ಏಷ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಮಮ ಭ್ರಾತಾ ಮಾನ್ಯಃ ಪರಮಕೋ ಗುರುಃ। ಅನಿವಿಷ್ಟೋ ಹಿ ತನ್ನಾಹಂ ಪರಿವಿದ್ಯಾಂ ಕಥಂಚನ
ಇವನು ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ, ಗೌರವಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು, ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯನು. ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮಾತರಂ ಭ್ರಾತರಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಂ ಕನಿಷ್ಠಾನಪರಾನಪಿ। ಪರಿತ್ಯಜೇತ ಕೋನ್ವದ್ಯ ಪ್ರಭವನ್ನಿಹ ರಾಕ್ಷಸಿ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಂದು ತಾಯಿ, ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ, ಚಿಕ್ಕ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಅಥವಾ ಇತರರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ರಾಕ್ಷಸಿಯೇ?
ಕೋ ಹಿ ಸುಪ್ತಾನಿಮಾನ್ಭ್ರಾತೄನ್ದತ್ತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸಭೋಜನಮ್। ಮಾತರಂ ಚ ನರೋ ಗಚ್ಛೇತ್ಕಾಮಾರ್ತ ಇವ ಮದ್ವಿಧಃ
ನನ್ನಂಥವನೊಬ್ಬನು, ಆಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರ ಆಹಾರವಾಗಲು ಬಿಡುತ್ತಾನೆಯೆ? ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತಾನೆಯೆ?
ಏಕಂ ತ್ವಾಂ ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಪರನ್ತಪ। ಸೋದರಾನುತ್ಸೃಜೈನಾಂಸ್ತ್ವಮಾರೋಹ ಜಘನಂ ಮಮ
ಪರಶತ್ರುಗಳ ಭಯಹರನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಬೇಡ—ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ.
ನಾಹಂ ಜೀವಿತುಮಾಶಂಸೇ ಭ್ರಾತೄನುತ್ಸೃಜ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಿ। ಯಥಾಶ್ರದ್ಧಂ ವ್ರಜೈಕಾ ಹಿ ವಿಪ್ರಿಯಂ ಮೇ ಪ್ರಭಾಷಸೇ
ರಾಕ್ಷಸಿಯೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕುವ ಆಶೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಹೋಗು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ನನಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಯತ್ತೇ ಪ್ರಿಯಂ ತತ್ಕರಿಷ್ಯೇ ಸರ್ವಾನೇತಾನ್ಪ್ರಬೋಧಯ। ಮೋಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಕಾಮಂ ರಾಕ್ಷಸಾತ್ಪುರುಷಾದಕಾತ್
ನಿನಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟವೋ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸು, ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಆ ಮಾನುಷ ಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸುಖಸುಪ್ತಾನ್ವನೇ ಭ್ರಾತೄನ್ಮಾತರಂ ಚೈವ ರಾಕ್ಷಸಿ। ನ ಭಯಾದ್ಬೋಧಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಭ್ರಾತುಸ್ತವ ದುರಾತ್ಮನಃ
ರಾಕ್ಷಸಿಯೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ದೆಮಾಡುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯನ್ನು, ನಿನ್ನ ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದ ಅಣ್ಣನ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಎಚ್ಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಹಿ ಮೇ ರಾಕ್ಷಸಾ ಭೀರು ಸೋಢುಂ ಶಕ್ತಾಃ ಪರಾಕ್ರಮಮ್। ನ ಮನುಷ್ಯಾ ನ ಗನ್ಧರ್ವಾ ನ ಯಕ್ಷಾಶ್ಚಾರುಲೋಚನೇ
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಭಯಪಡುವವಳೇ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು ಅಥವಾ ಯಕ್ಷರು ಸಹ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಗಚ್ಛ ವಾ ತಿಷ್ಠ ವಾ ಭದ್ರೇ ಯದ್ವಾ ಪೀಚ್ಛಸಿ ತತ್ಕುರು। ತಂ ವಾ ಪ್ರೇಷಯ ತನ್ವಙ್ಗಿ ಭ್ರಾತರಂ ಪುರುಷಾದಕಮ್
ಮೆಲ್ಲನೆಯವಳೇ, ನೀನು ಹೋಗು ಅಥವಾ ಉಳಿದುಕೋ, ಅಥವಾ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡು; ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಮಾನುಷ ಭಕ್ಷಕ ಅಣ್ಣನನ್ನು ಕಳುಹಿಸು, ಸೊಪ್ಪು ದೇಹವಳೇ.
ತಾಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಚಿರಗತಾಂ ಹಿಡಿಮ್ಬೋ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರಃ। ಅವತೀರ್ಯ ದ್ರುಮಾತ್ತಸ್ಮಾದಾಜಗಾಮಾಶು ಪಾಣ್ಡವಾನ್
ಅವಳು ಬಹುಕಾಲ ಹೋದದನ್ನು ತಿಳಿದು, ರಾಕ್ಷಸರ ಅಧಿಪತಿ ಹಿಡಿಂಬನು ಆ ಮರದಿಂದ ಇಳಿದು, ಪಾಂಡವರು ಇದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಬೇಗನೆ ಹೋದನು.
ಲೋಹಿತಾಕ್ಷೋ ಮಹಾಬಾಹುರೂರ್ಧ್ವಕೇಶೋ ಮಹಾನನಃ। ಮೇಘಸಙ್ಘಾತವರ್ಷ್ಮಾ ಚ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರೋ ಭಯಾನಕಃ
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣು, ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳು, ಮೇಲಕ್ಕೆ ನಿಂತ ಕೂದಲು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿ, ಮೇಘದ ಗುಡ್ಡದಷ್ಟು ದೇಹ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ದವಳಿಗಳು, ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪ.
ತಲಂ ತಲೇನ ಸಂಹತ್ಯ ಬಾಹೂ ವಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚಾಸಕೃತ್। ಉದ್ವೃತ್ತನೇತ್ರಃ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ದನ್ತಾನ್ದನ್ತೇಷು ನಿಷ್ಕುಷನ್
ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದರ ಮೇಲೆ ಬಡಿದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಡುವನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಉಬ್ಬಿ, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಗರ್ಜಿಸುವನು.
ಕೋಽದ್ಯ ಮೇ ಭೋಕ್ತುಕಾಮಸ್ಯ ವಿಘ್ನಂ ಚರತಿ ದುರ್ಮತಿಃ। ನ ಬಿಭೇತಿ ಹಿಡಿಮ್ಬೀ ಚ ಪ್ರೇಷಿತಾ ಕಿಮನಾಗತಾ
ಇಂದು ನನಗೆ ಆಹಾರ ಬೇಕಾದಾಗ ಯಾರು ಈ ಮೂರ್ಖನು ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ? ಹಿಡಿಂಬಿ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅವಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ—ಆಕೆ ಇನ್ನೂ ಏಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ?
ತಮಾಪತನ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವೈ ತಥಾ ವಿಕೃತದರ್ಶನಮ್। ಹಿಡಿಮ್ಬೋವಾಚ ವಿತ್ರಸ್ತಾ ಭೀಮಸೇನಮಿದಂ ವಚಃ
ಅವನ ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಓಡಿಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಹಿಡಿಂಬಿ ಭಯದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಆಪತತ್ಯೇಷ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಪುರುಷಾದಕಃ। ಸಾಽಹಂ ತ್ವಾಂ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಾರ್ಧಂ ಯದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತಥಾ ಕುರು
ಅವನು ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದವನು, ಕೋಪಗೊಂಡು, ಮಾನುಷ ಭಕ್ಷಕನಾಗಿ ಓಡಿಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನೀನು ಅಣ್ಣಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಮಾಡು.
ಅಹಂ ಕಾಮಗಮಾ ವೀರ ರಕ್ಷೋಬಲಸಮನ್ವಿತಾ। ಆರುಹೇಮಾಂ ಮಮ ಶ್ರೋಣಿಂ ನೇಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ವಿಹಾಯಸಾ
ವೀರನೇ, ನಾನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸಬಲ್ಲೆ, ರಾಕ್ಷಸ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರಬೋಧಯೈತಾನ್ಸಂಸುಪ್ತಾನ್ಮಾತರಂ ಚ ಪರನ್ತಪ। ಸರ್ವಾನೇವ ಗಮಿಷ್ಯಾಭಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ವೋ ವಿಹಾಯಸಾ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸುವವನೇ, ಈ ನಿದ್ದೆಮಗ್ನರಾದವರನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸು. ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಮಾ ಭೈಸ್ತ್ವಂ ಪೃಥುಸುಶ್ರೋಣಿ ನೈಷ ಕಶ್ಚಿನ್ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ। ಅಹಮೇನಂ ಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಶ್ಯನ್ತ್ಯಾಸ್ತೇ ಸುಮಧ್ಯಮೇ
ಪದ್ಮದ ಹಿಪ್ಪಿನವಳೇ, ನಾನು ಇದ್ದಾಗ ನಿನಗೆ ಭಯವಿರಬೇಡ. ಸುಂದರಿ, ನಿನ್ನ ಎದುರಲ್ಲೇ ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ನಾಯಂ ಪ್ರತಿಬಲೋ ಭೀರು ರಾಕ್ಷಸಾಪಸದೋ ಮಮ। ಸೋಢುಂ ಯುಧಿ ಪರಿಸ್ಪನ್ದಮಥವಾ ಸರ್ವರಾಕ್ಷಸಾಃ
ಭಯಪಡುವವಳೇ, ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸೋ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿಲ್ಲ. ಉಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪಶ್ಯ ಬಾಹೂ ಸುವೃತ್ತೌ ಮೇ ಹಸ್ತಿಹಸ್ತನಿಭಾವಿಮೌ। ಊರೂ ಪರಿಘಸಙ್ಕಾಶೌ ಸಂಹತಂ ಚಾಪ್ಯುರೋ ಮಹತ್
ನೋಡು, ನನ್ನ ಕೈಗಳು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ, ಆನೆದಂತಿಯಂತೆ ಬಲವಾಗಿವೆ. ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಲೋಹದ ಗದೆಯಂತೆ, ಎದೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಇದೆ.
ವಿಕ್ರಮಂ ಮೇ ಯಥೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಾಽದ್ಯ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಶೋಭನೇ। ಮಾಽವಮಂಸ್ಥಾಃ ಪೃಥುಶ್ರೋಣಿ ಮತ್ವಾ ಮಾಮಿಹ ಮಾನುಷಮ್
ಸುಂದರಿಯೇ, ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಇಂದ್ರನಷ್ಟು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ. ನಾನು ಮಾನವನಷ್ಟೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಡ, ವಿಶಾಲ ಹಿಪ್ಪಿನವಳೇ.
ನಾವಮನ್ಯೇ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ತ್ವಾಮಹಂ ದೇವರೂಪಿಣಮ್। ದೃಷ್ಟಪ್ರಭಾವಸ್ತು ಮಯಾ ಮಾನುಷೇಷ್ವೇವ ರಾಕ್ಷಸಃ
ನರಸಿಂಹನೇ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಈ ರಾಕ್ಷಸನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ತಥಾ ಸಂಜಲ್ಪತಸ್ತಸ್ಯ ಭೀಮಸೇನಸ್ಯ ಭಾರತ। ವಾಚಃ ಶುಶ್ರಾವ ತಾಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ರಾಕ್ಷಸಃ ಪುರುಷಾದಕಃ
ಭಾರತ, ಭೀಮಸೇನನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಅವೇಕ್ಷಮಾಣಸ್ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಹಿಡಿಮ್ಬೋ ಮಾನುಷಂ ವಪುಃ। ಸ್ರಗ್ದಾಮಪೂರಿತಶಿಖಾಂ ಸಮಗ್ರೇನ್ದುನಿಭಾನನಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಹಿಡಿಂಬನು, ಅವಳು ಮಾನವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮುಖವು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು.
ಸುಭ್ರೂನಾಸಾಕ್ಷಿಕೇಶಾನ್ತಾಂ ಸುಕುಮಾರನಖತ್ವಚಮ್। ಸರ್ವಾಭರಣಸಂಯುಕ್ತಾಂ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಾಮ್ಬರಧಾರಿಣೀಮ್
ಅವಳ ಭ್ರೂಗಳು, ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಕೂದಲು—allವು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳ ನಖಗಳು ಮತ್ತು ಚರ್ಮವು ನಾಜೂಕಾಗಿತ್ತು. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ತಾಂ ತಥಾ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಂ ಬಿಭ್ರತೀಂ ಸುಮನೋಹರಮ್। ಪುಂಸ್ಕಾಮಾಂ ಶಙ್ಕಮಾನಶ್ಚ ಚುಕ್ರೋಧ ಪುರುಷಾದಕಃ
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮನೋಜ್ಞವಾದ ಮಾನವರ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಪುರುಷನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನದಿಂದ, ಆ ಮಾನಭಕ್ಷಕನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡನು.
ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ರಾಕ್ಷಸಸ್ತಸ್ಯಾ ಭಗಿನ್ಯಾಃ ಕುರುಸತ್ತಮ। ಉತ್ಫಾಲ್ಯ ವಿಪುಲೇ ನೇತ್ರೇ ತತಸ್ತಾಮಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಕೌರವರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿಯ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ರಾಕ್ಷಸನು, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಕೋ ಹಿ ಮೇ ಭೋಕ್ತುಕಾಮಸ್ಯ ವಿಘ್ನಂ ಚರತಿ ದುರ್ಮತಿಃ। ನ ಬಿಭೇಷಿ ಹಿಡಿಮ್ಬೇ ಕಿಂ ಮತ್ಕೋಪಾದ್ವಿಪ್ರಮೋಹಿತಾ
ನಾನು ಭೋಜನ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವಾಗ, ಯಾರು ನನ್ನಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿರುವದು? ಹಿಡಿಂಬೆ, ನಿನಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲವೇ? ನನ್ನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನೀನು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದೀಯಾ?
ಧಿಕ್ತ್ವಾಮಸತಿ ಪುಂಸ್ಕಾಮೇ ಮಮ ವಿಪ್ರಿಯಕಾರಿಣಿ। ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಯಶಸ್ಕರಿ
ನಿನ್ನಂತಹ ಪುರುಷಾಸಕ್ತೆಯುಳ್ಳ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ನೀನು ನಾಚಿಕೆಗೇಡವಳೇ, ಪೂರ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ಅಪಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ತಂದೆ.
ಯಾನಿಮಾನಾಶ್ರಿತಾಽಕಾರ್ಷೀರ್ವಿಪ್ರಿಯಂ ಸಮುಹನ್ಮಮ। ಏಷ ತಾನದ್ಯ ವೈ ಸರ್ವಾನ್ಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯಾ ಸಹ
ನೀನು ನನ್ನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ನನಗೆ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದೆಯಲ್ಲ, ಇಂದು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇವರನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನು ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.