ಪುತ್ರಜನ್ಮ ಪರೀಪ್ಸನ್ವೈ ಪೃಥಿವೀಮನ್ವಯಾದಿಮಾಮ್। ಪ್ರಭಾವಶಿಕ್ಷಾವಿನಯಾದ್ದ್ರೋಣಸ್ಯಾಸ್ತ್ರಬಲೇನ ಚ
ಮಗುವಿನ ಜನನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಶಕ್ತಿ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತುಗಳಿಂದ ದ್ರೋಣನ ಅಸ್ತ್ರಬಲವಿರುವವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕರ್ತುಂ ಪ್ರಯತಮಾನೋ ವೈ ನ ಶಶಾಕ ಪರಾಜಯಮ್। ಅಭಿತಃ ಸೋಽಥ ಕಲ್ಮಾಷೀಂ ಗಙ್ಗಾತೀರೇ ಪರಿಭ್ರಮನ್
ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಪಟ್ಟರೂ, ಅವನು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಿ, ಗಂಗೆಯ ಕಪ್ಪು ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾವಸಥಂ ಪುಣ್ಯಮಾಸಸಾದ ಮಹೀಪತಿಃ। ತತ್ರ ನಾಸ್ನಾತಕಃ ಕಶ್ಚಿನ್ನ ಚಾಸೀದವ್ರತೋ ದ್ವಿಜಃ
ಅವನು ಪುಣ್ಯವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸದವರೂ ಇಲ್ಲ, ವ್ರತವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ತಥೈವ ತೌ ಮಹಾಭಾಗೌ ಸೋಽಪಶ್ಯಚ್ಛಂಸಿತವ್ರತೌ। ಯಾಜೋಪಯಾಜೌ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೀ ಭ್ರಾತರೌ ಪೃಷತಾತ್ಮಜಃ
ಅಲ್ಲಿಯೇ, ಪೃಶತಪುತ್ರನಾದ ಅವನು, ಯಜ ಮತ್ತು ಉಪಯಜ ಎಂಬ ಮಹಾನ್ ವ್ರತಸ್ಥರಾದ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸಂಹಿತಾಧ್ಯಯನೇ ಯುಕ್ತೌ ಗೋತ್ರತಶ್ಚಾಪಿ ಕಾಶ್ಯಪೌ। ಅರಣ್ಯೇ ಯುಕ್ತರೂಪೌ ತೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾವೃಷಿಸತ್ತಮೌ
ಸಂಹಿತಾ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಕಾಶ್ಯಪ ಗೋತ್ರದ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು.
ಸ ಉಪಾಮನ್ತ್ರಯಾಮಾಸ ಸರ್ವಕಾಮೈರತನ್ದ್ರಿತಃ। ಬುದ್ಧ್ವಾ ತಯೋರ್ಬಲಂ ಬುದ್ಧಿಂ ಕನೀಯಾಂಸಮುಪಹ್ವರೇ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು, ಅವರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಿಕ್ಕವನಾದವನನ್ನು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾದನು.
ಪ್ರಪೇದೇ ಛನ್ದಯನ್ಕಾಮೈರುಪಯಾಜಂ ಧೃತವ್ರತಮ್। ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣೇ ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರಿಯಕೃತ್ಸರ್ವಕಾಮದಮ್
ಅವನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಧೃಡವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡ ಉಪಯಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಗುರು ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದನು.
ಪಾದ್ಯೇನಾಸನದಾನೇನ ತಥಾಽರ್ಘ್ಯೇಣ ಫಲೈಶ್ಚ ತಮ್। ಅರ್ಹಯಿತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಮುಪಯಾಜೋಽಬ್ರವೀತ್ತತಃ
ಅವನಿಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ನೀರು, ಆಸನ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು. ನಂತರ ಉಪಯಾಜನು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಯೇನ ಕಾರ್ಯವಿಶೇಷೇಣ ತ್ವಮಸ್ಮಾನಭಿಕಾಙ್ಕ್ಷಸೇ। ಕೃತಶ್ಚಾಯಂ ಸಮುದ್ಯೋಗಸ್ತದ್ಬ್ರವೀತು ಭವಾನಿತಿ
ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾವ ವಿಶೇಷ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೀಯೋ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿರುವೆಯೋ, ದಯವಿಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಹೇಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರೀತಿಸಂಯುಕ್ತಮೃಷೀಣಾಮುತ್ತಮಂ ತದಾ। ಉವಾಚ ಛನ್ದಯನ್ಕಾಮೈರ್ದ್ರುಪದಃ ಸ ತಪಸ್ವಿನಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ದ್ರುಪದನು ತಪಸ್ವಿಗೆ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಶಯವನ್ನು ಹೇಳಲು ಮುಂದಾದನು.
ಯೇನ ಮೇ ಕರ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪುತ್ರಃ ಸ್ಯಾದ್ದ್ರೋಣಮೃತ್ಯೇವ। ಉಪಯಾಜ ಚರಸ್ವೈತತ್ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮಿ ಧನಂ ತವ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನನಗೆ ದ್ರೋಣನಂತೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನು ದೊರಕುತ್ತಾನೋ, ಆ ವಿಧಿಯನ್ನೂ ನೀನು ನೆರವೇರಿಸು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ನಾಹಂ ಫಲಾರ್ಥೀ ದ್ರುಪದ ಯೋಽರ್ಥೀ ಸ್ಯಾತ್ತತ್ರ ಗಮ್ಯತಾಮ್
ದ್ರುಪದ, ನಾನು ಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೆ ಫಲ ಬೇಕೋ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿ.
ಆರಾಧಯಿಷ್ಯನ್ದ್ರುಪದಃ ಸ ತಂ ಪರ್ಯಚರತ್ತದಾ। ತತಃ ಸಂವತ್ಸರಸ್ಯಾನ್ತೇ ದ್ರುಪದಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಃ
ದ್ರುಪದನು ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಸೇವೆಮಾಡಿದನು. ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದ್ರುಪದನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಉಪಯಾಜೋಽಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಕಾಲೇ ಮಧುರಯಾ ಗಿರಾ। ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಭ್ರಾತಾ ನ ಮೇಽತ್ಯಾಕ್ಷೀದ್ವಿಚರನ್ವಿಜನೇ ವನೇ
ಉಪಯಾಜನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೃದುಬಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಂದನು: ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣನು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಎಂದಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.
ಅಪರಿಜ್ಞಾತಶೌಚಾಯಾಂ ಭೂಮೌ ನಿಪತಿತಂ ಫಲಮ್। ತದಪಶ್ಯಮಹಂ ಭ್ರಾತುರಸಾಂಪ್ರತಮನುವ್ರಜನ್
ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಅಣ್ಣನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕಂಡೆನು, ಅದರ ಶುದ್ಧತೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ವಿಮರ್ಶಂ ಹಿ ಫಲಾದಾನೇ ನಾಯಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಕಥಂಚನ। ನಾಪಶ್ಯತ್ಫಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೋಷಾಂಸ್ತಸ್ಯಾಽಽನುಬನ್ಧಿಕಾನ್
ಅವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಣ್ಣು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಹಣ್ಣನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ದೋಷಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿವಿನಕ್ತಿ ನ ಶೌಚಾರ್ಥೀ ಸೋಽನ್ಯತ್ರಾಪಿ ಕಥಂ ಭವೇತ್। ಸಂಹಿತಾಧ್ಯಯನಸ್ಯಾನ್ತೇ ಪಞ್ಚಯಜ್ಞಾನ್ನಿರೂಪ್ಯ ಚ
ಅವನಿಗೆ ಶುದ್ಧತೆ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ; ಬೇರೆಡೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲನು? ಸಂಹಿತೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಿ—
ಭೈಕ್ಷಮುಞ್ಛೇನ ಸಹಿತಂ ಭುಞ್ಜಾನಸ್ತು ತದಾ ತದಾ। ಕೀರ್ತಯತ್ಯೇವ ರಾಜರ್ಷೇ ಭೋಜನಸ್ಯ ರಸಂ ಪುನಃ
ಅವನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅನ್ನದ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದನು, ರಾಜರ್ಷಿಯೇ.
ಸಂಹಿತಾಧ್ಯಯನಂ ಕುರ್ವನ್ವನೇ ಗುರುಕುಲೇ ವಸನ್। ಭೈಕ್ಷಮುಚ್ಛಿಷ್ಟಮನ್ಯೇಷಾಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ್ಮ ಸತತಂ ತಥಾ
ಅವನಿಗೆ ಅರಣ್ಯದ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಸಂಹಿತೆಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ಉಳಿದ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕೀರ್ತಯನ್ಗುಣಮನ್ನಾನಾಮಥ ಪ್ರೀತೋ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ। ಏವಂ ಫಲಾರ್ಥಿನಸ್ತ್ಸಮಾನ್ಮನ್ಯೇಽಹಂ ತರ್ಕಚಕ್ಷುಷಾ
ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನದ ಗುಣವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಸಂತೋಷಪಡುವನು. ಹೀಗಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವವನೂ ಅವನೇ ಎಂದು ನಾನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಊಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಂ ವೈ ಗಚ್ಛೇಹ ನೃಪತೇ ತ್ವಾಂ ಸ ಸಂಯಾಜಯಿಷ್ಯತಿ
ರಾಜನೇ, ನೀನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಅವನು ನಿನಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಉಪಯಾಜವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಾಜಸ್ಯಾಶ್ರಮಮಭ್ಯಗಾತ್। ಜುಗುಪ್ಸಮಾನೋ ನೃಪತಿರ್ಮನಸೇದಂ ವಿಚಿನ್ತಯನ್
ಉಪಯಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದ್ರುಪದನು ಯಾಜನ ಆಶ್ರಮದತ್ತ ಹೋದನು. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯವನ್ನೂ ಯೋಚನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಭೃಶಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪೂಜಾರ್ಹಮೃಷಿಂ ಯಾಜಮುವಾಚ ಹ। ಗೋಶತಾನಿ ದದಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಯಾಜ ಯಾಜಯ ಮಾಂ ವಿಭೋ
ಅವನು ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಯಾಜನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ, 'ಯಾಜ, ನನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಎಂಟು ನೂರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ದ್ರೋಣವೈರಾನ್ತರೇ ತಪ್ತಂ ವಿಷಣ್ಣಂ ಶರಣಾಗತಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಬನ್ಧುಪ್ರಣಿಹಿತಂ ನ ಕ್ಷತ್ರಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋ ಜಯೇತ್
ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುತ್ವದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಬೇಸರಗೊಂಡು ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲಾರನು.
ತಸ್ಮಾದ್ದ್ರೋಣಭಯಾರ್ತಂ ಮಾಂ ಭವಾಂಸ್ತ್ರಾತುಮಿಹಾರ್ಹತಿ। ಯೇನ ಮೇ ಕರ್ಮಣಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪುತ್ರಃ ಸ್ಯಾದ್ದ್ರೋಣಮೃತ್ಯವೇ
ಆದುದರಿಂದ ದ್ರೋಣನ ಭಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಕೃತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಒಬ್ಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಲಿ, ಅವನು ದ್ರೋಣನ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಲಿ.
ಅರ್ಜುನಸ್ಯಾಪಿ ವೈ ಭಾರ್ಯಾ ಭವೇದ್ಯಾ ವರವರ್ಣಿನೀ। ಸ ಹಿ ಬ್ರಹ್ಮವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಕ್ಷಾತ್ರೇಽಪ್ಯನುತ್ತಮಃ
ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸುಂದರವಾದ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ಪತ್ನಿಯಾಗಲಿ. ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವನು.
ತತೋ ದ್ರೋಣಸ್ತು ಮಾಽಜೈಷೀತ್ಸಖಿವಿಗ್ರಹಕಾರಣಾತ್। ಕ್ಷತ್ರಿಯೋ ನಾಸ್ತಿ ತುಲ್ಯೋಽಸ್ಯ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಕಶ್ಚಿದಗ್ರಣೀಃ
ನಂತರ ದ್ರೋಣನು ಸ್ನೇಹದ ವೈರಾಗ್ಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸೋಲಿಸಬಾರದು. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿನವನು.
ಭಾರತಾಚಾರ್ಯಮುಖ್ಯಸ್ಯ ಭಾರದ್ವಾಜಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ದ್ರೋಣಸ್ಯ ಶರಜಾಲಾನಿ ರಿಪುದೇಹಹರಾಣಿ ಚ
ಭಾರತರ ಗುರು, ಬೃಹದ್ವಾಜನ ಪುತ್ರನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ದ್ರೋಣನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಆಯುಧಗಳು—
ಷಡರತ್ನಿ ಧನುಶ್ಚಾಸ್ಯ ಖಡ್ಗಮಪ್ರತಿಮ ತಥಾ। ಸ ಹಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಷೇಣ ಕ್ಷಾತ್ರಂ ವೇಗಮಸಂಶಯಮ್
ಅವನಿಗೆ ಆರು ರತ್ನಗಳಿದ್ದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಖಡ್ಗವಿದೆ. ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.
ಪ್ರತಿಹನ್ತಿ ಮಹೇಷ್ವಾಸೋ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಮಹಾಮನಾಃ। ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಸಮೋ ಹ್ಯೇಷ ಖಟ್ವಾಙ್ಗಪ್ರತಿಮೋ ರಣೇ
ಬೃಹದ್ವಾಜನ ಪುತ್ರನು, ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿ, ಮಹಾತ್ಮನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಕಾರ್ತವೀರ್ಯನಿಗೆ ಸಮಾನ, ಖಟ್ವಾಂಗನಿಗೆ ಸಮಾನ.