ಕೇಚಿದಾಹುರ್ಯುವಾ ಶ್ರೀಮಾನ್ನಾಗರಾಜಕರೋಪಮಃ। ಪೀನಸ್ಕನ್ಧೋರುಬಾಹುಶ್ಚ ಧೈರ್ಯೇಣ ಹಿಮವಾನಿವ
ಕೆಲವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಅವನು ಯುವಕ, ಕಾಂತಿಯುತನು, ಅವನ ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಳು ನಾಗರಾಜನಂತಿವೆ, ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಮಾಲಯನಂತ ಸ್ಥಿರನು.'
ಸಿಂಹಖೇಲಗತಿಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮತ್ತನಾಗೇನ್ದ್ರವಿಕ್ರಮಃ। ಸಂಭಾವ್ಯಮಸ್ಮಿನ್ಕರ್ಮೇದಮುತ್ಸಾಹಾಚ್ಚಾನುಮೀಯತೇ
ಅವನ ನಡೆ ಸಿಂಹದಂತೆ, ಅವನು ಕಾಂತಿಯುತನು, ಅವನ ವೀರ್ಯ ಮದದಿಂದಿರುವ ಆನೆಗೆ ಸಮಾನ; ಅವನ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯ ಅವನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ಶಕ್ತಿರಸ್ಯ ಮಹೋತ್ಸಾಹಾ ನ ಹ್ಯಶಕ್ತಃ ಸ್ವಯಂ ವ್ರಜೇತ್। ನ ಚ ತದ್ವಿದ್ಯತೇ ಕಿಂಚಿತ್ಕರ್ಮ ಲೋಕೇಷು ಯದ್ಭವೇತ್
ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹವಿದೆ; ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು ಸ್ವತಃ ಮುಂದೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಮಸಾಧ್ಯಂ ಚ ನೃಷು ಸಂಸ್ಥಾನಚಾರಿಷು। ಅಬ್ಭಕ್ಷಾ ವಾಯುಭಕ್ಷಾಶ್ಚ ಫಲಾಹಾರಾ ದೃಢವ್ರತಾಃ
ಮಾನವರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ; ಕೆಲವರು ನೀರು, ಗಾಳಿ ಅಥವಾ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ದುರ್ಬಲಾ ಅಪಿ ವಿಪ್ರಾ ಹಿ ಬಲೀಯಾಂಸಃ ಸ್ವೇತಜಸಾ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ನಾವಮನ್ತವ್ಯಃ ಸದಸದ್ವಾ ಸಮಾಚರನ್
ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು.
ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಮಹದ್ಧ್ರಸ್ವಂ ಕರ್ಮ ಯತ್ಸಮುಪಾಗತಮ್। ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೇನ ರಾಮೇಣ ನಿರ್ಜಿತಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ಯುಧಿ
ಸುಖವಾಗಿರಲಿ, ದುಃಖವಾಗಿರಲಿ, ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಲಿ, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರಲಿ—ಯಾವ ಕೆಲಸ ಎದುರಾದರೂ ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ರಾಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಪೀತಃ ಸಮುದ್ರೋಽಗಸ್ತ್ಯೇನ ಅಗಾಧೋ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸಾ। ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರುವನ್ತು ಸರ್ವೇಽತ್ರ ವಟುರೇಷ ಧನುರ್ಮಹಾನ್
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಳವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನೇ ಕುಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳಲಿ—ಈ ಹುಡುಗ ಮಹಾನ್, ಈ ಧನುಸ್ಸೂ ಮಹಾನ್.
ಆರೋಪಯತು ಶೀಘ್ರಂ ವೈ ತಥೇತ್ಯೂಚುರ್ದ್ವಿಜರ್ಷಭಾಃ
'ಅವನು ಬೇಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆಯಲಿ,' ಎಂದು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು.
ಅರ್ಜುನೋ ಧನುಷೋಽಭ್ಯಾಶೇ ತಸ್ಥೌ ಗಿರಿರಿವಾಚಲಃ। `ಅರ್ಜುನಃ ಪಾಣ್ಡವಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಮಥಾಬ್ರವೀತ್
ಅರ್ಜುನನು ಧನುಸ್ಸಿನ ಹತ್ತಿರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು; ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ದ್ರುಪದನ ಮಗನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ
ಅರ್ಜುನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾಥ ರಾಜನ್ಯೋ ವೈಶ್ಯೋ ವಾ ಶೂದ್ರ ಏವ ವಾ। ಏತೇಷಾಂ ಯೋ ಧನುಃಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಜ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾದ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿರಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿರಲಿ, ವೈಶ್ಯನಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನಾಗಿರಲಿ—ಯಾರು ಈ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಾನೋ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ,
ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದೇಯಾ ಭಗಿನೀ ಸತ್ಯಮುಕ್ತಂ ಮಯಾ ವಚಃ
ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುವುದು; ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಮಾತು.
ತತಃ ಪಶ್ಚಾನ್ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪಾಣ್ಡವೋ ರಣದುರ್ಜಯಃ।' ಸ ತದ್ಧನುಃ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮಥಾಕರೋತ್
ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗದ ಪಾಂಡವನು, ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ದೇವಮೀನಂ ವರದಂ ಪ್ರಭುಮ್। ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಮನಸಾ ಕೃತ್ವಾ ಜಗೃಹೇ ಚಾರ್ಜುನೋ ಧನುಃ
ಮೀನದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವರಿಗೆ, ವರದಾತನಾದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿದನು; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೆನೆದು ಅರ್ಜುನನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.
ಯತ್ಪಾರ್ಥಿವೈ ರುಕ್ಮಸುನೀಥವಕ್ರೈ ರಾಧೇಯದುರ್ಯೋಧನಶಲ್ಯಸಾಲ್ವೈಃ। ತದಾ ಧನುರ್ವೇದಪರೈರ್ನೃಸಿಂಹೈಃ ಕೃತಂ ನ ಸಜ್ಯಂ ಮಹತೋಽಪಿ ಯತ್ನಾತ್
ಅದು, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜಗಳಿದ್ದ, ಬಾಗಿದ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿದ್ದ ಕರ್ನ, ದುಶ್ಯಾಸನ, ಶಲ್ಯ, ಸಾಲ್ವ ರಾಜನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತರಾದ ರಾಜರು, ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಎಳೆಯಲಾಗದ ಬಿಲ್ಲಾಗಿತ್ತು.
ತದರ್ಜುನೋ ವೀರ್ಯವತಾಂ ಸದರ್ಪ- ಸ್ತದೈನ್ದ್ರಿರಿನ್ದ್ರಾವರಜಪ್ರಭಾವಃ। ಸಜ್ಯಂ ಚ ಚಕ್ರೇ ನಿಮಿಷಾನ್ತರೇಣ ಶರಾಂಶ್ಚ ಜಗ್ರಾಹ ದಶಾರ್ದಸಙ್ಖ್ಯಾನ್
ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು, ಶೂರರಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವ, ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಇಂದ್ರನ ತಮ್ಮನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಎಳೆದು, ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ವಿವ್ಯಾಧ ಲಕ್ಷ್ಯಂ ನಿಪಪಾತ ತಚ್ಚ ಛಿದ್ರೇಣ ಭೂಮೌ ಸಹಸಾತಿವಿದ್ಧಮ್। ತತೋಽನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಚ ಬಭೂವ ನಾದಃ ಸಮಾಜಮಧ್ಯೇ ಚ ಮಹಾನ್ನಿನಾದಃ
ಅವನು ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಅದು ರಂಧ್ರದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು; ಆಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂದಿತು, ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಪುಷ್ಪಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ವವರ್ಷ ದೇವಃ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ದ್ವಿಷತಾಂ ನಿಹನ್ತುಃ
ಪಾರ್ಥನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ದೇವರು ಆತನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ದಿವ್ಯ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ಚೇಲಾನಿ ವಿವ್ಯಧುಸ್ತತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ। ವಿಲಕ್ಷಿತಾಸ್ತತಶ್ಚಕ್ರುರ್ಹಾಹಾಕಾರಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ನ್ಯಪತಂಶ್ಚಾತ್ರ ನಭಸಃ ಸಮನ್ತಾತ್ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಯಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತಮ್ಮ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರು; ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದರು; ಆಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಯಿತು.
ಶತಾಙ್ಗಾನಿ ಚ ತೂರ್ಯಾಣಿ ವಾದಕಾಃ ಸಮವಾದಯನ್। ಸೂತಮಾಗಧಸಙ್ಘಾಶ್ಚಾಪ್ಯಸ್ತುವಂಸ್ತತ್ರ ಸುಸ್ವರಾಃ
ಸಂಗೀತಗಾರರು ನೂರಾರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು; ಸೂತರು, ಮಾಘದರು ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ರುಪದಃ ಪ್ರೀತೋ ಬಭೂವ ರಿಪುಸೂದನಃ। ಸಹ ಸೈನ್ಯೈಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಸಾಹಾಯ್ಯಾರ್ಥಮಿಯೇಷ ಸಃ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ದ್ರುಪದನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ತನ್ನ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಶಬ್ದೇ ಮಹತಿ ಪ್ರವೃದ್ಧೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ಧರ್ಮಭೃತಾಂ ವರಿಷ್ಠಃ। ಆವಾಸಮೇವೋಪಜಗಾಮ ಶೀಘ್ರಂ ಸಾರ್ಧಂ ಯಮಾಭ್ಯಾಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಭ್ಯಾಮ್
ಆ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಯಮನ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ವಿದ್ಧಂ ತು ಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪ್ರಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾರ್ಥಂ ಚ ಶಕ್ರಪ್ರತಿಮಂ ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ। `ಸ್ವಭ್ಯಸ್ತರೂಪಾಪಿ ನವೇವ ನಿತ್ಯಂ ವಿನಾಪಿ ಹಾಸಂ ಹಸತೀವ ಕನ್ಯಾ
ಗುರಿ ಹೊಡೆದಿರುವುದನ್ನು, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಕಾಣುವ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣೆ ಹೊರಗೆ ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೊಸದಾಗಿ ಅರಳಿದಂತೆ, ನಗದಿದ್ದರೂ ನಗುವಂತೆ, ಕನ್ಯೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಮದಾದೃತೇಽಪಿ ಸ್ಖಲತೀವ ಭಾವೈ- ರ್ವಾಚಾ ವಿನಾ ವ್ಯಾಹರತೀವ ದೃಷ್ಟ್ಯಾ। ಆದಾಯ ಶುಕ್ಲಂ ವರಮಾಲ್ಯದಾಮ ಜಗಾಮ ಕುನ್ತೀಸುತಮುತ್ಸ್ಮಯನ್ತೀ
ಮದದಿಂದಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಾವನೆಗಳಿಂದ ತಲ್ಲಣಿಸಿದಂತೆ, ಮಾತಾಡದೆ ಇದ್ದರೂ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದಂತೆ, ಶುಭ್ರವಾದ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕುಂತಿಯ ಮಗನ ಬಳಿಗೆ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಹೋದಳು.
ಗತ್ವಾ ಚ ಪಶ್ಚಾತ್ಪ್ರಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಕೃಷ್ಣಾ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ವಕ್ಷಸ್ಯವಿಶಙ್ಕಮಾನಾ। ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಸ್ರಜಂ ಪಾರ್ಥಿವವೀರಮಧ್ಯೇ ವರಾಯ ವವ್ರೇ ದ್ವಿಜಸಙ್ಘಮಧ್ಯೇ
ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ, ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದ ಕೃಷ್ಣೆ, ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ರಾಜವೀರರ ಮಧ್ಯೆ ಪಾರ್ಥನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಹಾರವನ್ನು ಹಾಕಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ನಡುವೆ ಅವನನ್ನು ವರನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಶಚೀವ ದೇವೇನ್ದ್ರಮಥಾಗ್ನಿದೇವಂ ಸ್ವಾಹೇವ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ಯಥಾ ಮುಕುನ್ದಮ್। ಉಷೇವ ಸೂರ್ಯಂ ಮದನಂ ರತೀವ ಮಹೇಶ್ವರಂ ಪರ್ವತರಾಜಪುತ್ರೀ
ಶಚೀ ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ಸ್ವಾಹೆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮುಕುಂದನನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ಉಷೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ರತಿ ಮದನನನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಿಸಿದಂತೆ, ಅವಳು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಸ ತಾಮುಪಾದಾಯ ವಿಜಿತ್ಯ ರಙ್ಗೇ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಸ್ತೈರಭಿಪೂಜ್ಯಮಾನಃ। ರಙ್ಗಾನ್ನಿರಕ್ರಾಮದಚಿನ್ತ್ಯಕರ್ಮಾ ಪತ್ನ್ಯಾ ತಯಾ ಚಾಪ್ಯನುಗಮ್ಯಮಾನಃ
ಅವಳನ್ನು ರಂಗದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಮಹಾಕರ್ಮನಾದ ಅವನು, ಆ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಭೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
ತಸ್ಮೈ ದಿತ್ಸತಿ ಕನ್ಯಾಂ ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ತದಾ ನೃಪೇ। ಕೋಪ ಆಸೀನ್ಮಹೀಪಾನಾಮಾಲೋಕ್ಯಾನ್ಯೋನ್ಯಮನ್ತಿಕಾತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಹೊರಟಾಗ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜರು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕೋಪಗೊಂಡರು.
ಊಚುಃ ಸರ್ವೇ ಸಮಾಗಮ್ಯ ಪರಸ್ಪರಹಿತೈಷಿಣಃ। ವಯಂ ಸರ್ವೇ ಸಮಾಹೂತಾ ದ್ರುಪದೇನ ದುರಾತ್ಮನಾ। ಸಂಹತ್ಯ ಚಾಭ್ಯಗಚ್ಛಾಮ ಸ್ವಯಂವರದಿದೃಕ್ಷಯಾ
ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ದ್ರುಪದನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟೆವು, ಅವನು ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನು; ಸ್ವಯಂವರವನ್ನು ನೋಡಲು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.'
ಅಸ್ಮಾನಯಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ತೃಣೀಕೃತ್ಯ ಚ ಸಂಗತಾನ್। ದಾತುಮಿಚ್ಛತಿ ವಿಪ್ರಾಯ ದ್ರೌಪದೀಂ ಯೋಷಿತಾಂ ವರಾಮ್
'ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದವಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.'