ಕುಮಾರಸ್ತು ತತೋ ದ್ರೋಣಂ ಸಾಯಕೇನ ಮಹಾಹವೇ। ವಿವ್ಯಾಧೋರಸಿ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸಿಂಹವಚ್ಚ ನದನ್ಮುಹುಃ
ಆಗ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ, ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಸಂವಾರ್ಯ ಚ ರಣೇ ದ್ರೋಣಂ ಕುಮಾರಸ್ತು ಮಹಾಬಲಃ। ಶರೈರನೇಕಸಾಹಸ್ರೈಃ ಕೃತಹಸ್ತೋ ಜಿತಶ್ರಮಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಟುತ್ವವಿಟ್ಟು, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತಂ ಶೂರಮಾರ್ಯವ್ರತಿನಂ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೇಷು ಕೃತಶ್ಚಮಮ್। ಚಕ್ರರಕ್ಷತಂ ಪರಾಮೃದ್ರಾತ್ಕುಮಾರಂ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಃ
ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ಸತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ, ವಲಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವಿಚರನ್ದಿಶಃ। ತವ ಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾಸೀದ್ಭಾರದ್ವಾಜೋ ದ್ವಿಜರ್ಷಭಃ
ಆಗ ಭಾರದ್ವಾಜನಾದ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾದನು.
ಶಿಖಣ್ಡಿನಂ ದ್ವಾದಶಭಿರ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ಚೋತ್ತಮೌಜಸಮ್। ನಕುಲಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ಸಹದೇವಂ ಚ ಸಪ್ತಭಿಃ
ಅವನು ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಉತ್ತಮೌಜಸನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನಕುಲನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಹದೇವನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ದ್ವಾದಶಭಿರ್ದ್ರೌಪದೇಯಾಂಸ್ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ। ಸಾತ್ಯಕಿಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ಮತ್ಸ್ಯಂ ಚ ದಶಭಿಃ ಶರೈಃ
ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವ್ಯಕ್ಷೋಭಯದ್ರಣೇ ಯೋಧಾನ್ಯಥಾಮುಖ್ಯಮಭಿದ್ರವನ್। ಅಭ್ಯವರ್ತತಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಕುನ್ತೀಪುತ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯೋಧರನ್ನು ಉದ್ರೇಕಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರಮುಖರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದನು.
ಯುಗನ್ಧರಸ್ತತೋ ರಾಜನ್ಭಾರದ್ವಾಜಂ ಮಹಾರಥಮ್। ವಾರಯಾಮಾಸ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ವಂ ವಾತೋದ್ಧತಮಿವಾರ್ಣವಮ್
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಯುಗಂಧರನು ಕೋಪದಿಂದ, ಭಾರದ್ವಾಜ ಮಹಾರಥಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು, ಅದು ಗಾಳಿಯು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕೆದಕಿದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ಸ ವಿದ್ಧ್ವಾ ತು ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ। ಯುಗನ್ಧರಂ ತು ಭಲ್ಲನೇ ರಥನೀಡಾದಪಾತಯತ್
ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮೃದುವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಯುಗಂಧರನನ್ನು ಅಗಲ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ತಂ ವಿಜಿತ್ಯ ಮಹಾತೇಜಾ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಮಹಾಮನಾಃ। ಅಭ್ಯವರ್ತತ ಸಮ್ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಕುನ್ತೀಪುತ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್
ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಭಾರದ್ವಾಜನು, ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂದು ಮುನ್ನಡೆದನು.
ತತೋ ವಿರಾಟದ್ರುಪದೌ ಕೇಕಯಾಃ ಸಾತ್ಯಕಿಃ ಶಿಬಿಃ। ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತಶ್ಚ ಪಾಞ್ಚಲ್ಯಃ ಸಿಂಹಸೇನಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಿರಾಟ, ದ್ರುಪದ, ಕೇಕಯರು, ಸಾತ್ಯಕಿ, ಶಿಬಿ, ಪಂಚಾಲ ದೇಶದ ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಸಿಂಹಸೇನನು,
ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವಃ ಪರೀಪ್ಸನ್ತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್। ಆವವ್ರುಸ್ತಸ್ಯ ಪನ್ಥಾನಂ ಕಿರನ್ತಃ ಸಾಯಕಾನ್ಬಹೂನ್
ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಅವನ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು, ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು.
ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತಸ್ತು ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯೋ ದ್ರೋಣಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಮಾರ್ಗಣೈಃ। ಪಞ್ಚಾಶತಾ ಶಿತೈ ರಾಜಂಸ್ತತ ಉಚ್ಚುಕ್ರುಶುರ್ಜನಾಃ
ಪಾಂಚಾಲ ದೇಶದ ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಐವತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ರಾಜನೇ, ಆಗ ಜನರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
ತ್ವರಿತಂ ಸಿಂಹಸೇನಸ್ತು ದ್ರೋಣಂ ವಿದ್ಧ್ವಾ ಮಹಾರಥಮ್। ಪ್ರಾಹಸತ್ಸಹಸಾ ಹೃಷ್ಟಸ್ತ್ರಾಸಯನ್ವೈ ಮಹಾರಥಾನ್
ಆಗ ಸಿಂಹಸೇನನು ವೇಗವಾಗಿ ದ್ರೋಣ ಮಹಾರಥಿಯನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಮಹಾರಥಿಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
ತತೋ ವಿಷ್ಫಾರ್ಯ ನಯನೇ ಧನುರ್ಜ್ಯಾಮವಮೃಜ್ಯ ಚ। ತಲಶಬ್ದಂ ಮಹತ್ಕೃತ್ವಾ ದ್ರೋಣಸ್ತಂ ಸಮುಪಾದ್ರವತ್
ಆ ನಂತರ ದ್ರೋಣನು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದು, ಬಾಣದ ತಂತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ, ಕೈಯಿಂದ ಭಾರೀ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತು ಸಿಂಹಸೇನಸ್ಯ ಶಿರಃ ಕಾಯಾತ್ಸಕುಣ್ಡಲಮ್। ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತಸ್ಯ ಚಾಕ್ರಮ್ಯ ಭಲ್ಲಾಭ್ಯಾಮಾಹರದ್ಬಲೀ
ನಂತರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ದ್ರೋಣನು, ಸಿಂಹಸೇನನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಿವಿಯ ಆಭರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇಹದಿಂದ ಕಡಿದುಹಾಕಿ, ವ್ಯಾಘ್ರದತ್ತನನ್ನು ಅಗಲ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತಾನ್ಪ್ರಮೃಜ್ಯ ಶರವ್ರಾತೈಃ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಮಹಾರಥಾನ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರರಥಾಭ್ಯಾಶೇ ತಸ್ಥೌ ಮೃತ್ಯುರಿವಾನ್ತಕಃ
ಪಾಂಡವರ ಮಹಾರಥಿಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟು, ದ್ರೋಣನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ರಥದ ಹತ್ತಿರ, ಮರಣದೇವತೆಂತೆಯೇ ನಿಂತನು.
ತತೋಽಭವನ್ಮಹಾಶಬ್ದೋ ರಾಜನ್ಯೌಧಿಷ್ಠಿರೇ ಬಲೇ। ಹೃತೋ ರಾಜೇತಿ ಯೋಧಾನಾಂ ಸಮೀಪಸ್ಥೇ ಯತವ್ರತೇ
ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ ಎದ್ದಿತು: 'ರಾಜನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು!' ಎಂದು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ರತಸ್ಥ ಯೋಧರು ಕೂಗಿದರು.
ಅಬ್ರುವನ್ಸೈನಿಕಾಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ರೋಣಸ್ಯ ವಿಕ್ರಮಮ್। ಅದ್ಯ ರಾಜಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಃ ಕೃತಾರ್ಥೋ ವೈ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಸೈನಿಕರು ಹೇಳಿದರು: 'ಇಂದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ಅವನು ಬಯಸಿದದು ಸಿಗಲಿದೆ.'
ಅಸ್ಮಿನ್ಮಹೂರ್ತೇ ದ್ರೋಣಸ್ತು ಪಾಣ್ಡವಂ ಗೃಹ್ಯ ಹರ್ಷಿತಃ। ಆಗಮಿಷ್ಯತಿ ನೋ ನೂನಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಸಂಯುಗೇ
'ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದ್ರೋಣನು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಮರಳುವನು.'
ಏವಂ ಸಞ್ಜಲ್ಪತಾಂ ತೇಷಾಂ ತಾವಕಾನಾಂ ಮಹಾರಥಃ। ಆಯಾಜ್ಜವೇನ ಕೌನ್ತೇಯೋ ರಥಘೋಷೇಣ ನಾದಯನ್
ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುಂತಿಯ ಮಗ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ರಥದ ಘೋಷದಿಂದ ಸದ್ದುಮಾಡುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದನು.
ಶೋಣಿತೋದಾಂ ರಥಾವರ್ತಾಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಶಸನೇ ನದೀಮ್। ಶೂರಾಸ್ಥಿಚಯಸಙ್ಕೀರ್ಣಾಂ ಪ್ರೇತಕೂಲಾಪಹಾರಿಣೀಮ್
ಅವನು ರಕ್ತದ ಸುತ್ತುಗಳುಳ್ಳ, ಶೂರರ ಎಲುಬುಗಳ ರಾಶಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮೃತರು ಬಿದ್ದಿರುವ ದಂಡೆಗಳನ್ನೂ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಭಯಾನಕ ನದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ತಾಂ ಶರೌಘಮಹಾಫೇನಾಂ ಪ್ರಾಸಮತ್ಸ್ಯಸಮಾಕುಲಾಮ್। ನದೀಮುತ್ತೀರ್ಯ ವೇಗೇನ ಕುರೂನ್ವಿದ್ರಾವ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಅಂಬುಗಳ ಹೊಳೆಗಳಿಂದ ಬರುವ ನದಿಯನ್ನು, ಭಯಂಕರವಾದ ಪ್ರಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನದಿಯನ್ನು ಪಾಂಡವನು ವೇಗವಾಗಿ ದಾಟಿ, ಕುರುಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಕಿರೀಟಿ ಸಹಸಾ ದ್ರೋಣಾನೀಕಮುಪಾದ್ರವತ್। ಛಾದಯನ್ನಿಷುಜಾಲೇನ ಮಹತಾ ಮೋಹಯನ್ನಿವ
ನಂತರ ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಪಾರ್ಥನು ಹಠಾತ್ ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ, ಮಹಾ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆವರಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸಿದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಶೀಘ್ರಮಭ್ಯಸ್ಯತೋ ಬಾಣಾನ್ಸನ್ದಧಾನಸ್ಯ ಚಾನಿಶಮ್। ನಾನ್ತರಂ ದದೃಶೇ ಕಶ್ಚಿತ್ಕೌನ್ತೇಯಸ್ಯ ಯಶಸ್ವಿನಃ
ಅವನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುಂತಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಗನ ಕೈಚಳಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಅಂತರವೇ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ನ ದಿಶೋ ನಾನ್ತರಿಕ್ಷಂ ಚ ನ ದ್ಯೌರ್ನೈವ ಚ ಮೇದಿನೀ। ಅದೃಶ್ಯನ್ತ ಮಹಾರಾಜ ಬಾಣಭೂತಾ ಇವಾಭವನ್
ರಾಜನೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ, ಭೂಮಿ ಯಾವುದು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ—ಎಲ್ಲವೂ ಬಾಣಗಳಾಗಿಯೇ ತೋರುವಂತಾಯಿತು.
ನಾದೃಶ್ಯತ ತದಾ ರಾಜಂಸ್ತತ್ರ ಕಿಞ್ಚನ ಸಂಯುಗೇ। ಬಾಣಾನ್ಧಕಾರೇ ಮಹತಿ ಕೃತೇ ಗಾಣ್ಡೀವಧನ್ವನಾ
ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಪಾರ್ಥನು ಮಹಾ ಬಾಣಗಳ ಕತ್ತಲನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಸೂರ್ಯೇ ಚಾಸ್ತಮನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ತಮಸಾ ಚಾಭಿಸಂವೃತೇ। ನಾಜ್ಞಾಯತ ತದಾ ಶತ್ರುರ್ನ ಸುಹೃನ್ನ ಚ ಕಶ್ಚನ
ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ, ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ಶತ್ರುವೋ ಸ್ನೇಹಿತನೋ ಯಾರನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತೋಽವಹಾರಂ ಚಕ್ರುಸ್ತೇ ದ್ರೋಣದುರ್ಯೋಧನಾದಯಃ। ತಾನ್ವಿದಿತ್ವಾ ಪುನಸ್ತ್ರಸ್ತಾ ನ ಯುದ್ಧಮನಸಃ ಪರಾನ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ದ್ರೋಣ, ದುರ್ವೋಧನ ಮತ್ತು ಇತರರು ಹಿಂಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಪಾಂಡವರು ಭಯದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಸ್ವಾನ್ಯನೀಕಾನಿ ಬೀಭತ್ಸುಃ ಶನಕೈರವಹಾರಯತ್। ತತೋಽಭಿತುಷ್ಟುವುಃ ಪಾರ್ಥಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಃ ಪಾಣ್ಡುಸೃಞ್ಜಯಾಃ
ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು; ನಂತರ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಂಜಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.