ನಾನಾಗುಲ್ಮಲತಾಚ್ಛನ್ನಂ ನಾನಾದ್ರುಮಸಮಾವೃತಮ್। ಅರಣ್ಯಂ ಘೋರಸನ್ನಾದಂ ಶಾಪಗ್ರಸ್ತಃ ಪರಿಭ್ರಮನ್
ಹಲವಾರು ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳು, ಬಳ್ಳಿಗಳು, ವಿವಿಧ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಡುಕುವ ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಶಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ಕದಾಚಿತ್ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಮೃಗಯನ್ಭಕ್ಷ್ಯಮಾತ್ಮನಃ। ದದರ್ಶ ಸುಪರಿಕ್ಲಿಷ್ಟಃ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿನ್ನಿರ್ಜನೇ ವನೇ
ಒಂದು ಬಾರಿ, ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಆತನು ತನ್ನಿಗೆ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಒಂದು ನಿರ್ಜನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ನೋಡಿದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಂ ಚೈವ ಮಿಥುನಾಯೋಪಸಂಗತೌ। ತೌ ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸುವಿತ್ರಸ್ತಾವಕೃತಾರ್ಥೌ ಪ್ರಧಾವಿತೌ
ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ, ಇಬ್ಬರೂ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ ಸಾಧಿಸದೆ ಓಡಿ ಹೋದರು.
ತಯೋಃ ಪ್ರದ್ರವತೋರ್ವಿಪ್ರಂ ಜಗ್ರಾಹ ನೃಪತಿರ್ಬಲಾತ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೃಹೀತಂ ಭರ್ತಾರಮಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಭಾಷತ
ಅವರು ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು. ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಬಂಧಿತನಾಗಿ ನೋಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಶೃಣು ರಾಜನ್ಮಮ ವಚೋ ಯತ್ತ್ವಾಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸುವ್ರತ। ಆದಿತ್ಯವಂಶಪ್ರಭವಸ್ತ್ವಂ ಹಿ ಲೋಕೇ ಪರಿಶ್ರುತಃ
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು. ನೀನು ಸೂರ್ಯವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನೆಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಅಪ್ರಮತ್ತಃ ಸ್ಥಿ ಧರ್ಮೇ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣೇ ರತಃ। ಶಾಪೋಪಹತ ದುರ್ಧರ್ಷ ನ ಪಾಪಂ ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರುವವನು, ಹಿರಿಯರ ಸೇವೆಗೆ ಮನಸೊಡ್ಡಿರುವವನು. ಶಾಪದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದ ನೀನು, ಪಾಪ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ.
ಋತುಕಾಲೇ ತು ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಭರ್ತೃವ್ಯಸನಕರ್ಶಿತಾ। ಅಕೃತಾರ್ಥಾ ಹ್ಯಹಂ ಭರ್ತ್ರಾ ಪ್ರಸವಾರ್ಥಂ ಸಮಾಗತಾ
ಈಗ ಋತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗಂಡನ ದುಃಖದಿಂದ ನರಳುತ್ತಾ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆ ಈಡಾಗಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಸೀದ ನೃಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಭರ್ತಾಽಯಂ ಮೇ ವಿಸೃಜ್ಯತಾಮ್। ಏವಂ ವಿಕ್ರೋಶಮಾನಾಯಾಸ್ತಸ್ಯಾಸ್ತು ನ ನೃಶಂಸವತ್
ರಾಜರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ದಯಮಾಡು, ನನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಬಿಡು. ಅವಳು ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಾ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ, ಅವನು ದಯೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ.
ಭರ್ತಾರಂ ಭಕ್ಷಯಾಮಾಸ ವ್ಯಾಘ್ರೋ ಮೃಗಮಿವೇಪ್ಸಿತಮ್। ತಸ್ಯಾಃ ಕ್ರೋಧಾಭಿಭೂತಾಯಾ ಯಾನ್ಯಶ್ರೂಣ್ಯಪತನ್ಭುವಿ
ಆ ವ್ಯಾಘ್ರನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ತನ್ನ ಇಷ್ಟದ ಮೃಗವನ್ನು ತಿನ್ನುವಂತೆ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟನು. ಆಕೆಯು ಕೋಪದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸಿದಳು.
ಸೋಽಗ್ನಿಃ ಸಮಭವದ್ದೀಪ್ತಸ್ತಂ ಚ ದೇಶಂ ವ್ಯದೀಪಯತ್। ತತಃ ಸಾ ಶೋಕಸಂತಪ್ತಾ ಭರ್ತೃವ್ಯಸನಕರ್ಶಿತಾ
ಆ ಕಣ್ಣೀರು ಹೊತ್ತಾಗ್ನಿಯಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬೆಳಗಿತು. ನಂತರ, ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತು ಗಂಡನ ದುಃಖದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿತಳಾದಳು.
ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಂ ರಾಜರ್ಷಿಮಶಪದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ರುಷಾ। ಯಸ್ಮಾನ್ಮಮಾಕೃತಾರ್ಥಾಯಾಸ್ತ್ವಯಾ ಕ್ಷುದ್ರ ನೃಶಂಸವತ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು: 'ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ಇಚ್ಛೆ ಈಡಾಗದೆ, ನೀನು ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ದಯೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.'
ಪ್ರೇಕ್ಷನ್ತ್ಯಾ ಭಕ್ಷಿತೋ ಮೇಽದ್ಯ ಪ್ರಿಯೋ ಭರ್ತಾ ಮಹಾಯಶಾಃ। ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಪಿ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ಮಚ್ಛಾಪಪರಿವಿಕ್ಷತಃ
ನಾನು ನೋಡುತ್ತಲೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಗಂಡನು, ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವನು, ಇಂದು ವ್ಯಾಘ್ರನಿಂದ ತಿಂದುಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಶಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪತ್ನೀಮೃತಾವನುಪ್ರಾಪ್ಯ ಸದ್ಯಸ್ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಸಿ ಜೀವಿತಮ್। `ತೇನ ಪ್ರಸಾದ್ಯಮಾನಾ ಸಾ ಪ್ರಸಾದಮಕರೋತ್ತದಾ।' ಯಸ್ಯ ಚರ್ಷೇರ್ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯ ತ್ವಯಾ ಪುತ್ರಾ ವಿನಾಶಿತಾಃ
ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸತ್ತಾಗ, ನೀನು ಕೂಡ ಕೂಡಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವೆ. ಅವಳು ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವನು ದಯೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನಿಂದ ವಸಿಷ್ಠ ಮಹರ್ಷಿಯ ಪುತ್ರರು ನಾಶವಾದರು.
ತೇನ ಸಂಗಮ್ಯ ತೇ ಭಾರ್ಯಾ ತನಯಂ ಜನಯಿಷ್ಯತಿ। ಸತೇ ವಂಶಕರಃ ಪುತ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನೃಪಾಧಮ
ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸೇರಿ, ಮಗುವನ್ನು ಹೆರಳುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಮಗುವೇ ನಿನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವನು, ರಾಜರೊಳಗಿನ ನೀಚನೆ.
ಏವಂ ಶಪ್ತ್ವಾ ತು ರಾಜಾನಂ ಸಾ ತಮಾಙ್ಗಿರಸೀ ಶುಭಾ। ತಸ್ಯೈವ ಸನ್ನಿಧೌ ದೀಪ್ತಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ಹುತಾಶನಮ್
ಹೀಗೆ ರಾಜನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ ಆ ಅಂಗಿರಸ ವಂಶದ ಪುಣ್ಯವಂತಳು, ಅವನ ಮುಂದೆಯೇ ಹೊತ್ತಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ವಸಿಷ್ಠಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸರ್ವಮೇತದವೈಕ್ಷತ। ಜ್ಞಾನಯೋಗೇನ ಮಹತಾ ತಪಸಾ ಚ ಪರನ್ತಪ
ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಮಹಾ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಮುಕ್ತಶಾಪಶ್ಚ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತತಃ। ಋತುಕಾಲೇಽಭಿಪತಿತೋ ಮದಯನ್ತ್ಯಾ ನಿವಾರಿತಃ
ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಆ ರಾಜರ್ಷಿಗೆ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಯಿತು. ಋತು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮದಯಂತಿಯನ್ನು ಸೇರಲು ಹೋದಾಗ, ಅವಳು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿತು.
ನ ಹಿ ಸಸ್ಮಾರ ಸ ನೃಪಸ್ತಂ ಶಾಪಂ ಕಾಮಮೋಹಿತಃ। ದೇವ್ಯಾಃ ಸೋಽಥ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಂಭ್ರಾನ್ತೋ ನೃಪಸತ್ತಮಃ
ಆ ರಾಜನು ಕಾಮಮೋಹದಿಂದ ಶಾಪವನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ದೇವಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ರಾಜನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು.
ತಂ ಶಾಪಮನುಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಪರ್ಯತಪ್ಯದ್ಭೃಶಂ ತದಾ। ಏತಸ್ಮಾತ್ಕಾರಣಾದ್ರಾಜಾ ವಸಿಷ್ಠಂ ಸನ್ಯಯೋಜಯತ್। ಸ್ವದಾರೇಷು ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಪದೋಷಸಮನ್ವಿತಃ
ಆಗ ಶಾಪವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟನು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ರಾಜನು ಶಾಪದ ದೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
ಅಸ್ಮಾಕಮನುರೂಪೋ ವೈ ಯಃ ಸ್ಯಾದ್ಗನ್ಧರ್ವ ವೇದವಿತ್। ಪುರೋಹಿತಸ್ತಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಸರ್ವಂ ಹಿ ವಿದಿತಂ ತವ
ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಯಾರು ಗಂಧರ್ವ ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಯಾಜಕನಾಗಿ ಯೋಗ್ಯನೋ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಯವೀಯಾನ್ದೇವಲಸ್ಯೈಷ ವನೇ ಭ್ರಾತಾ ತಪಸ್ಯತಿ। ಧೌಮ್ಯ ಉತ್ಕೋಚಕೇ ತೀರ್ಥೇ ತಂ ವೃಣುಧ್ವಂ ಯೀಚ್ಛಥ
ದೇವಳನ ತಮ್ಮನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಉತ್ಕೋಚಕ ತೀರ್ಥದ ಬಳಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ ಅವನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ತತೋಽರ್ಜುನೋಽಸ್ತ್ರಮಾಗ್ನೇಯಂ ಪ್ರದದೌ ತದ್ಯಥಾವಿಧಿ। ಗನ್ಧರ್ವಾಯ `ಸ ಚ ಪ್ರೀತೋ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್
ಅರ್ಜುನನು ಅಗ್ನಿಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಗಂಧರ್ವನಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು. ಗಂಧರ್ವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಮಯಿ ಸನ್ತಿ ಹಯಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ತವ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ವೈ ಸಖೇ। ಉಪಕಾರಕೃತಂ ಮಿತ್ರಂ ಪ್ರತಿಕಾರೇಣ ಯೋಜಯೇ
ನನ್ನ ಬಳಿ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು ಇವೆ ಸ್ನೇಹಿತನೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರತಿಫಲವಾಗಿ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಚಾಕ್ಷುಷೀಂ ವಿದ್ಯಾಮಿಮಾಂ ಭರತಸತ್ತಮ। ಏವಮುಕ್ತೋಽರ್ಜುನಃ' ಪ್ರೀತೋ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್
ಭರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಈ ದೃಷ್ಟಿಯ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ತ್ವಯ್ಯೇವ ತಾವತ್ತಿಷ್ಠನ್ತು ಹಯಾ ಗನ್ಧರ್ವಸತ್ತಮ। ಕಾರ್ಯಕಾಲೇ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮಃ ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇಽಸ್ತ್ವಿತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಗಂಧರ್ವಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಈಗ ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರಲಿ. ಅವಶ್ಯಕತೆ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಅವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು.
ತೇಽನ್ಯೋನ್ಯಮಭಿಸಂಪೂಜ್ಯ ಗನ್ಧರ್ವಃ ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಹ। ರಮ್ಯಾದ್ಭಾಗೀರಥೀತೀರಾದ್ಯಥಾಕಾಮಂ ಪ್ರತಸ್ಥಿರೇ
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಗೌರವಿಸಿ, ಗಂಧರ್ವನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಸುಂದರವಾದ ಭಾಗೀರಥಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೊರಟರು.
ತತ ಉತ್ಕೋಚಕಂ ತೀರ್ಥಂ ಗತ್ವಾ ಧೌಮ್ಯಾಶ್ರಮಂ ತು ತೇ। ತಂ ವವ್ರುಃ ಪಾಣ್ಡವಾ ಧೌಮ್ಯಂ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಾಯ ಭಾರತ
ನಂತರ ಅವರು ಉತ್ಕೋಚಕ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಧೌಮ್ಯನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಪಾಂಡವರು ಧೌಮ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿದರು, ಭರತಕುಲದವರೇ.
ತಾನ್ಧೌಮ್ಯಃ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ಸರ್ವವೇದವಿದಾಂ ವರಃ। ವನ್ಯೇನ ಫಲಮೂಲೇನ ಪೌರೋಹಿತ್ಯೇನ ಚೈವ ಹ
ಸರ್ವವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ಧೌಮ್ಯನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಕಾಡಿನ ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿ, ಪೂಜಾರಿಯ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು.
ತೇ ಸಮಾಶಂಸಿರೇ ಲಬ್ಧಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ರಾಜ್ಯಂ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ತಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಪಾಞ್ಚಾಲೀಂ ಚ ಸ್ವಯಂವರೇ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಆಶಯವಿಟ್ಟರು, ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಪುರೋಹಿತೇನ ತೇನಾಥ ಗುರುಣಾ ಸಂಗತಾಸ್ತದಾ। ನಾಥವನ್ತಮಿವಾತ್ಮಾನಂ ಮೇನಿರೇ ಭರತರ್ಷಭಾಃ
ಆ ಪೂಜಾರಿ ಮತ್ತು ಗುರು ಅವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಭರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ತಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಪಡೆದವರಂತೆ ಭಾವಿಸಿದರು.