ಮಹರ್ಷೇರ್ಗೌತಮಸ್ಯಾಸೀಚ್ಛರದ್ವಾನ್ನಾಮ ಗೌತಮಃ। ಪುತ್ರಃ ಕಿಲ ಮಹಾರಾಜ ಜಾತಃ ಸಹಶರೈರ್ವಿಭೋ
ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮನಿಗೆ ಶರದ್ವಾನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪುತ್ರನಿದ್ದನು. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅವನು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನ ತಸ್ಯ ವೇದಾಧ್ಯಯನೇ ತಥಾ ಬುದ್ಧಿರಜಾಯತ। ಯಥಾಸ್ಯ ಬುದ್ಧಿರಭವದ್ಧನುರ್ವೇದೇ ಪರನ್ತಪ
ಅವನಿಗೆ ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಧನುರ್ವೇದ ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿಯಾಯಿತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ.
ಅಧಿಜಗ್ಮುರ್ಯಥಾ ವೇದಾಸ್ತಪಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ। ತಥಾ ಸ ತಪಸೋಪೇತಃ ಸರ್ವಾಣ್ಯಸ್ತ್ರಾಣ್ಯವಾಪ ಹ
ಹೆಸರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಹೇಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಧನುರ್ವೇದಪರತ್ವಾಚ್ಚ ತಪಸಾ ವಿಪುಲೇನ ಚ। ಭೃಶಂ ಸನ್ತಾಪಯಾಮಾಸ ದೇವರಾಜಂ ಸ ಗೌತಮಃ
ಧನುರ್ವೇದದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿ ತಪಸ್ಸಿನ ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ಗೌತಮನು ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ತುಂಬಾ ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ತತೋ ಜಾಲವತೀಂ ನಾಮ ದೇವಕನ್ಯಾಂ ಸುರೇಶ್ವರಃ। ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ತಪಸೋ ವಿಘ್ನಂ ಕುರು ತಸ್ಯೇತಿ ಕೌರವ
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಕೌರವರೇ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ಜಾಲವತಿ ಎಂಬ ದೇವಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, 'ಹೋಗಿ ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸಾ ಹಿ ಗತ್ವಾಽಽಶ್ರಮಂ ತಸ್ಯ ರಮಣೀಯಂ ಶರದ್ವತಃ। ಧನುರ್ಬಾಣಧರಂ ಬಾಲಾ ಲೋಭಯಾಮಾಸ ಗೌತಮಮ್
ಆಕೆ ಶರದ್ವತನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಯುವ ಗೌತಮನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ತಾಮೇಕವಸನಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೌತಮೋಽಪ್ಸರಸಂ ವನೇ। ಲೋಕೇಽಪ್ರತಿಮಸಂಸ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರೋತ್ಫುಲ್ಲನಯನೋಽಭವತ್
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೇvastra ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಸಮಾನವಿಲ್ಲದಂತಹ ರೂಪವತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ, ಗೌತಮನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾದವು.
ಧನುಶ್ಚ ಹಿ ಶರಾಸ್ತಸ್ಯ ಕರಾಭ್ಯಾಮಪತನ್ಭುವಿ। ವೇಪಥುಶ್ಚಾಸ್ಯ ಸಹಸಾ ಶರೀರೇ ಸಮಜಾಯತ
ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಹಠಾತ್ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಂಪನೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸ ತು ಜ್ಞಾನಗರೀಯಸ್ತ್ವಾತ್ತಪಸಶ್ಚ ಸಮರ್ಥನಾತ್। ಅವತಸ್ಥೇ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಧೈರ್ಯೇಣ ಪರಮೇಣ ಹ
ಆದರೂ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ, ಆ ಮಹಾಪಂಡಿತನು ಅತ್ಯಂತ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಯಸ್ತಸ್ಯ ಸಹಸಾ ರಾಜನ್ವಿಕಾರಃ ಸಮದೃಶ್ಯತ। ತೇನ ಸುಸ್ರಾವ ರೇತೋಽಸ್ಯ ಸ ಚ ತನ್ನಾನ್ವಬುಧ್ಯತ
ಆದರೂ, ರಾಜನೇ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅವನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಅವನ ವೀರ್ಯ ಹೊರಬಂತು, ಆದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಧನುಶ್ಚ ಸಶರಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಾನಿ ಚ। ಸ ವಿಹಾಯಾಶ್ರಮಂ ತಂ ಚ ತಾಂ ಚೈವಾಪ್ಸರಸಂ ಮುನಿಃ
ಆಮೇಲೆ, ಅವನು ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಚಿರತೆ ಚರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಆಶ್ರಮವನ್ನೂ ಆ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೊರಟನು.
ಜಗಾಮ ರೇತಸ್ತತ್ತಸ್ಯ ಶರಸ್ತಮ್ಬೇ ಪಪಾತ ಚ। ಶರಸ್ತಮ್ಬೇ ಚ ಪತಿತಂ ದ್ವಿಧಾ ತದಭವನ್ನೃಪ
ಅವನ ವೀರ್ಯವು ಅಲ್ಲೇ ಬಿದ್ದು, ಕಡ್ಡಿಗಳ ಗುಚ್ಚದ ಮೇಲೆ ಹಾರಿತು; ರಾಜನೇ, ಆ ಕಡ್ಡಿಗಳ ಗುಚ್ಚದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು.
ತಸ್ಯಾಥ ಮಿಥುಂ ಜಜ್ಞೇ ಗೌತಮಸ್ಯ ಶರದ್ವತಃ। `ಮಹರ್ಷೇರ್ಗೌತಮಸ್ಯಾಸ್ಯ ಹ್ಯಾಶ್ರಮಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ।।' ಮೃಗಯಾಂ ಚರತೋ ರಾಜ್ಞಃ ಶಾನ್ತನೋಸ್ತು ಯದೃಚ್ಛಯಾ
ಆಗ, ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ, ಆ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಗೌತಮ ಶರದ್ವತನಿಗೆ ಒಂದು ಜೋಡಿ ಮಕ್ಕಳ ಜನನವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜ ಶಾಂತನು ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದನು.
ಕಶ್ಚಿತ್ಸೇನಾಚರೋಽರಣ್ಯೇ ಮಿಥುನಂ ತದಪಶ್ಯತ। ಧನುಶ್ಚ ಸಶರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಾನಿ ಚ
ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸೈನಿಕನು ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಜೊತೆಗೆ ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಚಿರತೆ ಚರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಕಂಡನು.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ಚಾಪತ್ಯೇ ಧನುರ್ವೇದಾನ್ತಗಸ್ಯ ಹ। ಸ ರಾಜ್ಞೇ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಮಿಥುನಂ ಸಶರಂ ಧನುಃ
ಅವರು ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಕ್ಕಳೆಂದು ಅರಿತು, ಆ ಸೈನಿಕನು ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ಸ ತದಾದಾಯ ಮಿಥುನಂ ರಾಜಾ ಚ ಕೃಪಯಾನ್ವಿತಃ। ಆಜಗಾಮ ಗೃಹಾನೇವ ಮಮ ಪುತ್ರಾವಿತಿ ಬ್ರುವನ್
ಆ ರಾಜನು ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, 'ಇವರು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ತತಃ ಸಂವರ್ಧಯಾಮಾಸ ಸಂಸ್ಕಾರೈಶ್ಚಾಪ್ಯಯೋಜಯತ್। ಪ್ರಾತಿಪೇಯೋ ನರಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮಿಥುನಂ ಗೌತಮಸ್ಯ ತತ್
ನಂತರ, ಪ್ರತೀಪನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹಾನ್ ರಾಜನು, ಗೌತಮನ ಆ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ವಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಸಿದನು.
ಕೃಪಯಾ ಯನ್ಮಯಾ ಬಾಲಾವಿಮೌ ಸಂವರ್ಧಿತಾವಿತಿ। ತಸ್ಮಾತ್ತಯೋರ್ನಾಮ ಚಕ್ರೇ ತದೇವ ಸ ಮಹೀಪತಿಃ। `ತಸ್ಮಾತ್ಕೃಪ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಕೃಪೀ ಕನ್ಯಾ ಚ ಸಾಽಭವತ್
ನಾನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಈ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ್ದೆನೆಂದು ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೂ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇಟ್ಟನು; ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗನಿಗೆ 'ಕೃಪ' ಎಂದು, ಹುಡುಗಿಗೆ 'ಕೃಪೀ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಬಂತು.
ಪಿತಾಪಿ ಗೌತಮಸ್ತತ್ರ ತಪಸಾ ತಾವವನ್ದಿತ। ಆಗತ್ಯ ತಸ್ಮೈ ಗೋತ್ರಾದಿ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತವಾಂಸ್ತದಾ
ಆಗ ಅವರ ತಂದೆಯಾದ ಗೌತಮನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ವಂಶವನ್ನೂ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಕೃಪೋಽಪಿ ಚ ತದಾ ರಾಜನ್ಧನುರ್ವೇದಪರೋಽಭವತ್।' ಚತುರ್ವಿಧಂ ಧನುರ್ವೇದಂ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಕೃಪನು ಧನುರ್ವೇದದ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಧನುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಲಿತನು.
ನಿಶಿಲೇನಾಸ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ಗುಹ್ಯಮಾಖ್ಯಾತವಾನ್ಪಿತಾ। ಸೋಽಚಿರೇಣೈವ ಕಾಲೇನ ಪರಮಾಚಾರ್ಯತಾಂ ಗತಃ
ಅವನ ತಂದೆ, ತಲವಾರಿನ ಮೂಲಕ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಎಲ್ಲಾ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅವನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುರುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಬ್ಬನಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಕೃಪಮಾಹೂಯ ಗಾಙ್ಗೇಯಸ್ತವ ಶಿಷ್ಯಾ ಇತಿ ಬ್ರುವನ್। ಪೌತ್ರಾನ್ಪರಿಸಮಾಧಾಯ ಕೃಪಮಾರಾಧಯತ್ತದಾ
ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಕರೆದು, 'ಇವರು ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.
ತತೋಽಧಿಜಗ್ಮುಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ಧನುರ್ವೇದಂ ಮಹಾರಥಾಃ। ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಾತ್ಮಜಾಶ್ಚೈವ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಸಹ ಯಾದವೈಃ
ಆಮೇಲೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಯಾದವರು, ಆ ಮಹಾರಥರು ಎಲ್ಲರೂ ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಕಲಿತರು.
ವೃಷ್ಣಯಶ್ಚ ನೃಪಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ನಾನಾದೇಶಸಮಾಗತಾಃ। `ಕೃಪಮಾಚಾರ್ಯಮಾಸಾದ್ಯ ಪರಮಾಸ್ತ್ರಜ್ಞತಾಂ ಗತಃ
ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಇತರ ರಾಜರು ಕೂಡ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಗುರುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಇಷ್ವಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ್ಪರ್ಯಪೃಚ್ಛದಾಚಾರ್ಯಾನ್ವೀರ್ಯಸಂಮತಾನ್। ನಾಲ್ಪಧೀರ್ನಾಮಹಾಭಾಗಸ್ತಥಾ ನಾನಸ್ತ್ರಕೋವಿದಃ
ವೀರರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಅವನು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವನು, ಪುಣ್ಯವಿಲ್ಲದವನು ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವನು ಅಲ್ಲ.
ನಾದೇವಸತ್ವೋ ವಿನಯೇತ್ಕುರೂನಸ್ತ್ರೇ ಮಹಾವಲಾನ್। ಇತಿ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಗಾಙ್ಗೇಯಸ್ತದಾ ಭರತಸತ್ತಮಃ
ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೌರವರನ್ನು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನು, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ದ್ರೋಣಾಯ ವೇದವಿದುಷೇ ಭಾರದ್ವಾಜಾಯ ಧಮತೇ। ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಕೌರವಾಂಶ್ಚೈವ ದದೌ ಶಿಷ್ಯಾನ್ನರರ್ಷಭ
ಭರದ್ವಾಜನ ಪುತ್ರನಾದ ವೇದಜ್ಞ ಡ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರು ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ಮಾನ್ಯನೇ.
ಶಾಸ್ತ್ರತಃ ಪೂಜಿತಶ್ಚೈವ ಸಮ್ಯಕ್ತೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಸ ಭೀಷ್ಮೇಣ ಮಹಾಭಾಗಸ್ತುಷ್ಟೋಽಸ್ತ್ರವಿದುಷಾಂ ವರಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಭೀಷ್ಮರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಶಸ್ತ್ರಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಪ್ರತಿಜಗ್ರಾಹ ತಾನ್ಸರ್ವಾಞ್ಶಿಷ್ಯತ್ವೇನ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಶಿಕ್ಷಯಾಮಾಸ ಚ ದ್ರೋಣೋ ಧನುರ್ವೇದಮಶೇಷತಃ
ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಡ್ರೋಣನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೋಧಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತೇಽಚಿರೇಣೈವ ಕಾಲೇನ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಾಃ। ಬಭೂವುಃ ಕೌರವಾ ರಾಜನ್ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚಾಮಿತೌಜಸಃ
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲೇ, ರಾಜನೇ, ಕೌರವರು ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡವರು ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದರು.