[ಪ್ರಯತ್ನಜ್ಞೋ ಹಿ ಕೌನ್ತಯೋ ನಖಮಾಂಸಾನ್ತರೇಷುಭಿಃ। ಸ ವೇದನಾಭಿರಾವಿಗ್ನಃ ಪಲಾಯನಪರಾಯಣಃ।।]
ಕೌಂತೇಯನು ಪ್ರಯತ್ನಪಟುವಾಗಿ ಅವನ ಬೆರಳಿನ ಮಧ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ದುಃಖದಿಂದ ಕಲುಷಿತನಾದ ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು.
ತಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಾಮಾಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮಧನ್ವಿನಃ। ಸಮಾಪೇತುಃ ಪರೀಪ್ಸನ್ತೋ ಧನಞ್ಜಯಶರಾರ್ದಿತಮ್
ಆ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿಯು ಧನಂಜಯನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಓಡಿದರು.
ತಂ ರಥೈರ್ಬಹುಸಾಹಸ್ರೈಃ ಕಲ್ಪಿತೈಃ ಕುಞ್ಜರೈರ್ಹಯೈಃ। ಪದಾತ್ಯೋಘೈಶ್ಚ ಸಂರಬ್ಧೈಃ ಪರಿವವ್ರುರ್ಧನಞ್ಜಯಮ್
ಅವರು ಸಾವಿರಾರು ಸಜ್ಜಿತ ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಂದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
ಅಥ ನಾರ್ಜುನಗೋವಿನ್ದೌ ನ ರಥೋ ವಾ ವ್ಯದೃಶ್ಯತ। ಅಸ್ತ್ರವರ್ಷೇಣ ಮಹತಾ ಶರೌಘೈಶ್ಚಾಪಿ ಸಂವೃತೌ
ಆಗ ಅರ್ಜುನ, ಗೋವಿಂದ ಮತ್ತು ಅವರ ರಥವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಾಣಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರೀ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷೆಯೂ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೂ ಅವರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಹಾಕಿತ್ತು.
ತತೋಽರ್ಜುನೋಽಸ್ತ್ರವೀರ್ಯೇಣ ನಿಜಘ್ನೇ ತಾಂ ವರೂಥಿನೀಮ್। ತತ್ರ ವ್ಯಙ್ಗೀ ಕೃತಾಃ ಪೇತುಃ ಶತಶೋಽಥ ರಥದ್ವಿಪಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದನು. ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಹಾನಿಗೊಂಡು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದವು.
ತೇ ಹತಾ ಹನ್ಯಮಾನಾಶ್ಚ ನ್ಯಗೃಹ್ಣಂಸ್ತಂ ರಥೋತ್ತಮಮ್। ಸ ರಥಃ ಸ್ತಮ್ಭಿತಸ್ತಸ್ಥೌ ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರೇ ಸಮನ್ತತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮತ್ತು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆ ರಥವು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಕೂಗಿನಷ್ಟು ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿತು.
ತತೋಽರ್ಜುನಂ ವೃಷ್ಣಿವೀರಸ್ತ್ವರಿತೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಧನುರ್ವಿಷ್ಫಾರಯಾತ್ಯರ್ಥಮಹಂ ಧ್ಮಾಸ್ಯಾಮಿ ಚಾಮ್ಬುಜಮ್
ಆಗ ವೃಷ್ಣಿಕುಲದ ವೀರನು ವೇಗವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನೀನು ಬಲದಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆಯುವಾಗ, ನಾನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತೇನೆ.'
ತತೋ ವಿಷ್ಫಾರ್ಯ ಬಲವದ್ಗಾಣ್ಡೀವಂ ಜಘ್ನಿವಾನ್ರಿಪೂನ್। ಮಹತಾ ಶರವರ್ಷೇಣ ತಲಶಬ್ದೇನ ಚಾರ್ಜುನಃ
ಅರ್ಜುನನು ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು, ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರೀ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ಸುರಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಪಾಞ್ಚಜನ್ಯಂ ಚ ಬಲವಾನ್ದಧ್ಮೌ ತಾರೇಣ ಕೇಶವಃ। ರಜಸಾ ಧ್ವಸ್ತಪಕ್ಷ್ಮಾನ್ತಃ ಪ್ರಸ್ವಿನ್ನವದನೋ ಭೃಶಮ್
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೇಶವನು ಪಾಂಚಜನ್ಯ ಶಂಖವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಊದಿದನು. ಅವನ ಮುಖವು ಧೂಳಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದ ಕಾರಣ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪಾಪಿಗಳು ಅಲುಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಅವನು ತುಂಬಾ ಬೆವರುತ್ತಿದ್ದನು.
ತೇನಾಚ್ಯುತೋಷ್ಠಪುಟಪೂರಿತಮಾರುತೇನ ಶಙ್ಖಾನ್ತರೋದರವಿವೃದ್ಧವಿನಿಃಸೃತೇನ। ನಾದೇನ ಸಾಸುರವಿಯತ್ಸುರಲೋಕಪಾಲ-- ಮುದ್ವಿಗ್ನಮೀಶ್ವರ ಜಗತ್ಸ್ಫುಟತೀವ ಸರ್ವಮ್
ಅಚ್ಯುತನ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗಾಳಿಯು ಶಂಖದ ಒಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದ ಶಬ್ದದಿಂದ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಲೋಕಪಾಲರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯಭೀತರಾದರು. ಪ್ರಭುವೇ, ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಒಡೆಯುವಂತಾಯಿತು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ನಾದೇನ ಧನುಷೋ ನಿಃಸ್ವನೇನ ಚ। ನಿಃಸತ್ವಾಶ್ಚ ಸಸತ್ವಾಶ್ಚ ಕ್ಷಿತೌ ಪೇತುಸ್ತದಾ ಜನಾಃ
ಆ ಶಂಖದ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಜೀವಂತರೂ ನಿರ್ಜೀವರೂ ಆಗಿದ್ದ ಜನರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು.
ತೈರ್ವಿಮುಕ್ತೋ ರಥೋ ರೇಜೇ ವಾಯ್ವೀರಿತ ಇವಾಮ್ಬುದಃ। ಜಯದ್ರಥಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾರಸ್ತತಃ ಕ್ಷುಬ್ಧಾಃ ಸಹಾನುಗಾಃ
ಅವರು ಆ ರಥವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಜಯದ್ರಥನ ರಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಉದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ತೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಹಸಾ ಪಾರ್ಥಂ ಗೋಪ್ತಾರಃ ಸೈನ್ಧವಸ್ಯ ತು। ಚಕ್ರುರ್ನಾದಾನ್ಮಹೇಷ್ವಾಸಾಃ ಕಮ್ಪಯನ್ತೋ ವಸುನ್ಧರಾಮ್
ಅचानक ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಸೈಂಧವರಕ್ಷಕರು, ಆ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಬಾಣಶಬ್ದರವಾಂಶ್ಚೋಗ್ರಾನ್ವಿಮಿಶ್ರಾಞ್ಶಙ್ಖನಿಃಸ್ವನೈಃ। ಪ್ರಾದುಶ್ಚಕ್ರುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸಿಂಹನಾದರವಾನಪಿ
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಬಾಣಗಳ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು, ಶಂಖಗಳ ಕೂಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಸಿಂಹಗಳ ಹಿಂಚುಗಳಂತೆ ಘರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಿನದಂ ಘೋರಂ ತಾವಕಾನಾಂ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್। ಪ್ರದಧ್ಮತುಃ ಶಙ್ಖವರೌ ವಾಸುದೇವಧನಞ್ಜಯೌ
ನಿನ್ನವರ ಬಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದ ಆ ಭಯಾನಕ ಘೋಷವನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಖಗಳನ್ನು ಊದಿದರು.
ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ಪೂರಿತೇಯಂ ವಸುನ್ಧರಾ। ಸಶೈಲಾ ಸಾರ್ಣವದ್ವೀಪಾ ಸಪಾತಾಲಾ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ
ಆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಪಾತಾಳಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿತು, ರಾಜನೇ.
ಸ ಶಬ್ದೋ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಸರ್ವಾ ದಿಶೋ ದಶ। ಪ್ರತಿಸಸ್ವಾನ ತತ್ರೈವ ಕುರುಪಾಣ್ಡವಯೋರ್ಬಲೇ
ಆ ಶಬ್ದವು, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುರು ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ತಾವಕಾ ರಥಿನಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಧನಞ್ಜಯೌ। ಸಮ್ಭ್ರಮಂ ಪರಮಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾಸ್ತ್ವರಮಾಣಾ ಮಹಾರಥಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯರನ್ನು ಕಂಡು, ನಿನ್ನ ರಥಯೋಧರು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು. ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಆತುರದಿಂದ ಓಡಾಡಿದರು.
ಅಥ ಕೃಷ್ಣೌ ಮಹಾಭಾಗೌ ತಾವಕಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದಂಶಿತೌ। ಅಭ್ಯದ್ರವನ್ತ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಾಸ್ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಆಗ, ಮಹಾಭಾಗರಾದ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ನೋಡಿದ ನಿನ್ನವರು, ಕೋಪದಿಂದ ಧಾವಿಸಿದರು. ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಸೌಮದತ್ತಿಂ ತ್ರಿಭಿರ್ವಿದ್ವ್ವಾ ಶಲ್ಯಂ ಚ ದಶಭಿಃ ಶರೈಃ। ಶಿತೈರಗ್ನಿಶಿಖಾಕಾರೈರ್ದ್ರೌಣಿಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಚಾಷ್ಟಭಿಃ
ಅವನು ಸೌಮದತ್ತಿಯನ್ನು ಮೂರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಶಲ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಗೌತಮಂ ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಯಾ ಸೈನ್ಧವಂ ಚ ಶತೇನ ಹ। ಪುನರ್ದ್ರೌಣಿಂ ಚ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ಶರಾಣಾಂ ಸೋಽಭ್ಯತಾಡಯತ್
ಅವನು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸೈಂಧವರಾಜನನ್ನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮತ್ತೆ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಭೂರಿಶ್ರವಾಸ್ತು ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರತೋದಂ ಚಿಚ್ಛಿದೇ ಹರೇಃ। ಅರ್ಜುನಂ ಚ ತ್ರಿಸಪ್ತತ್ಯಾ ಬಾಣಾನಾಮಾಜಘಾನ ಹ
ಆಗ ಭೂರಿಶ್ರವನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಚಬ್ಬುನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತತಃ ಶರಶತೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈಸ್ತಾನರೀನ್ಶ್ವೇತವಾಹನಃ। ಪ್ರತ್ಯಷೇಧದ್ದ್ರುತಂ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಹಾವಾತೋ ಘನಾನಿವ
ಆಗ ಶ್ವೇತಾಶ್ವಾರೂಢನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಕೋಪದಿಂದ ಶತಾರುಹುಳು ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹಾರಿ ಓಡಿಸಿದನು, ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಹಬ್ಬಿದಂತೆ.
ಛಿತ್ತ್ವಾ ತು ತಾಞ್ಶರಾನ್ರಾಜಕ್ರೋಧಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ। ಶಕ್ತಂ ಜಗ್ರಾಹ ಸಮರೇ ಗಿರೀಣಾಮಪಿ ದಾರಿಣೀಮ್। ಸ್ವರ್ಣದಣ್ಡಾಂ ಮಹಾಘೋರಾಮಷ್ಟಘಣ್ಟಾಂ ಭಯಾವಹಾಮ್
ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ದಂಡವಿದ್ದ, ಎಂಟು ಗಂಟೆಗಳೊಡನೆ ಭಯಂಕರವಾದ, ಬೆಟ್ಟವನ್ನೂ ಚೂರುಮಾಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಸಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚ ತಾಂ ಹೃಷ್ಟೋ ನನಾದ ಬಲವದ್ಬಲೀ। ನಾದೇನ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ತ್ರಾಸಯನ್ನಿವ ಭಾರತ
ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು; ಆ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಭಯಪಡಿಸಿದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಶಕ್ತಿಂ ಸಮುದ್ಯತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜೇನ ಸಂಯುಗೇ। ಸ್ವಸ್ತಿ ದ್ರೋಣಾಯ ಸಹಸಾ ಸರ್ವಭೂತಾನ್ಯಥಾಬ್ರುವನ್
ಧರ್ಮರಾಜನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಠಾತ್ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಿಸಿದರು.
ಸಾ ರಾಜಭುಜನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ನಿರ್ಮುಕ್ತೋರಗಸನ್ನಿಭಾ। ಪ್ರಜ್ವಾಲಯನ್ತೀ ಗಗನಂ ದಿಶಃ ಸಪ್ರದಿಶಸ್ತಥಾ। ದ್ರೋಣಾನ್ತಿಕಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ದೀಪ್ತಾಸ್ಯಾ ಪನ್ನಗೀ ಯಥಾ
ರಾಜನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಲಾದ ಆ ಶಕ್ತಿ, ಬಿಡಿಸಿದ ಹಾವು ಹೋಲಿದ್ದು, ಆಕಾಶವನ್ನೂ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಹಾವು ದ್ರೋಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಂತೆ ಹಾರಿತು.
ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಸಹಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ರೋಣೋ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ಪ್ರಾದುಶ್ಚಕ್ರೈ ತತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಮಸ್ತ್ರಮಸ್ತ್ರವಿದಾಂ ವರಃ
ಆ ಶಕ್ತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು ತಕ್ಷಣ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
ತದಸ್ತ್ರಂ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತ್ವಾ ತಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ಘೋರದರ್ಶನಾಮ್। ಜಗಾಮ ಸ್ಯನ್ದನಂ ತೂರ್ಣಂ ಪಾಣ್ಡವಸ್ಯ ಯಶಸ್ವಿನಃ
ಆ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವು ಆ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿ, ಪಾಂಡವರ ಮಹಿಮೆಯುತ ರಥದ ಬಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋದಿತು.
ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ದ್ರೋಣಾಸ್ತ್ರಂ ತತ್ಸಮುದ್ಯತಮ್। ಅಶಾಮಯನ್ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣೈವ ಮಾರಿಷ
ಆಗ ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು, ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞನು, ದ್ರೋಣನ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು.