ಗಙ್ಗಾಂ ಚೈವಾನುಯಾಸ್ಯಾಮ ಉದ್ಯಾನವನಶೋಭಿತಾಮ್। ಸಹಿತಾ ಭ್ರಾತರಃ ಸರ್ವೇ ಜಲಕ್ರೀಡಾಮವಾಪ್ನುಮಃ
ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಸಹೋದರರು ಸೇರಿ, ಉದ್ಯಾನವನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಗಂಗೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡೋಣ.
ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ತಂ ಚಾಪಿ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ತೇ ರಥೈರ್ನಗರಾಕಾರೈರ್ದೇಶಜೈಶ್ಚ ಗಜೋತ್ತಮೈಃ
‘ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಮಾಡೋಣ’ ಎಂದು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ನಂತರ ನಗರಾಕಾರದ ರಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಸ್ಥಳೀಯ ಉತ್ತಮ ಆನೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಹೊರಟರು.
ನಿರ್ಯಯುರ್ನಗರಾಚ್ಛೂರಾಃ ಕೌರವಾಃ ಪಾಣ್ಡವೈಃ ಸಹ। ಉದ್ಯಾನವನಮಾಸಾದ್ಯ ವಿಸೃಜ್ಯ ಚ ಮಹಾಜನಮ್
ಕೌರವ ವೀರರು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟರು. ಉದ್ಯಾನವನವನ್ನು ತಲುಪಿ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡಿಸಿದರು.
ವಿಶನ್ತಿ ಸ್ಮ ತದಾ ವೀರಾಃ ಸಿಂಹಾ ಇವ ಗಿರೇರ್ಗುಹಾಮ್। ಉದ್ಯಾನಮಭಿಪಶ್ಯನ್ತೋ ಭ್ರಾತರಃ ಸರ್ವ ಏವ ತೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ವೀರ ಸಹೋದರರು, ಸಿಂಹಗಳು ಬೆಟ್ಟದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಉದ್ಯಾನವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.
ಉಪಸ್ಥಾನಗೃಹೈಃ ಶುಭ್ರೈರ್ವಲಭೀಭಿಶ್ಚ ಶೋಭಿತಮ್। ಗವಾಕ್ಷಕೈಸ್ತಥಾ ಜಾಲೈರ್ಯನ್ತ್ರೈಃ ಸಾಂಚಾರಿಕೈರಪಿ
ಅದು ಸುಂದರವಾದ ಸಭಾಗೃಹಗಳು, ಮಂಟಪಗಳು, ಕಿಟಕಿಗಳು, ಜಾಲಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಸಂಮಾರ್ಜಿತಂ ಸೌಧಕಾರೈಶ್ಚಿತ್ರಕಾರೈಶ್ಚ ಚಿತ್ರಿತಮ್। ದೀರ್ಘಿಕಾಭಿಶ್ಚ ಪೂರ್ಣಾಭಿಸ್ತಥಾ ಪುಷ್ಕರಿಣೀಷು ಚ
ಅದು ಅರಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಾರರಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಚಿತ್ರಕಾರರಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ದೊಡ್ಡ ಹೊಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಪದ್ಮಪೂಷ್ಪಗಳ ಕೆರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಜಲಂ ತಚ್ಛುಶುಭೇ ಚ್ಛನ್ನಂ ಫುಲ್ಲೈರ್ಜಲರುಹೈಸ್ತಥಾ। ಉಪಚ್ಛನ್ನಾ ವಸುಮತೀ ತಥಾ ಪುಷ್ಪೈರ್ಯಥರ್ತುಕೈಃ
ಅಲ್ಲಿನ ನೀರು ಹೂವಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ನೆಲವೂ ಹಗಲು ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ತತ್ರೋಪವಿಷ್ಟಾಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಕೌರವಾಶ್ಚ ಹ। ಉಪಚ್ಛನ್ನಾನ್ಬಹೂನ್ಕಾಮಾಂಸ್ತೇ ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ತತಸ್ತತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಕೌರವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೂತು, ಬಯಸಿದ ಅನೇಕ ಸುಖಗಳನ್ನು, ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಆನಂದಿಸಿದರು.
ಅಥೋದ್ಯಾನವರೇ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಥಾ ಕ್ರೀಡಾಗತಾಶ್ಚತೇ। ಪರಸ್ಪರಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರೇಷು ದದುರ್ಭಕ್ಷ್ಯಾಂಸ್ತತಸ್ತತಃ
ಆ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಅವರು ಪರಸ್ಪರರ ಬಾಯಿಗೆ ಬಾಯಿಗೆ ರುಚಿಯಾದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಪಾಪಸ್ತದ್ಭಕ್ಷ್ಯೇ ಕಾಲಕೂಟಕಮ್। ವಿಷಂ ಪ್ರಕ್ಷೇಪಯಾಮಾಸ ಭೀಮಸೇನಜಿಘಾಂಸಯಾ
ಆಗ ದುಷ್ಟನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನು, ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು, ಆ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಮಾರಣಾಂತಿಕ ವಿಷವನ್ನು ಹಾಕಿದನು.
ಸ್ವಯಮುತ್ಥಾಯ ಚೈವಾಥ ಹೃದಯೇನ ಕ್ಷುರೋಪಮಃ। ಸ ವಾಚಾಽಮೃತಕಲ್ಪಶ್ಚ ಭ್ರಾತೃವಚ್ಚ ಸುಹೃದ್ಯಥಾ
ಅವನು ತಾನೇ ಎದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣನಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮಾತು ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ತಮ್ಮನಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹಿತನಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕ್ಷಿಪತೇ ಭಕ್ಷ್ಯಂ ಬಹು ಭೀಮಸ್ಯ ಪಾಕೃತ್। ಪ್ರಭಕ್ಷಿತಂ ಚ ಭೀಮೇನ ತಂ ವೈ ದೋಷಮಜಾನತಾ
ಅವನು ತಾನೇ ಭೀಮನಿಗೆ ತಯಾರಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದು ಇಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಭೀಮನು ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿದೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ, ನೀಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನಸ್ತತ್ರ ಹೃದಯೇನ ಹಸನ್ನಿವ। ಕೃತಕೃತ್ಯಮೀವಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯತೇ ಪುರುಷಾಧಮಃ
ಆಮೇಲೆ ದುರ್ಯೋಧನನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ತಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಿದ್ದೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು, ಯದ್ಪೇಕ್ಷೆ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದವನು.
ತತಸ್ತೇ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಜಲಕ್ರೀಡಾಮಕುರ್ವತ। ಪಾಣ್ಡವಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಶ್ಚ ತದಾ ಮುದಿತಮಾನಸಾಃ
ಆ ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಿದರು.
ವಿಹಾರಾವಸಥೇಷ್ವೇವ ವೀರಾ ವಾಸಮರೋಚಯನ್। ಭೀಮಸ್ತು ಬಲವಾನ್ಭುಕ್ತ್ವಾ ವ್ಯಾಯಾಮಾಭ್ಯಧಿಕಂ ಜಲೇ
ಆ ಆನಂದಮಯ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವೀರರು ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಭೀಮನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಊಟಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಾಹಯಿತ್ವಾ ಕುಮಾರಾಂಸ್ತಾಞ್ಜಲಕ್ರೀಡಾಗತಾಂಸ್ತದಾ। ಪ್ರಮಾಣಕೋಟ್ಯಾಂ ವಾಸಾರ್ಥೀ ಸುಷ್ವಾಪಾವಾಪ್ಯ ತತ್ಸ್ಥಲಮ್
ನೀರಾಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನು ಭೀಮನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಆಟವಾಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಅವನು ಕೆರೆಗೆ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಹೋದಾಗ, ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದನು.
ಶೀತಂ ವಾತಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಶ್ರಾನ್ತೋ ಮದವಿಮೋಹಿತಃ। ವಿಷೇಣ ಚ ಪರೀತಾಙ್ಗೋ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಃ ಪಾಣ್ಡುನನ್ದನಃ
ಶೀತವಾದ ಗಾಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ, ಬಹಳ ಆಯಾಸಗೊಂಡು, ವಿಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿದ್ದ ಭೀಮನ ದೇಹ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಹೀನವಾಗಿ, ಅವನು ಅಚಲನಾದನು.
ತತೋ ಬದ್ಧ್ವಾ ಲತಾಪಾಶೈರ್ಭೀಮಂ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಸ್ವಯಮ್। `ಶೂಲಾನ್ಯಪ್ಸು ನಿಖಾಯಾಶು ಪ್ರಾದೇಶಾಭ್ಯನ್ತರಾಣಿ ಚ
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ತಾನೇ ಲತೆಯಿಂದ ಬಲವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಭೀಮನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಬಗಳನ್ನು ತೂರಿದನು.
ಲತಾಪಾಶೈರ್ದೃಢಂ ಬದ್ಧಂ ಸ್ಥಲಾಜ್ಜಲಮಪಾತಯತ್। ಸಶೇಷತ್ವಾನ್ನ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಜಲೇ ಶೂಲಿನಿ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಲತೆಯಿಂದ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಭೀಮನನ್ನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು. ಆದರೆ ಭೀಮನು ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಂಬಗಳಿಗೆ ತಲುಪಲಿಲ್ಲ.
ಪಪಾತ ಯತ್ರ ತತ್ರಾಸ್ಯ ಶೂಲಂ ನಾಸೀದ್ಯದೃಚ್ಛಯಾ।' ಸ ನಿಃಸಂಜ್ಞೋ ಜಲಸ್ಯಾನ್ತಮವಾಗ್ವೈ ಪಾಣ್ಡವೋಽವಿಶತ್। ಆಕ್ರಾಮನ್ನಾಗಭವನೇ ತದಾ ನಾಗಕುಮಾರಕಾನ್
ಅವನು ಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಕಂಬ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಭೀಮನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾಗಿ ನೀರಿನ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಗಕುಮಾರರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು.
ತತಃ ಸಮೇತ್ಯ ಬಹುಭಿಸ್ತದಾ ನಾಗೈರ್ಮಹಾವಿಷೈಃ। ಅದಶ್ಯತ ಭೃಶಂ ಭೀಮೋ ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರೈರ್ವಿಪೋಲ್ಬಣೈಃ
ಆಗ ಬಹಳ ವಿಷವಿರುವ ಅನೇಕ ಮಹಾ ನಾಗಗಳು ಸೇರಿ, ಭೀಮನನ್ನು ಭಯಾನಕವಾದ ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಚ್ಚಿದವು.
ತತೋಽಸ್ಯ ದಶ್ಯಮಾನಸ್ಯ ತದ್ವಿಷಂ ಕಾಲಕೂಟಕಮ್। ಹತಂ ಸರ್ಪವಿಷೇಣೈವ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಙ್ಗಮೇನ ತು
ಅವನನ್ನು ನಾಗಗಳು ಕಚ್ಚುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಮಹಾ ವಿಷವಾದ ಕಾಲಕೂಟವೂ ನಾಗಗಳ ವಿಷದಿಂದ ನಾಶವಾಯಿತು. ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ವಿಷದಿಂದ ಹಾಳಾಯಿತು.
ದಂಷ್ಟ್ರಾಶ್ಚ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣಾಂ ತೇಷಾಂ ಮರ್ಮಸ್ವಪಿ ನಿಪಾತಿತಾಃ। ತ್ವಚಂ ನೈವಾಸ್ಯ ಬಿಭಿದುಃ ಸಾರತ್ವಾತ್ಪೃಥುವಕ್ಷಸಃ
ನಾಗಗಳ ಹಲ್ಲುಗಳು ಭೀಮನ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ತಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಅಗಲವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಎದೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಚೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಪ್ರಬುದ್ಧಃ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಸರ್ವಂ ಸಂಛಿದ್ಯ ಬನ್ಧನಮ್। ಪೋಥಯಾಮಾಸ ತಾನ್ಸರ್ಪಾನ್ಕೇಚಿದ್ಭೀತಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುಃ
ಆಮೇಲೆ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಭೀಮನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಎಲ್ಲಾ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಆ ನಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಕೆಲವರು ಭಯಪಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದರು.
ಹತಾವಶೇಷಾ ಭೀಮೇನ ಸರ್ವೇ ವಾಸುಕಿಮಭ್ಯಯುಃ। ಊಚುಶ್ಚ ಸರ್ಪರಾಜಾನಂ ವಾಸುಕಿಂ ವಾಸವೋಪಮಮ್
ಭೀಮನ ಹೊಡೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಉಳಿದ ನಾಗಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ವಾಸುಕಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಇಂದ್ರನಂತೆ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ನಾಗರಾಜ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅಯಂ ನರೋ ವೈ ನಾಗರೇನ್ದ್ರ ಹ್ಯಪ್ಸು ಬದ್ಧ್ವಾ ಪ್ರವೇಶಿತಃ। ಯಥಾ ಚ ನೋ ಮತಿರ್ವೀರ ವಿಷಪೀತೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅವರು ವಾಸುಕಿಗೆ, 'ನಾಗರಾಜನೇ, ಈ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಅವನು ವಿಷವನ್ನು ಕುಡಿದಿರಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟೋಽಸ್ಮಾನನುಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ ಚ ದಷ್ಟೋಽನ್ವಬುಧ್ಯತ। ಸಸಂಜ್ಞಶ್ಚಾಪಿ ಸಂವೃತ್ತಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಬನ್ಧನಮಾಶು ನಃ
'ಅವನು ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಬಂದನು, ಆದರೆ ನಾವು ಕಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಪಡೆದನು, ನಮ್ಮ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಈಗ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದರು.
ಪೋಥಯನ್ತಂ ಮಹಾಬಾಹುಂ ತ್ವಂ ವೈ ತಂ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ। ತತೋ ವಾಸುಕಿರಭ್ಯೇತ್ಯ ನಾಗೈನುಗತಸ್ತದಾ
'ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ವಾಸುಕಿಯು ನಾಗರೊಂದಿಗೆ ಭೀಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
ಪಶ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಮಹಾಬಾಹುಂ ಭೀಮಂ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಮ್। ಆರ್ಯಕೇಣ ಚ ದೃಷ್ಟಃ ಸ ಪೃಥಾಯಾ ಆರ್ಯಕೇಣ ಚ
ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮನನ್ನು, ಭಯಂಕರ ಶೌರ್ಯವಂತನಾಗಿ ನೋಡಿದರು; ಅವನನ್ನು ಪೃಥೆಯ ಹಿರಿಯರೂ, ಪೃಥೆಯ ತಂದೆಯೂ ನೋಡಿದರು.
ತದಾ ದೌಹಿತ್ರದೌಹಿತ್ರಃ ಪರಿಷ್ವಕ್ತಃ ಸುಪೀಡಿತಮ್। ಸುಪ್ರೀತಶ್ಚಾಭವತ್ತಸ್ಯ ವಾಸುಕಿಃ ಸ ಮಹಾಯಶಾಃ
ಆಗ ಮೊಮ್ಮಗ ಮತ್ತು ತಾತ ಇಬ್ಬರೂ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಬಲವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು; ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯ ವಾಸುಕಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು.