ಭುಕ್ತ ಏವ ತು ಕೌನ್ತೇಯೋ ನಾಸ್ಯಾದನ್ಯತ್ರ ವರ್ತತೇ। ಹಸ್ತಸ್ತೇಜಸ್ವಿನಸ್ತಸ್ಯ ಅನುಗ್ರಹಣಕಾರಣಾತ್
ಕೌಂತೇಯನು ಊಟ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಕೈ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ತೇಜಸ್ವಿ ಕೈ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು.
ತದಭ್ಯಾಸಕೃತಂ ಮತ್ವಾ ರಾತ್ರಾವಪಿ ಸ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಯೋಗ್ಯಾಂ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಧನುಷಾ ಪಾಣ್ಡುನನ್ದನಃ
ಇದು ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಪಾಂಡುನಂದನ ಮಹಾಬಾಹುನು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂಕ್ತವಾದ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಜ್ಯಾತಲನಿರ್ಘೋಷಂ ದ್ರೋಣಃ ಶುಶ್ರಾವ ಭಾರತ। ಉಪೇತ್ಯ ಚೈನಮುತ್ಥಾಯ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯೇದಮಬ್ರವೀತ್
ದ್ರೋಣನು ಆ ಧನುಸ್ಸಿನ ಘನವಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು, ಭಾರತ. ಅವನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ಎದ್ದು, ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆಂದನು.
ಪ್ರಯತಿಷ್ಯೇ ತಥಾ ಕರ್ತುಂ ಯಥಾ ನಾನ್ಯೋ ಧನುರ್ಧರಃ। ತ್ವತ್ಸಮೋ ಭವಿತಾ ಲೋಕೇ ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ
ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಧನುರ್ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ನಿನ್ನ ಸಮಾನನಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು. ಇದು ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ.
ತತೋ ದ್ರೋಣೋಽರ್ಜುನಂ ಭೂಯೋ ಹಯೇಷು ಚ ಗಜೇಷು ಚ। ರಥೇಷು ಭೂಮಾವಪಿ ಚ ರಣಶಿಕ್ಷಾಮಶಿಕ್ಷಯತ್
ಆಮೇಲೆ ದ್ರೋಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ, ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನೆಲದಲ್ಲಿಯೂ ಯುದ್ಧಕಲೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಲಿಸಿದನು.
ಗದಾಯುದ್ಧೇಽಸಿಚರ್ಯಾಯಾಂ ತೋಮರಪ್ರಾಸಶಕ್ತಿಷು। ದ್ರೋಣಃ ಸಂಕೀರ್ಣಯುದ್ಧೇ ಚ ಶಿಕ್ಷಯಾಮಾಸ ಕೌರವಾನ್
ಗದಾಯುದ್ಧ, ಕತ್ತಿಯಾಟ, ತೊಮರ, ಭಾಲಾ, ಶಕ್ತಿಗಳ ಬಳಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕರಯುದ್ಧಗಳನ್ನೂ ದ್ರೋಣನು ಕೌರವರಿಗೆ ಕಲಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ತತ್ಕೌಶಲಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧನುರ್ವೇದಜಿಘೃಕ್ಷವಃ। ಸಜಾನೋ ರಾಜಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಸಮಾಜಗ್ಮುಃ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅವನ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಆಸಕ್ತರಾದ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ರಾಜಪುತ್ರರು ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ತಾನ್ಸರ್ವಾಞ್ಶಿಕ್ಷಯಾಮಾಸ ದ್ರೋಣಃ ಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ।' ತತೋ ನಿಷಾದರಾಜಸ್ಯ ಹಿರಣ್ಯಧನುಷಃ ಸುತಃ। ಏಕಲವ್ಯೋ ಮಹಾರಾಜ ದ್ರೋಣಮಭ್ಯಾಜಗಾಮ ಹ
ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ದ್ರೋಣನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಕಲಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಮಹಾರಾಜ, ಹಿರಣ್ಯಧನು ಎಂಬ ನಿಷಾದರಾಜನ ಮಗ ಏಕಲವ್ಯನು ದ್ರೋಣನ ಬಳಿಗೆ ಬಂತು.
ನ ಸ ತಂ ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ನೈಷಾದಿರಿತಿ ಚಿನ್ತಯನ್। ಶಿಷ್ಯಂ ಧನುಷಿ ಧರ್ಮಜ್ಞಸ್ತೇಷಾಮೇವಾನ್ವವೇಕ್ಷಯಾ
ಅವನನ್ನು ನಿಷಾದನು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ದ್ರೋಣನು, ಅವನನ್ನು ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಇತರರನ್ನಷ್ಟೇ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ಶಿಷ್ಯೋಽಸಿ ಮಮ ನೈಷಾದೇ ಪ್ರಯೋಗೇ ಬಲತ್ತರಃ। ನಿವರ್ತಸ್ವ ಗೃಹಾನೇವ ಅನುಜ್ಞಾತೋಽಸಿ ನಿತ್ಯಶಃ
ನಿಷಾದಾ, ನೀನು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನಲ್ಲ. ನೀನು ಆಯುಧಗಳ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗು; ನಾನು ಸದಾ ನಿನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.
ಸ ತು ದ್ರೋಣಸ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ಗೃಹ್ಯ ಪರನ್ತಪಃ। ಅರಣ್ಯಮನುಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ದ್ರೋಣಂ ಮಹೀಮಯಮ್
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ದ್ರೋಣನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಿದ ಮೇಲೆ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ದ್ರೋಣನ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ನಾಚಾರ್ಯವೃತ್ತಿಂ ಚ ಪರಮಾಮಾಸ್ಥಿತಸ್ತದಾ। ಇಷ್ವಸ್ತ್ರೇ ಯೋಗಮಾತಸ್ಥೇ ಪರಂ ನಿಯಮಮಾಸ್ಥಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಿಷ್ಯಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಕಠಿಣ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಬಾಣವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ತೊಡಗಿದನು.
ಪರಯಾ ಶ್ರದ್ಧಯೋಪೇತೋ ಯೋಗೇನ ಪರಮೇಣ ಚ। ವಿಮೋಕ್ಷಾದಾನಸನ್ಧಾನೇ ಲಘುತ್ವಂ ಪರಮಾಪ ಸಃ
ಅತಿಯಾದ ಭಕ್ತಿಯೂ, ಗಾಢವಾದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಅವನು, ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಡುವುದು, ಹಿಡಿಯುವುದು, ಗುರಿ ಹಿಡಿಯುವುದು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದನು.
ಲಾಘವಂ ಚಾಸ್ತ್ರಯೋಗಂ ಚ ನಚಿರಾತ್ಪ್ರತ್ಯಪದ್ಯತ।' ಅಥ ದ್ರೋಣಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಾಃ ಕದಾಚಿತ್ಕುರುಪಾಣ್ಡವಾಃ। ರಥೈರ್ವಿನಿರ್ಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ಮೃಗಯಾಮರಿಮರ್ದನಾಃ
ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚುರುಕು ಮತ್ತು ಆಯುಧಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದನು. ನಂತರ, ದ್ರೋಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಕುರುಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ವನ್ಯಮೃಗಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೊರಟರು.
ತತ್ರೋಪಕರಣಂ ಗೃಹ್ಯ ನರಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಯದೃಚ್ಛಯಾ। ರಾಜನ್ನನುಜಗಾಮೈಕಃ ಶ್ವಾನಮಾದಾಯ ಪಾಣ್ಡವಾನ್
ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಒಂದು ನಾಯಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
ತೇಷಾಂ ವಿಚರತಾಂ ತತ್ರ ತತ್ತತ್ಕರ್ಮಚಿಕೀರ್ಷಯಾ। ಶ್ವಾಚರನ್ಸ ಪಥಾ ಕ್ರೀಡನ್ನೈಷಾದಿಂ ಪ್ರತಿ ಜಗ್ಮಿವಾನ್
ಅವರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆ ನಾಯಿ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ ನಿಷಾದ ಯುವಕನ ಕಡೆಗೆ ಹೋದದು.
ಸ ಕೃಷ್ಣಮಲದಿಗ್ಧಾಙ್ಗಂ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಜಟಾಘರಮ್। ನೈಷಾದಿಂ ಶ್ವಾ ಸಮಾಲಕ್ಷ್ಯ ಭಷಂಸ್ತಸ್ಥೌ ತದನ್ತಿಕೇ
ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಕಪ್ಪು ಕೃಶ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿ, ಜಟಾಧಾರಿ ಆಗಿದ್ದ ನಿಷಾದ ಯುವಕನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ನಾಯಿ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತು ಭೋಂಕಿತು.
ತದಾ ತಸ್ಯಾಥ ಭಷತಃ ಶುನಃ ಸಪ್ತ ಶರಾನ್ಮುಖೇ। ಲಾಘವಂ ದರ್ಶನ್ನಸ್ತ್ರೇ ಮುಮೋಚ ಯುಗಪದ್ಯಥಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ನಾಯಿ ಭೋಂಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಬಾಣಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಳು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅದರ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾರಿಸಿದನು.
ಸ ತು ಶ್ವಾ ಶರಪೂರ್ಣಾಸ್ಯಃ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಜಗಾಮ ಹ। ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾಣ್ಡವಾ ವೀರಾಃ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಾಃ
ಆ ನಾಯಿ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಪಾಂಡವರು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
ಲಾಘವಂ ಶಬ್ಧವೇಧಿತ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ಪರಮಂ ತದಾ। ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ತಂ ವ್ರೀಡಿತಾಶ್ಚಾಸನ್ಪ್ರಶಶಂಸುಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ವೇಗ ಮತ್ತು ಶಬ್ದವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಹೊಡೆಯುವ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಲಜ್ಜಿತರಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.
ತಂ ತತೋಽನ್ವೇಷಮಾಣಾಸ್ತೇ ವನೇ ವನನಿವಾಸಿನಮ್। ದದೃಶುಃ ಪಾಣ್ಡವಾ ರಾಜನ್ನಸ್ಯನ್ತಮನಿಶಂ ಶರಾನ್
ಪಾಂಡವರು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾದ ಅವನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು, ರಾಜನೇ.
ನ ಚೈನಮಭ್ಯಜಾನಂಸ್ತೇ ತದಾ ವಿಕೃತದರ್ಶನಮ್। ತಥೈನಂ ಪರಿಪಪ್ರಚ್ಛ್ರುಃ ಕೋ ಭವಾನ್ಕಸ್ಯ ವೇತ್ಯುತ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ರೂಪ ಬದಲಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಅವರು ಕೇಳಿದರು: "ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರ ಮಗನು?" ಎಂದು.
ನಿಷಾದಾಧಿಪತೇರ್ವೀರಾ ಹಿರಣ್ಯಧನುಷಃ ಸುತಮ್। ದ್ರೋಣಶಿಷ್ಯಂ ಚ ಮಾಂ ವಿತ್ತ ಧುರ್ವೇದಕೃತಶ್ರಮಮ್
ನಾನು ಹಿರಣ್ಯಧನು ಎಂಬ ನಿಷಾದರಾಜನ ಮಗನು, ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ಶಿಷ್ಯನು, ಕಷ್ಟವಾದ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.
ತೇ ತಮಾಜ್ಞಾಯ ತತ್ತ್ವೇನ ಪುನರಾಗಮ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ಯಥಾ ವೃತ್ತಂ ವನೇ ಸರ್ವಂ ದ್ರೋಣಾಯಾಚಖ್ಯುರದ್ಭುತಮ್
ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ವಿವರಿಸಿದರು.
ಕೌನ್ತೇಯಸ್ತ್ವರ್ಜುನೋ ರಾಜನ್ನೇಕಲವ್ಯಮನುಸ್ಮರನ್। ರಹೋ ದ್ರೋಣಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರಣಯಾದಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಅರ್ಜುನನು, ಏಕಲವ್ಯನನ್ನು ನೆನೆದು, ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ನನ್ವಹಂ ಪರಿರಭ್ಯೈಕಃ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ। ಭವತೋಕ್ತೋ ನ ಮೇ ಶಿಷ್ಯಸ್ತ್ವದ್ವಿಶಿಷ್ಟೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನು ನನ್ನನ್ನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ "ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರಾಗುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳಲಿಲ್ಲವೇ?
ಅಥ ಕಸ್ಮಾನ್ಮದ್ವಿಶಿಷ್ಟೋ ಲೋಕಾದಪಿ ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಅನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಭವತಃ ಶಿಷ್ಯೋ ನಿಷಾದಾಧಿಪತೇಃ ಸುತಃ
ಹಾಗಾದರೆ ಈಗ ಹೇಗೆ ನಿಷಾದರಾಜನ ವೀರಪುತ್ರನು, ಭಗವಂತನ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಶಿಷ್ಯನು, ನನ್ನಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಾನೆ?
ಮುಹೂರ್ತಮಿವ ತಂ ದ್ರೋಣಶ್ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ವಿನಿಶ್ಚಯಮ್। ಸವ್ಯಸಾಚಿನಮಾದಾಯ ನೈಷಾದಿಂ ಪ್ರತಿ ಜಗ್ಮಿವಾನ್
ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಯೋಚಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಿಷಾದ ಯುವಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.
ದದರ್ಶ ಮಲದಿಗ್ಧಾಙ್ಗಂ ಜಟಿಲಂ ಚೀರವಾಸಸಮ್। ಏಕಲವ್ಯಂ ಧನುಷ್ಪಾಣಿಮಸ್ಯನ್ತಮನಿಶಂ ಶರಾನ್
ಅವರು ಏಕಲವ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದರು—ಅವನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಣ್ಣು ಹಚ್ಚಿದ್ದ, ಜಟೆ ಇದ್ದ, ಚೀರ ಧರಿಸಿದ್ದ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣ ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏಕಲವ್ಯಸ್ತು ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ರೋಣಮಾಯಾನ್ತಮನ್ತಿಕಾತ್। ಅಭಿಗಮ್ಯೋಪಸಂಗೃಹ್ಯ ಜಗಾಮ ಶಿರಸಾ ಮಹೀಮ್
ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಏಕಲವ್ಯನು ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಗೌರವದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಸಿದನು.