ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಪಾಪಾತ್ಮಾದಗ್ಧ್ವಾ ದಗ್ಧಃ ಪುರೋಚನಃ। ಅನಾಗಸಃ ಸುವಿಶ್ವಸ್ತಾನ್ಯೋ ದದಾಹ ನರೋತ್ತಮಾನ್
‘ಇಗೋ, ಪಾಪಾತ್ಮ ಪುರೋಚನನು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸುಟ್ಟ ನಂತರ, ತಾನೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದನು. ಅವನು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾದ ಮಹಾಪುರುಷರನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.’
ಏವಂ ತೇ ವಿಲಪನ್ತಿ ಸ್ಮ ವಾರಣಾವತಕಾ ಜನಾಃ। ಪರಿವಾರ್ಯ ಗೃಹಂ ತಚ್ಚ ತಸ್ಥೂ ರಾತ್ರೌ ಸಮನ್ತತಃ
ಹೀಗೆ ವಾರಣಾವತದ ಜನರು ಅಳುತ್ತಾ, ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚಾಪಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಸುದುಃಖಿತಾಃ। ಬಿಲೇನ ತೇನ ನಿರ್ಗತ್ಯ ಜಗ್ಮುರ್ದ್ರುತಮಲಕ್ಷಿತಾಃ
ಆದರೆ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಕುಂತಿಯವರೊಂದಿಗೆ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಆ ಗುಹೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದು, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಬೇಗ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ತೇನ ನಿದ್ರೋಪರೋಧೇನ ಸಾಧ್ವಸೇನ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ನ ಶೇಕುಃ ಸಹಸಾ ಗನ್ತುಂ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಪರನ್ತಪಾಃ
ಆಗ ನಿದ್ದೆ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಭೀಮಸೇನಸ್ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಭೀಮವೇಗಪರಾಕ್ರಮಃ। ಜಗಾಮ ಭ್ರಾತೄನಾದಾಯ ಸರ್ವಾನ್ಮಾತರಮೇವ ಚ
ಆದರೆ ಭೀಮಸೇನನು, ಅಪಾರ ವೇಗ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯವರನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಸ್ಕನ್ಧಮಾರೋಪ್ಯ ಜನನೀಂ ಯಮಾವಙ್ಕೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಪಾರ್ಥೌ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಭ್ರಾತರೌ ಸುಮಹಾಬಲಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ತಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ತನ್ನ ಕತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದು, ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.
ಉರಸಾ ಪಾದಪಾನ್ಭಞ್ಜನ್ಮಹೀಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ವಿದಾರಯನ್। ಸ ಜಗಾಮಾಶು ತೇಜಸ್ವೀ ವಾತರಂಹಾ ವೃಕೋದರಃ
ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ಎದೆಯಿಂದ ಮುರಿದು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾ, ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ವೃಕೋದರನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಯಥಾಸಂಪ್ರತ್ಯಯಂ ಕವಿಃ। ವಿದುರಃ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ತದ್ವನಂ ಪುರುಷಂ ಶುಚಿಮ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯಂತೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವಿದುರನು, ನಂಬಿಗಸ್ತನಾದ ಒಬ್ಬ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದನು.
ಆತ್ಮನಃ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಚ ವಿಶ್ವಾಸ್ಯಂ ಜ್ಞಾತಪೂರ್ವಕಮ್। ಗಙ್ಗಾಸಂತರಣಾರ್ಥಾಯ ಜ್ಞಾತಾಭಿಜ್ಞಾನವಾಚಿಕಮ್
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿದುರನಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಈಗಾಗಲೇ ಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದನು, ಅವರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು. ಗಂಗೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲು, ಗುರುತು ಹೇಳುವ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಸ ಗತ್ವಾ ತು ಯಥೋದ್ದೇಶಂ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ದದೃಶೇ ವನೇ। ಜನನ್ಯಾ ಸಹ ಕೌರವ್ಯಾನನಯಜ್ಜಾಹ್ನವೀತಟಮ್
ಅವನು ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕಂಡನು. ನಂತರ ತಾಯಿಯವರೊಂದಿಗೆ, ಆ ಕೌರವ ವಂಶಜರನ್ನು ಜಹ್ನವಿ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ವಿದಿತಂ ತನ್ಮಹಾಬುದ್ಧೇರ್ವಿದುರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ತತಸ್ತ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚಾರೇಣ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಪಾಪಚೇತಸಃ
ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ವಿದುರನಿಗೆ ಆ ದುಷ್ಟನ ಕೃತ್ಯಗಳು ಗುಪ್ತಚರರ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಬಂದವು. ಭಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವನು ಆ ಪಾಪಮನಸ್ಸಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ತತಃ ಪ್ರವಾಸಿತೋ ವಿದ್ವಾನ್ವಿದುರೇಣ ನರಸ್ತದಾ। ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಮನೋಮಾರುತಗಾಮಿನೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿದುರನು ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
ಸರ್ವವಾತಸಹಾಂ ನಾವಂ ಯನ್ತ್ರಯುಕ್ತಾಂ ಪತಾಕಿನೀಮ್। ಶಿವೇ ಭಾಗೀರಥೀತೀರೇ ನರೈರ್ವಿಸ್ರಮ್ಭಿಭಿಃ ಕೃತಾಮ್
ಭಾಗೀರಥಿ ನದಿಯ ಪವಿತ್ರ ತಟದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೂ ತಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಯಂತ್ರಸಾಧನಗಳಿರುವ ಧ್ವಜವಿರುವ ಹಡಗನ್ನು ಅವನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪುನರಥೋವಾಚ ಜ್ಞಾಪಕಂ ಪೂರ್ವಚೋದಿತಮ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ನಿಬೋಧೇಯಂ ಸಂಜ್ಞಾರ್ಥಂ ವಚನಂ ಕವೇಃ
ನಂತರ, ವಿದುರನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ದೂತನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಈ ಕವಿಯ ಸೂಚನೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.'
ಕಕ್ಷಘ್ನಃ ಶಿಶಿರಘ್ನಶ್ಚ ಮಹಾಕಕ್ಷೇ ಬಿಲೌಕಸಃ। ನ ಹನ್ತೀತ್ಯೇವಮಾತ್ಮಾನಂ ಯೋ ರಕ್ಷತಿ ಸ ಜೀವತಿ। `ಬೋದ್ಧವ್ಯಮಿತಿ ಯತ್ಪ್ರಾಹ ವಿದುರಸ್ತದಿದಂ ತಥಾ
'ಕಾಡನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನನ್ನು, ಚಳಿಯನ್ನು ತೊಡೆಯುವವನನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾರೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡದೆ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ವಿದುರನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ತೇನ ಮಾಂ ಪ್ರೇಷಿತಂ ವಿದಿಧಿ ವಿಶ್ವಸ್ತಂ ಸಂಜ್ಞಯಾಽನಯಾ। ಭೂಯಶ್ಚೈವಾಹ ಮಾಂ ಕ್ಷತ್ತಾ ವಿದುರಃ ಸರ್ವತೋಽರ್ಥವಿತ್। `ಅಧಿಕ್ಷಿಪನ್ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಸಭ್ರಾತೃಕಮುದಾರಧೀಃ
ಈ ಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ನನನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ವಿದುರನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಮತ್ತೆ ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿದುರನು ನನಗೆ, 'ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅವರ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಗದರಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಅರಿತವನು.
ಕರ್ಣಂ ದುರ್ಯೋಧನಂ ಚೈವ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತಂ ರಣೇ। ಶಕುನಿಂ ಚೈವ ಕೌನ್ತೇಯ ವಿಜೇತಾಽಸಿ ನ ಸಂಶಯಃ
'ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಅವನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಶಕುನಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.'
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚಾಪಿ ಗತ್ವಾಥ ಗಙ್ಗಾಯಾಸ್ತೀರಮುತ್ತಮಮ್। ನಿಷಾದಾಧಿಪತಿಂ ವೀರಂ ದಾಶಂ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಮ್
ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ಗಂಗೆಯ ಸುಂದರ ತಟವನ್ನು ಸೇರಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ, ಶೂರನಾದ ನಿಷಾದರ ರಾಜ ದಾಶನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ದೀಪಿಕಾಭಿಃ ಕೃತಾಲೋಕಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣಂ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾನ್। ದದೃಶುಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯಾಸ್ತೇ ನಾವಿಕಂ ತ್ವರಯಾಽನ್ವಿತಮ್
ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದ ನಾವಿಕನನ್ನು ಪಾಂಡವರು ನೋಡಿದರು.
ನಿಷಾದಸ್ತತ್ರ ಕೌನ್ತೇಯಾನಭಿಜ್ಞಾನಂ ನ್ಯವೇದಯತ್। ವಿದುರಸ್ಯ ಮಹಾಬುದ್ಧೇರ್ಮ್ಲೇಚ್ಛಭಾಷಾದಿ ಯತ್ತದಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಿಷಾದನು, ವಿದುರನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು, ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸದಂತೆ.
ವಿದುರೇಣಾಸ್ಮಿ ಸನ್ದಿಷ್ಟೋ ದತ್ತ್ವಾ ಬಹು ಧನಂ ಮಹತ್। ಗಙ್ಗಾತೀರೇ ನಿವಿಷ್ಟಸ್ತ್ವಂ ಪಾಣ್ಡವಾಂಸ್ತಾರಯೇತಿ ಹ
'ನಾನು ವಿದುರನಿಂದ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಗಂಗೆಯ ತಟದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪಾಂಡವರನ್ನು ದಾಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಸೂಚನೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸೋಽಹಂ ಚತುರ್ದಶೀಮದ್ಯ ಗಙ್ಗಾಯಾ ಅವಿದೂರತಃ। ಚಾರೇರನ್ವೇಷಯಾಮ್ಯಸ್ಮಿನ್ವನೇ ಮೃಗಗಣಾನ್ವಿತೇ
'ಇಂದು ಚತುರ್ಧಶಿಯಂದು, ಗಂಗೆಯಿಂದ ದೂರವಿಲ್ಲದ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಮೃಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದನು.
ಪ್ರಭವನ್ತೋಽಥ ಭದ್ರಂ ವೋ ನಾವಮಾರುಹ್ಯ ಗಮ್ಯತಾಮ್। ಯುಕ್ತಾರಿತ್ರಪತಾಕಾಂ ಚ ನಿಶ್ಛಿದ್ರಾಂ ಮನ್ದಿರೋಪಮಾಮ್
'ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಈಗ ಹಡಗಿಗೆ ಏರಿ ಹೋಗಿ. ಇದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬಲವಾದ ಹಡಗು, ಓಡಲು ಚಪ್ಪರಿಗಳು, ಧ್ವಜವಿದೆ, ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲದೆ ಮಂದಿರದಂತೆ ಇದೆ.'
ಇಯಂ ವಾರಿಪಥೇ ಯುಕ್ತಾ ನೌರಪ್ಸು ಸುಖಗಾಮಿನೀ। ಮೋಚಯಿಷ್ಯತಿ ವಃ ಸರ್ವಾನಸ್ಮಾದ್ದೇಶಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ
'ಈ ಹಡಗು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಾಗಲು ಸೂಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಇದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಈ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.'
ಅಥ ತಾನ್ವ್ಯಥಿತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ನರೋತ್ತಮಾನ್। ನಾವಮಾರೋಪ್ಯ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಪ್ರಸ್ಥಿತಾನಬ್ರವೀತ್ಪುನಃ
ಅವನು ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಅವರ ತಾಯಿಯನ್ನು ದುಃಖದಿಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರನ್ನು ಗಂಗೆಯ ಹಡಗಿಗೆ ಏರಿಸಿ, ಹೊರಟಾಗ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ವಿದುರೋ ಮೂರ್ಧ್ನ್ಯುಪಾಘ್ರಾಯ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ವಚೋ ಮುಹುಃ। ಅರಿಷ್ಟಂ ಗಚ್ಛತಾವ್ಯಗ್ರಾಃ ಪನ್ಥಾನಮಿತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ವಿದುರನು ಅವರ ತಲೆಗಳನ್ನು ಮುಗಿದು, ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ, ಸುಖವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿರಿ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ತು ತಾನ್ವೀರಾನ್ಪುಮಾನ್ವಿದುರಚೋದಿತಃ। ತಾರಯಾಮಾಸ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಗಙ್ಗಾಂ ನಾವಾ ನರರ್ಷಭಾನ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವಿದುರನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಆ ಪುರುಷನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಿದನು, ರಾಜನೆ.
ತಾರಯಿತ್ವಾ ತತೋ ಗಙ್ಗಾಂ ಪಾರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ಜಯಾಶಿಷಃ ಪ್ರಯುಜ್ಯಾಥ ಯಥಾಗತಮಗಾದ್ಧಿ ಸಃ
ಅವನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗಂಗೆಯ ಪಾರಕ್ಕೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದಾಟಿಸಿ, ಜಯವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಚನ ನೀಡಿ, ಬಂದಂತೆ ಮರಳಿ ಹೋದನು.
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪ್ರತಿಸನ್ದಿಶ್ಯ ವೈ ಕವೇಃ। ಗಙ್ಗಾಮುತ್ತೀರ್ಯ ವೇಗೇನ ಜಗ್ಮುರ್ಗೂಢಮಲಕ್ಷಿತಾಃ
ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಆ ಕವಿಗೆ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸದೆ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹೋದರು.
ತತಸ್ತೇ ತತ್ರ ತೀರ್ತ್ವಾ ತು ಗಙ್ಗಾಮುತ್ತುಙ್ಗವೀಚಿಕಾಮ್। ಜವೇನ ಪ್ರಯಯುರ್ವೀರಾ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಿಶಮಾಸ್ಥಿತಾಃ
ಅವರು ಗಂಗೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಎತ್ತರದ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ದಾಟಿ, ಆ ವೀರರು ತಕ್ಷಣವೇ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟರು.