ತತೋಽಭಿಜಗ್ಮುಃ ಪಞ್ಚಾಲಾನ್ನಿಘ್ನನ್ತಸ್ತೇ ನರರ್ಷಭಾಃ। ಮಮೃದುಸ್ತಸ್ಯ ನಗರಂ ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಮಹೌಜಸಃ
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು ಪಂಚಾಲರ ಕಡೆಗೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ದ್ರುಪದನ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
ದುರ್ಯೋಧನಶ್ಚ ಕರ್ಣಶ್ಚ ಯುಯುತ್ಸುಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ। ದುಃಶಾಸನೋ ವಿಕರ್ಣಶ್ಚ ಜಲಸನ್ಧಃ ಸುಲೋಚನಃ
ದುರ್ಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಯುಯುತ್ಸು, ದುಃಶಾಸನ, ವಿಕರ್ಣ, ಜಲಸಂಧ, ಸುಲೋಚನ—
ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವಃ ಕುಮಾರಾ ಬಹುವಿಕ್ರಮಾಃ। ಅಹಂ ಪೂರ್ವಮಹಂ ಪೂರ್ವಮಿತ್ಯೇವಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ್ಷಭಾಃ
ಇವರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಶೂರ ಕುಮಾರರು, 'ನಾನು ಮೊದಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ನಾನು ಮೊದಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಮುಂದಾದರು.
ತತೋ ವರರಾಥಾರೂಢಾಃ ಕುಮಾರಾಃ ಸಾದಿಭಿಃ ಸಹ। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ನಗರಂ ಸರ್ವೇ ರಾಜಮಾರ್ಗಮುಪಾಯಯುಃ
ಆ ನಂತರ ಆ ಕುಮಾರರು ತಮ್ಮ ಭಟರೊಂದಿಗೆ ಸುಂದರ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ರಾಜಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿದರು.
ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ತು ಪಾಞ್ಚಾಲಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹದ್ಬಲಮ್। ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತೋ ರಾಜಂಸ್ತ್ವರಯಾ ನಿರ್ಯಯೌ ಗೃಹಾತ್
ಅತ್ತ, ಪಂಚಾಲರಾಜನು ಆ ಮಹಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಬೇಗನೆ ಅರಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ತತಸ್ತು ಕೃತಸನ್ನಾಹಾ ಯಜ್ಞಸೇನಸಹೋದರಾಃ। ಶರವರ್ಷಾಣಿ ಮುಞ್ಚನ್ತಃ ಪ್ರಣೇದುಃ ಸರ್ವ ಏವ ತೇ
ಆಮೇಲೆ ಯಜ್ಞಸೇನನ ಸಹೋದರರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಜ್ಜಾಗಿ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದು, ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಘೋಷಿಸಿದರು.
ತತೋ ರಥೇನ ಶುಭ್ರೇಣ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ತು ಕೌರವಾನ್। ಯಜ್ಞಸೇನಃ ಶರಾನ್ಘೋರಾನ್ವವರ್ಷ ಯುಧಿ ದುರ್ಜಯಃ
ಆಗ ಯಜ್ಞಸೇನನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಶಾಲಿಯಾದವನು, ಕೌರವರ ಮೇಲೆ ಭಯಾನಕವಾದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದನು.
ಪೂರ್ವಮೇವ ತು ಸಂಮನ್ತ್ರ್ಯ ಪಾರ್ಥೋ ದ್ರೋಣಮಥಾಽಬ್ರವೀತ್। ದರ್ಪೋದ್ರೇಕಾತ್ಕುಮಾರಾಣಾಮಾಚಾರ್ಯಂ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಮ್
ಆದರೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅರ್ಜುನನು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ, ಕುಮಾರರ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು.
ಏಷಾಂ ಪರಾಕ್ರಮಸ್ಯಾನ್ತೇ ವಯಂ ಕುರ್ಯಾಮ ಸಾಹಸಮ್। ಏತೈರಶಕ್ಯಃ ಪಾಞ್ಚಾಲೋ ಗ್ರಹೀತುಂ ರಣಮೂರ್ಧನಿ
ಇವರು ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿದ ನಂತರ ನಾವು ಸಾಹಸಮಯ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡೋಣ; ಇವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಲರನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಕೌನ್ತೇಯೋ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತೋಽನಘಃ। ಅರ್ಧಕ್ರೋಶೇ ತು ನಗರಾದತಿಷ್ಠದ್ಬಹಿರೇವ ಸಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ, ನಗರದಿಂದ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹೊರಗಡೆ ಉಳಿದನು.
ದ್ರುಪದಃ ಕೌರವಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಾಧಾವತ ಸಮನ್ತತಃ। ಶರಜಾಲೇನ ಮಹತಾ ಮೋಹಯನ್ಕೌರವೀಂ ಚಮೂಮ್
ದ್ರುಪದನು ಕೌರವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ದೌಡಾಯಿಸಿ, ಭಾರೀ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೌರವಸೈನ್ಯವನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದನು.
ತಮುದ್ಯತಂ ರಥೇನೈಕಮಾಶುಕಾರಿಣಮಾಹವೇ। ಅನೇಕಮಿವ ಸನ್ತ್ರಾಸಾನ್ಮೇನಿರೇ ತತ್ರ ಕೌರವಾಃ
ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವ ದ್ರುಪದನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೌರವರು ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಅನೇಕ ಜನ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಶರಾ ಘೋರಾ ವಿಚೇರುಃ ಸರ್ವತೋದಿಶಮ್। ತತಃ ಶಙ್ಖಾಶ್ಚ ಭೇರ್ಯಶ್ಚ ಮೃದಙ್ಗಾಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ
ದ್ರುಪದನ ಭಯಾನಕ ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾರಿದವು; ಆಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಶಂಖಗಳು, ಭೇರಿಗಳು, ಮೃದಂಗಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮೊಳಗಿದವು.
ಪ್ರಾವಾದ್ಯನ್ತ ಮಹಾರಾಜ ಪಞ್ಚಾಲಾನಾಂ ನಿವೇಶನೇ। ಸಿಂಹನಾದಶ್ಚ ಸಂಜಜ್ಞೇ ಪಞ್ಚಾಲಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಂಚಾಲರ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಆ ವಾದ್ಯಗಳು ಭಾರೀ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿತು; ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಪಂಚಾಲರು ಸಿಂಹದ ಹೋಳನ್ನು ಕೂಗಿದರು.
ಧನುರ್ಜ್ಯಾತಲಶಬ್ದಶ್ಚ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯ ಗಗನಂ ಮಹಾನ್। ದುರ್ಯೋಧನೋ ವಿಕರ್ಣಶ್ಚ ಸುಬಾಹುರ್ದೀರ್ಘಲೋಚನಃ
ದುರ್ಯೋಧನ, ವಿಕರ್ಣ, ಸುಬಾಹು ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಲೋಚನರು ಬಿಲ್ಲಿನ ಜ್ಯೆಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.
ದುಃಶಾಶನಶ್ಚ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಶರವರ್ಷೈರವಾಕಿರನ್। ಸೋಽತಿವಿದ್ಧೋ ಮಹೇಷ್ವಾಸಃ ಪಾರ್ಷತೋ ಯುಧಿ ದುರ್ಜಯಃ
ಅಸಹ್ಯ ಕೋಪಗೊಂಡ ದುಃಶಾಸನನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಮಹಾಶೂರ ಪಾರ್ಷತನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡನು.
ವ್ಯಧಮತ್ತಾನ್ಯನೀಕಾನಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಭಾರತ। ದುರ್ಯೋಧನಂ ವಿಕರ್ಣಂ ಚ ಕರ್ಣಂ ಚಾಪಿ ಮಹಾಬಲಮ್
ಅವನೊಬ್ಬನೇ ಇತರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಚದುರಿಸಿದನು, ಭಾರತ, ಮತ್ತು ದುರ್ಯೋಧನ, ವಿಕರ್ಣ ಹಾಗೂ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ನಾನಾನೃಪಸುತಾನ್ವೀರಾನ್ಸೈನ್ಯಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ। ಅಲಾತಚಕ್ರವತ್ಸರ್ವಂ ಚರನ್ಬಾಣೈರತರ್ಪಯತ್
ಅವನೊಬ್ಬನೇ ವಿವಿಧ ರಾಜಕುಮಾರರು ಹಾಗೂ ಸೇನೆಗಳನ್ನು, ಬೆಂಕಿಯ ಚಕ್ರದಂತೆ ಚಲಿಸಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತು ನಾಗರಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುಸಲೈರ್ಯಷ್ಟಿಭಿಸ್ತದಾ। ಅಭ್ಯವರ್ಷನ್ತ ಕೌರವ್ಯಾನ್ವರ್ಷಮಾಣಾ ಘಾ ಇವ
ಆಗ ನಗರವಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಮುಸುಕುಗಳು ಮತ್ತು ಕಂಬಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯ ಸುರಿಯುವಂತೆ, ಕೌರವರ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
ಸಬಾಲವೃದ್ಧಾಃ ಕಾಮ್ಪಿಲ್ಯಾಃ ಕೌರವಾನಭ್ಯಯುಸ್ತದಾ। ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ಕೌರವಾನೇವ ಭಾರತ
ಕಾಂಪಿಲ್ಯ ನಗರದ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೂ ಹಿರಿಯರೂ, ಆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕೌರವರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟರು.
ದ್ರವನ್ತಿಸ್ಮ ನದನ್ತಿಸ್ಮ ಕ್ರೋಶನ್ತಃ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಪ್ರತಿ। ಪಾಡವಾಸ್ತು ಸ್ವನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಆರ್ತಾನಾಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್
ಅವರು ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಓಡಾಡುತ್ತಾ, ಕೂಗುತ್ತಾ, ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು; ಆ ದುಃಖಭರಿತ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಾಂಡವರ ಕೂದಲು ನಿಂತಿತು.
ಅಭಿವಾದ್ಯ ತತೋ ದ್ರೋಣಂ ರಥಾನಾರುರುಹುಸ್ತದಾ। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ನಿವಾರ್ಯಾಶು ಮಾ ಯುಧ್ಯಸ್ವೇತಿ ಪಾಣ್ಡವಮ್
ಮತ್ತೆ, ದ್ರೋಣರನ್ನು ವಂದಿಸಿ, ಅವರು ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, 'ಪಾಂಡವ, ನೀನು ಹೋರಾಡಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಮಾದ್ರೇಯೌ ಚಕ್ರರಕ್ಷೌ ತು ಫಾಲ್ಗುನಶ್ಚ ತದಾಽಕರೋತ್। ಸೇನಾಗ್ರಗೋ ಭೀಮಸೇನಸ್ತದಾಭೂದ್ಗದಯಾ ಸಹ
ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ರಕ್ಷಣೆಗೆ ನಿಂತರು, ಅರ್ಜುನನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು; ಭೀಮಸೇನನು ಸೇನೆಯ ಮುನ್ನಡೆಯಾಗಿ ಗದೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿಂತನು.
ತದಾ ಶತ್ರುಸ್ವನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತೋಽನಘಃ। ಆಯಾಜ್ಜವೇನ ಕೌನ್ತೇಯೋ ರಥೇನಾನಾದಯನ್ದಿಶಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುಗಳ ಕೂಗುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೋಷರಹಿತ ಕೌಂತೇಯನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹರಡಿದನು.
ಪಞ್ಚಾಲಾನಾಂ ತತಃ ಸೇನಾಮುದ್ಧೂತಾರ್ಣವನಿಃಸ್ವನಾಮ್। ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ದಣ್ಡಪಾಣಿರಿವಾನ್ತಕಃ
ಆಮೇಲೆ, ಭೀಮಸೇನನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ದಂಡ ಹಿಡಿದ ಯಮಧರ್ಮದೇವನಂತೆ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಪಾಂಚಾಲರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ಮಹಾಸೇನಾಂ ಮಕರಃ ಸಾಗರಂ ಯಥಾ। `ಚತುರಙ್ಗಬಲಾಕೀರ್ಣೇ ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ರಣೋತ್ಸವೇ
ಅವನೊಬ್ಬನೇ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳ ಸೇನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಹಾಸೇನೆಯಲ್ಲಿ, ಮಕರವು ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಆ ಯುದ್ಧೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸ್ವಯಮಭ್ಯದ್ರವದ್ಭೀಮೋ ನಾಗಾನೀಕಂ ಗದಾಧರಃ
ಭೀಮನು ತಾನೇ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಆನೆಗಳ ಪಡೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಯುದ್ಧಕುಶಲಃ ಪಾರ್ಥೋ ಬಾಹುವೀರ್ಯೇಣ ಚಾತುಲಃ। ಅಹನತ್ಕುಞ್ಜರಾನೀಕಂ ಗದಯಾ ಕಾಲರೂಪಧೃಕ್
ಅರ್ಜುನನ ಸಹೋದರನು, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ಭುಜಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವನು, ಕಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗದೆಯಿಂದ ಆನೆಗಳ ಪಡೆಗೆ ಭಾರೀ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದನು.
ತೇ ಗಜಾ ಗಿರಿಸಙ್ಕಾಶಾಃ ಕ್ಷರನ್ತೋ ರುಧಿರಂ ಬಹು। ಭೀಮಸೇನಸ್ಯ ಗದಯಾ ಭಿನ್ನಮಸ್ತಕಪಿಣ್ಡಕಾಃ
ಆನೆಗಳು ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಭೀಮಸೇನನ ಗದೆಯಿಂದ ತಲೆಯು ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ, ರಕ್ತವನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಸುರಿದವು.
ಪತನ್ತಿ ದ್ವಿರದಾ ಭೂಮೌ ವಜ್ರಘಾತಾದಿವಾಚಲಾಃ। ಗಜಾನಶ್ವಾನ್ರಥಾಂಶ್ಚೈವ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಆ ಆನೆಗಳು ವಜ್ರದ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಪರ್ವತಗಳು ಬಿದ್ದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಪಾಂಡವನು ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ರಥಗಳನ್ನು ನೆಲಕ್ಕಿಳಿಸಿದನು.