ಯದ್ಯಯಂ ಫಾಲ್ಗುನೋ ಯುದ್ಧೇ ನಾರಾಜ್ಞಾ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ। ತಸ್ಮಾದೇಷೋಽಙ್ಗವಿಷಯೇ ಮಯಾ ರಾಜ್ಯೇಽಭಿಷಿಚ್ಯತೇ
ಈ ಫಾಲ್ಗುನು ರಾಜನ ಆದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲವಂದರೆ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಅಂಗ ದೇಶದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ತತೋ ರಾಜಾನಮಾಮನ್ತ್ರ್ಯ ಗಾಙ್ಗೇಯಂ ಚ ಪಿತಾಮಹಮ್। ಅಭಿಷೇಕಸ್ಯ ಸಂಭಾರಾನ್ಸಮಾನೀಯ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ
ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನನ್ನೂ ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನನ್ನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ದ್ವಿಜರುಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು.
ಗೋಸಹಸ್ರಾಯುತಂ ದತ್ತ್ವಾ ಯುಕ್ತಾನಾಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್। ಅರ್ಹೋಽಯಮಙ್ಗರಾಜ್ಯಸ್ಯ ಇತಿ ವಾಚ್ಯ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಪುಣ್ಯವಂತಾದ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ದ್ವಿಜರುಗಳು 'ಇವನು ಅಂಗರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು' ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದರು.
ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಕ್ಷಣೇ ಕರ್ಣಃ ಸಲಾಜಕುಸುಮೈರ್ಘಟೈಃ। ಕಾಞ್ಚನೈಃ ಕಾಞ್ಚನೇ ಪೀಠೇ ಮನ್ತ್ರವಿದ್ಭಿರ್ಮಹಾರಥಃ
ಅಂದಿನ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಕರ್ಣನನ್ನು, ಚಂದನ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ಮಂತ್ರಜ್ಞರು ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.
ಅಭಿಷಿಕ್ತೋಽಙ್ಗರಾಜೇ ಸ ಶ್ರಿಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಮಹಾಬಲಃ। `ಸ ಮೌಲಿಹಾರಕೇಯೂರಃ ಸಹಸ್ತಾಭರಣಾಙ್ಗದಃ
ಅಂಗದ ರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಅವನು, ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಮುಕುಟ, ಹಾರ, ಕೈಭೂಷಣ, ಕಂಕಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದನು.
ರಾಜಲಿಙ್ಗೈಸ್ತಥಾಽನ್ಯೈಶ್ಚ ಭೂಷಿತೋ ಭೂಷಣೈಃ ಶುಭೈಃ।' ಸಚ್ಛತ್ರವಾಲವ್ಯಜನೋ ಜಯಶಬ್ದೋತ್ತರೇಣ ಚ
ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರೆ ಶುಭಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಶುಭ್ರವಾದ ಛತ್ರ, ಚಾಮರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಯಘೋಷದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಂತನು.
ಉವಾಚ ಕೌರವಂ ರಾಜನ್ವಚನಂ ಸ ವೃಷಸ್ತದಾ। ಅಸ್ಯ ರಾಜ್ಯಪ್ರದಾನಸ್ಯ ಸದೃಶಂ ಕಿಂ ದದಾನಿ ತೇ
ಆಗ ಆ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನು ಕೌರವರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ನನಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಪ್ರತಿಫಲವನ್ನು ನೀಡಲಿ?'
ಪ್ರಬ್ರೂಹಿ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ಕರ್ತಾ ಹ್ಯಸ್ಮಿ ತಥಾ ನೃಪ। ಅತ್ಯನ್ತಂ ಸಖ್ಯಮಿಚ್ಛಾಮೀತ್ಯಾಹ ತಂ ಸ ಸುಯೋಧನಃ
'ಏನು ಬೇಕೋ ಹೇಳು ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ನಾನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಸುಯೋಧನನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನಾನು ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.'
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಕರ್ಣಸ್ತಥೇತಿ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಹರ್ಷಾಚ್ಚೋಭೌ ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಯ ಪರಾಂ ಮುದಮವಾಪತುಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಕರ್ಣನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆಗ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಆನಂದದಿಂದ ಅಪ್ಪುಕೊಂಡು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು.
ತತಃ ಸ್ರಸ್ತೋತ್ತರಪಟಃ ಸಪ್ರಸ್ವೇದಃ ಸವೇಪಥುಃ। ವಿವೇಶಾಧಿರಥೋ ರಙ್ಗಂ ಯಷ್ಟಿಪ್ರಾಣೋ ಹ್ವಯನ್ನಿವ
ಆಮೇಲೆ, ಮೇಲಂಗಿ ಜಾರಿಬಿದ್ದ, ಬೆವರುತ್ತಾ, ನಡುಗುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವೇ ಕರೆಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅಧಿರಥನು ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿದನು.
ತಮಾಲೋಕ್ಯ ಧನುಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಪಿತೃಗೌರವಯನ್ತ್ರಿತಃ। ಕರ್ಣೋಽಭಿಷೇಕಾರ್ದ್ರಶಿರಾಃ ಶಿರಸಾ ಸಮವನ್ದತ
ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಂದೆಯ ಗೌರವದಿಂದ ಕರ್ಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ತಲೆ ಇನ್ನೂ ತೊಳೆದಿದ್ದಂತೆ, ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪಾದಾವವಚ್ಛಾದ್ಯ ಪಟಾನ್ತೇನ ಸಸಂಭ್ರಮಃ। ಪುತ್ರೇತಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಾರ್ಥಮಬ್ರವೀದ್ರಥಸಾರಥಿಮ್
ನಡುಗುತ್ತಾ, ಅಂಗಿಯ ಅಂಚಿನಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, 'ಮಗನೇ' ಎಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆ ರಥಚಾಲಕನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಚ ತಸ್ಯಾಥ ಮೂರ್ಧಾನಂ ಸ್ನೇಹವಿಕ್ಲವಃ। ಅಙ್ಗರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕಾರ್ದ್ರಮಶ್ರುಭಿಃ ಸಿಷಿಚೇ ಪುನಃ
ಆಮೇಲೆ, ಆತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹೃದಯ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅಂಗರಾಜ್ಯಾಭಿಷೇಕದಿಂದ ತಲೆ ಇನ್ನೂ ತೊಳೆದಿದ್ದ ಕರ್ಣನ ತಲೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದನು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸೂತಪುತ್ರೋಽಯಮಿತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಭೀಮಸೇನಸ್ತದಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ
ಅವನು ಸೂತಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಪಾಂಡವನಾದ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ನ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ ಪಾರ್ಥೇನ ಸೂತಪುತ್ರ ರಣೇ ವಧಮ್। ಕುಲಸ್ಯ ಸದೃಶಸ್ತೂರ್ಣಂ ಪ್ರತೋದೋ ಗೃಹ್ಯತಾಂ ತ್ವಯಾ
'ಸೂತಪುತ್ರಾ, ನೀನು ಪಾರ್ಥನ ಕೈಯಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಯಲು ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇಗನೆ ಚಾಬು ಹಿಡಿ.'
ಅಙ್ಗರಾಜ್ಯಂ ಚ ನಾರ್ಹಸ್ತ್ವಮುಪಭೋಕ್ತುಂ ನರಾಧಮ। ಶ್ವಾ ಹುತಾಶಸಮೀಪಸ್ಥಂ ಪುರೋಡಾಶಮಿವಾಧ್ವರೇ
'ನರಾಧಮಾ, ನೀನು ಅಂಗರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸುವದಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ. ಹವನದ ಬಳಿ ನಿಂತಿರುವ ನಾಯಿಗೆ ಹೋಮದ ಆಹಾರ ಸಿಗದಂತೆ ನೀನೂ ಅಹೋ.'
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಕರ್ಣಃ ಕಿಂಚಿತ್ಪ್ರಸ್ಫುರಿತಾಧರಃ। ಗಗನಸ್ಥಂ ವಿನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ದಿವಾಕರಮುದೈಕ್ಷತ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಕರ್ಣನು ಸ್ವಲ್ಪ ತುಟಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು, ಆಕಾಶದತ್ತ ಉಸಿರೆಳೆದನು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಕೋಪಾದುತ್ಪಪಾತ ಮಹಾಬಲಃ। ಭ್ರಾತೃಪದ್ಮವನಾತ್ತಸ್ಮಾನ್ಮದೋತ್ಕಟ ಇವ ದ್ವಿಪಃ
ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಮಧ್ಯದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ಹೂವಿನ ಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ಗರ್ದಭದಂತೆ ಎದ್ದನು.
ಸೋಽಬ್ರವೀದ್ಭೀಮಕರ್ಮಾಣಂ ಭೀಮಸೇನಮವಸ್ಥಿತಮ್। ವೃಕೋದರ ನ ಯುಕ್ತಂ ತೇ ವಚನಂ ವಕ್ತುಮೀದೃಶಮ್
ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ಅವನ ಮಹಾ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು: 'ವೃಕೋದರ, ನೀನು ಇಂಥ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.'
ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ಬಲಂ ಜ್ಯಷ್ಠಂ ಯೋಕ್ತವ್ಯಂ ಕ್ಷತ್ರಬನ್ಧುನಾ। ಶೂರಾಣಾಂ ಚ ನದೀನಾಂ ಚ ಪ್ರಭವೋ ದುರ್ವಿಭಾವನಃ
ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು; ಶೂರರು ಮತ್ತು ನದಿಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ.
ಸಲಿಲಾದುತ್ಥಿತೋ ವಹ್ನಿರ್ಯೇನ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಚರಾಚರಮ್। ದಧೀಚಸ್ಯಾಸ್ಥಿತೋ ವಜ್ರಂ ಕೃತಂ ದಾನವಸೂದನಮ್
ನೀರಿನಿಂದ ಅಗ್ನಿ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿತು; ದಧೀಚಿಯ ಎಲುಬಿನಿಂದ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ವಜ್ರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಯಿತು.
ಆಗ್ನೇಯಃ ಕೃತ್ತಿಕಾಪುತ್ರೋ ರೌದ್ರೋ ಗಾಙ್ಗೇಯ ಇತ್ಯಪಿ। ಶ್ರೂಯತೇ ಭಗವಾನ್ದೇವಃ ಸರ್ವಗುಹ್ಯಮಯೋ ಗುಹಃ
ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಕೃತ್ತಿಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಭಯಂಕರನಾದ, ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ದೇವತೆ ಗುಹನು ಎಲ್ಲ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಕ್ಷತ್ರಿಯೇಭ್ಯಶ್ಚ ಯೇ ಜಾತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತೇ ಚ ತೇ ಶ್ರುತಾಃ। ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪ್ರಭೃತಯಃ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವಮವ್ಯಯಮ್
ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ಇತರರು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ಆಚಾರ್ಯಃ ಕಲಶಾಜ್ಜಾತೋ ದ್ರೋಣಃ ಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ। ಗೌತಮಸ್ಯಾನ್ವವಾಯೇ ಚ ಶರಸ್ತಮ್ಬಾಚ್ಚ ಗೌತಮಃ
ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು ಕಲಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು; ಗೌತಮನ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಶರದ ಗುಡ್ಡಿನಿಂದ ಗೌತಮನು ಜನಿಸಿದನು.
ಭವತಾಂ ಚ ಯಥಾ ಜನ್ಮ ತದಪ್ಯಾಗಮಿತಂ ಮಯಾ। ಸಕುಣ್ಡಲಂ ಸಕವಚಂ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಮ್। ಕಥಮಾದಿತ್ಯಸದೃಶಂ ಮೃಗೀ ವ್ಯಾಘ್ರಂ ಜನಿಷ್ಯತಿ
ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯನ್ನೂ ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಕುಂಡಲ ಮತ್ತು ಕವಚದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಎಲ್ಲಾ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಹುಲಿಯು ಹೆತ್ತಳು.
ಪೃಥಿವೀರಾಜ್ಯಮರ್ಹೋಽಯಂ ನಾಙ್ಗರಾಜ್ಯಂ ನರೇಶ್ವರಃ। ಅನೇನ ಬಾಹುವೀರ್ಯೇಣ ಮಯಾ ಚಾಜ್ಞಾನುವರ್ತಿನಾ
ಈ ನರಾಧಿಪನು ಭೂಮಂಡಲವನ್ನು ಆಳಲು ಯೋಗ್ಯನು, ಅಂಗರಾಜ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅವನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ, ನಾನು ಅವನಿಗೆ ವಿಧೇಯನಾಗಿ ಇದ್ದೇನೆ.
ಯಸ್ಯ ವಾ ಮನುಜಸ್ಯೇದಂ ನ ಕ್ಷಾನ್ತಂ ಮದ್ವಿಚೇಷ್ಟಿತಮ್। ರಥಮಾರುಹ್ಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಸ ವಿನಾಮಯತು ಕಾರ್ಮುಕಮ್
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ನಡೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಾಗಲಿ.
ತತಃ ಸರ್ವಸ್ಯ ರಙ್ಗಸ್ಯ ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಭೂತ್। ಸಾಧುವಾದಾನುಸಂಬದ್ಧಃ ಸೂರ್ಯಶ್ಚಾಸ್ತಮುಪಾಗಮತ್
ಆಗ ಆ ರಂಗಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಕೂಗು ಮತ್ತು 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂಬ ಶಬ್ದಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು; ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಯವಾಯಿತು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಕರ್ಣಮಾಲಮ್ಬ್ಯಾಗ್ರಕರೇ ನೃಪಃ। ದೀಪಿಕಾಭಿಃ ಕೃತಾಲೋಕಸ್ತಸ್ಮಾದ್ರಙ್ಗಾದ್ವಿನಿರ್ಯಯೌ
ನಂತರ, ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಆ ರಂಗದಿಂದ ಹೊರಟನು.
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಸಹದ್ರೋಣಾಃ ಸಕೃಪಾಶ್ಚ ವಿಶಾಂಪತೇ। ಭೀಷ್ಮೇಣ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಯುಃ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ನಿವೇಶನಮ್
ಪಾಂಡವರು, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರೊಂದಿಗೆ, ಭೀಷ್ಮನ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಿವಾಸಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.