ಯಯಾ ದೌಹಿತ್ರಜಾಁಲ್ಲೋಕಾನಾಶಂಸೇ ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹ। ಸ್ವಯಮುತ್ಪಾದ್ಯ ತಾಂ ಬಾಲಾಂ ಕಥಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಮುತ್ಸಹೇ
ಅವಳ ಮೂಲಕ ನಾನು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಡೆಯುವ ಆಶೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಸ್ವತಃ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದವನು, ಆಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಮನ್ಯನ್ತೇ ಕೇಚಿದಧಿಕಂ ಸ್ನೇಹಂ ಪುತ್ರೇ ಪಿತುರ್ನರಾಃ। ಕನ್ಯಾಯಾಂ ಕೇಚಿದಪರೇ ಮಮ ತುಲ್ಯಾವುಭೌ ಸ್ಮೃತೌ
ಕೆಲವರು ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮಗನಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಮಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದು; ಆದರೆ ನನಗೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಾನ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ.
ಯಸ್ಯಾಂ ಲೋಕಾಃ ಪ್ರಸೂತಿಶ್ಚ ಸ್ಥಿತಾ ನಿತ್ಯಮಥೋ ಸುಖಮ್। ಅಪಾಪಾಂ ತಾಮಹಂ ಬಾಲಾಂ ಕಥಮುತ್ಸ್ರಷ್ಟುಮುತ್ಸಹೇ
ಅವಳಲ್ಲೇ ಲೋಕಗಳು, ಸಂತಾನ, ಸದಾ ಇರುವ ಸಂತೋಷ ನೆಲೆಗೊಂಡಿವೆ; ಆ ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಬಾಲೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಕುತ ಏವ ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಂ ಸುತಂ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಸ್ವಯಮ್। ಪ್ರಾರ್ಥಯೇಯಂ ಪರಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ಯಸ್ಮಿನ್ಸ್ವರ್ಗಫಲಾನಿ ಚ
ನಾನು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅವನಲ್ಲಿ ನಾನು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ, ಸ್ವರ್ಗದ ಫಲವನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಸ್ಯ ಜಾತಸ್ಯ ಪಿತರೋ ಮುಖಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವಂ ಗತಾಃ। ಅಹಂ ಮುಕ್ತಃ ಪಿತೃಋಣಾದ್ಯಸ್ಯ ಜಾತಸ್ಯ ತೇಜಸಾ
ಯಾರ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅವನ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಅವನ ಮುಖ ನೋಡಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದರು; ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಪಿತೃ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದೆನು.
ದಯಿತಂ ಮೇ ಕಥಂ ಬಾಲಮಹಂ ತ್ಯಕ್ತುಮಿಹೋತ್ಸಹೇ। ತಮಹಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರಂ ಮೇ ಕುಲನಿರ್ಹಾರಕಂ ವಿಭುಮ್
ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಈ ಮಗನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ನಾನು ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿ? ಅವನು ನನ್ನ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಮಗ, ನಮ್ಮ ಕುಲವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯನು.
ಮಮ ಪಿಣ್ಡೋದಕನಿಧಿಂ ಕಥಂ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪುತ್ರಕಮ್। ತ್ಯಾಗೋಽಯಂ ಮಮ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಮನ್ವಾ ಮೇ ಸುತಸ್ಯ ವಾ
ನನ್ನ ಮಗನೇ ನನ್ನ ಪಿಂಡೋದಕದ ಆಧಾರ; ಅವನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲಿ? ಈ ತ್ಯಾಗವು ನನ್ನದು ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಮಗನದು ಆಗಿರಲಿ, ಅದು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೆ.
ತವ ವಾ ತವ ಪುತ್ರ್ಯಾ ವಾ ಅತ್ರ ವಾಸಸ್ಯ ತತ್ಫಲಮ್। ನ ಶೃಣೋಷಿ ವಚೋ ಮಹ್ಯಂ ತತ್ಫಲಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಭಾಮಿನಿ
ನೀನು ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುವ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ; ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸು ಸುಂದರಿಯೇ.
ಅಥವಾಹಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವಯಂ ಮರ್ತುಂ ಸುತಂ ಮಮ। ಏಕಂ ತ್ಯಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ನೋತಿ ಭವತೀಂ ಚ ಸುತಾಮಪಿ
ಅಥವಾ, ನಾನು ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಸಾಯಲು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನೂ ನಿನ್ನನ್ನೂ, ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು, ನಾನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಥ ಮದ್ರಕ್ಷಣಾರ್ಥಂ ವಾ ನ ಹಿ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಂಚನ। ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಮಹಂ ಬನ್ಧುಂ ಸ್ವಯಂ ಜೀವನ್ನೃಶಂಸವತ್
ಅಥವಾ, ಮಾದ್ರದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಬಂಧುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು ಕ್ರೂರತನವಾಗಿದೆ.
ಆತ್ಮಾನಮಪಿ ಚೋತ್ಸೃಜ್ಯ ಗತೇ ಪ್ರೇತವಶಂ ಮಯಿ।' ತ್ಯಕ್ತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಮಯಾ ವ್ಯಕ್ತಂ ನೇಹ ಶಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಜೀವಿತುಮ್
ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೃತ್ಯುವಿನ ವಶವಾಗಿದ್ದರೂ, ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವರು ಇಲ್ಲಿ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಏಷಾಂ ಚಾನ್ಯತಮತ್ಯಾಗೋ ನೃಶಂಸೋ ಗರ್ಹಿತೋ ಬುಧೈಃ। ಆತ್ಮತ್ಯಾಗೇ ಕೃತೇ ಚೇಮೇ ಮರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮಯಾ ವಿನಾ
ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದು ಕ್ರೂರ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೂಷಿಸುವುದು; ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ, ಇವರು ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
ಸ ಕೃಚ್ಛ್ರಾಮಹಮಾಪನ್ನೋ ನ ಶಕ್ತಸ್ತರ್ತುಮಾಪದಮ್। ಅಹೋ ಧಿಕ್ಕಾಂ ಗತಿಂ ತ್ವದ್ಯ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಬಾನ್ಧವಃ। ಸರ್ವೈಃ ಸಹ ಮೃತಂ ಶ್ರೇಯೋ ನ ಚ ಮೇ ಜೀವಿತುಂ ಕ್ಷಮಮ್
ನಾನು ದೊಡ್ಡ ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದೇನೆ, ಈ ಅಪಾಯದಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅಯ್ಯೋ, ಇಂದು ನಾನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿ ಹಿಡಿಯಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾಚಿಕೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಸಾಯುವುದು ಉತ್ತಮ, ನಾನು ಬಾಳುವುದು ಬೇಡ.
ನ ಸನ್ತಾಪಸ್ತ್ವಯಾ ಕಾರ್ಯಃ ಪ್ರಾಕೃತೇನೇವ ಕರ್ಹಿಚಿತ್। ನ ಹಿ ಸನ್ತಾಪಕಾಲೋಽಯಂ ವೈದ್ಯಸ್ಯ ತವ ವಿದ್ಯತೇ
ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತೆ ದುಃಖಿಸಬಾರದು; ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ದುಃಖ ಬೇಡ, ವೈದ್ಯನೇ.
ಅವಶ್ಯಂ ನಿಧನಂ ಸರ್ವೈರ್ಗನ್ತವ್ಯಮಿಹ ಮಾನವೈಃ। ಅವಶ್ಯಭಾವಿನ್ಯರ್ಥೇ ವೈ ಸಂತಾಪೋ ನೇಹ ವಿದ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಗೂ ಮೃತ್ಯು ತಪ್ಪದೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಆಗಬೇಕಾದದ್ದಕ್ಕೆ ದುಃಖಿಸುವುದು ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.
ಭಾರ್ಯಾ ಪುತ್ರೋಽಥ ದುಹಿತಾ ಸರ್ವಮಾತ್ಮಾರ್ಥಮಿಷ್ಯತೇ। ವ್ಯಥಾಂ ಜಹಿ ಸುಬುದ್ಧ್ಯಾ ತ್ವಂ ಸ್ವಯಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ತತ್ರ ಚ
ಹೆಂಡತಿ, ಮಗ, ಮಗಳು — ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತಾರೆ; ನೀನು ವಿವೇಕದಿಂದ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡು, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಏತದ್ಧಿ ಪರಮಂ ನಾರ್ಯಾಃ ಕಾರ್ಯಂ ಲೋಕೇ ಸನಾತನಮ್। ಪ್ರಾಣಾನಪಿ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಯದ್ಭರ್ತುರ್ಹಿತಮಾಚರೇತ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಪರಮ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಕರ್ತವ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಗಂಡನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುವುದು.
ತಚ್ಚ ತತ್ರ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ತವಾಪೀದಂ ಸುಖಾವಹಮ್। ಭವತ್ಯಮುತ್ರ ಚಾಕ್ಷಯ್ಯಂ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿಂಶ್ಚ ಯಶಸ್ಕರಮ್
ನೀನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ನಿನಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಅದು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವಾಗದು ಮತ್ತು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೆರು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಏಷ ಚೈವ ಗುರುರ್ಧರ್ಮೋ ಯಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ತವ। ಅರ್ಥಶ್ಚ ತವ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಭೂಯಾನತ್ರ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ
ಈ ಧರ್ಮವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಧನವೂ ಧರ್ಮವೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಯದರ್ಥಮಿಷ್ಯತೇ ಭಾರ್ಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸೋಽರ್ಥಸ್ತ್ವಯಾ ಮಯಿ। ಕನ್ಯಾ ಚೈಕಾ ಕುಮಾರಶ್ಚ ಕೃತಾಹಮನೃಣಾ ತ್ವಯಾ
ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೆಂದರೆ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ನಿನ್ನಿಂದ ನನಗೆ ದೊರೆತಿದೆ; ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ನನಗೆ ಪಿತೃ ಋಣ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ.
ಸಮರ್ಥಃ ಪೋಷಣೇ ಚಾಸಿ ಸುತಯೋ ರಕ್ಷಣೇ ತಥಾ। ನ ತ್ವಹಂ ಸುತಯೋಃ ಶಕ್ತಾ ತಥಾ ರಕ್ಷಣಪೋಷಣೇ
ನೀನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಸಮರ್ಥಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಆದರೆ ನಾನು ಅವರ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮಮ ಹಿ ತ್ವದ್ವಿಹೀನಾಯಾಃ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಧನೇಶ್ವರ। ಕಥಂ ಸ್ಯಾತಾಂ ಸುತೌ ಬಾಲೌ ಭರೇಯಂ ಚ ಕಥಂ ತ್ವಹಮ್
ನೀನು ಇಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಈ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸಲಿ?
ಕಥಂ ಹಿ ವಿಧವಾಽನಾಥಾ ಬಾಲಪುತ್ರಾ ವಿನಾ ತ್ವಯಾ। ಮಿಥುನಂ ಜೀವಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ಥಿತಾ ಸಾಧುಗತೇ ಪಥಿ
ನಾನು ವಿಧವೆ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ, ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನ ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬಹುದು? ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರೇ ಉಳಿದು, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೇಗೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸೋದು ಸಾಧ್ಯ?
ಅಹಂ ಕೃತಾವಲೇಪೈಶ್ಚ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಮಾನಾಮಿಮಾಂ ಸುತಾಮ್। ಅಯುಕ್ತೈಸ್ತವ ಸಂಬನ್ಧೇ ಕಥಂ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ರಕ್ಷಿತುಮ್
ನಾನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ಅನೇಕವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಈ ಮಗಳನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಈಗ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಾಗ, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬಲ್ಲೆ?
ಉತ್ಸೃಷ್ಟಮಾಮಿಷಂ ಭೂಮೌ ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತಿ ಯಥಾ ಖಗಾಃ। ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತಿ ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ಪತಿಹೀನಾಂ ತಥಾ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾಂಸದ ತುಂಡನ್ನು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹೇಗೆ ತಿಂದುಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಗಂಡನಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಽಹಂ ವಿಚಾಲ್ಯಮಾನಾ ವೈ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಮಾನಾ ದುರಾತ್ಮಭಿಃ। ಸ್ಥಾತುಂ ಪಥಿ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಜ್ಜನೇಷ್ಟೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವರು ನನಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟು, ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸ್ತ್ರೀಜನ್ಮ ಗರ್ಹಿತಂ ನಾಥ ಲೋಕೇ ದುಷ್ಟಜನಾಕುಲೇ। ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ವಶೇ ಕನ್ಯಾ ಪ್ರೌಢಾ ಭರ್ತೃವಶೇ ತಥಾ
ನಾಥ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟರು ತುಂಬಿರುವಾಗ ಹೆಂಗಸರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹೀನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಗಿಯು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ, ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಗಂಡನ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಅಭಾವೇ ಚಾನಯೋಃ ಪುತ್ರೇ ಖತನ್ತ್ರಾ ಸ್ತ್ರೀ ವಿಗರ್ಹಿತಾ
ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮಗನಿದ್ದರೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿರುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೀನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಅನಾಥತ್ವಂ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ದ್ವಾರಂ ದುಷ್ಟಾನಾಂ ವಿವೃತಂ ಹಿ ತತ್। ವಸ್ತ್ರಖಣ್ಡಂ ಘೃತಾಕ್ತಂ ಹಿ ಯಥಾ ಸಂಕೃಷ್ಯತೇ ಶ್ವಭಿಃ
ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದು ದುಷ್ಟರಿಗೆ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ತುಪ್ಪ ಹಚ್ಚಿದ ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡನ್ನು ನಾಯಿಗಳು ಎಳೆದೊಯ್ಯುವಂತೆ, ಅವಳನ್ನು ದುಷ್ಟರು ಕಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಕಥಂ ತವ ಕುಲಸ್ಯೈಕಮಿಮಂ ಬಾಲಮನಾಗಸಮ್। ಪಿತೃಪೈತಾಮಹೇ ಮಾರ್ಗೇ ನಿಯೋಕ್ತುಮಹಮುತ್ಸಹೇ
ನಿನ್ನ ವಂಶದ ಈ ನಿರಪರಾಧ ಮಗುವನ್ನು ತಂದೆ-ತಾತಂದಿರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ನಾನು ಹೇಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ?