ದುಃಶಾಸನಸ್ತು ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಭಿನ್ನ ಇವ ಕುಞ್ಜರಃ। ಅಯೋಧಯತ ಸೌಭದ್ರಮಭಿಮನ್ಯುಶ್ಚ ತಂ ರಣೇ
ದುಃಶಾಸನನು ಕೋಪದಿಂದ ಹುಚ್ಚಾದ ಆನೆಯಂತೆ ಸೌಭದ್ರನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಅಭಿಮನ್ಯು ಕೂಡ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು.
ತೌ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ಚಿತ್ರಾಣಿ ರಥಾಭ್ಯಾಂ ಸವ್ಯದಕ್ಷಿಣಮ್। ಚರಮಾಣಾವಯುಧ್ಯೇತಾಂ ರಥಶಿಕ್ಷಾವಿಶಾರದೌ
ರಥಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ರಥಗಳನ್ನು ಬಲಕ್ಕೂ ಎಡಕ್ಕೂ ಸುಂದರ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
ಅಥ ಪಣವಮೃದಙ್ಗದುನ್ದುಭೀನಾಂ ಕ್ರಕಚಮಹಾನಕಭೇರಿಝರ್ಝರಾಣಮ್। ನಿನದಮತಿಭೃಶಂ ನರಾಃ ಪ್ರಚಕ್ರು-- ರ್ಲವಣಜಲೋದ್ಭವಸಿಂಹನಾದಮಿಶ್ರಮ್
ಆಗ, ಮನುಷ್ಯರು ಭಾರೀ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅದರಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಿಂಹಗಳ ಗರ್ಜನೆ, ಪಣವ, ಮೃದಂಗ, ದುಂದುಭಿ, ಕ್ರಕಚ, ಮಹಾನಕ, ಭೇರಿ, ಜರ್ಜರ ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.
ತತಃ ಶಿಲಾಶಿತೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಭಲ್ಲೈರಾನತಪರ್ವಭಿಃ। ಛಿತ್ತ್ವಾ ಧನೂಂಷಿ ಶೂರಾಣಾಮಾರ್ಜುನಿಃ ಕರ್ಣಮಾರ್ದಯತ್
ಆಮೇಲೆ ಅರ್ಜುನಿಯು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮೂಡಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಕ್ರಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೂರರ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕರ್ನನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಧನುರ್ಮಣ್ಡಲನಿರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಶರೈರಾಶೀವಿಷೋಪಮೈಃ। ಸಚ್ಛತ್ರಧ್ವಜಯನ್ತಾರಂ ಸಾಶ್ವಮಾಶು ಸ್ಮಯನ್ನಿವ
ಅವನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ, ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕರ್ನನ ರಥಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಕರ್ಣೋಽಪಿ ಚಾಸ್ಯ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಬಾಣಾನ್ಸನ್ನತಪರ್ವಣಃ। ಅಸಮ್ಬ್ರಾನ್ತಶ್ಚ ತಾನ್ಸರ್ವಾನಗೃಹ್ಣಾತ್ಫಲ್ಗುನಾತ್ಮಜಃ
ಕರ್ನನೂ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟನು. ಆದರೆ ಫಲ್ಗುನನ ಮಗನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟನು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಾತ್ಕರ್ಣಸ್ಯ ಬಾಣೇನೈಕೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಸಧ್ವಜಂ ಕಾರ್ಮುಕಂ ವೀರಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಭೂಮಾವಪಾತಯತ್
ನಂತರ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವೀರನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಕರ್ನನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ತತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಗತಂ ಕರ್ಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರ್ಣಾದನನ್ತರಃ। ಸೌಭದ್ರಮಭ್ಯಯಾತ್ತೂರ್ಣಂ ದೃಢಮುದ್ಯಮ್ಯ ಕಾರ್ಮುಕಮ್
ಆಗ ಕರ್ನನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ನಂತರದ ಯೋಧನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಸೌಭದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ತತ ಉಚ್ಚುಕ್ರುಶುಃ ಪಾರ್ಥಾಸ್ತೇಷಾಂ ಚಾನುಚರಾ ಜನಾಃ। ವಾದಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಸಞ್ಜಘ್ನಃ ಸೌಭದ್ರಂ ಚಾಪಿ ತುಷ್ಟುವುಃ
ಅಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರೂ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಗಿ, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿದರು.
ಸ ಕಕ್ಷೇಽಗ್ನಿರಿವೋತ್ಸೃಷ್ಟೋ ನಿರ್ದಹಂಸ್ತರಸಾ ರಿಪೂನ್। ಮಧ್ಯೇ ಭಾರತಸೈನ್ಯಾನಾಮಾರ್ಜುನಿಃ ಪರ್ಯವರ್ತತ
ಅರ್ಜುನಿಯು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತಾ, ಭಾರತ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿದನು.
ರಥನಾಗಾಶ್ವಮನುಜಾನರ್ದಯನ್ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ಸಮ್ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಕರೋದ್ಭೂಮಿಂ ಕಬನ್ಧಗಣಸಙ್ಕುಲಾಮ್
ಅಭಿಮನ್ಯುನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲೆಕಡಿದ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
ಸೌಭದ್ರಚಾಪಪ್ರಭವೈರ್ನಿಕೃತ್ತಾಃ ಪರಮೇಷುಭಿಃ। ಸ್ವಾನೇವಾಭಿಮುಖಾನ್ಧ್ನನ್ತಃ ಪ್ರಾದ್ರವಞ್ಜೀವಿತಾರ್ಥಿನಃ
ಸೌಭದ್ರನ ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮವರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು.
ತೇ ಘೋರಾ ರೌದ್ರಕರ್ಮಾಣೋ ವಿಪಾಠಾ ಬಹವಃ ಶಿತಾಃ। ನಿಘ್ನ್ತೋ ರಥನಾಗಾಶ್ವಾಞ್ಜಗ್ಮುರಾಶು ವಸುನ್ಧರಾಮ್
ಆ ಭಯಾನಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕ್ರೂರರು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಕಡಿದವರು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ವೇಗವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಸಾಯುಧಾಃ ಸಾಙ್ಗುಲಿತ್ರಾಣಾಃ ಸಗದಾಃ ಸಾಙ್ಗದಾ ರಣೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಬಾಹವಶ್ಚಿನ್ನಾ ಹೇಮಾಭಾರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳು, ಬೆರಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಕಿದವರು, ಗದಾಧಾರಿಗಳು, ಕೈಗೆ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿದ್ದ ಕಡಿದ ಕೈಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶರಾಶ್ಚಾಪಾನಿ ಖಙ್ಗಾಶ್ಚ ಶರೀರಾಣಿ ಶಿರಾಂಸಿ ಚ। ಸಕುಣ್ಡಲಾನಿ ಸ್ರಗ್ವೀಣಿ ಭೂಮಾವಾಸನ್ಸಹಸ್ರಶಃ
ಬಾಣಗಳು, ಧನುಸ್ಸುಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ದೇಹಗಳು, ಕಿವೋಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿದ್ದ ತಲೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಸೋಪಸ್ಕರೈರಧಿಷ್ಠಾನೈರೀಷಾದಣ್ಡಕಬನ್ಧುರೈಃ। ಅಕ್ಷೈರ್ವಿಮಥಿತೈಶ್ಚಕ್ರೈರ್ಬಹುಧಾ ಪತಿತೈರ್ಯುಗೈಃ
ರಥದ ಉಪಕರಣಗಳು, ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಯುಗರೋಡುಗಳು, ಅಕ್ಷಗಳು, ಮುರಿದ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ಯುಗಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದವು.
ಶಕ್ತಿಚಾಪಾಸಿಭಿಶ್ಚೈವ ಪತಿತೈಶ್ಚ ಮಹಾಧ್ವಜೈಃ। ಚರ್ಮಚಾಪಶರೈಶ್ಚೈವ ವ್ಯವಕೀರ್ಣೈಃ ಸಮನ್ತತತಃ
ಶಕ್ತಿಗಳು, ಧನುಸ್ಸುಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಬಿದ್ದ ಮಹಾ ಧ್ವಜಗಳು, ಚರ್ಮದ ಕವಚಗಳು, ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿದ್ದವು.
ನಿಹತೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರಶ್ವೈರ್ವಾರಣೈಶ್ಚ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ಅಗಮ್ಯರೂಪಾ ಪೃಥಿವೀ ಕ್ಷಣೇನಾಸೀತ್ಸುದಾರುಣಾ
ಹತವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಭೂಮಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಸಾಗಲಾಗದಂತೆ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ವಧ್ಯತಾಂ ರಾಜಪುತ್ರಾಣಾಂ ಕ್ರನ್ದತಾಮಿತರೇತರಮ್। ಪ್ರಾದುರಾಸೀನ್ಮಹಾಶಬ್ದೋ ಭೀರೂಣಾಂ ಭಯವರ್ಧನಃ
ರಾಜಕುಮಾರರು ಹತರಾಗುವಾಗ, ಪರಸ್ಪರ ಅಳಿದ ಕೂಗುಗಳು ಎದ್ದವು—ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದವು ಭಯಭೀತರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.
ಸ ಶಬ್ದೋ ಭರತಶ್ಚೇಷ್ಠ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ವ್ಯನಾದಯತ್।। ಸೌಭದ್ರಶ್ಚಾದ್ರವತ್ಸೇನಾಂ ಘ್ನನ್ವರಾಶ್ವರಥದ್ವಿಪಾನ್
ಆ ಶಬ್ದವು, ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು; ಸೌಭದ್ರನು ಸೇನೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕಕ್ಷಮಗ್ನಿರಿವೋತ್ಸೃಷ್ಟೋ ನಿರ್ದಹಂಸ್ತರಸಾ ರಿಪೂನ್। ಮಧ್ಯೇ ಭಾರತಸೈನ್ಯಾನಾಮಾರ್ಜುನಿಃ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯು ಹರಡಿದಂತೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನ ಮಗನು ಭಾರತ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಚರನ್ತಂ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರದಿಶಶ್ಚಾಪಿ ಭಾರತ। ತಂ ತದಾ ನಾನುಪಶ್ಯಾಮಃ ಸೈನ್ಯೇ ಚ ರಜಸಾಽಽವೃತೇ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಭರತ, ಸೇನೆಗೆ ಧೂಳು ಆವರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನು ಕಾಣಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಆದದಾನಂ ಗಜಾಶ್ವಾನಾಂ ಣಾಂ ಚಾಯುಂಷಿ ಭಾರತ। ಕ್ಷಮೇನ ಭೂಯಃ ಪಶ್ಯಾಮಃ ಸೂರ್ಯಂ ಮಧ್ಯಂದಿನೇ ಯಥಾ
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ಮನುಷ್ಯರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು, ಭರತ, ನಾವು ಮತ್ತೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಿದೆವು.
ಅಭಿಮನ್ಯುಂ ಮಹಾರಾಜ ಪ್ರತಪನ್ತಂ ದ್ವಿಷದ್ಗಣಾನ್। ಸ ವಾಸವಸಮಃ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ವಾಸವಸ್ಯಾತ್ಮಜಾತ್ಮಜಃ
ಮಹಾರಾಜ, ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಭಿಮನ್ಯುನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಇಂದ್ರನ ಮಗನ ಮಗನಾಗಿದ್ದನು.
ಅಭಿಮನ್ಯುರ್ಮಹಾರಾಜ ಸೈನ್ಯಮಧ್ಯೇ ವ್ಯರೋಚತ। `ಯಥಾ ಪುರಾ ವಹ್ನಿಸುತಃ ಸುರಸೈನ್ಯೇಷು ವೀರ್ಯವಾನ್
ಮಹಾರಾಜ, ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯುನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಪುತ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಂತೆ.
ಯನ್ಮಾಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸಿನ್ಧುರಾಜಸ್ಯ ವಿಕ್ರಮಮ್। ಶೃಣು ತತ್ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾಸ್ಯೇ ಯಥಾ ಪಾಣ್ಡೂನಯೋಧಯತ್
ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಿಂಧುರಾಜನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಅವನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
ತಮೂಹುರ್ವಾಜಿನೋ ವಶ್ಯಾಃ ಸೈನ್ಧವಾಃ ಸಾಧುವಾಹಿನಃ। ವಿಕುರ್ವಾಣಾ ಬೃಹನ್ತೋಽಶ್ವಾಃ ಶ್ವಸನೋಪರಂಹಸಃ
ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ವಿಧೇಯವಾಗಿದ್ದು, ಸಿಂಧುದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಜೂತಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದವು, ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದು, ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದವು, ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಗನ್ಧರ್ವನಗರಾಕಾರಂ ವಿಧಿವತ್ಕಲ್ಪಿತಂ ರಥಮ್। ತಸ್ಯಾಭ್ಯಶೋಭಯತ್ಕೇತುರ್ವಾರಾಹೋ ರಾಜತೋ ಮಹಾನ್
ಅವನ ರಥವು ಗಂಧರ್ವನಗರದಂತೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದು, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಹಂದಿಯ ಧ್ವಜವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಶ್ವೇತಶ್ಚತ್ರಪತಾಕಾಭಿಶ್ಚಾಮರವ್ಯಜನೇನ ಚ। ಸ ಬಭೌ ರಾಜಲಿಙ್ಗೈಸ್ತೈಸ್ತಾರಾಪತಿರಿವಾಮ್ಬರೇ
ಬಿಳಿ ಛತ್ರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜನು ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಾಧಿಪತಿಯಂತೆ.
ಮುಕ್ತಾವಜ್ರಮಣಿಸ್ವರ್ಣೈರ್ಭೂಷಿತಂ ತದಯಸ್ಮಯಮ್। ವರೂಥಂ ವಿಬಭೌ ತಸ್ಯ ಜ್ಯೋತಿರ್ಭಿಃ ಖಮಿವಾವೃತಮ್
ಮುತ್ತು, ವಜ್ರ, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕವಚವು ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಕಾಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.