ಅಥಾರ್ತಿಜಂ ಮಹಾಶಬ್ದಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ನಿವೇಶನೇ। ಭೃಶಮುತ್ಪತಿತಂ ಘೋರಂ ಕುನ್ತೀ ಶುಶ್ರಾವ ಭಾರತ
ಅಂದು, ಕುಂತಿಯವರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ, ದೊಡ್ಡ ದುಃಖದ ಕೂಗು ಎದ್ದದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿದರು.
ರೋರುಯಮಾಣಾಂಸ್ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಿದೇವಯತಶ್ಚ ಸಾ। ಕಾರುಣ್ಯಾತ್ಸಾಧುಭಾವಾಚ್ಚ ಕುನ್ತೀ ರಾಜನ್ನ ಚಕ್ಷಮೇ
ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಪಾಡುಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುಂತಿಯವರಿಗೆ ದಯೆಯೂ, ಸದ್ಗುಣವೂ ತುಂಬಿ, ರಾಜನೇ, ಅವರು ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಮಥ್ಯಮಾನೇವ ದುಃಖೇನ ಹೃದಯೇನ ಪೃಥಾ ತದಾ। ಉವಾಚ ಭೀಮಂ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಕೃಪಾನ್ವಿತಮಿದಂ ವಚಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೃಥೆಯ ಹೃದಯ ದುಃಖದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಳಲುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕುಂತಿಯವರು ಭೀಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ವಸಾಮಃ ಸುಸುಖಂ ಪುತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ನಿವೇಶನೇ। ಅಜ್ಞಾತಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಸತ್ಕೃತಾಂ ವೀತಮನ್ಯವಃ
ಮಗನೇ, ನಾವು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದೆ, ಗೌರವದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಸಾ ಚಿನ್ತಯೇ ಸದಾ ಪುತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಸ್ಯ ಕಿಂ ನ್ವಹಮ್।। ಕದಾ ಪ್ರಿಯಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯತ್ಕುರ್ಯುರುಷಿತಾಃ ಸುಖಮ್
ಮಗನೇ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಏನು ಉಪಕಾರ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಾನು ಯಾವಾಗ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ನಾನು ಸದಾ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏತಾವಾನ್ಪುರುಷಸ್ತಾತ ಕೃತಂ ಯಸ್ಮಿನ್ನ ನಶ್ಯತಿ। ಯಾವಚ್ಚ ಕುರ್ಯಾದನ್ಯೋಽಸ್ಯ ಕುರ್ಯಾದಭ್ಯಧಿಕಂ ತತಃ
ಮಗನೇ, ಒಬ್ಬನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ವ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ ಉಳಿದರೆ ಅವನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
ತದಿದಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಸ್ಯ ದುಃಖಮಾಪತಿತಂ ಧ್ರುವಮ್। ನ ತತ್ರ ಯದಿ ಸಾಹಾಯ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾಮ ಸುಕೃತಂ ಭವೇತ್
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಈ ದುಃಖವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಬಂದಿದೆ. ನಾವು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವೆನಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.
ಜ್ಞಾಯತಾಮಸ್ಯ ಯದ್ದುಃಖಂ ಯತಶ್ಚೈವ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್। ವಿದಿತ್ವಾ ವ್ಯವಸಿಷ್ಯಾಮಿ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಯಾತ್ಸುದುಷ್ಕರಮ್
ಅವರ ದುಃಖವೇನು, ಅದು ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದರೂ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏವಂ ತೌ ಕಥಯನ್ತೌ ಚ ಭೂಯಃ ಸುಶ್ರುವತುಃ ಸ್ವನಮ್। ಆರ್ತಿಜಂ ತಸ್ಯ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಸಭಾರ್ಯಸ್ಯ ವಿಶಾಂಪತೇ
ಹೀಗೆ ಅವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮತ್ತೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯ ದುಃಖಭರಿತ ಕೂಗು ಅವರ ಕಿವಿಗೆ ಬಂತು, ಜನರಾಧಿಪತಿಯೇ.
ಅನ್ತಃಪುರಂ ತತಸ್ತಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ವಿವೇಶ ತ್ವರಿತಾ ಕುನ್ತೀ ಬದ್ಧವತ್ಸೇವ ಸೌರಭೀ
ಅನಂತರ, ಕುಂತಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮಗು ಕಡೆಗೆ ಓಡುವ ಹಸುವಿನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಯ ಒಳಗಡೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ತತಸ್ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ತತ್ರ ಭಾರ್ಯಯಾ ಚ ಸುತೇನ ಚ। ದುಹಿತ್ರಾ ಚೈವ ಸಹಿತಂ ದದರ್ಶ ವಿಕೃತಾನನಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಕುಂತಿಯವರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಮಗ ಮತ್ತು ಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಮುಖವೂ ದುಃಖದಿಂದ ಬದಲಾಗಿರುವಂತೆ ನೋಡಿ.
ಧಿಗಿದಂ ಜೀವಿತಂ ಲೋಕೇ ಗತಸಾರಮನರ್ಥಕಮ್। ದುಃಖಮೂಲಂ ಪರಾಧೀನಂ ಭೃಶಮಪ್ರಿಯಭಾಗಿ ಚ
ಈ ಲೋಕದ ಬದುಕು ವ್ಯರ್ಥ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದದು, ದುಃಖವೇ ಮೂಲವಾದದು, ಇತರರ ಅವಲಂಬನೆಯದು, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಅಪ್ರಿಯವಾದದು ಎಂದು ನಿಂದಿಸಿದರು.
ಜೀವಿತೇ ಪರಮಂ ದುಃಖಂ ಜೀವಿತೇ ಪರಮೋ ಜ್ವರಃ। ಜೀವಿತೇ ವರ್ತಮಾನಸ್ಯ ದ್ವನ್ದ್ವಾನಾಮಾಗಮೋ ಧ್ರುವಃ
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವೂ ಇದೆ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಭಾರಿಯಾದ ತಾಪವೂ ಇದೆ; ಬದುಕುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ ಸದಾ ಸುಖದುಃಖಗಳ ಬದಲಾವಣೆ ಖಚಿತ.
ಆತ್ಮಾ ಹ್ಯೇಕೋ ಹಿ ಧರ್ಮಾರ್ಥೌ ಕಾಮಂ ಚೈವ ನಿಷೇವತೇ। ಏತೈಶ್ಚ ವಿಪ್ರಯೋಗೋಽಪಿ ದುಃಖಂ ಪರಮನನ್ತಕಮ್
ಒಬ್ಬನು ತನ್ನಿಂದಲೇ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅನಂತವಾದ ಮಹಾದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಹುಃ ಕೇಚಿತ್ಪರಂ ಮೋಕ್ಷಂ ಸ ಚ ನಾಸ್ತಿ ಕಥಂಚನ। ಅರ್ಥಪ್ರಾಪ್ತೌ ತು ನರಕಃ ಕೃತ್ಸ್ನ ಏವೋಪಪದ್ಯತೇ
ಕೆಲವರು ಮೋಕ್ಷವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನರಕವೇ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.
ಅರ್ಥೇಪ್ಸುತಾ ಪರಂ ದುಃಖಮರ್ಥಪ್ರಾಪ್ತೌ ತತೋಽಧಿಕಮ್। ಜಾತಸ್ನೇಹಸ್ಯ ಚಾರ್ಥೇಷು ವಿಪ್ರಯೋಗೇ ಮಹತ್ತರಮ್
ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಬಯಸುವವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ, ಅದನ್ನು ಪಡೆದರೂ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖ; ಆದರೆ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸಕ್ತಿ ಬಂದವರಿಗೆ ಅದರಿಂದ ದೂರವಾದಾಗ ಅತ್ಯಂತ ನೋವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಾವನ್ತೋ ಯಸ್ಯ ಸಂಯೋಗಾ ದ್ರವ್ಯೈರಿಷ್ಟೈರ್ಭವನ್ತ್ಯುತ। ತಾವನ್ತೋಽಸ್ಯ ನಿಖ್ಯನ್ತೇ ಹೃದಯೇ ಶೋಕಶಙ್ಕವಃ
ಯಾವಷ್ಟು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಜೊತೆ ಬಂಧಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೆ ದುಃಖದ ಬಾಣಗಳು ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
ತದಿದಂ ಜೀವಿತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಅಲ್ಪಕಾಲಂ ಮಹಾಭಯಮ್। ತ್ಯಾಗೋ ಹಿ ನ ಮಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭಾರ್ಯಯಾ ಸಹಿತೇನ ಚ
ಈ ಜೀವನವು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಇರುವದು, ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿರುವದು; ನಾನು ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಕೂಡ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿಲ್ಲ.
ನ ಹಿ ಯೋಗಂ ಪ್ರಪಶ್ಯಾಮಿ ಯೇನ ಮುಚ್ಯೇಯಮಾಪದಃ। ಪುತ್ರದಾರೇಣ ವಾ ಸಾರ್ಧಂ ಪ್ರಾದ್ರವೇಯಮನಾಮಯಮ್
ಈ ಸಂಕಷ್ಟದಿಂದ ನಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಮಗನೂ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಜೊತೆಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.
ಯತಿತಂ ವೈ ಮಯಾ ಪೂರ್ವಂ ವೇತ್ಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ತತ್ತಥಾ। ಕ್ಷೇಮಂ ಯತಸ್ತತೋ ಗನ್ತುಂ ತ್ವಯಾ ತು ಮಮ ನ ಶ್ರುತಮ್
ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರೂ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ್ದೆನೆಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದೀಯೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯೇ, ಆದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
ಇಹ ಜಾತಾ ವಿವೃದ್ಧಾಽಸ್ಮಿ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಮಮೇತಿ ವೈ। ಉಕ್ತವತ್ಯಸಿ ದುರ್ಮೇಧೇ ಯಾಚ್ಯಮಾನಾ ಮಯಾಽಸಕೃತ್
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದವಳು, ಇವರು ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದೆ, ನಾನು ಎಷ್ಟು ಸಲ ಬೇಡಿಕೊಂಡರೂ ನೀನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಅಜ್ಞಾನಿನಿಯೇ.
ಸ್ವರ್ಗತೋಽಪಿ ಪಿತಾ ವೃದ್ಧಸ್ತಥಾ ಮಾತಾ ಚಿರಂ ತವ। ಬನ್ಧವಾ ಭೂತಪೂರ್ವಾಶ್ಚ ತತ್ರ ವಾಸೇ ತು ಕಾ ರತಿಃ
ನಿನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ವಯಸ್ಸಾದವರು, ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ, ಹಳೆಯ ಬಂಧುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಲ್ಲಿ ಏನು ಸಂತೋಷವಿದೆ?
ನ ಭೋಜನಂ ವಿರುದ್ಧಂ ಸ್ಯಾನ್ನ ಸ್ತ್ರೀದೇಶೋ ನಿಬನ್ಧನಃ। ಸುದೂರಮಪಿ ತಂ ದೇಶಂ ವ್ರಜೇದ್ಗರುಡಹಂಸವತ್
ಊಟದಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿರೋಧವೂ ಇಲ್ಲ, ಹೆಂಗಸಿನ ಊರು ಬಂಧನವೂ ಅಲ್ಲ; ಗರುಡ ಅಥವಾ ಹಂಸನಂತೆ ದೂರದ ಊರಿಗೂ ಹೋಗಬೇಕು.
ಸೋಽಯಂ ತೇ ಬನ್ಧುಕಾಮಾಯಾ ಅಶೃಣ್ವನ್ತ್ಯಾ ವಚೋ ಮಮ। ಬನ್ಧುಪ್ರಣಾಶಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭೃಶಂ ದುಃಖಕರೋ ಮಮ
ನೀನು ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳದೆ ಇರುವುದರಿಂದ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳ ನಾಶ ಸಂಭವಿಸಿದೆ, ಇದು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖ ತಂದಿದೆ.
ಅಥವಾ ಮದ್ವಿನಾಶೋ ಯಂ ನ ಹಿ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕಂಚನ। ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಮಹಂ ಬನ್ಧುಂ ಸ್ವಯಂ ಜೀವನ್ನೃಶಂಸವತ್
ಅಥವಾ, ನಾನು ನನ್ನ ನಾಶವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದೇ ಇದ್ದು ಒಬ್ಬ ಬಂಧುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರೆ ಅದು ಕ್ರೂರತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ಸಹಧರ್ಮಚರೀಂ ದಾನ್ತಾಂ ನಿತ್ಯಂ ಮಾತೃಸಮಾಂ ಮಮ। ಸಖಾಯಂ ವಿಹಿತಾಂ ದೇವೈರ್ನಿತ್ಯಂ ಪರಮಿಕಾಂ ಗತಿಮ್
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸದಾ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವಳು, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದವಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುವವಳು, ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ, ಪರಮ ಗಮ್ಯವಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದವಳು.
ಪಿತ್ರಾ ಮಾತ್ರಾ ಚ ವಿಹಿತಾಂ ಸದಾ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಭಾಗಿನೀಮ್। ವರಯಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಮನ್ತ್ರವತ್ಪರಿಣೀಯ ಚ
ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸದಾ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರಳಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದವಳು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡವಳು.
ಕುಲೀನಾಂ ಶೀಲಸಂಪನ್ನಾಮಪತ್ಯಜನನೀಮಪಿ। ತ್ವಾಮಹಂ ಜೀವಿತಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಸಾಧ್ವೀಮನಪಕಾರಿಣೀಮ್
ನೀನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲದವಳು, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿರುವವಳು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರಳುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯುಳ್ಳವಳು, ಸದಾ ಸತ್ಯವಂತೆಯೂ, ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದವಳೂ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಭಾರ್ಯಾಂ ನಿತ್ಯಮನುವ್ರತಾಮ್। ಕುತ ಏವ ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಂ ಸುತಾಂ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಸ್ವಯಮ್
ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವಳನ್ನು ನಾನು ಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಬಾಲಾಮಪ್ರಾಪ್ತವಯಸಮಜಾತವ್ಯಞ್ಜನಾಕೃತಿಮ್। ಭರ್ತುರರ್ಥಾಯ ನಿಕ್ಷಿಪ್ತಾಂ ನ್ಯಾಸಂ ಧಾತ್ರಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಅವಳು ಇನ್ನೂ ಬಾಲೆಯೇ, ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಲುಪಿಲ್ಲ, ಮುಖದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇನ್ನೂ ಬೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಅವಳನ್ನು ಭರ್ತೃಗಾಗಿ ನನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.