ಸಂರಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋ ದ್ರೋಣೇನ ಮನ್ಯತೇ ವೀರ್ಯಮಾತ್ಮನಃ। ಆತ್ಮಸಮ್ಭಾವಿತೋ ಮೂಢಸ್ತಂ ಪ್ರಮಥ್ನೀತ ಮಾಚಿರಮ್
ದ್ರೋಣನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೋಹಗೊಂಡು ಅಹಂಕಾರದಿಂದಿರುವ ಅವನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಸೋಲಿಸಬೇಕು.
ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ತೇ ರಾಜ್ಞಾ ಸಾತ್ವತೀಪುತ್ರಮಭ್ಯಯುಃ। ಸಂರಬ್ಧಾಸ್ತೇ ಜಿಘಾಂಸನ್ತೋ ಭಾರದ್ವಾಜಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ
ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಅವರು ಸಾತ್ವತಿಪುತ್ರನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿದರು; ಭಾರದ್ವಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದರು.
ದುಃಶಾಸನಸ್ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ದುರ್ಯೋಧನವಚಸ್ತದಾ। ಅಬ್ರವೀತ್ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ ದುರ್ಯೋಧನಮಿದಂ ವಚಃ
ಅಂದು ದುಃಶಾಸನನು ದುರ್ಯೋಧನನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಕುರುಗಳ ಶೂರನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅಹಮೇನಂ ಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಹಾರಾಜ ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ। ಮಿಷತಾಂ ಪಾಣ್ಡು ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಪಾಞ್ಚಾಲಾನಾಂ ಚ ಪಶ್ಯತಾಮ್
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರೂ, ಪಂಚಾಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಗ್ರಸಿಷ್ಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಸೌಭದ್ರಂ ಯಥಾ ರಾಹುರ್ದಿವಾಕರಮ್। ಉತ್ಕ್ರುಶ್ಯ ಚಾಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಕುರುರಾಜಮಿದಂ ಪುನಃ
ಇಂದು ನಾನು ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ರಾಹುನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಮತ್ತೆ ಕುರುರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣೌ ಮಯಾ ಗ್ರಸ್ತಂ ಸೌಭದ್ರಮತಿಮಾನಿನೌ। ಗಮಿಷ್ಯತಃ ಪ್ರೇತಲೋಕಂ ಜೀವಲೋಕಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ
ನಾನು ಗರ್ವಿತನಾದ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ಕೃಷ್ಣನೂ ಅರ್ಜುನನೂ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ತೌ ಚ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮೃತೌ ವ್ಯಕ್ತಂ ಪಾಣ್ಡೋಃ ಕ್ಷೇತ್ರೋದ್ಭವಾಃ ಸುತಾಃ। ಏಕಾಹ್ವಾ ಸಸುಹೃದ್ವರ್ಗಾಃ ಕ್ಲೈಬ್ಯಾದ್ಧಾಸ್ಯನ್ತಿ ಜೀವಿತಮ್
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪಾಂಡವರೂ ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ದಿನ ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಜೀವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದಸ್ಮಿನ್ಹತೇ ಶತ್ರೌ ಹತಾಃ ಸರ್ವೇಽಹಿತಾಸ್ತವ। ಶಿವೇನ ಮಾಂ ಧ್ಯಾಹಿ ರಾಜನ್ನೇಷ ಹನ್ಮಿ ರಿಪೂಂಸ್ತವ
ಆದುದರಿಂದ ಈ ಶತ್ರುವನ್ನು ಕೊಂದರೆ ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ, ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸು, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಽನದದ್ರಾಜನ್ಪುತ್ರೋ ದುಃಶಾಸನಸ್ತವ। ಸೌಭದ್ರಮಭ್ಯಯಾತ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶರವರ್ಷೈರವಾಕಿರನ್
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ ದುಃಶಾಸನನು ಕೋಪದಿಂದ ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.
ತಮತಿಕ್ರುದ್ಧಮಾಯಾನ್ತಂ ತವ ಪುತ್ರಮರಿಂದಮಃ। ಅಭಿಮನ್ಯುಃ ಶರೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈಃ ಷಡ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ಸಮಾರ್ಪಯತ್
ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಅಭಿಮನ್ಯು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ದುಃಶಾಸನಸ್ತು ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರಭಿನ್ನ ಇವ ಕುಞ್ಜರಃ। ಅಯೋಧಯತ ಸೌಭದ್ರಮಭಿಮನ್ಯುಶ್ಚ ತಂ ರಣೇ
ದುಃಶಾಸನನು ಕೋಪದಿಂದ ಹುಚ್ಚಾದ ಆನೆಯಂತೆ ಸೌಭದ್ರನೊಡನೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು. ಅಭಿಮನ್ಯು ಕೂಡ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದನು.
ತೌ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ಚಿತ್ರಾಣಿ ರಥಾಭ್ಯಾಂ ಸವ್ಯದಕ್ಷಿಣಮ್। ಚರಮಾಣಾವಯುಧ್ಯೇತಾಂ ರಥಶಿಕ್ಷಾವಿಶಾರದೌ
ರಥಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಇಬ್ಬರೂ ರಥಗಳನ್ನು ಬಲಕ್ಕೂ ಎಡಕ್ಕೂ ಸುಂದರ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೋರಾಡಿದರು.
ಅಥ ಪಣವಮೃದಙ್ಗದುನ್ದುಭೀನಾಂ ಕ್ರಕಚಮಹಾನಕಭೇರಿಝರ್ಝರಾಣಮ್। ನಿನದಮತಿಭೃಶಂ ನರಾಃ ಪ್ರಚಕ್ರು-- ರ್ಲವಣಜಲೋದ್ಭವಸಿಂಹನಾದಮಿಶ್ರಮ್
ಆಗ, ಮನುಷ್ಯರು ಭಾರೀ ಗದ್ದಲವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅದರಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಿಂಹಗಳ ಗರ್ಜನೆ, ಪಣವ, ಮೃದಂಗ, ದುಂದುಭಿ, ಕ್ರಕಚ, ಮಹಾನಕ, ಭೇರಿ, ಜರ್ಜರ ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಿಶ್ರವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.
ತತಃ ಶಿಲಾಶಿತೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಭಲ್ಲೈರಾನತಪರ್ವಭಿಃ। ಛಿತ್ತ್ವಾ ಧನೂಂಷಿ ಶೂರಾಣಾಮಾರ್ಜುನಿಃ ಕರ್ಣಮಾರ್ದಯತ್
ಆಮೇಲೆ ಅರ್ಜುನಿಯು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮೂಡಿದ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಕ್ರಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೂರರ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕರ್ನನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಧನುರ್ಮಣ್ಡಲನಿರ್ಮುಕ್ತೈಃ ಶರೈರಾಶೀವಿಷೋಪಮೈಃ। ಸಚ್ಛತ್ರಧ್ವಜಯನ್ತಾರಂ ಸಾಶ್ವಮಾಶು ಸ್ಮಯನ್ನಿವ
ಅವನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟ, ವಿಷಪೂರಿತ ಹಾವಿನಂತೆ ಕಾಣುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕರ್ನನ ರಥಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಕರ್ಣೋಽಪಿ ಚಾಸ್ಯ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಬಾಣಾನ್ಸನ್ನತಪರ್ವಣಃ। ಅಸಮ್ಬ್ರಾನ್ತಶ್ಚ ತಾನ್ಸರ್ವಾನಗೃಹ್ಣಾತ್ಫಲ್ಗುನಾತ್ಮಜಃ
ಕರ್ನನೂ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟನು. ಆದರೆ ಫಲ್ಗುನನ ಮಗನು ಶಾಂತವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಬಿಟ್ಟನು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಾತ್ಕರ್ಣಸ್ಯ ಬಾಣೇನೈಕೇನ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಸಧ್ವಜಂ ಕಾರ್ಮುಕಂ ವೀರಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಭೂಮಾವಪಾತಯತ್
ನಂತರ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ವೀರನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಕರ್ನನ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ತತಃ ಕೃಚ್ಛ್ರಗತಂ ಕರ್ಣಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರ್ಣಾದನನ್ತರಃ। ಸೌಭದ್ರಮಭ್ಯಯಾತ್ತೂರ್ಣಂ ದೃಢಮುದ್ಯಮ್ಯ ಕಾರ್ಮುಕಮ್
ಆಗ ಕರ್ನನು ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ನಂತರದ ಯೋಧನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದು, ತಕ್ಷಣವೇ ಸೌಭದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ತತ ಉಚ್ಚುಕ್ರುಶುಃ ಪಾರ್ಥಾಸ್ತೇಷಾಂ ಚಾನುಚರಾ ಜನಾಃ। ವಾದಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಸಞ್ಜಘ್ನಃ ಸೌಭದ್ರಂ ಚಾಪಿ ತುಷ್ಟುವುಃ
ಅಂದಿಗೆ ಪಾಂಡವರೂ ಅವರ ಅನುಯಾಯಿಗಳೂ ಹರ್ಷದಿಂದ ಕೂಗಿ, ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಬಾರಿಸಿ, ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿದರು.
ಸ ಕಕ್ಷೇಽಗ್ನಿರಿವೋತ್ಸೃಷ್ಟೋ ನಿರ್ದಹಂಸ್ತರಸಾ ರಿಪೂನ್। ಮಧ್ಯೇ ಭಾರತಸೈನ್ಯಾನಾಮಾರ್ಜುನಿಃ ಪರ್ಯವರ್ತತ
ಅರ್ಜುನಿಯು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುತ್ತಾ, ಭಾರತ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿದನು.
ರಥನಾಗಾಶ್ವಮನುಜಾನರ್ದಯನ್ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ಸಮ್ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಕರೋದ್ಭೂಮಿಂ ಕಬನ್ಧಗಣಸಙ್ಕುಲಾಮ್
ಅಭಿಮನ್ಯುನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಲೆಕಡಿದ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
ಸೌಭದ್ರಚಾಪಪ್ರಭವೈರ್ನಿಕೃತ್ತಾಃ ಪರಮೇಷುಭಿಃ। ಸ್ವಾನೇವಾಭಿಮುಖಾನ್ಧ್ನನ್ತಃ ಪ್ರಾದ್ರವಞ್ಜೀವಿತಾರ್ಥಿನಃ
ಸೌಭದ್ರನ ಬಲವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದವರು, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮವರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಹೋದರು.
ತೇ ಘೋರಾ ರೌದ್ರಕರ್ಮಾಣೋ ವಿಪಾಠಾ ಬಹವಃ ಶಿತಾಃ। ನಿಘ್ನ್ತೋ ರಥನಾಗಾಶ್ವಾಞ್ಜಗ್ಮುರಾಶು ವಸುನ್ಧರಾಮ್
ಆ ಭಯಾನಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಕ್ರೂರರು, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಕಡಿದವರು, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ವೇಗವಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದರು.
ಸಾಯುಧಾಃ ಸಾಙ್ಗುಲಿತ್ರಾಣಾಃ ಸಗದಾಃ ಸಾಙ್ಗದಾ ರಣೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಬಾಹವಶ್ಚಿನ್ನಾ ಹೇಮಾಭಾರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳು, ಬೆರಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಹಾಕಿದವರು, ಗದಾಧಾರಿಗಳು, ಕೈಗೆ ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿದ್ದ ಕಡಿದ ಕೈಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.
ಶರಾಶ್ಚಾಪಾನಿ ಖಙ್ಗಾಶ್ಚ ಶರೀರಾಣಿ ಶಿರಾಂಸಿ ಚ। ಸಕುಣ್ಡಲಾನಿ ಸ್ರಗ್ವೀಣಿ ಭೂಮಾವಾಸನ್ಸಹಸ್ರಶಃ
ಬಾಣಗಳು, ಧನುಸ್ಸುಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ದೇಹಗಳು, ಕಿವೋಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳಿದ್ದ ತಲೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.
ಸೋಪಸ್ಕರೈರಧಿಷ್ಠಾನೈರೀಷಾದಣ್ಡಕಬನ್ಧುರೈಃ। ಅಕ್ಷೈರ್ವಿಮಥಿತೈಶ್ಚಕ್ರೈರ್ಬಹುಧಾ ಪತಿತೈರ್ಯುಗೈಃ
ರಥದ ಉಪಕರಣಗಳು, ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಯುಗರೋಡುಗಳು, ಅಕ್ಷಗಳು, ಮುರಿದ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಬಿದ್ದ ಯುಗಗಳು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಹರಡಿದ್ದವು.
ಶಕ್ತಿಚಾಪಾಸಿಭಿಶ್ಚೈವ ಪತಿತೈಶ್ಚ ಮಹಾಧ್ವಜೈಃ। ಚರ್ಮಚಾಪಶರೈಶ್ಚೈವ ವ್ಯವಕೀರ್ಣೈಃ ಸಮನ್ತತತಃ
ಶಕ್ತಿಗಳು, ಧನುಸ್ಸುಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಬಿದ್ದ ಮಹಾ ಧ್ವಜಗಳು, ಚರ್ಮದ ಕವಚಗಳು, ಬಾಣಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಚದುರಿದ್ದವು.
ನಿಹತೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರಶ್ವೈರ್ವಾರಣೈಶ್ಚ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ಅಗಮ್ಯರೂಪಾ ಪೃಥಿವೀ ಕ್ಷಣೇನಾಸೀತ್ಸುದಾರುಣಾ
ಹತವಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಭೂಮಿ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ, ಸಾಗಲಾಗದಂತೆ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ವಧ್ಯತಾಂ ರಾಜಪುತ್ರಾಣಾಂ ಕ್ರನ್ದತಾಮಿತರೇತರಮ್। ಪ್ರಾದುರಾಸೀನ್ಮಹಾಶಬ್ದೋ ಭೀರೂಣಾಂ ಭಯವರ್ಧನಃ
ರಾಜಕುಮಾರರು ಹತರಾಗುವಾಗ, ಪರಸ್ಪರ ಅಳಿದ ಕೂಗುಗಳು ಎದ್ದವು—ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದವು ಭಯಭೀತರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.
ಸ ಶಬ್ದೋ ಭರತಶ್ಚೇಷ್ಠ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ವ್ಯನಾದಯತ್।। ಸೌಭದ್ರಶ್ಚಾದ್ರವತ್ಸೇನಾಂ ಘ್ನನ್ವರಾಶ್ವರಥದ್ವಿಪಾನ್
ಆ ಶಬ್ದವು, ಭರತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು; ಸೌಭದ್ರನು ಸೇನೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.