ತಂ ತದಾ ಸುಸಮಿದ್ಧೋಽಪಿ ನ ದದಾಹ ಹುತಾಶನಃ। ದೀಪ್ಯಮಾನೋಽಪ್ಯಮಿತ್ರಘ್ನ ಶೀತೋಽಗ್ನಿರಭವತ್ತತಃ
ಆಗ ಆ ಬೆಂಕಿ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನನ್ನು ಸುಡಲಿಲ್ಲ; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ಬೆಂಕಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದು ತಂಪಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ಸ ಸಮುದ್ರಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಶೋಕಾವಿಷ್ಟೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ಬದ್ಧ್ವಾ ಕಣ್ಠೇ ಶಿಲಾಂ ಗುರ್ವೀಂ ನಿಪಪಾತ ತದಾಮ್ಭಸಿ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಮುದ್ರದತ್ತ ನೋಡಿದನು; ತನ್ನ ಕಣ್ಠಕ್ಕೆ ಭಾರವಾದ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿ, ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
ಸ ಸಮುದ್ರೋರ್ಮಿವೇಗೇನ ಸ್ಥಲೇ ನ್ಯಸ್ತೋ ಮಹಾಮುನಿಃ। ನ ಮಮಾರ ಯದಾ ವಿಪ್ರಃ ಕಥಂಚಿತ್ಸಂಶಿತವ್ರತಃ। ಜಗಾಮ ಸ ತತಃ ಖಿನ್ನಃ ಪುನರೇವಾಶ್ರಮಂ ಪ್ರತಿ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಕರೆಗೆ ಎಸೆದನು; ತನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿದ್ದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸಾಯಲಿಲ್ಲ. ದುಃಖದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು:
ತತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾಶ್ರಮಪದಂ ರಹಿತಂ ತೈಃ ಸುತೈರ್ಮುನಿಃ। ನಿರ್ಜಗಾಮ ಸುದುಃಖಾರ್ತಃ ಪುನರಪ್ಯಾಶ್ರಮಾತ್ತತಃ
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಋಷಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟನು.
ಸೋಽಪಶ್ಯತ್ಸರಿತಂ ಪೂರ್ಣಾಂ ಪ್ರಾವೃಟ್ಕಾಲೇ ನವಾಮ್ಭಸಾ। ವೃಕ್ಷಾನ್ಬಹುವಿಧಾನ್ಪಾರ್ಥ ಹರನ್ತೀಂ ತೀರಜಾನ್ಬಹೂನ್
ಅವನಿಗೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದ ಹೊಸ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಯು ಕಾಣಿಸಿತು; ಆ ನದಿ ತನ್ನ ದಡದ ಹಲವಾರು ಮರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗಿಡಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ಪಾರ್ಥ.
ಅಥ ಚಿನ್ತಾಂ ಸಮಾಪೇದೇ ಪುನಃ ಕೌರವನನ್ದನ। ಅಮ್ಭಸ್ಯಸ್ಯಾ ನಿಮಜ್ಜೇಯಮಿತಿ ದುಃಖಸಮನ್ವಿತಃ
ಅನಂತರ, ಕೌರವರ ಆನಂದವನ್ನಾದ ನೀನು ಕೇಳು, ಆ ಋಷಿ ಮತ್ತೆ ದುಃಖದಿಂದ 'ನಾನು ಈ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಬಿಡಬೇಕು' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪಾಶೈಸ್ತದಾತ್ಮಾನಂ ಗಾಢಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಮಹಾಮುನಿಃ। ತಸ್ಯಾ ಜಲೇ ಮಹಾನದ್ಯಾ ನಿಮಮಜ್ಜ ಸುದುಃಖಿತಃ
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಕಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಆ ಮಹಾನದಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.
ಅಥ ಚ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ನದೀ ಪಾಶಾಂಸ್ತಸ್ಯಾರಿಬಲಸೂದನ। ಸ್ಥಲಸ್ಥಂ ತಮೃಷಿಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಪಾಶಂ ಸಮವಾಸೃಜತ್
ಆ ನದಿ ಆ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಕರೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ತಾನಂತು ಮುಂದೆ ಹರಿದುಹೋಯಿತು, ಶತ್ರುಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ನದಿಗೆ ವಿಪಾಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.
ಉತ್ತತಾರ ತತಃ ಪಾಶೈರ್ವಿಮುಕ್ತಃ ಸ ಮಹಾನೃಷಿಃ। ವಿಪಾಶೇತಿ ಚ ನಾಮಾಸ್ಯಾ ನದ್ಯಾಶ್ಚಕ್ರೇ ಮಹಾನೃಷಿಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕಟ್ಟುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ನೀರಿನಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದನು; ಅವನು ಆ ನದಿಗೆ ವಿಪಾಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.
ಸಾ ವಿಪಾಶೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ನದೀ ಲೋಕೇಷು ಭಾರತ। ಋಷೇಸ್ತಸ್ಯ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ವಚನಾತ್ಸತ್ಯವಾದಿನಃ। ಉತ್ತೀರ್ಯ ಚ ತದಾ ರಾಜನ್ದುಃಖಿತೋ ಭಗವಾನೃಷಿಃ
ಭಾರತ, ಆ ನದಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಿಪಾಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಆ ಸತ್ಯವಂತ ಋಷಿಯ ಮಾತಿನಿಂದ ಅದು ಹೀಗಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ ಆ ಭಗವಂತ ಋಷಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಮುಂದುವರೆದನು, ರಾಜನೇ.
ಶೋಕೇ ಬುದ್ಧಿಂ ತದಾ ಚಕ್ರೇ ನ ಚೈಕತ್ರ ವ್ಯತಿಷ್ಠತ। ಸೋಽಗಚ್ಛತ್ಪರ್ವತಾಂಶ್ಚೈವ ಸರಿತಶ್ಚ ಸರಾಂಸಿ ಚ
ಆಗ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರಮಾಡಿದರೂ, ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಬೆಟ್ಟಗಳು, ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಪುನರೇವರ್ಷಿರ್ನದೀಂ ಹೈಮವತೀಂ ತದಾ। ಚಣ್ಡಗ್ರಾಹವತೀಂ ಭೀಮಾಂ ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ರೋತಸ್ಯಪಾತಯತ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಋಷಿ ಹಿಮಾಲಯದ ನದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅದು ಭಯಾನಕವಾದ मगरಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು; ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಆ ನದಿಯ ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟನು.
ಸಾ ತಮಗ್ನಿಸಂ ವಿಪ್ರಮನುಚಿನ್ತ್ಯ ಸರಿದ್ವರಾ। ಶತಧಾ ವಿದ್ರುತಾ ತಸ್ಮಾಚ್ಛತದ್ರುರಿತಿ ವಿಶ್ರುತಾ
ಆ ಮಹಾನ್ ನದಿ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ನೂರಾರು ಹರಿವುಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ನದಿಗೆ ಶತದ್ರು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂತು.
ತತಃ ಸ್ಥಲಗತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ರಾಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ। ಮರ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಯಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪುವರೇವಾಶ್ರಮಂ ಯಯೌ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಾನು ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತನ್ನೊಳಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಸ ಗತ್ವಾ ವಿವಿಧಾಞ್ಶೈಲಾನ್ದೇಶಾನ್ಬಹುವಿಧಾಂಸ್ತಥಾ। ಅದೃಶನ್ತ್ಯಾಖ್ಯಯಾ ವಧ್ವಾಥಾಶ್ರಮೇನುಸೃತೋಽಭವತ್
ಅವನು ವಿವಿಧ ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಅದೃಶ್ಯಂತಿ ಎಂಬವಳು ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋದಳು.
ಅಥ ಶುಶ್ರಾವ ಸಂಗತ್ಯಾ ವೇದಾಧ್ಯಯನನಿಃಸ್ವನಮ್। ಪೃಷ್ಠತಃ ಪರಿಪೂರ್ಣಾರ್ಥಂ ಷಡ್ಮಿರಙ್ಗೈರಲಙ್ಕೃತಮ್
ಆಗ ಅವನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಹಿಂದಿನಿಂದ ವೇದಪಾಠದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದನು; ಅದು ಪೂರ್ಣ ಅರ್ಥವನ್ನೂ, ಆರು ಅಂಗಗಳ ಅಲಂಕಾರವನ್ನೂ ಹೊಂದಿತ್ತು.
ಅನುವ್ರಜತಿ ಕೋನ್ವೇಷ ಮಾಮಿತ್ಯೇವಾಥ ಸೋಽಬ್ರವೀತ್। ಅದೃಶ್ಯನ್ತ್ಯೇವಮುಕ್ತಾ ವೈ ತಂ ಸ್ನುಷಾ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ
ಅವನನ್ನು ಯಾರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವನು ಕೇಳಿದನು. ಆಗ ಅದೃಶ್ಯಂತಿ, ಅವನ ಸೊಸೆ, ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಳು.
ಶಕ್ತೋಭಾರ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ತಪೋಯುಕ್ತಾ ತಪಸ್ವಿನಮ್। ಅಹಮೇಕಾಕಿನೀ ಚಾಪಿ ತ್ವಯಾ ಗಚ್ಛಾಮಿ ನಾಪರಃ
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪತ್ನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸು ಇದೆ, ಅವಳು ತಪಸ್ವಿಗೆ ಯೋಗ್ಯಳು. ನಾನು ಕೂಡ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಬೇರೆ ದಾರಿ ನನಗೆ ಇಲ್ಲ.
ಪುತ್ರಿ ಕಸ್ಯೈಷ ಸಾಙ್ಗಸ್ಯ ವೇದಸ್ಯಾಧ್ಯಯನಸ್ವನಃ। ಪುರಾ ಸಾಙ್ಗಸ್ಯ ವೇದಸ್ಯ ಶಕ್ತೇರಿವ ಮಯಾ ಶ್ರುತಃ
ಮಗಳೇ, ಈ ವೇದಪಾಠದ ಧ್ವನಿ ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು? ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಶಕ್ತಿಯ ವೇದಪಾಠದಂತೆಯೇ ಇಂತಹ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಅಯಂ ಕುಕ್ಷೌ ಸಮುತ್ಪನ್ನಃ ಶಕ್ತೇರ್ಗರ್ಭಃ ಸುತಸ್ಯ ತೇ। ಸಮಾ ದ್ವಾದಶ ತಸ್ಯೇಹ ವೇದಾನಭ್ಯಸ್ಯತೋ ಮುನೇ
ಈ ಮಗನು ಶಕ್ತಿಯ ಮಗನಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಮುನಿಯೇ, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ಹೃಷ್ಟೋ ವಸಿಷ್ಠಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಭಾಗೃಷಿಃ। ಅಸ್ತಿ ಸನ್ತಾನಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮೃತ್ಯೋಃ ಪಾರ್ಥ ನ್ಯವರ್ತತ
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು; 'ನಮ್ಮ ವಂಶ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪಾರ್ಥನೇ, ಸಾವು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ತತಃ ಪ್ರತಿನಿವೃತ್ತಃ ಸ ತಯಾ ವಧ್ವಾ ಸಹಾನಘ। ಕಲ್ಮಾಷಪಾದಮಾಸೀನಂ ದದರ್ಶ ವಿಜನೇ ವನೇ
ಆಮೇಲೆ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಪತ್ನಿಯ ಜೊತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ವಸಿಷ್ಠನು, ಆ ಕಾಡಿನ ಒಂಟಿಯಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸ ತು ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತಂ ರಾಜಾ ಕ್ರುದ್ಧ ಉತ್ಥಾಯ ಭಾರತ। ಆವಿಷ್ಟೋ ರಕ್ಷಸೋಗ್ರೇಣ ಇಯೇಷಾತ್ತುಂ ತದಾ ಮುನಿಮ್
ಆಗ, ಭಾರತನೇ, ರಾಜನು ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತನು; ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವನನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕಲು ಹೊರಟನು.
ಅದೃಶ್ಯನ್ತೀ ತು ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಾಣಮಗ್ರತಃ। ಭಯಸಂವಿಗ್ನಯಾ ವಾಚಾ ವಸಿಷ್ಠಮಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನನ್ನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನಾಗಿ ನೋಡಿದ ಅವಳು, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಾಣದಂತೆ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಅಸೌ ಮೃತ್ಯುರಿವೋಗ್ರೇಣ ದಣ್ಡೇನ ಭಗವನ್ನಿತಃ। ಪ್ರಗೃಹೀತೇನ ಕಾಷ್ಠೇನ ರಾಕ್ಷಸೋಽಭ್ಯೇತಿ ದಾರುಣಃ
ಭಗವಂತನೇ, ಈ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನು ಭೀಕರವಾದ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ತಂ ನಿವಾರಯಿತುಂ ಶಕ್ತೋ ನಾನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಭುವಿ ಕಶ್ಚನ। ಸ್ವದೃತೇಽದ್ಯ ಮಹಾಭಾಗ ಸರ್ವವೇದವಿದಾಂ ವರ
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರಲ್ಲಿ ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠರು; ನಿಮ್ಮ ಹೊರತು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಇಂದಿನ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಭಗವನ್ಪಾಪಾದಸ್ಮಾದ್ದಾರುಣದರ್ಶನಾತ್। ರಾಕ್ಷಸೋಽಯಮಿಹಾತ್ತುಂ ವೈ ನೂನಮಾವಾಂ ಸಮೀಹತೇ
ಭಗವಂತನೇ, ಈ ಪಾಪಿ, ಭಯಂಕರ ರೂಪದವನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ; ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಂದುಹಾಕಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
ಮಾಭೈಃ ಪುತ್ರಿ ನ ಭೇತವ್ಯಂ ರಾಕ್ಷಸಾತ್ತು ಕಥಂಚನ। ನೈತದ್ರಕ್ಷೋ ಭಯಂ ಯಸ್ಮಾತ್ಪಶ್ಯಸಿ ತ್ವಮುಪಸ್ಥಿತಮ್
ಮಗಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ಈ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಯವೂ ಬೇಡ. ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಅಪಾಯ ಈ ರಾಕ್ಷಸದಿಂದ ಅಲ್ಲ.
ರಾಜಾ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದೋಽಯಂ ವೀರ್ಯವಾನ್ಪ್ರಥಿತೋ ಭುವಿ। ಸ ಏಷೋಽಸ್ಮಿನ್ವನೋದ್ದೇಶೇ ನಿವಸತ್ಯತಿಭೀಷಣಃ
ಇವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜ ಕಲ್ಮಾಷಪಾದನು; ಈ ಕಾಡಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅವನು ತುಂಬ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.