ತತಸ್ತೌ ದ್ರೋಣಶೈನೇಯೌ ಯುಯುಧಾತೇ ಪರನ್ತಪೌ। ಶರೈರನೇಕಸಾಹಸ್ರೈಸ್ತಾಡಯನ್ತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಶೈನೇಯ ಇಬ್ಬರೂ ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
ಇಷುಜಾಲಾವೃತಂ ವ್ಯೋಮ ಚಕ್ರತುಃ ಪುರುಷರ್ಷಭೌ। ಪೂರಯಾಮಾಸತುರ್ವೀರಾವುಭೌ ದಶ ದಿಶಃ ಶರೈಃ। ಮೇಘಾವಿವಾತಪಾಪಾಯೇ ಧಾರಾಭಿರಿತರೇತರಮ್
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು ಬಾಣಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು; ಇಬ್ಬರೂ ವೀರರು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದರು, ಅದು ಮೋಡಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಧಾರೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ನ ಸ್ಮ ಸೂರ್ಯಸ್ತದಾ ಭಾತಿ ನ ವವೌ ಚ ಸಮೀರಣಃ। ಹಷುಜಾಲಾವೃತಂ ಘೋರಮನ್ಧಕಾರಂ ಸಮನ್ತತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನು ಬೆಳಗಲಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿಯೂ ಬೀಸಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭಯಾನಕ ಕತ್ತಲೆ, ಬಾಣಗಳ ಘನ ಜಾಲದಿಂದ ಆವರಿಸಿತ್ತು.
ಅನಾಧೃಷ್ಯಮಿವಾನ್ಯೇಷಾಂ ಶೂರಾಣಾಮಭವತ್ತದಾ। ಅನ್ಧಕಾರೀಕೃತೇ ಲೋಕೇ ದ್ರೋಣಶೈನೇಯಯೋಃ ಶರೈಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಶೈನೇಯರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಲೋಕವು ಕತ್ತಲೆಯಾದಾಗ, ಅವರ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಇತರ ಶೂರರು ಕೂಡ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲಾಗದಂತಾಗಿತ್ತು.
ತಯೋಃ ಶೀಘ್ರಾಸ್ತ್ರವಿದುಷೋರ್ದ್ರೋಣಸಾತ್ವತಯೋಸ್ತದಾ। ನಾನ್ತರಂ ಶರವೃಷ್ಟೀನಾಂ ದದೃಶೇ ನರಸಿಂಹಯೋಃ
ಆಗ, ವೇಗವಾದ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳಾದ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಸಾತ್ವತ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಖಾಲಿ ಜಾಗವೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಇಷೂಣಾಂ ಸನ್ನಿಪಾತೇನ ಶಬ್ದೋ ಧಾರಾಭಿಘಾತಜಃ। ಶುಶ್ರುವೇ ಶಕ್ರಮುಕ್ತಾನಾಮಶನೀನಾಮಿವ ಸ್ವನಃ
ಬಾಣಗಳು ಪರಸ್ಪರ ತಾಕಿಕೊಂಡಾಗ ಉಂಟಾದ ಶಬ್ದ, ಇಂದ್ರನು ಬಿಟ್ಟ ಮಿಂಚಿನ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ನಾರಾಚೈರ್ವ್ಯತಿವಿದ್ಧಾನಾಂ ಶರಾಣಾಂ ರೂಪಮಾಬಭೌ। ಆಶೀವಿಷವಿದಷ್ಟಾನಾಂ ಸರ್ಪಾಣಾಮಿವ ಭಾರತ
ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಿವಿದ ಬಾಣಗಳ ರೂಪ, ಹಾವುಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ಹಾವಿನಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಭಾರತ.
ತಯೋರ್ಜ್ಯಾತಲನಿರ್ಘೋಷಃ ಶುಶ್ರುವೇ ಯುದ್ಧಶೌಣ್ಡಯೋಃ। ಅಜಸ್ರಂ ಶೈಲಶೃಙ್ಗಾಣಾಂ ವಜ್ರೇಣಾಹನ್ಯತಾಮಿವ
ಆ ಯುದ್ಧಪಟುಗಳ ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಗಳ ಮೊಳಗು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು, ಅದು ಪರ್ವತ ಶೃಂಗಗಳನ್ನು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಹೊಡೆಯುವ ಶಬ್ದದಂತೆ ಇತ್ತು.
ಉಭಯೋಸ್ತೌ ರಥೌ ರಾಜಂಸ್ತೇ ಚಾಶ್ವಾಸ್ತೌ ಚ ಸಾರಥೀ। ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖೈಃ ಶರೈಛನ್ನಾಶ್ಚಿತ್ರರೂಪಾ ಬಭುಸ್ತದಾ
ರಾಜನೇ, ಆ ಎರಡು ರಥಗಳು, ಅವರ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳು, ಚಿನ್ನದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಿರ್ಮಲಾನಾಮಜಿಹ್ಮಾನಾಂ ನಾರಾಚಾನಾಂ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ನಿರ್ಮುಕ್ತಾಶೀವಿಪಾಭಾನಾಂ ಸಮ್ಪಾತೋಽಭೂತ್ಸುದಾರುಣಃ
ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ, ಮಸಕವಿಲ್ಲದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಬಾಣಗಳು, ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ತಾಕಿಕೊಂಡವು.
ಉಭಯೋಃ ಪತಿತೇ ಛತ್ರೇ ತಥೈವ ಪತಿತೌ ಧ್ವಜೌ। `ನಿಕೃನ್ತತೋಃ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ದ್ರೋಣಸಾತ್ಯಕಯೋ ರಣೇ
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯವರ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇಬ್ಬರ ಛತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
ಉಭೌ ರುಧಿರಸಿಕ್ತಾಙ್ಗಾವುಭೌ ಚ ವಿಜಯೈಷಿಣೌ। ಸ್ರವದ್ಭಿಃ ಶೋಣಿತಂ ಗಾತ್ರೈಃ ಪ್ರಸ್ರುತಾವಿವ ವಾರಣೌ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಮಭ್ಯವಿಧ್ಯೇತಾಂ ಜೀವಿತಾನ್ತಕರೈಃ ಶರೈಃ
ಇಬ್ಬರೂ ರಕ್ತದಿಂದ ನಡುಗಿದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ, ಅಂಗಗಳಿಂದ ರಕ್ತ ಹರಿಯುವ ಎರಡು ಆನೆಗಳಂತೆ, ಪರಸ್ಪರ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು.
ಗರ್ಜಿತೋತ್ಕೃಷ್ಟಸನ್ನಾದಾಃ ಶಙ್ಖದುನ್ದುಭಿನಿಃಸ್ವನಾಃ। ಉಪಾರಮನ್ಮಹಾರಾಜ ವ್ಯಾಜಹಾರ ನ ಕಶ್ಚನ
ಅಪ್ಪಾ ಮಹಾರಾಜ, ಆ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಡೊಳ್ಳುಗಳ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿಗಳು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತವು; ಯಾರೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ.
ತುಷ್ಣೀಂಭೂತಾನ್ಯನೌಕಾನಿ ಯೋಧಾ ಯುದ್ಧಾದುಪಾರಮನ್। ದದರ್ಶ ದ್ವೈರಥಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ಜಾತಕೌತೂಹಲೋ ಜನಃ
ಎಲ್ಲ ಯೋಧರು ಮೌನವಾಗಿದ್ದು, ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು; ಜನರು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಥಿನೋ ಹಸ್ತಿಯನ್ತಾರೋ ಹಯಾರೋಹಾಃ ಪದಾತಯಃ। ಅವೈಕ್ಷನ್ತಾಚಲೈರ್ನೇತ್ರೈಃ ಪರಿವಾರ್ಯ ನರರ್ಷಭೌ
ರಥಸಾರಥಿಗಳು, ಆನೆಚಾಲಕರು, ಕುದುರೆಸವಾರರು, ಕಾಲುನಡೆಯ ಯೋಧರು — ಈ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕಣ್ಣು ಹಿಂಡದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹಸ್ತ್ಯನೀಕಾನ್ಯತಿಷ್ಠನ್ತ ತಥಾನೀಕಾನಿ ವಾಜಿನಾಮ್। ತಥೈವ ರಥವಾಹಿನ್ಯಃ ಪ್ರತಿವ್ಯೂಹ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ
ಆನೆಗಳ ಪಡೆಗಳು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು, ಹಾಗೆಯೇ ಕುದುರೆಗಳ ಪಂಕ್ತಿಗಳು ಕೂಡ; ರಥದ ಪಡೆಗಳು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಸರಿಹೊಂದಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದವು.
ಮುಕ್ತಾವಿದ್ರುಮಚಿತ್ರೈಶ್ಚ ಮಣಿಕಾಞ್ಚನಭೂಷಿತೈಃ। ಧ್ವಜೈರಾಭರಣೈಶ್ಚಿತ್ರೈಃ ಕವಚೈಶ್ಚ ಹಿರಣ್ಮಯೈಃ
ಮುತ್ತು, ಪಗಡುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಧ್ವಜಗಳು, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಆಭರಣಗಳು, ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಕವಚಗಳಿಂದ ಅವರು ಬಹಳ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು.
ವೈಜಯನ್ತೀಪತಾಕಾಭಿಃ ಪರಿಸ್ತೋಮಾಙ್ಗಕಮ್ಬಲೈಃ। ವಿಮಲೈರ್ನಿಶಿತೈಃ ಶಸ್ತ್ರೈರ್ಹಯಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಕೀರ್ಣಕೈಃ
ವಿಜಯಧ್ವಜಗಳು, ಮೃದುವಾದ ಅಂಗಕಂಬಳಗಳು, ನಿರ್ಮಲವಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಬಿದ್ದ ಅಲಂಕರಣಗಳಿಂದ ಆ ಸೈನ್ಯವು ಮೆರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಜಾತರೂಪಮಯೀಭಿಶ್ಚ ರಾಜತೀಭಿಶ್ಚ ಮೂರ್ಧಸು। ಗಜಾನಾಂ ಕುಮ್ಭಮಾಲಾಭಿರ್ದನ್ತವೇಷ್ಟೈಶ್ಚ ಭಾರತ
ಚಿನ್ನದ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ತಲೆಯ ಅಲಂಕರಣಗಳು, ಆನೆಗಳ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಹಾರಗಳು, ದಂತಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಲಂಕರಣಗಳು — ಇವುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಭರತ.
ಸಬಲಾಕಾಃ ಸಖದ್ಯೋತಾಃ ಸೈರಾವತಶತಹದಾಃ। ಅದೃಶ್ಯನ್ತೋಷ್ಣಪರ್ಯಾಯೇ ಮೇಘಾನಾಮಿವ ವಾಗುರಾಃ
ಸೈನಿಕರು, ಹೊಳೆಯುವ ಆಭರಣಗಳು, ಶತಾರುಢ ಐರಾವತ ಸಮಾನ ಆನೆಗಳು — ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧದ ಉಷ್ಣದಲ್ಲಿ, ಆ ಸೈನ್ಯವು ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಮೇಘಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಪಶ್ಯನ್ನಸ್ಮದೀಯಾಶ್ಚ ತೇ ಚ ಯೌಧಿಷ್ಠಿರಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ। ತದ್ಯುದ್ಧಂ ಯುಯುಧಾನಸ್ಯ ದ್ರೋಣಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ನಮ್ಮವರು ಮತ್ತು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಪುತ್ರರೂ ಕೂಡ ಯುಯುಧಾನ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಡ್ರೋಣರ ನಡುವಿನ ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ವಿಮಾನಾಗ್ರಗತಾ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಸೋಮಪುರೋಗಮಾಃ। ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸಙ್ಖಾಶ್ಚ ವಿದ್ಯಾಧರಮಹೋರಗಾಃ
ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಸೋಮನು ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು — ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು.
ಗನ್ಧರ್ವಾ ದಾನವಾ ಯಕ್ಷಾ ರಾಕ್ಷಸಾಪ್ಸರಸಃ ಖಗಾಃ'। ಗತಪ್ರತ್ಯಾಗತಾಕ್ಷೇಪೈಶ್ಚಿತೈರಸ್ತ್ರವಿಘಾತಿಭಿಃ। ವಿವಿಧೈರ್ವಿಸ್ಮಯಂ ಜಗ್ಮುಸ್ತಯೋಃ ಪುರುಷಸಿಂಹಯೋಃ
ಗಂಧರ್ವರು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಅಪ್ಸರಸರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು — ಇವರು ತಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಆ ಇಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದು, ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಿಸುವ ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಸಿಂಹರನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹಸ್ತಲಾಘವಮಸ್ತ್ರೇಷು ದರ್ಶಯನ್ತೌ ಮಹಾಬಲೌ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಮಭಿವಿಧ್ಯೇತಾಂ ಶರೈಸ್ತೌ ದ್ರೋಣಸಾತ್ಯಕೀ
ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದ ಡ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕೈಚಾತುರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ಪರಸ್ಪರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕೊಂಡರು.
ತತೋ ದ್ರೋಣಸ್ಯ ದಾಶಾರ್ಹಃ ಶರಾಂಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಸಂಯುಗೇ। ಪತ್ರಿಭಿಃ ಸುದೃಢೈರಾಶು ಧನುಶ್ಚೈವ ಮಹಾದ್ಯುತೇಃ
ಅವನಂತರ ಯಾದವ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಡ್ರೋಣನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಕಡಿದುಹಾಕಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಮುರಿದನು.
ನಿಮೇಷಾನ್ತರಮಾತ್ರೇಣ ಭಾರದ್ವಾಜೋಽಪರಂ ಧನುಃ। ಸಜ್ಯಂ ಚಕಾರ ತದಪಿ ಚಿಚ್ಛೇದಾಸ್ಯ ಸ ಸಾತ್ಯಕಿಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾರದ್ವಾಜನು ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತಂತಿ ಕಟ್ಟಿದನು; ಆದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅದನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.
ತತಸ್ತ್ವರನ್ಪುನರ್ದ್ರೋಣೋ ಧನುರ್ಹಸ್ತೋ ವ್ಯತಿಷ್ಠತ। ಸಜ್ಯಂ ಸಜ್ಯಂ ಧನುಶ್ಚಾಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛೇದ ನಿಶಿಥೈಃ ಶರೈಃ
ಆಮೇಲೆ ಡ್ರೋಣನು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು; ಆದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ಅದನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಂತಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು.
ಏವಮೇಕಶತಂ ಛಿನ್ನಂ ಧನುಷಾಂ ದೃಢಧನ್ವಿನಾ। ನ ಚಾನ್ತರಂ ತಯೋರ್ದೃಷ್ಟಂ ಸನ್ಧಾನೇ ಚ್ಛೇದನೇಽಪಿ ಚ
ಹೀಗೆ ಆ ದೃಢಬಾಣಧಾರಿ ನೂರಾರು ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಆದರೆ ಅವನು ತಂತಿ ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕೂ ಕಡಿದುಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ವಿರಾಮವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ತತೋಽಸ್ಯ ಸಂಯುಗೇ ದ್ರೋಣೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರ್ಮಾತಿಮಾನುಷಮ್। ಯುಯುಧಾನಸ್ಯ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಮನಸೈತದಚಿನ್ತಯತ್
ಆಗ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯುಯುಧಾನನ ಈ ಮಾನವನಲ್ಲದ ಸಾಹಸವನ್ನು ನೋಡಿ, ಡ್ರೋಣನು, ರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಏತದಸ್ತ್ರಬಲಂ ರಾಮೇ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯೇ ಧನಞ್ಜಯೇ। ಭೀಷ್ಮೇ ಚ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೇ ಯದಿದಂ ಸಾತ್ವತಾಂ ವರೇ
ರಾಮ, ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ, ಧನಂಜಯ, ಭೀಷ್ಮ — ಇಂತಹ ಪುರುಷಸಿಂಹರಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಶಸ್ತ್ರಕೌಶಲ್ಯ, ಈಗ ಈ ಸಾತ್ವತ ಶ್ರೇಷ್ಠನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.