ಸಾ ಪೀತ್ವಾ ಮದಿರಾಂ ಮತ್ತಾ ಸಪುತ್ರಾ ಮದವಿಹ್ವಲಾ। ಸಹ ಸರ್ವೈಃ ಸುತೈ ರಾಜಂಸ್ತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ನಿವೇಶನೇ
ಆಕೆ ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಮದ್ಯದ ಮಯದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನಳಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಉಳಿದಳು.
ಸುಷ್ವಾಪ ವಿಗತಜ್ಞಾನಾ ಮೃತಕಲ್ಪಾ ನರಾಧಿಪ। ಅಥ ಪ್ರವಾತೇ ತುಮುಲೇ ನಿಶಿ ಸುಪ್ತೇ ಜನೇ ತದಾ
ಆಕೆ ಜ್ಞಾನಹೀನಳಾಗಿ, ಸತ್ತವರಂತೆ ಆಳನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು, ನರಾಧಿಪ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಭಾರೀ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ.
ತದುಪಾದೀಪಯದ್ಭೀಮಃ ಶೇತೇ ಯತ್ರ ಪುರೋಚನಃ। ತತೋ ಜತುಗೃಹದ್ವಾರಂ ದೀಪಯಾಮಾಸ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಆಗ ಭೀಮನು, ಪುರೋಚನನು ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೇ, ಅವನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು. ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ಜತುಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೂ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದರು.
ಸಮನ್ತತೋ ದದೌ ಪಶ್ಚಾದಗ್ನಿಂ ತತ್ರ ನಿವೇಶನೇ। `ಪೂರ್ವಮೇವ ಗೃಹಂ ಶೋಧ್ಯ ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಮತಿಃ
ಭೀಮಸೇನನು ಮೊದಲು ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು.
ಪಾಣ್ಡವೈಃ ಸಹಿತಾಂ ಕುನ್ತೀಂ ಪ್ರಾವೇಶಯತ ತದ್ಬಿಲಮ್। ದತ್ತ್ವಾಗ್ನಿಂ ಸಹಸಾ ಭೀಮೋ ಗೃಹೇ ತತ್ಪರಿತಃ ಸುಧೀಃ
ಭೀಮನು ತನ್ನ ತಾಯಿ ಕುಂತಿಯವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಆ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು.
ಗೃಹಸ್ಥಂ ದ್ರವಿಣಂ ಗೃಹ್ಯ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಬಿಲೇನ ಸಃ।' ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ತದ್ಗೃಹಂ ಸರ್ವಮಾದೀಪ್ತಂ ಪಾಣ್ಡುನನ್ದನಾಃ
ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಭೀಮನು ಆ ಗುಹೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದನು. ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಆ ಮನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.
ಸುರಙ್ಗಾಂ ವಿವಿಶುಸ್ತೂರ್ಣಂ ಮಾತ್ರಾ ಸಾರ್ಧಮರಿನ್ದಮಾಃ। ತತಃ ಪ್ರತಾಪಃ ಸುಮಹಾಞ್ಛಬ್ದಶ್ಚೈವ ವಿಭಾವಸೋಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಗುಪ್ತ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೇಗ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆಗ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಭಾರೀ ಉಷ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದವು ಎದ್ದಿತು.
ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ತದಾ ತೇನ ಬುಬುಧೇ ಸ ಜನವ್ರಜಃ। ತದವೇಕ್ಷ್ಯ ಗೃಹಂ ದೀಪ್ತಮಾಹುಃ ಪೌರಾಃ ಕೃಶಾನನಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಭಾರೀ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದದಿಂದ ಊರಿನ ಜನರಿಗೆ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯಿತು. ಮನೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಟ್ಟಣದ ಜನರು ಭಯದಿಂದ ಬಿಳುಕೊಂಡ ಮುಖದಿಂದ ಹೇಳಿದರು—
ದುರ್ಯೋಧನಪ್ರಯುಕ್ತೇನ ಪಾಪೇನಾಕೃತಬುದ್ಧಿನಾ। ಗೃಹಮಾತ್ಮವಿನಾಶಾಯ ಕಾರಿತಂ ದಾಹಿತಂ ಚ ತತ್
‘ದುರ್ಯೋಧನನಂತೆ ಪಾಪಿ, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು, ಈ ಮನೆಯನ್ನು ಪಾಂಡವರ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಈಗ ಅದನ್ನು ಸುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟನು.’
ಅಹೋ ಧಿಗ್ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿರ್ನಾತಿಸಮಞ್ಜಸಾ। ಯಃ ಶುಚೀನ್ಪಾಣ್ಡುದಾಯಾದಾನ್ದಾಹಯಾಮಾಸ ಶತ್ರುವತ್
‘ಅಯ್ಯೋ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಲಜ್ಜೆ! ಅದು ಸರಿಯಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಾಂಡು ಪುತ್ರರನ್ನು ಶತ್ರುಗಳಂತೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದನು.’
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಪಾಪಾತ್ಮಾದಗ್ಧ್ವಾ ದಗ್ಧಃ ಪುರೋಚನಃ। ಅನಾಗಸಃ ಸುವಿಶ್ವಸ್ತಾನ್ಯೋ ದದಾಹ ನರೋತ್ತಮಾನ್
‘ಇಗೋ, ಪಾಪಾತ್ಮ ಪುರೋಚನನು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಸುಟ್ಟ ನಂತರ, ತಾನೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದನು. ಅವನು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾದ ಮಹಾಪುರುಷರನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.’
ಏವಂ ತೇ ವಿಲಪನ್ತಿ ಸ್ಮ ವಾರಣಾವತಕಾ ಜನಾಃ। ಪರಿವಾರ್ಯ ಗೃಹಂ ತಚ್ಚ ತಸ್ಥೂ ರಾತ್ರೌ ಸಮನ್ತತಃ
ಹೀಗೆ ವಾರಣಾವತದ ಜನರು ಅಳುತ್ತಾ, ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚಾಪಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಸುದುಃಖಿತಾಃ। ಬಿಲೇನ ತೇನ ನಿರ್ಗತ್ಯ ಜಗ್ಮುರ್ದ್ರುತಮಲಕ್ಷಿತಾಃ
ಆದರೆ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಕುಂತಿಯವರೊಂದಿಗೆ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಆ ಗುಹೆಯ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದು, ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಬೇಗ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು.
ತೇನ ನಿದ್ರೋಪರೋಧೇನ ಸಾಧ್ವಸೇನ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ನ ಶೇಕುಃ ಸಹಸಾ ಗನ್ತುಂ ಸಹ ಮಾತ್ರಾ ಪರನ್ತಪಾಃ
ಆಗ ನಿದ್ದೆ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬೇಗ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಭೀಮಸೇನಸ್ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಭೀಮವೇಗಪರಾಕ್ರಮಃ। ಜಗಾಮ ಭ್ರಾತೄನಾದಾಯ ಸರ್ವಾನ್ಮಾತರಮೇವ ಚ
ಆದರೆ ಭೀಮಸೇನನು, ಅಪಾರ ವೇಗ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯವರನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಸ್ಕನ್ಧಮಾರೋಪ್ಯ ಜನನೀಂ ಯಮಾವಙ್ಕೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಪಾರ್ಥೌ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಭ್ರಾತರೌ ಸುಮಹಾಬಲಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ತಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರನ್ನು ತನ್ನ ಕತ್ತೆ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿದು, ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.
ಉರಸಾ ಪಾದಪಾನ್ಭಞ್ಜನ್ಮಹೀಂ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ವಿದಾರಯನ್। ಸ ಜಗಾಮಾಶು ತೇಜಸ್ವೀ ವಾತರಂಹಾ ವೃಕೋದರಃ
ಅವನ ಬಲದಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ಎದೆಯಿಂದ ಮುರಿದು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಡೆಯುತ್ತಾ, ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ವೃಕೋದರನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಯಥಾಸಂಪ್ರತ್ಯಯಂ ಕವಿಃ। ವಿದುರಃ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ತದ್ವನಂ ಪುರುಷಂ ಶುಚಿಮ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಯೋಜನೆಯಂತೆ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ವಿದುರನು, ನಂಬಿಗಸ್ತನಾದ ಒಬ್ಬ ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದನು.
ಆತ್ಮನಃ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಚ ವಿಶ್ವಾಸ್ಯಂ ಜ್ಞಾತಪೂರ್ವಕಮ್। ಗಙ್ಗಾಸಂತರಣಾರ್ಥಾಯ ಜ್ಞಾತಾಭಿಜ್ಞಾನವಾಚಿಕಮ್
ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ವಿದುರನಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಈಗಾಗಲೇ ಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದನು, ಅವರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು. ಗಂಗೆಯನ್ನು ದಾಟಿಸಲು, ಗುರುತು ಹೇಳುವ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ಸ ಗತ್ವಾ ತು ಯಥೋದ್ದೇಶಂ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ದದೃಶೇ ವನೇ। ಜನನ್ಯಾ ಸಹ ಕೌರವ್ಯಾನನಯಜ್ಜಾಹ್ನವೀತಟಮ್
ಅವನು ಸೂಚನೆಯಂತೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಕಂಡನು. ನಂತರ ತಾಯಿಯವರೊಂದಿಗೆ, ಆ ಕೌರವ ವಂಶಜರನ್ನು ಜಹ್ನವಿ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ವಿದಿತಂ ತನ್ಮಹಾಬುದ್ಧೇರ್ವಿದುರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ತತಸ್ತ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಚಾರೇಣ ಚೇಷ್ಟಿತಂ ಪಾಪಚೇತಸಃ
ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ವಿದುರನಿಗೆ ಆ ದುಷ್ಟನ ಕೃತ್ಯಗಳು ಗುಪ್ತಚರರ ಮೂಲಕ ತಿಳಿದುಬಂದವು. ಭಯದಿಂದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಅವನು ಆ ಪಾಪಮನಸ್ಸಿನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ತತಃ ಪ್ರವಾಸಿತೋ ವಿದ್ವಾನ್ವಿದುರೇಣ ನರಸ್ತದಾ। ಪಾರ್ಥಾನಾಂ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಮನೋಮಾರುತಗಾಮಿನೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿದುರನು ಒಬ್ಬ ಪಂಡಿತನನ್ನು ಹೊರಡಿಸಿ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
ಸರ್ವವಾತಸಹಾಂ ನಾವಂ ಯನ್ತ್ರಯುಕ್ತಾಂ ಪತಾಕಿನೀಮ್। ಶಿವೇ ಭಾಗೀರಥೀತೀರೇ ನರೈರ್ವಿಸ್ರಮ್ಭಿಭಿಃ ಕೃತಾಮ್
ಭಾಗೀರಥಿ ನದಿಯ ಪವಿತ್ರ ತಟದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ಗಾಳಿಗೂ ತಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಯಂತ್ರಸಾಧನಗಳಿರುವ ಧ್ವಜವಿರುವ ಹಡಗನ್ನು ಅವನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪುನರಥೋವಾಚ ಜ್ಞಾಪಕಂ ಪೂರ್ವಚೋದಿತಮ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ನಿಬೋಧೇಯಂ ಸಂಜ್ಞಾರ್ಥಂ ವಚನಂ ಕವೇಃ
ನಂತರ, ವಿದುರನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ, ದೂತನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಈ ಕವಿಯ ಸೂಚನೆಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.'
ಕಕ್ಷಘ್ನಃ ಶಿಶಿರಘ್ನಶ್ಚ ಮಹಾಕಕ್ಷೇ ಬಿಲೌಕಸಃ। ನ ಹನ್ತೀತ್ಯೇವಮಾತ್ಮಾನಂ ಯೋ ರಕ್ಷತಿ ಸ ಜೀವತಿ। `ಬೋದ್ಧವ್ಯಮಿತಿ ಯತ್ಪ್ರಾಹ ವಿದುರಸ್ತದಿದಂ ತಥಾ
'ಕಾಡನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನನ್ನು, ಚಳಿಯನ್ನು ತೊಡೆಯುವವನನ್ನು, ದೊಡ್ಡ ಬಿಲಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾರೂ ಹತ್ಯೆ ಮಾಡದೆ ತನ್ನನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಬದುಕುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ವಿದುರನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ತೇನ ಮಾಂ ಪ್ರೇಷಿತಂ ವಿದಿಧಿ ವಿಶ್ವಸ್ತಂ ಸಂಜ್ಞಯಾಽನಯಾ। ಭೂಯಶ್ಚೈವಾಹ ಮಾಂ ಕ್ಷತ್ತಾ ವಿದುರಃ ಸರ್ವತೋಽರ್ಥವಿತ್। `ಅಧಿಕ್ಷಿಪನ್ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಂ ಸಭ್ರಾತೃಕಮುದಾರಧೀಃ
ಈ ಸೂಚನೆಯೊಂದಿಗೆ ನನನ್ನು ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ವಿದುರನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಮತ್ತೆ ಆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ವಿದುರನು ನನಗೆ, 'ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅವರ ಸಹೋದರರನ್ನೂ ಗದರಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಅರಿತವನು.
ಕರ್ಣಂ ದುರ್ಯೋಧನಂ ಚೈವ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತಂ ರಣೇ। ಶಕುನಿಂ ಚೈವ ಕೌನ್ತೇಯ ವಿಜೇತಾಽಸಿ ನ ಸಂಶಯಃ
'ಕುಂತಿಯ ಮಗನೇ, ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು, ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಅವನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಶಕುನಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಯಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.'
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚಾಪಿ ಗತ್ವಾಥ ಗಙ್ಗಾಯಾಸ್ತೀರಮುತ್ತಮಮ್। ನಿಷಾದಾಧಿಪತಿಂ ವೀರಂ ದಾಶಂ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಮ್
ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ಗಂಗೆಯ ಸುಂದರ ತಟವನ್ನು ಸೇರಿ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ, ಶೂರನಾದ ನಿಷಾದರ ರಾಜ ದಾಶನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ದೀಪಿಕಾಭಿಃ ಕೃತಾಲೋಕಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣಂ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾನ್। ದದೃಶುಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯಾಸ್ತೇ ನಾವಿಕಂ ತ್ವರಯಾಽನ್ವಿತಮ್
ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದ ನಾವಿಕನನ್ನು ಪಾಂಡವರು ನೋಡಿದರು.
ನಿಷಾದಸ್ತತ್ರ ಕೌನ್ತೇಯಾನಭಿಜ್ಞಾನಂ ನ್ಯವೇದಯತ್। ವಿದುರಸ್ಯ ಮಹಾಬುದ್ಧೇರ್ಮ್ಲೇಚ್ಛಭಾಷಾದಿ ಯತ್ತದಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಿಷಾದನು, ವಿದುರನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು, ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸದಂತೆ.