ಪ್ರಾಕಾರಪರಿಖೋಪೇತೋ ದ್ವಾರತೋರಣಮಣ್ಡಿತಃ। ವಿತಾನೇನ ವಿಚಿತ್ರೇಣ ಸರ್ವತಃ ಸಮಲಙ್ಕೃತಃ
ಆ ಸಭಾ ಸ್ಥಳದ ಸುತ್ತಲೂ ಗೋಡೆಗಳು, ಹೊಂಡಗಳು, ಬಾಗಿಲುಗಳು, ತೋರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು; ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ತೂರ್ಯೌಘಶತಸಙ್ಕೀರ್ಣಃ ಪರಾರ್ಧ್ಯಾಗುರುಧೂಪಿತಃ। ಚನ್ದನೋದಕಸಿಕ್ತಶ್ಚ ಮಾಲ್ಯದಾಮೋಪಶೋಭಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಗರುದ ಹೂವಿನ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು, ಚಂದನ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಲಾಗಿತ್ತು, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಕೈಲಾಸಶಿಖರಪ್ರಖ್ಯೈರ್ನಭಸ್ತಲವಿಲೇಖಿಭಿಃ। ಸರ್ವತಃ ಸಂವೃತಃ ಶುಭ್ರೈಃ ಪ್ರಾಸಾದೈಃ ಸುಕೃತೋಚ್ಛ್ರಯೈ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದ, ಉನ್ನತವಾದ ಭವನಗಳು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಆ ಸಭಾ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆವರಿಸಿಹೋಗಿದ್ದವು.
ಸುವರ್ಣಜಾಲಸಂವೀತೈರ್ಮಣಿಕುಟ್ಟಿಮಭೂಷಣೈಃ। ಸುಖಾರೋಹಣಸೋಪಾನೈರ್ಮಹಾಸನಪರಿಚ್ಛದೈಃ
ಅವು ಚಿನ್ನದ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೆಲ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಏರುವ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ಮತ್ತು ಭವ್ಯ ಆಸನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದವು.
ಸ್ರಗ್ದಾಮಸಮವಚ್ಛನ್ನೈರಗುರೂತ್ತಮವಾಸಿತೈಃ। ಹಂಸಾಂಶುವರ್ಣೈರ್ಬಹುಭಿರಾಯೋಜನಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ
ಅಲ್ಲಿ ಹಾರಗಳು ಹಾರಿಸಿದವು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅಗರುದ ವಾಸನೆ ಹರಡಿತ್ತು, ಹಲವಾರು ಬಂಗಾರದ ಹಂಸಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ದೂರದೂರಿಗೂ ಸುಗಂಧ ಹರಡಿತ್ತು.
ಅಸಂಬಾಧಶತದ್ವಾರೈಃ ಶಯನಾಸನಶೋಭಿತೈಃ। ಬಹುಧಾತುಪಿನದ್ಧಾಙ್ಗೈರ್ಹಿಮವಚ್ಛಿಖರೈರಿವ
ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವಿಶಾಲವಾದ ಬಾಗಿಲುಗಳು, ಸುಂದರ ಹಾಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಸನಗಳು, ಅನೇಕ ಲೋಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಭಾಗಗಳು, ಹಿಮಾಲಯ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತ್ರ ನಾನಾಪ್ರಕಾರೇಷು ವಿಮಾನೇಷು ಸ್ವಲಙ್ಕೃತಾಃ। ಸ್ಪರ್ಧಮಾನಾಸ್ತದಾಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ನಿಷೇದುಃ ಸರ್ವಪಾರ್ಥಿವಾಃ
ಆ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಭವ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು.
ತತ್ರೋಪವಿಷ್ಟಾನ್ದದೃಶುರ್ಮಹಾಸತ್ವಾನ್ಪೃಥಗ್ಜನಾಃ। ರಾಜಸಿಂಹಾನ್ಮಹಾಭಾಗಾನ್ಕೃಷ್ಣಾಗುರುವಿಭೂಷಿತಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜರನ್ನು, ಕೃಷ್ಣ ಅಗರುದ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಮಹಾಪ್ರಸಾದಾನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾನ್ಸ್ವರಾಷ್ಟ್ರಪರಿರಕ್ಷಿಣಃ। ಪ್ರಿಯಾನ್ಸರ್ವಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಸುಕೃತೈಃ ಕರ್ಮಭಿಃ ಶುಭೈಃ
ಅವರು ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು, ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವರನ್ನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು, ಶುಭಕರ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಮಞ್ಚೇಷು ಚ ಪರಾರ್ದ್ಧ್ಯೇಷು ಪೌರಜಾನಪದಾ ಜನಾಃ। ಕೃಷ್ಣಾದರ್ಶನಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಸರ್ವತಃ ಸಮುಪಾವಿಶನ್
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಂಚಗಳ ಮೇಲೆ, ನಗರ ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿ ಜನರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಬಂದು, ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಂಡರು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಸ್ತೇ ಚ ಸಹಿತಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಸಮುಪಾವಿಶನ್। ಋದ್ಧಿಂ ಪಞ್ಚಾಲರಾಜಸ್ಯ ಪಶ್ಯನ್ತಸ್ತಾಮನುತ್ತಮಾಮ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆಗೆ ಪಾಂಡವರು ಕೂಡ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಪಂಚಾಲರಾಜನ ಅದ್ಭುತ ವೈಭವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತಃ ಸಮಾಜೋ ವವೃಧೇ ಸ ರಾಜನ್ದಿವಸಾನ್ಬಹೂನ್। ರತ್ನಪ್ರದಾನಬಹುಲಃ ಶೋಭಿತೋ ನಟನರ್ತಕೈಃ
ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನೇ, ಆ ಸಭೆ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಅಪಾರ ರತ್ನಗಳ ದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯಗಾಯಕರಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ವರ್ತಮಾನೇ ಸಮಾಜೇ ತು ರಮಣೀಯೇಽಹ್ನಿ ಷೋಡಶೇ। `ಮೈತ್ರೇ ಮುಹೂರ್ತೇ ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ರಾಜದಾರಾಃ ಪುರಾವಿದಃ। ಪುತ್ರವತ್ಯಃ ಸುವಸನಾಃ ಪ್ರತಿಕರ್ಮೋಪಚಕ್ರಮುಃ
ಹದಿನಾರನೇ ದಿನದ ಸುಂದರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶುಭ ಮೈತ್ರ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ, ರಾಜನ ಪತ್ನಿಯರು, ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಟುಗಳಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ವೈಡೂರ್ಯಮಯಪೀಠೇ ತು ನಿವಿಷ್ಟಾಂ ದ್ರೌಪದೀಂ ತದಾ। ಸತೂರ್ಯಂ ಸ್ನಾಪಯಾಞ್ಚಕ್ರುಃ ಸ್ವರ್ಣಕುಮ್ಭಸ್ಥಿತೈರ್ಜಲೈಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ದ್ರೌಪದಿಗೆ, ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯ ನಡುವೆ, ಬಂಗಾರದ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ತಂದ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲಾಯಿತು.
ತಾಂ ನಿವೃತ್ತಾಭಿಷೇಕಾಂ ಚ ದುಕೂಲದ್ವಯಧಾರಿಣೀಮ್। ನಿನ್ಯುರ್ಮಣಿಸ್ತಮ್ಭವತೀಂ ವೇದಿಂ ವೈ ಸುಪರಿಷ್ಕೃತಾಮ್
ಅಭಿಷೇಕ ಮುಗಿದ ಆಕೆಯನ್ನು, ಎರಡು ನಯವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಮಣಿಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ವೇದಿಕೆಗೆ ಅವರು ಕರೆದೊಯ್ದರು.
ನಿವೇಶ್ಯ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೀಂ ಹೃಷ್ಟಾಂ ವಿಸ್ಮಿತಾಕ್ಷ್ಯಃ ಪ್ರಸಾಧಿಕಾಃ। ಕೇನಾಲಙ್ಕರಣೇನೇಮಾಮಿತ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಂ ವ್ಯಲೋಕಯನ್
ಆಕೆಯನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿಕೊಂಡ ಆಕೆಗೂಡುಗಳು, 'ಈಕೆ ಯಾವ ಆಭರಣದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳೋ?' ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
ಧೂಪೋಷ್ಮಣಾ ಚ ಕೇಶಾನಾಮಾರ್ದ್ರಭಾವಂ ವ್ಯಪೋಹಯನ್। ಬಬನ್ಧುರಸ್ಯಾ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲಂ ಮಾಲ್ಯೈಃ ಸುರಭಿಗನ್ಧಿಭಿಃ
ಧೂಪದ ಉಷ್ಣದಿಂದ ಆಕೆಯ ಕೂದಲು ಒಣಗಿಸಿ, ಸುಗಂಧಮಯ ಹಾರಗಳಿಂದ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು.
ದೂರ್ವಾಮಧೂಕರಚಿತಂ ಮಾಲ್ಯಂ ತಸ್ಯಾ ದದುಃ ಕರೇ। ಚಕ್ರುಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಾಗರುಣಾ ಪತ್ರಸಙ್ಗಂ ಕುಚದ್ವಯೇ
ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಜೇನುಮಿಶ್ರಿತ ಹಾರವನ್ನು ಆಕೆಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು; ಕಪ್ಪು ಅಗರುದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆಕೆಯ ಉಡುಗೆಯ ಮೇಲೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
ರೇಜೇ ಸಾ ಚಕ್ರವಾಕಾಙ್ಕಾ ಸ್ವರ್ಣದೀರ್ಘಾ ಸರಿದ್ವರಾ। ಅಲಕೈಃ ಕುಟಿಲೈಸ್ತಸ್ಯಾ ಮುಖಂ ವಿಕಸಿತಂ ಬಭೌ
ಆಕೆ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇರುವ ಚಿನ್ನದ ನದಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು; ಆಕೆಯ ಮುಖವು ಕುಡಿದ ಅಲಕಗಳಿಂದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಅರಳಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಆಸಕ್ತಭೃಙ್ಗಂ ಕುಸುಮಂ ಶಶಿಮ್ಬಿಮ್ಬಂ ಜಿಗಾಯ ತತ್। ಕಾಲಾಞ್ಜನಂ ನಯನಯೋರಾಚಾರಾರ್ಥಂ ಸಮಾದಧುಃ
ಮೆಣಸು ಹಾರದಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಗಳು ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಅದು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕಪ್ಪು ಅಂಜನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು.
ಭೂಷಣಂ ರತ್ನಖಚಿತೈರಲಂಚಕ್ರುರ್ಯಥೋಚಿತಮ್। ಮಾತಾ ಚ ತಸ್ಯಾಃ ಪೃಷತೀ ಹರಿತಾಲಮನಶ್ಶಿಲಾಮ್
ಮೌಲ್ಯವಂತವಾದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಆಕೆಗೆ ತೊಡಿಸಿದರು; ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.
ಅಙ್ಗುಲೀಭ್ಯಾಮುಪಾದಾಯ ತಿಲಕಂ ವಿದಧೇ ಮುಖೇ। ಅಲಙ್ಕೃತಾಂ ವಧೂಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯೋಷಿತೋ ಮುದಮಾಯಯುಃ
ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಮಗಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ತಿಲಕವನ್ನು ಹಾಕಿದಳು; ವಧುವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಿಳೆಯರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಮಾತಾ ನ ಮುಮುದೇ ತಸ್ಯಾಃ ಪತಿಃ ಕೀದೃಗ್ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಸೌವಿದಲ್ಲಾಃ ಸಮಾಗಮ್ಯ ದ್ರುಪದಸ್ಯಾಜ್ಞಯಾ ತತಃ
ಆದರೆ ಆಕೆಯ ತಾಯಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿಲ್ಲ, 'ಈಕೆಗೆ ಹೇಗಾದ ಪತಿ ಸಿಗುತ್ತಾನೋ?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದಳು. ನಂತರ ದ್ರುಪದನ ಆದೇಶದಿಂದ ಆಕೆಗೂಡುಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಏನಾಮಾರೋಪಯಾಮಾಸುಃ ಕರಿಣೀಂ ಕುಚಭೂಷಿತಾಮ್। ತತೋಽವಾದ್ಯನ್ತ ವಾದ್ಯಾನಿ ಮಙ್ಗಲಾನಿ ದಿವಿ ಸ್ಪೃಶನ್
ಮೂಡಿದ ಉಡುಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆನೆಮೇಲೆ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದರು; ಆಮೇಲೆ ಶುಭವಾದ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು, ಅವುಗಳ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶವನ್ನೂ ತಲುಪಿತು.
ವಿಲಾಸಿನೀಜನಾಶ್ಚಾಪಿ ಪ್ರವರಂ ಕರಿಣೀಶತಮ್। ಮಾಙ್ಗಲ್ಯಗೀತಂ ಗಾಯನ್ತ್ಯಃ ಪಾರ್ಸ್ವಯೋರುಭಯೋರ್ಯಯುಃ
ಅಂಗಣದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ನೂರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶುಭಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಆಕೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದರು.
ಜನಾಪಸರಣೇ ವ್ಯಗ್ರಾಃ ಪ್ರತಿಹಾರ್ಯಃ ಪುರಾ ಯಯುಃ। ಕೋಲಾಹಲೋ ಮಹಾನಾಸೀತ್ತಸ್ಮಿನ್ಪುರವರೇ ತದಾ
ಜನರನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸಲು ತೊಡಗಿದ್ದ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ನಗರದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಅದ್ಭುತ ನಗರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನೋ ಯಯಾವಗ್ರೇ ಹಯಮಾರುಹ್ಯ ಭಾರತ। ದ್ರುಪದೋ ರಙ್ಗದೇಶೇ ತು ಬಲೇನ ಮಹತಾ ಯುತಃ
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು, ಭಾರತ; ದ್ರುಪದನು ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ತಸ್ಥೌ ವ್ಯೂಹ್ಯ ಮಹಾನೀಕಂ ಪಾಲಿತಂ ದೃಢಧನ್ವಿಭಿಃ।' ಆಪ್ಲುತಾಙ್ಗೀಂ ಸುವಸನಾಂ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಮ್
ಬಲಿಷ್ಠ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಾದ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೂಡಿ, ಅವನು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳಿದ್ದಳು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಭೂಷಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಮಾಲಾಂ ಚ ಸಮುಪಾದಾಯ ಕಾಞ್ಚನೀಂ ಸಮಲಙ್ಕೃತಾಮ್। `ಆಗತಾಂ ದದೃಶುಃ ಸರ್ವೇ ರಙ್ಗಭೂಮಿಮಲಙ್ಕೃತಾಮ್
ಚಿನ್ನದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆಕೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಅವತೀರ್ಣಾ ತತೋ ರಙ್ಗಂ ದ್ರೌಪದೀ ಭರತರ್ಷಭ। `ತಸ್ಥೌ ಪ್ರಮುದಿತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ನೃಪತೀನ್ರಙ್ಗಮಣ್ಡಲೇ। ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ತೀ ವ್ರೀಡಿತಾಪಾಙ್ಗೀ ದ್ರಷ್ಟೃಣಾಂ ಸುಮನೋಹರಾ
ನಂತರ ದ್ರೌಪದಿಯು ರಂಗಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ನಡುವೆ ನಿಂತಳು; ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣುಚುರುಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ, ಆಕೆಯು ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದಳು.