್ಯೋ ಬಹುರೂಪಮುತ್ತಮಮ್। ಶತಂ ರಥಾನಾಂ ವರಹೇಮಮಾಲಿನಾಂ ಚತುರ್ಯುಜಾಂ ಹೇಮಖಲೀನಮಾಲಿನಾಮ್
ವಿವಾಹ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ದ್ರುಪದನು ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ನೂರು ಚತುಷ್ಪಾದ ರಥಗಳು, ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದವು.
ಶತಂ ಗಜಾನಾಮಪಿ ಪದ್ಮಿನಾಂ ತಥಾ ಶತಂ ಗಿರಿಣಾಮಿವ ಹೇಮಶೃಙ್ಗಿಣಾಮ್। ತಥೈವ ದಾಸೀಶತಮಗ್ರ್ಯಯೌವನಂ ಮಹಾರ್ಹವೇಷಾಭರಣಾಮ್ಬರಸ್ರಜಮ್
ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿರುವ ನೂರು ಆನೆಗಳು, ಬೆಟ್ಟದಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು, ಹಾಗೂ ಯೌವನದ ಪ್ರೌಢಿಯಾದ ನೂರು ದಾಸಿಯರು, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಕೊಟ್ಟನು.
ಪೃಥಕ್ಪೃಥಗ್ದಿವ್ಯದೃಶಾಂ ಪುನರ್ದದೌ ತದಾ ಧನಂ ಸೌಮಕಿರಗ್ನಿಸಾಕ್ಷಿಕಮ್। ತಥೈವ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿಭೂಷಣಾನಿ ಪ್ರಭಾವಯುಕ್ತಾನಿ ಮಹಾನುಭಾವಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ದೇವಸಮಾನ ರೂಪವಿರುವವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಹಾತ್ಮತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೀಡಿದನು.
ಕೃತೇ ವಿವಾಹೇ ಚ ತತಸ್ತು ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಪ್ರಭೂತರತ್ನಾಮುಪಲಭ್ಯ ತಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್। ವಿಜಹ್ರುರಿನ್ದ್ರಪ್ರತಿಮಾ ಮಹಾಬಲಾಃ ಪುರೇ ತು ಪಾಞ್ಚಾಲನೃಪಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಹ
ಮದುವೆ ನೆರವೇರಿದ ನಂತರ, ಪಾಂಡವರು ಅಪಾರವಾದ ಧನ-ರತ್ನಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಪಾಂಚಾಲರಾಜನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪಾಣ್ಡವೈಃ ಸಹ ಸಂಯೋಗಂ ಗತಸ್ಯ ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಹ। ನ ಬಭೂವ ಭಯಂ ಕಿಂಚಿದ್ದೇವೇಭ್ಯೋಽಪಿ ಕಥಂಚನ
ಪಾಂಡವರ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹ ಹೊಂದಿದ ದ್ರುಪದನಿಗೆ, ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಕುನ್ತೀಮಾಸಾದ್ಯ ತಾ ನಾರ್ಯೋ ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ನಾಮ ಸಂಕೀರ್ತಯನ್ತ್ಯೋಽಸ್ಯಾ ಜಗ್ಮುಃ ಪಾದೌ ಸ್ವಮೂರ್ಧಭಿಃ
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದ್ರುಪದನ ಮನೆಮಕ್ಕಳು ಕುಂತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ಹೆಸರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ತಲೆಯಿಂದ ಅವಳ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರು.
ಕೃಷ್ಣಾ ಚ ಕ್ಷೌಮಸಂವೀತಾ ಕೃತಕೌತುಕಮಙ್ಗಲಾ। ಕೃತಾಭಿವಾದನಾ ಶ್ವಶ್ರ್ವಾಸ್ತಸ್ಥೌ ಪ್ರಹ್ವಾ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ
ಕೃಷ್ಣೆ ಸುಂದರ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ, ಶುಭ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅತ್ತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ನಿಂತುಕೊಂಡಳು.