ತಯಾ ಬದ್ಧಮನಶ್ಚಕ್ಷುಃ ಪಾಶೈರ್ಗುಣಮಯೈಸ್ತದಾ। ನ ಚಚಾಲ ತತೋ ದೇಶಾದ್ಬುಬುಧೇ ನ ಚ ಕಿಂಚನ
ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಕೆಯ ಗುಣಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೇನೂ ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ಯಾ ನೂನಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ್ಯಾಃ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್। ಲೋಕಂ ನಿರ್ಮಥ್ಯ ಧಾತ್ರೇದಂ ರೂಪಮಾವಿಷ್ಕೃತಂ ಕೃತಮ್
ಈ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳ ಯುವತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕುಡಿದು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಿದಂತಿದೆ.
ಏವಂ ಸಂತರ್ಕಯಾಮಾಸ ರೂಪದ್ರವಿಣಸಂಪದಾ। ಕನ್ಯಾಮಸದೃಶೀಂ ಲೋಕೇ ನೃಪಃ ಸಂವರಣಸ್ತದಾ
ಹೀಗೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂವರಣನಾಮಕ ರಾಜನು, ಸೌಂದರ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯಂತೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಯುವತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಕಲ್ಯಾಣೀಂ ಕಲ್ಯಾಣಾಭಿಜನೋ ನೃಪಃ। ಜಗಾಮ ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಾಂ ಕಾಮಬಾಣೇನ ಪೀಡಿತಃ
ಆ ಶುಭರೂಪವಂತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಶುಭವಂಶದ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮಬಾಣದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಂದರೆಗೊಂಡನು.
ದಹ್ಯಮಾನಃ ಸ ತೀವ್ರೇಣ ನೃಪತಿರ್ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿನಾ। ಅಪ್ರಗಲ್ಭಾಂ ಪ್ರಗಲ್ಭಸ್ತಾಂ ತದೋವಾಚ ಮನೋಹರಾಮ್
ಆ ರಾಜನು ಪ್ರೇಮದ ಭಾರೀ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುತ್ತಾ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದರೂ, ಆ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಯುವತಿಗೆ ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಕಾಽಸಿ ಕಸ್ಯಾಸಿ ರಮ್ಭೋರು ಕಿಮರ್ಥಂ ಚೇಹ ತಿಷ್ಠಸಿ। ಕಥಂ ಚ ನಿರ್ಜನೇಽರಣ್ಯೇ ಚರಸ್ಯೇಕಾ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ
ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರದು? ರಂಭೆಯಂತೆ ಸೊಂಟವಿರುವವಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೀಯೆ? ಈ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬಳೇ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆಯೇ?
ತ್ವಂ ಹಿ ಸರ್ವಾನವದ್ಯಾಙ್ಗೀ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾ। ವಿಭೂಷಣಮಿವೈತೇಷಾಂ ಭೂಷಣಾನಾಮಭೀಪ್ಸಿತಮ್
ನೀನು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ದೋಷರಹಿತಳಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಈ ಆಭರಣಗಳಿಗೂ ಆಭರಣವಾಗಿರುವವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ.
ನ ದೇವೀಂ ನಾಸುರೀಂ ಚೈವ ನ ಯಕ್ಷೀಂ ನ ಚ ರಾಕ್ಷಸೀಮ್। ನ ಚ ಭೋಗವತೀಂ ಮನ್ಯೇ ನ ಗನ್ಧವೀಂ ನ ಮಾನುಷೀಮ್
ನೀನು ದೇವತೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ದೈತ್ಯಳೂ ಅಲ್ಲ, ಯಕ್ಷಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ರಾಕ್ಷಸಿಯೂ ಅಲ್ಲ; ನಾಗಕನ್ಯೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಗಂಧರ್ವಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಮಾನವಿಯೂ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಾ ಹಿ ದೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ಕಾಶ್ಚಿಚ್ಛ್ರುತಾ ವಾಽಪಿ ವರಾಙ್ಗನಾಃ। ನ ತಾಸಾಂ ಸದೃಶೀಂ ಮನ್ಯೇ ತ್ವಾಮಹಂ ಮತ್ತಕಾಶಿನಿ
ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯಾದವಳೇ, ನಾನು ನೋಡಿದ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಸಮಾನವಿದ್ದವಳನ್ನು ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಚಾರುವದನೇ ಚನ್ದ್ರಾತ್ಕಾನ್ತತರಂ ತವ। ವದನಂ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷಂ ಮಾಂ ಮಥ್ನಾತೀವ ಮನ್ಮಥಃ
ನಿನ್ನ ಸುಂದರವಾದ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ, ಅದು ಚಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ತಾಂ ಸ ಮಹೀಪಾಲೋ ಬಭಾಷೇ ನ ತು ಸಾ ತದಾ। ಕಾಮಾರ್ತಂ ನಿರ್ಜನೇಽರಣ್ಯೇ ಪ್ರತ್ಯಬಾಷಥ ಕಿಂಚನ
ಅಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಆ ಅರಣ್ಯದ ನಿಸ್ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದವನಿಗೆ ಅವಳು ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ತತೋ ಲಾಲಪ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಪಾರ್ಥಿವಸ್ಯಾಯತೇಕ್ಷಣಾ। ಸೌದಾಮಿನೀವ ಚಾಭ್ರೇಷು ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ
ಆಗ, ರಾಜನು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಅಗಲ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆಕೆ, ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಣೆಯಾಗಿಹೋದಳು.
ತಾಮನ್ವೇಷ್ಟುಂ ಸ ನೃಪತಿಃ ಪರಿಚಕ್ರಾಮ ಸರ್ವತಃ। ವನಂ ವನಜಪತ್ರಾಕ್ಷೀಂ ಭ್ರಮನ್ನುನ್ಮತ್ತವತ್ತದಾ
ರಾಜನು ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಅಲೆದಾಡಿದನು.
ಅಪಶ್ಯಮಾನಃ ಸ ತು ತಾಂ ಬಹು ತತ್ರ ವಿಲಪ್ಯ ಚ। ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಃ ಪಾರ್ಥಿವಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮುಹೂರ್ತಂ ಸ ವ್ಯತಿಷ್ಠತ
ಅವನಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತುಕೊಂಡನು.
ಅಥ ತಸ್ಯಾಮದೃಶ್ಯಾಯಾಂ ನೃಪತಿಃ ಕಾಮಮೋಹಿತಃ। ಪಾತನಃ ಶತ್ರುಸಙ್ಘಾನಾಂ ಪಪಾತ ಧರಣೀತಲೇ
ಆಕೆ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕಾಮದಿಂದ ಮೋಹಗೊಂಡ ರಾಜನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ನಿಪತಿತೇ ಭೂಮಾವಥ ಸಾ ಚಾರುಹಾಸಿನೀ। ಪುನಃ ಪೀನಾಯತಶ್ರೋಣೀ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ತಂ ನೃಪಮ್
ಆ ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾಗ, ಸುಂದರ ನಗುವುಳ್ಳ, ಅಗಲ ನಿತಂಬಗಳಿದ್ದ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು.
ಅಥಾಬಭಾಷೇ ಕಲ್ಯಾಣೀ ವಾಚಾ ಮಧುರಯಾ ನೃಪಮ್। ತಂ ಕುರೂಣಾಂ ಕುಲಕರಂ ಕಾಮಾಭಿಹತಚೇತಸಮ್
ಆಗ, ಶುಭವಾಗಿರುವ ಆಕೆ, ಕುರು ವಂಶದ ಮಹಿಮೆಯಾದ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತಲ್ಲೀನನಾದ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ತಪತೀ ಹಸತೀವ ಸಾ। ಉತ್ತಿಷ್ಠೋತ್ತಿಷ್ಠ ಭದ್ರಂ ತೇ ನ ತ್ವಮರ್ಹಸ್ಯರಿನ್ದಮ
ತಪತಿ, ನಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಮಧುರವಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು: 'ಏಳೋ, ಏಳೋ! ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನೀನು ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವವನು ಅಲ್ಲ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ.'
ಮೋಹಂ ನೃಪತಿಶಾರ್ದೂಲ ಗನ್ತುಮಾವಿಷ್ಕೃತಃ ಕ್ಷಿತೌ। ಏವಮುಕ್ತೋಽಥ ನೃಪತಿರ್ವಾಚಾ ಮಧುರಯಾ ತದಾ
ಓ ರಾಜಸಿಂಹ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಕೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ರಾಜನು—
ದದರ್ಶ ವಿಪುಲಶ್ರೋಣೀಂ ತಾಮೇವಾಭಿಮುಖೇ ಸ್ಥಿತಾಮ್। ಅಥ ತಾಮಸಿತಾಪಾಙ್ಗೀಮಾಬಭಾಷೇ ಸ ಪಾರ್ಥಿವಃ
ಅವನ ಎದುರು ಅಗಲ ನಿತಂಬಗಳಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಆಗ, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆಕೆಗೆ ಆ ರಾಜನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿಪರೀತಾತ್ಮಾ ಸನ್ದಿಗ್ಧಾಕ್ಷರಯಾ ಗಿರಾ। ಸಾಧು ತ್ವಮಸಿತಾಪಾಙ್ಗಿ ಕಾಮಾರ್ತಂ ಮತ್ತಕಾಶಿನಿ
ಪ್ರೇಮದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಮಾತುಗಳಿಂದ, 'ಓ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳೆ, ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಬಾಧೆಗೊಂಡ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಭಜಸ್ವ ಭಜಮಾನಂ ಮಾಂ ಪ್ರಾಣಾ ಹಿ ಪ್ರಜಹನ್ತಿ ಮಾಮ್। ತ್ವದರ್ಥಂ ಹಿ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಮಾಮಯಂ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ
'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವೇ ಬಿಡುತ್ತಾ ಇದೆ. ಅಗಲ ಕಣ್ಣುಗಳೆ, ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಪ್ರೇಮವು ನನ್ನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ.'
ಕಾಮಃ ಕಮಲಗರ್ಭಾಭೇ ಪ್ರತಿವಿಧ್ಯನ್ನ ಶಾಮ್ಯತಿ। ದಷ್ಟಮೇವಮನಾಕ್ರನ್ದೇ ಭದ್ರೇ ಕಾಮಮಹಾಹಿನಾ
'ಓ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಾಣುವವಳೆ, ಪ್ರೇಮವು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ, ಅದು ಶಾಂತಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಪ್ರೇಮ ಎಂಬ ಮಹಾಸರ್ಪ ನನ್ನನ್ನು ಕಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ, ನಾನು ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ, ಓ ಮೃದುವಾದವಳೆ.'
ಸಾ ತ್ವಂ ಪೀನಾಯತಶ್ರೋಣೀ ಮಾಮಾಪ್ನುಹಿ ವರಾನನೇ। ತ್ವದಧೀನಾ ಹಿ ಮೇ ಪ್ರಾಣಾಃ ಕಿನ್ನರೋದ್ಗೀತಭಾಷಿಣಿ
'ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಅಗಲ ನಿತಂಬಗಳೆ, ಸುಂದರವಾದ ಮುಖವಳೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನನ್ನ ಪ್ರಾಣ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ, ಕಿನ್ನರರ ಹಾಡಿನಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವವಳೆ.'
ಚಾರುಸರ್ವಾನವದ್ಯಾಙ್ಗಿ ಪದ್ಮೇನ್ದುಪ್ರತಿಮಾನನೇ। ನ ಹ್ಯಹಂ ತ್ವದೃತೇ ಭೀರು ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಖಲು ಜೀವಿತುಮ್
'ಓ ದೋಷರಹಿತೆಯೆ, ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಗಳೆ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವಳೇ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಓ ಭಯಭೀತೆಯೆ.'
ಕಾಮಃ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಿ ಪ್ರತಿವಿಧ್ಯತಿ ಮಾಮಯಮ್। ತಸ್ಮಾತ್ಕುರು ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಮಯ್ಯನುಕ್ರೋಶಮಙ್ಗನೇ
'ಓ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ, ಪ್ರೇಮವು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಗಲ ಕಣ್ಣುಗಳೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು, ಓ ಸುಂದರೆಯೆ.'
ಭಕ್ತಂ ಮಾಮಸಿತಾಪಾಙ್ಗಿ ನ ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ। ತ್ವಂ ಹಿ ಮಾಂ ಪ್ರೀತಿಯೋಗೇನ ತ್ರಾತುಮರ್ಹಸಿ ಭಾಮಿನಿ
ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳೆ 가진ೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನು, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬಾರದು. ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ತ್ವದ್ದರ್ಶನಕೃತಸ್ನೇಹಂ ಮನಶ್ಚಲತಿ ಮೇ ಭೃಶಮ್। ನ ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಶ್ಚಾನ್ಯಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಕಲ್ಯಾಣಿ ರೋಚತೇ
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಅಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ಶುಭೆಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡಲು ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಸೀದ ವಶಗೋಽಹಂ ತೇ ಭಕ್ತಂ ಮಾಂ ಭಜ ಭಾಮಿನಿ। ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತ್ವಾಂ ವರಾರೋಹೇ ಮನ್ಮಥೋ ಭೃಶಮಙ್ಗನೇ
ದಯಮಾಡು, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಶನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸುಂದರಿಯೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೋ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಕಾಮದೇವನು ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಅನ್ತರ್ಗತಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವಿಧ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಪತತ್ತ್ರಿಭಿಃ। ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿಸಮುದ್ಭೂತಂ ದಾಹಂ ಕಮಲಲೋಚನೇ
ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ 가진ೆ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಉಂಟಾದ ಪ್ರೇಮದ ಬೆಂಕಿ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ 가진ೆ, ಕಾಮದೇವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಸುಡುತಿದೆ.