ರಥಾನಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರೇಣ ತ್ರಿಗರ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಹಾರಿಣಾಮ್। ತಥಾ ದನ್ತಿಸಹಸ್ರೇಣ ಮತ್ತಾನಾಂ ವೀರ್ಯಶಾಲಿನಾಮ್
ಮುನಿಯೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವ ತ್ರಿಗರ್ತರ ಸಾವಿರ ರಥಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರ ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆನೆಗಳು ಅವನ ಜೊತೆ ಇದ್ದವು.
ಅಶ್ವಾನಾಂ ನಿಯುತೇನೈವ ತಥಾಽನ್ಯೈಶ್ಚ ಮಹಾರಥೈಃ। ವೃತಃ ಪ್ರಾಯಾನ್ಮಹಾಬಾಹುರರ್ಜುನಸ್ಯ ರಥಂ ಪ್ರತಿ
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾರಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾಬಾಹು ರಾಜನು ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ನಾನಾವಾದಿತ್ರಘೋಷೇಣ ಯಥಾ ವೈರೋಚನಿಸ್ತಥಾ
ವಿವಿಧವಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷದಿಂದ, ವಿರೋಚನನ ಮಗನಂತೆ ಭಾರವಾದ ಶಬ್ದವು ಮೂಡಿತು.
ತತಃ ಶಬ್ದೋ ಮಹಾನಾಸೀತ್ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ತವ ಭಾರತ। ಅಗಾಧಂ ಪ್ರಸ್ಥಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮುದ್ರಮಿವ ಕೌರವಮ್
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯಿಂದ ಭಾರವಾದ ಶಬ್ದವು ಎದ್ದಿತು; ಆಳವಾದ ಕೌರವರ ಸೇನೆ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.
ತೇ ಹಯಾಃ ಸಾಧ್ವಶೋಭನ್ತ ಮಿಶ್ರಿತಾ ವಾತರಂಹಸಃ। ಪಾರಾವತಸವರ್ಣಾಶ್ಚ ರಕ್ತಶೋಣಾಶ್ಚ ಸಂಯುಗೇ
ಆ ಕುದುರೆಗಳು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ, ಪಾರಾವತದ ಬಣ್ಣದವುಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ರಕ್ತದ ಬಣ್ಣದವುಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದವು.
ಪಾರಾವತಸವರ್ಣಾಸ್ತೇ ರಕ್ತಶೋಣವಿಮಿಶ್ರಿತಾಃ। ಹಯಾಃ ಶುಶುಭಿರೇ ರಾಜನ್ಮೇಘಾ ಇವ ಸವಿದ್ಯುತಃ
ಪಾರಾವತದ ಬಣ್ಣದ ಆ ಕುದುರೆಗಳು ರಕ್ತದ ಕೆಂಪಿನಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಸ್ತು ಸಮ್ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ದ್ರೋಣಮಭ್ಯಾಶಮಾಗತಮ್। ಅಸಿಚರ್ಮಾದದೇ ವೀರೋ ಧನುರುತ್ಸೃಜ್ಯ ಭಾರತ
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ದ್ರೋಣನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಕವಚವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು, ಭಾರತ.
ಚಿಕೀರ್ಷುರ್ದುಷ್ಕರಂ ಕರ್ಮ ಪಾರ್ಷತಃ ಪರವೀರಹಾ। ಈಷಾಯಾಃ ಸಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ದ್ರೋಣಸ್ಯ ರಥಮಾವಿಶತ್
ಪರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಪೃಷ್ಟನ ಪುತ್ರನು, ಸಾಧಿಸಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಯುಗರನ್ನು ದಾಟಿ ನೇರವಾಗಿ ದ್ರೋಣನ ರಥಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿದನು.
ಅತಿಷ್ಠದ್ಯುಗಮಧ್ಯೇ ಸ ಯುಗಸನ್ನಹನೇಷು ಚ। ಜಘನಾರ್ಧೇಷು ಚಾಶ್ವಾನಾಂ ತತ್ಸೈನ್ಯಾನ್ಯಭ್ಯಪೂಜಯನ್
ಅವನು ಯುಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಯುಗದ ಜೋಡಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಕುದುರೆಗಳ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂತನು; ಆ ಸಾಹಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಸೇನೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದವು.
ಖಙ್ಗೇನ ಚರತಸ್ತಸ್ಯ ಶೋಣಾಶ್ವಾನಧಿತಿಷ್ಠತಃ। ನ ದದಾರ್ಶಾನ್ತರಂ ದ್ರೋಣಸ್ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಅವನು ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳ ನಡುವೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದ್ರೋಣನು ಯಾವತ್ತೂ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಯಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಯಥಾ ಶ್ಯೇನಸ್ಯ ಪತನಂ ವನೇಷ್ವಾಮಿಷಗೃದ್ಧಿನಃ। ತಥೈವಾಸೀದಭೀಸಾರಸ್ತಸ್ಯ ದ್ರೋಣಂ ಜಿಘಾಂಸತಃ
ಹಕ್ಕಿಯೊಂದು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದಂತೆ, ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಮಾಡಿದ ಆಕ್ರಮಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.
ತತಃ ಶರಶತೇನಾಸ್ಯ ಶತಚನ್ದ್ರಂ ಸಮಾಕ್ಷಿಪತ್। ದ್ರೋಣೋ ದ್ರುಪದ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಖಙ್ಗಂ ಚ ದಶಭಿಃ ಶರೈಃ
ಆಮೇಲೆ ದ್ರೋಣನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ನೂರು ಚಂದ್ರಗಳಿರುವ ಕವಚವನ್ನು ಹೊಡೆದನು ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದ್ರುಪದನ ಮಗನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಹಯಾಂಶ್ಚೈವ ಚತುಃಷಷ್ಟ್ಯಾ ಶರಾಣಾಂ ಜಘ್ನಿವಾನ್ಬಲೀ। ಧ್ವಜಂ ಛತ್ರಂ ಚ ಭಲ್ಲಾಭ್ಯಾಂ ತಥಾ ತೌ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಸಾರಥೀ
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ದ್ರೋಣನು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು, ಎರಡು ವಿಶಾಲ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಛತ್ರವನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಅಥಾಸ್ಮೈ ತ್ವರಿತೋ ಬಾಣಮಪರಂ ಜೀವಿತಾನ್ತಕಮ್। ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಾಯ ಚಿಕ್ಷೇಪ ವಜ್ರಂ ವಜ್ರಧರೋ ಯಥಾ
ಆಮೇಲೆ ದ್ರೋಣನು ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಾಣಹಾನಿಕರವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು, ಅದು ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯುವ ದೇವತೆ ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆದಂತೆ ಇದ್ದಿತು.
ತಂ ಚತುರ್ದಶಭಿಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಬಾಣೈಶ್ಚಿಚ್ಛೇದ ಸಾತ್ಯಕಿಃ। ಗ್ರಸ್ತಮಾಚಾರ್ಯಮುಖ್ಯೇನ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಂ ವ್ಯಮೋಚಯತ್
ಆದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಡುಮಾಡಿ, ಆಚಾರ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನ ಕೈಯಿಂದ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದನು.
ಸಿಂಹೇನೇವ ಮೃಗಂ ಗ್ರಸ್ತಂ ನರಸಿಂಹೇನ ಮಾರಿಷ। ದ್ರೋಣಾದ್ವೈ ಮೋಚಯಾಮಾಸ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಂ ಶಿನಿಪುಙ್ಗವಃ
ಹುಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಹುಲಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಹರಣನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಂತೆ, ಶಿನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಪಾಂಚಾಲನನ್ನು ದ್ರೋಣನ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿದನು, ಮಹಾಶಯ.
ಸಾತ್ಯಕಿಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಗೋಪ್ತಾರಂ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಂ ಚ ಮಹಾಹವೇ। ಶರಾಣಾಂ ತ್ವರಿತೋ ದ್ರೋಣಃ ಷಡ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ಸಮಾರ್ಪಯತ್
ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಪಾಂಚಾಲನ ರಕ್ಷಕರಾಗಿ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ದ್ರೋಣನು, ವೇಗವಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ತತೋ ದ್ರೋಣಂ ಶಿನೇಃ ಪೌತ್ರೋ ಗ್ರಸನ್ತಮಪಿ ಸೃಞ್ಜಯಾನ್। ಪ್ರತ್ಯವಿಧ್ಯಚ್ಛಿತೈರ್ಬಾಣೈಃ ಷಡ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ಸ್ತನಾನ್ತರೇ
ಆಮೇಲೆ ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನು, ದ್ರೋಣನು ಸೃಂಜಯರನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ತತಃ ಸರ್ವೇ ರಥಾಸ್ತೂರ್ಣಂ ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಾ ಜಯಗೃದ್ಧಿನಃ। ಸಾತ್ವತಾಭಿಸೃತೇ ದ್ರೋಣೇ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಮವಾಕ್ಷಿಪನ್
ಆಮೇಲೆ ಜಯದ ಆಸೆಯಿಂದ ಪಾಂಚಾಲರ ಎಲ್ಲಾ ರಥಗಳು, ಸಾತ್ವತನು ದ್ರೋಣನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವೇಗವಾಗಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು.
ಬಾಣೇ ತಸ್ಮಿನ್ನಿಕೃತ್ತೇ ತು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನೇ ಚ ಮೋಕ್ಷಿತೇ। ತೇನ ವೃಷ್ಣಿಪ್ರವೀರೇಣ ಯುಯುಧಾನೇನ ಸಞ್ಜಯ
ಆ ಬಾಣವನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ವೃಷ್ಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಯುಯುಧಾನನು ಬಿಡಿಸಿದಾಗ, ಸಂಜಯಾ—
ಅಮರ್ಷಿತೋ ಮಹೇಷ್ವಾಸಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂ ವರಃ। ನರವ್ಯಾಘ್ರಂ ಶಿನೇಃ ಪೌತ್ರಂ ದ್ರೋಣಃ ಕಿಮಕರೋದ್ಯುಧಿ
ಅಮರ್ಷದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿ, ಎಲ್ಲಾ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು, ಪುರುಷಸಿಂಹನಾದ ಶಿನಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಿದನು?
ಸಮ್ಪ್ರಸ್ರುತಕ್ರೋಧವಿಷೋ ವ್ಯಾದಿತಾಸ್ಯಶರಾಸನಃ। ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರೇಷುದಶನಃ ಸಿತನಾರಾಚದಂಷ್ಟ್ರವಾನ್
ಕೋಪವೂ ವಿಷವೂ ತುಂಬಿ, ಬಾಯಿ ತೆರೆದಿದ್ದನು, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದಿದ್ದನು, ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳು ಹಲ್ಲುಗಳಂತೆ, ಬಿಳಿ ಬಾಣಗಳು ಗರಿಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸಂರಮ್ಭಾಮರ್ಷತಾಮ್ರಾಕ್ಷೋ ಮಹೋರಗ ಇವ ಶ್ವಸನ್। ನರವೀರಃ ಪ್ರಮುದಿತಃ ಶೋಣೈರಶ್ವೈರ್ಮಹಾಜವೈಃ
ಕೋಪ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಮಹಾಸರ್ಪದಂತೆ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಪುರುಷನು, ಆನಂದದಿಂದ, ತನ್ನ ಕೆಂಪು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
ಉತ್ಪತದ್ಭಿರಿವಾಕಾಶೇ ಕ್ರಾಮದ್ಭಿರಿವ ಪರ್ವತಮ್। ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖಾಞ್ಶರಾನಸ್ಯನ್ಯುಯುಧಾನಮುಪಾದ್ರವತ್
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವಂತೆ, ಪರ್ವತವನ್ನು ಹತ್ತುವಂತೆ, ಅವನು ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಯುಯುಧಾನನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಶರಪಾತಮಹಾವರ್ಷಂ ರಥಘೋಷಬಲಾಹಕಮ್। ಕಾರ್ಮುಕೈರಾವೃತಂ ರಾಜನ್ನಾರಾಚಬಹುವಿದ್ಯುತಮ್
ಅಪ್ಪಾ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ರಥಗಳ ಗದ್ದಲವು ಮೇಘದಂತೆ ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು, ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆಕಾಶ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು, ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶಕ್ತಿಖಙ್ಗಾಶನಿಧರಂ ಕ್ರೋಧವೇಗಸಮುತ್ಥಿತಮ್। ದ್ರೋಣಮೇಘಮನಾವಾರ್ಯಂ ಹಯಮಾರುತಚೋದಿತಮ್
ಅದು ಅತಿಶಯ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಎದ್ದ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಮಿಂಚುಗಳನ್ನ ಹಿಡಿದ, ಅಡಗಿಸಲಾಗದ ದ್ರೋಣನ ಮೇಘವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಮೇಘವನ್ನು ಕುದುರೆಗಳ ಗಾಳಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿತ್ತು.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವಾಭಿಪತನ್ತಂ ತಂ ಶೂರಃ ಪರಪುರಞ್ಜಯಃ। ಉವಾಚ ಸೂತಂ ಶೈನೇಯಃ ಪ್ರಹಸನ್ಯುದ್ಧದುರ್ಮದಃ
ಅವನನ್ನು ಹೀಗೆ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೂರನಾದ, ಶತ್ರು ನಗರಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದ ಶೈನೇಯನು, ಯುದ್ಧದ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಕುರುಡಾಗಿ, ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಹೀಗೆಂದನು.
ಏನಂ ವೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಶೂರಂ ಸ್ವಕರ್ಮಣ್ಯನವಸ್ಥಿತಮ್। ಆಶ್ರಯಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಧರ್ಮರಾಜಭಯಾವಹಮ್
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಚಲ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಆಶ್ರಯ, ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವವನು.
ಶೀಘ್ರಂ ಪ್ರಜವಿತೈರಶ್ವೈಃ ಪ್ರತ್ಯುದ್ಯಾಹಿ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವತ್। ಆಚಾರ್ಯಂ ರಾಜಪುತ್ರಾಣಾಂ ಸತತಂ ಶೂರಮಾನಿನಮ್
ನಿನ್ನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಜಕುಮಾರರ ಗುರುವನ್ನ ಎದುರಿಸು; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ತಾನೆ ಶೂರನೆಂದು ಭಾವಿಸುವವನು.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತಃ ಸೂತಃ ಸಾತ್ಯಕಸ್ಯಾವಹದ್ರಥಮ್'। ತತೋ ರಜತಸಙ್ಕಾಶಾ ಮಾಧವಸ್ಯ ಹಯೋತ್ತಮಾಃ। ದ್ರೋಣಸ್ಯಾಭಿಮುಖಾಃ ಶೀಘ್ರಮಗಚ್ಛನ್ವಾತರಂಹಸಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಸಾರಥಿ ಶೈನೇಯನ ರಥವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿದನು; ಆಗ ಮಾಧವನ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದವು.