ತೇಷಾಂ ದದೃಶಿರೇ ಕೋಪಾದ್ವಪೂಮ್ಷ್ಯಮಿತತೇಜಸಾಮ್। ಯುಯುತ್ಸೂನಾಮಿವಾಕಾಶೇ ಪತತ್ತ್ರಿವರಭೋಗಿನಾಮ್
ಅವರಲ್ಲಿ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಯೋಧರು ಕೋಪದಿಂದ ತಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರುವ ಉತ್ತಮ ನಾಗಗಳು ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವಂತೆ.
ಭೀಮಕರ್ಣಕೃಪದ್ರೋಣದ್ರೌಣಿಪಾರ್ಷತಸಾತ್ಯಕೈಃ। ಬಭಾಸೇ ಸ ರಣೋದ್ದೇಶಃ ಕಾಲಸೂರ್ಯೈರಿವೋದಿತೈಃ
ಭೀಮ, ಕರ್ಣ, ಕೃಪ, ಡ್ರೋಣ, ದ್ರೌಣಿ, ಪಾರ್ಥಸ, ಸಾತ್ಯಕಿ ಇವರಿಂದ ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯೋದಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರಜಾನಾಂ ಸಂಕ್ಷಯೇ ಘೋರೇ ಯಥಾ ಸೂರ್ಯೋದಯೋ ಭವೇತ್। ಶೂರಾಣಾಮುದಯಸ್ತದ್ವದಾಸೀತ್ಪುರುಷಸತ್ತಮ
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ, ಹೇಗೆ ಭಯಾನಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಾಶದ ನಂತರ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವೀರರು ಕೂಡ ಉದಯಿಸಿದರು.
ತದಾಸೀತ್ತುಮುಲಂ ಯುದ್ಧಂ ನಿಘ್ನತಾಮಿತರೇತರಮ್। ಮಹಾಬಲಾನಾಂ ಬಲಿಭಿರ್ದಾನವಾನಾಂ ಯಥಾ ಸುರೈಃ
ಆಗ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹತರಾಗುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳು ಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರನ್ನು ಹೊಡೆದಂತೆ.
ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಾನೀಕಮುದ್ಧೂತಾರ್ಣವನಿಃಸ್ವನಮ್। ತ್ವದೀಯಮವಧೀತ್ಸೈನ್ಯಂ ಸಂಪ್ರದ್ರುತಮಹಾರಥಮ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆ, ಗರ್ಜಿಸುವ ಅಲೆಗಳ ಸಮುದ್ರದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಧ್ವಂಸಮಾಡಿತು, ಮಹಾರಥರು ಓಡಿಹೋದರು.
ತತ್ಪ್ರಭಗ್ನಂ ಬಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶತ್ರುಭಿರ್ಭೃಶಮರ್ದಿತಮ್। ಅಲಂ ದ್ರುತೇನ ವಃ ಶೂರಾ ಇತಿ ದ್ರೋಣೋಽಭ್ಯಭಾಷತ
ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಭಾರಿಯಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋದ ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ದ್ರೋಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ವೀರರೆ, ಇನ್ನೂ ಓಡುವುದು ಸಾಕು!'
ಭಾರದ್ವಾಜಮಮರ್ಷಶ್ಚ ವಿಕ್ರಮಶ್ಚ ಸಮಾವಿಶತ್। ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ನಿಷಙ್ಗಾಚ್ಚ ಧನುರ್ಜ್ಯಾಮವಮೃಜ್ಯ ಚ। ಮಹಾಶರಧನುಷ್ಪಾಣಿರ್ಯನ್ತಾರಮಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಭಾರದ್ವಾಜನ ಮಗನಿಗೆ ಕೋಪವೂ ಧೈರ್ಯವೂ ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಅವನು ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದು, ಹಗ್ಗವನ್ನು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿ, ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ಸಾರಥಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಸಾರಥೇ ಯಾಹಿ ಯತ್ರೈಷ ಪಾಣ್ಡರೇಣ ವಿರಾಜತಾ। ಧ್ರಿಯಮಾಣೇನ ಚ್ಛೇಣ ರಾಜಾ ತಿಷ್ಠತಿ ಧರ್ಮರಾಟ್
ಸಾರಥಿ, ಆ ಧರ್ಮರಾಜನು ಬಿಳಿ ಛತ್ರದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ರಾಜಚಿಹ್ನೆ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವ ಕಡೆಗೆ ರಥವನ್ನು ಓಡಿಸು.
ತದೇತದ್ದೀರ್ಯತೇ ಸೈನ್ಯಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಮನೇಕಧಾ। ಏತತ್ಸಂಸ್ತಮ್ಭಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರತಿವಾರ್ಯ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್
ಈ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಸೇನೆ ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಒಡೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ. ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಇದನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನ ಹಿ ಮಾಮಭಿವರ್ಷನ್ತಂ ಸಂಯುಗೇ ತಾತ ಪಾಣ್ಡವಾಃ। ಮಾತ್ಸ್ಯಪಾಞ್ಚಾಲರಾಜಾನಃ ಸರ್ವೇ ಚ ಸಹಸೋಮಕಾಃ
ಮಗನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಾಗ, ಪಾಂಡವರು, ಮಾದ್ರರಾಜರು, ಪಂಚಾಲರು, ಸೋಮಕರು ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅರ್ಜುನೋ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾದ್ಧಿ ಮಹಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸಮಾಪ್ತವಾನ್। ನ ಮಾಮುತ್ಸಹತೇ ತಾತ ನ ಭೀಮೋ ನ ಚ ಸಾತ್ಯಕಿಃ
ಅರ್ಜುನನು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಮಗನೇ, ಅವನಿಗೂ, ಭೀಮನಿಗೂ, ಸಾತ್ಯಕಿಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.
ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾದ್ಧಿ ಬೀಭತ್ಸುಃ ಪರಮೇಷ್ವಾಸತಾಂ ಗತಃ। ಮಮೈವಾಸ್ತ್ರಂ ವಿಜಾನಾತಿ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನೋಽಪಿ ಪಾರ್ಷತಃ
ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅವನು ಮತ್ತು ಪೃಶಾತನ ಮಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಮಾತ್ರ ಬಲ್ಲರು.
ನಾಯಂ ಸಂರಕ್ಷಿತುಂ ಕಾಲಃ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತಾತ ಜಯೈಷಿಣಾ। ಯಾಹಿ ಸರ್ಗಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಯಶಸೇ ಚ ಜಯಾಯ ಚ
ಮಗನೇ, ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಸಮಯವಲ್ಲ ಇದು. ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗು.
ಏವಂ ಸಞ್ಚೋದಿತೋ ಯನ್ತಾ ದ್ರೋಣಮಭ್ಯವಹತ್ತತಃ
ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಸಾರಥಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಮುಂದೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
ತದಾಽಶ್ವಹೃದಯೇನಾಶ್ವಾನಭಿಮನ್ತ್ರ್ಯಾಶು ಹರ್ಷಯನ್। ರಥೇನ ಸವರೂಥೇನ ಭಾಸ್ವರೇಣ ವಿರಾಜತಾ
ಆಗ, ಕುದುರೆಗಳ ಹೃದಯವನ್ನು ಅರಿತು, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ರಥವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದನು.
ತಂ ಕರೂಶಾಶ್ಚ ಮಾತ್ಸ್ಯಾಶ್ಚ ಚೇದಯಶ್ಚ ಸಸಾತ್ವತಾಃ। ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಸಪಾಞ್ಚಾಲಾಃ ಸಹಿತಾಃ ಪರ್ಯವಾರಯನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರೂಷರು, ಮಾದ್ರರು, ಚೇದಿ, ಸಾತ್ವತರು, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಂಚಾಲರು ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
ತತಃ ಶೋಣಹಯಃ ಕ್ರುದ್ಧಶ್ಚತುರ್ದನ್ತ ಇವ ದ್ವಿಪಃ। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಾನೀಕಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮುಪಾದ್ರವತ್
ನಂತರ ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ, ಕೋಪಗೊಂಡ, ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳಿದ್ದ ಗಜದಂತೆ, ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ತಮಾವಿಧ್ಯಚ್ಛಿತೈರ್ಬಾಣೈಃ ಕಙ್ಕಪತ್ರೈರ್ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ತಸ್ಯ ದ್ರೋಣೋ ಧನುಶ್ಛಿತ್ವಾ ತಂ ದ್ರುತಂ ಸಮುಪಾದ್ರವತ್
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಗಿಡುಗದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ದ್ರೋಣನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಮುರಿದು, ವೇಗವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
ಚಕ್ರರಕ್ಷಃ ಕುಮಾರಸ್ತು ಪಾಞ್ಚಾಲಾನಾಂ ಯಶಸ್ಕರಃ। ದಧಾರ ದ್ರೋಣಮಾಯಾನ್ತಂ ವೇಲೇವ ಸರಿತಾಂ ಪತಿಮ್
ಪಾಂಡ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು, ದ್ರೋಣನು ಮುಂದೆ ಬರುವುದನ್ನು ತಡೆದು, ನದಿಗಳ ರಾಜನಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಕರಾವಳಿಯಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
ದ್ರೋಣಂ ನಿವಾರಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುಮಾರೇಣ ದ್ವಿಜರ್ಷಭಮ್। ಸಿಂಹನಾದರವೋ ಹ್ಯಾಸೀತ್ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ಭಾಷಿತಮ್
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣನನ್ನು ರಾಜಕುಮಾರನು ತಡೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆಗಳಂತೆ 'ಶಾಬಾಶ್, ಶಾಬಾಶ್' ಎಂಬ ಕೂಗು ಕೇಳಿಬಂತು.
ಕುಮಾರಸ್ತು ತತೋ ದ್ರೋಣಂ ಸಾಯಕೇನ ಮಹಾಹವೇ। ವಿವ್ಯಾಧೋರಸಿ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸಿಂಹವಚ್ಚ ನದನ್ಮುಹುಃ
ಆಗ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ, ಮಹಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ದ್ರೋಣನನ್ನು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಸಂವಾರ್ಯ ಚ ರಣೇ ದ್ರೋಣಂ ಕುಮಾರಸ್ತು ಮಹಾಬಲಃ। ಶರೈರನೇಕಸಾಹಸ್ರೈಃ ಕೃತಹಸ್ತೋ ಜಿತಶ್ರಮಃ
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಸಾವಿರಾರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿದು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪಟುತ್ವವಿಟ್ಟು, ಶ್ರಮವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತಂ ಶೂರಮಾರ್ಯವ್ರತಿನಂ ಮನ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೇಷು ಕೃತಶ್ಚಮಮ್। ಚಕ್ರರಕ್ಷತಂ ಪರಾಮೃದ್ರಾತ್ಕುಮಾರಂ ದ್ವಿಜಪುಙ್ಗವಃ
ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ಸತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾದ, ವಲಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಕುಮಾರನ ಮೇಲೆ ಆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವಿಚರನ್ದಿಶಃ। ತವ ಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾಸೀದ್ಭಾರದ್ವಾಜೋ ದ್ವಿಜರ್ಷಭಃ
ಆಗ ಭಾರದ್ವಾಜನಾದ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಯ ರಕ್ಷಕನಾದನು.
ಶಿಖಣ್ಡಿನಂ ದ್ವಾದಶಭಿರ್ವಿಂಶತ್ಯಾ ಚೋತ್ತಮೌಜಸಮ್। ನಕುಲಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ಸಹದೇವಂ ಚ ಸಪ್ತಭಿಃ
ಅವನು ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಉತ್ತಮೌಜಸನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನಕುಲನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಹದೇವನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ದ್ವಾದಶಭಿರ್ದ್ರೌಪದೇಯಾಂಸ್ತ್ರಿಭಿಸ್ತ್ರಿಭಿಃ। ಸಾತ್ಯಕಿಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ವಿದ್ಧ್ವಾ ಮತ್ಸ್ಯಂ ಚ ದಶಭಿಃ ಶರೈಃ
ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮತ್ಸ್ಯನನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವ್ಯಕ್ಷೋಭಯದ್ರಣೇ ಯೋಧಾನ್ಯಥಾಮುಖ್ಯಮಭಿದ್ರವನ್। ಅಭ್ಯವರ್ತತಂ ಸಮ್ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಕುನ್ತೀಪುತ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯೋಧರನ್ನು ಉದ್ರೇಕಗೊಳಿಸಿ, ಪ್ರಮುಖರನ್ನು ಎದುರಿಸಿ, ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದನು.
ಯುಗನ್ಧರಸ್ತತೋ ರಾಜನ್ಭಾರದ್ವಾಜಂ ಮಹಾರಥಮ್। ವಾರಯಾಮಾಸ ಸಙ್ಕ್ರುದ್ವಂ ವಾತೋದ್ಧತಮಿವಾರ್ಣವಮ್
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಯುಗಂಧರನು ಕೋಪದಿಂದ, ಭಾರದ್ವಾಜ ಮಹಾರಥಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದನು, ಅದು ಗಾಳಿಯು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕೆದಕಿದಂತೆ ಆಗಿತ್ತು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ಸ ವಿದ್ಧ್ವಾ ತು ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ। ಯುಗನ್ಧರಂ ತು ಭಲ್ಲನೇ ರಥನೀಡಾದಪಾತಯತ್
ಅವನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮೃದುವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಯುಗಂಧರನನ್ನು ಅಗಲ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ತಂ ವಿಜಿತ್ಯ ಮಹಾತೇಜಾ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಮಹಾಮನಾಃ। ಅಭ್ಯವರ್ತತ ಸಮ್ಪ್ರೇಪ್ಸುಃ ಕುನ್ತೀಪುತ್ರಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್
ಅವನನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ನಂತರ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ಭಾರದ್ವಾಜನು, ಕುಂತಿಯ ಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ತಲುಪಬೇಕೆಂದು ಮುನ್ನಡೆದನು.